Skip to main content

रक्तगंध

लेखक प्रचेतस यांनी गुरुवार, 13/10/2011 22:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमचा हा विडंबनाचा चुकार टुकार प्रयत्न प्रेरणा -स्पा यांची ग्रहण ही कथा आणि गणेशा यांची स्पर्शगंध ही कविता. हे विडंबन रचण्यात ५०फक्त यांचे मोठे योगदान आहे, त्यांचे खास आभार. रक्तगंधाने बुजलेल्या वाटेवरती तो स्पर्श बोचरा होता सुरकुतल्या कोरड्या कातडीत मात्र रक्तनिर्झर खळाळत होता हलक्याच कुटील चाव्याने तो कुशीवर वळताच त्या हिरव्या डोळ्यांच्या मागे देह वेदनेत बुडाला होता तशातच आकाशात रात्रीने सोडला काळिमा अभद्र कौलारु खोल्यांमधुनी अजुनी तो रात्री भटकत होता जळमटलेल्या काळोख्या रात्री एक चांदणी धुरकट होती नशीबाच्या पटावरती माझ्या काळी मांजरं खेळत होती.
काव्यरस
भयानक
करुण
अद्भुतरस
लेखनविषय:
वाचने 8365
प्रतिक्रिया 41

प्रतिक्रिया

पैसा गुरुवार, 13/10/2011 22:20
भयानक विडंबन आहे! मिसळ छान जमली पण. (स्वगतः हर्षद सक्तीच्या विश्रांतीचा फार छान उपयोग करतो आहे आणखी काही जणाना अशी सक्तीची विश्रांती मिळो ही "भयंकर"सदिच्छा व्यक्त करून मी काढता पाय घेते! ;) !

सूड गुरुवार, 13/10/2011 23:05
चारोळ्या लिहीता येत नाही म्हणता म्हणता सारा सुका मेवा ( कविता बीभत्स, भय रसाची असली तरी ही उपमा देतोय) पेरल्यागत केलं की !!

किसन शिंदे शुक्रवार, 14/10/2011 08:41
हाहाहा...ठोठोठो... मांजरीचे विडंबन करू नका रे..नायतर ती गंगी येईल तिच्या सगळ्या गँगला घेऊन...मग तुमचाही होईल 'हर्षद बोरकर'. :D :D

स्पा शुक्रवार, 14/10/2011 08:54
बाबो .... वल्ली सेठ.... एकदम कविता वेग्रे.... काय खर नाय .. हर्षद पण पेटलाय :) मस्तच जमली आहे,. एक स्वतंत्र कविता म्हणून सहज खपून जाईल .. भयरसातली कविता पहिल्यांदाच वाचली रे बाबा तुफान ,...

५० फक्त शुक्रवार, 14/10/2011 10:02
वल्लीने केलेल्या कवितेला नमन. एक गद्य अन एक पद्य एकत्र करुन कविता लिहिणं हि सोपि गोष्ट नाहि, आणि यात माझे योगदान फक्त व्याकरणाच्या चुका सुधारण्याएवढेच आहे, @ स्पा, तु हि कथा मालिका मोठि कर, मग त्याचि टिव्ही सिरियल नायतर फिल्म बनवु, अन हि कविता त्याला टायटल साँग म्हणुन वापरु. कसं आहे ' अबी नाल मिलाय ना तो घोडा ढुंढनेको जातेय, क्या बराबर है ना ?

सूड शुक्रवार, 14/10/2011 10:21
>>स्पा, तु हि कथा मालिका मोठि कर, मग त्याचि टिव्ही सिरियल नायतर फिल्म बनवु, अन हि कविता त्याला टायटल साँग म्हणुन वापरु. अगदी !! त्यात स्पाचे डोळे पण हिरवे आहेत. इच्छाधारी मांजर करुया त्याला. :D

