रचनाच मुळात विषण्ण मनोवस्थेत तयार झालीये. त्यामुळे त्यात जीवनाची चांगली बाजू दाखविण्याचा अजिबात प्रयत्न नाही. शेवटच्या द्विपदीत मूळ व्यथा आणिक स्पष्टपणे मांडण्याचा प्रयत्न केलाय. रचनेतल्या व्यक्तीला जे मिळत नाही त्याची आस अजुनही लागलेलीच आहे. म्हणजे त्याला स्वतःलाच मुक्ती नकोय असा अर्थ निघेल. त्यामुळे मुक्ती साठीचा अर्थ या रचनेत अपेक्षीत नाही. किंबहुना असे म्हणता येईÿल की हवे ते मिळणे शक्य असतांना, स्वतः नको असण्याची निवड करणे यात एक आनंद सामावलेला आहे. जेथे शक्यच नाही तेथे निवड कसली अन् आनंद कसला. :) राघव