प्यारे१ शुक्रवार, 14/10/2011 10:31
इच्छाधारी मांजर करुया त्याला. आहट सारख्या मालिकेतला कुठलाही मांत्रिक >>> आपण कोण करणारे न करणारे सुड्स? कदाचित कोणी हिरवी इच्छाधारी मांजरच स्पावड्याचं मानव रुप घेऊन मिपावर ... आता उरलो प्रतिसादापुरता म्हणत असेल. अत्रुप्त आत्मा आहेच. आता हे पण. मिपाची 'सर्वरशांती' केली पाहिजे. आहट सारख्या मालिकेतला कुठलाही मांत्रिक >>> काय? ;)

सूड शुक्रवार, 14/10/2011 13:55
>>आता उरलो प्रतिसादापुरता म्हणत असेल. रत्नांग्रीची मांजर असेल तर कदाचित आता उरले 'पति'सादापुरती म्हणेल. :D @ ५० फक्त : मांजर काय नि बोका काय लोकं घाबरतील असं काही केल्याशी मतलब. ;)

अत्रुप्त आत्मा शनिवार, 15/10/2011 23:07
रत्नांग्रीची मांजर असेल तर कदाचित आता उरले 'पति'सादापुरती म्हणेल. :bigsmile: खपलो....फाट फुट फट्याक....

अत्रुप्त आत्मा शनिवार, 15/10/2011 23:15
@ठाकुर्लीचा हिरवट (डोळ्यांचा)बोका. .... या बोक्याला एकाच वेळी बय्राच मांजरींची दुसय्रांना घाबरवावे कसे या विषयावर शिकवणी घेतांना आंम्ही पाहीले आहे... अं..अं..अं.. कुठलं गाव बरं ते परवा गेलो होतो आंम्ही ते?... हां ... चोळगाव चोळगाव म्हणे,,, बरोबर ना हो वल्लीदादा...? ;-)

मी ऋचा शनिवार, 15/10/2011 13:05
>>@ स्पा, तु हि कथा मालिका मोठि कर, मग त्याचि टिव्ही सिरियल नायतर फिल्म बनवु, अन हि कविता त्याला टायटल साँग म्हणुन वापरु. तिकडे डेटाथेफ्ट केल्यापासून याला सारखे "बिन्नेस" च्याच कल्पना सुचू राहिल्या की काय?

५० फक्त शनिवार, 15/10/2011 17:06
प्रागऐतिहासिव,पारचीन व आधुनिक मराठी साहित्या वि शवाच्या अखंद फिरत राहणा-या ग्रह गोलांच्या अतिलंबित अन परप्रचंलित गतीमुळे दोन दोलायमान प्रबुद्ध विनयशोल परमाणु जेंव्हा एकमेकांना असामाईक प्रत्यजैवसाद्यमजअणु प्रलयमध्यक्षेत्रात आवाजाच्या गतिच्या एक सप्तमांश गतीने इंधन अधिभारित निर्वात पोकळीत भेटतात, तेंव्हा अशी समाज रचनेच्या उत्तुंग अंधश्रद्धेला मुळापासुन हलविणारी एखादी रचना निरमा ण होते, त्याल तुम्हि व्यापार म्हणता. आज आपणसुद्धा एक सशक्त प्रतिदोलायमान अतिमाणु असल्याची शंका आली. . . . . . . . . . सदर प्रतिसाद ज्याला समजेल त्याला माझ्याकडुन एक लिटर अतिशय दुर्मिळ आणि किंमती असे डायहायड्रोजन मोनोऑक्साईड देण्यात येईल.

अत्रुप्त आत्मा शनिवार, 15/10/2011 17:53
@सदर प्रतिसाद ज्याला समजेल त्याला माझ्याकडुन एक लिटर अतिशय दुर्मिळ आणि किंमती असे डायहायड्रोजन मोनोऑक्साईड देण्यात येईल. साष् --^-- टांग नमन

चौकटराजा शनिवार, 17/03/2012 10:57
अफ्जफ्जकज्फ्क्स्द्ज्र्तितिरेर्त्च्व्क्ष्व्म्क्ष्व्,फ्ग्द्फ्क्ग्रोतेइर्प्तोएतिएओर्त्क्द्फ्ल्ग्क्द्फ्ग्क्द्ग्ल्केओतिरोतेइतोफ्स्द्फ्क्स्ल्फ्क्स्फ्ल वरील लिपी ही रोमन कालीन मौर्य घराण्याची आहे. त्यावर गांधी घराण्याचा प्रभाव दिसत आहे . वा काही शब्द हे किराणा गायकीचे दिसतात. नेपाळी संतकवि जॉग मुब खे यांचाही ही लिपी बनविण्यात यात हात आहे. आपले संतकवि मानदेव ( यांचे मूळ नाव वेगळे होते पण पंजाबात मान आडनावाच्या गायकाशी यांची घन मैत्री झाली व त्याना आपल्या गायक मित्राचे नाव मिळाले ) हे पंजाबातून पुढे पिंडारी मागे तिबेटी गेले त्यावेळी त्यानी व तिबेटी संतकवि जॉग मुब खे यानी मिळून एक वरील लिपीत काव्य केले. आपले इंडी वल्ली यानी लीलया त्याचे डिकोडिंग हपिसच्या वेळात केले. पण मूळ काव्य हे लक्ष्मी प्यारे, हुस्नलाल भगतराम, शंकर जय या शैलीचे असल्याने एकाने टंकायचे दुसर्याने भंकायचे असे ठरले. इति लेखनसीमा.

गणेशा शुक्रवार, 14/10/2011 10:20
विडंबन ते ही करुन भयानक .. प्रत्येक कडव्यात मस्त मजा आणली आहे, वाचताना मजा आली भारी..
जळमटलेल्या काळोख्या रात्री एक चांदणी धुरकट होती नशीबाच्या पटावरती माझ्या काळी मांजरं खेळत होती.
एकदम भारीच ...
सुरकुतलेली कोरडी कातडी, कुटील चावा, अभद्र काळीमा जळमटलेला काळोख
असले उच्चतम विशेषणे वापरुन तुम्ही खुप्च मजा आणली राव .. अवांतर : ५० फक्य यांच्या गाडीबरोबर आता वल्ली पण म्हंटल्यावर मेजवाणी उत्कॄष्ट होणारच

आत्मशून्य शुक्रवार, 14/10/2011 13:49
गंधाने बुचलेल्या (नेल्पॉलीशच्या)बाटलीवरती तो स्पर्श बोचरा होता सुरकुतल्या कोरड्या कातडीत मात्र रक्तनिर्झर खळाळत होता हलक्याच कुटील चाव्याने तो कुशीवर वळताच त्या पिंगट डोळ्यांच्या मागे देह वेदनेत बुडाला होता तशातच आकाशात रात्रीने सोडला काळिमा अभद्र खोल्यांच्या गल्यांमधुनी अजुनी तो रात्री (नव्या सावजांच्या शोधात)भटकत होता जळमटलेल्या काळोख्या रात्री एक चांदणी धुरकट होती नशीबाच्या पटावरती त्याच्या Pussycat खेळत होती.

अत्रुप्त आत्मा शनिवार, 15/10/2011 13:57
अपल्या प्रतिभेची खोली पाहुन आंम्हास असे वाटुन ह्रायले आहे की,,,आपल्या आत-'म' नावाचं शून्य दडलेलं आहे ... ज्यातुन अशी ख-मंगं निर्मिती होऊ शकते... ;-) अवांतर- 'म' फॉर महात्मा...

आत्मशून्य शनिवार, 15/10/2011 22:43
प्रतिभेची खोली ?
प्रतिभा नावाचे कोणीच परीचीत नसल्याने आपण कोणाच्या खोली बद्दल बोलत आहात याबाबत संपूर्ण अंधार आहे.

अत्रुप्त आत्मा शनिवार, 15/10/2011 23:25
प्रतिभा नावाचे कोणीच परीचीत नसल्याने.... ह्हे... तुमच्या त्या प्रतिभेला येवढ्या लवकर विसरलात...? का परिचयच झाला नव्हता नीट..? ;-) कोणाच्या खोली बद्दल बोलत आहात याबाबत संपूर्ण अंधार आहे. :-D तुमचा जो अंधार आहे,,,त्याची खोली कीती आहे..? हे मला नीट ठाऊक आहे हो ;-) जाऊ दे अता यापुढे ''तळ'' गाठण्याची माझी विच्छा नाही... ह्ही ह्ही ह्ही

प्रचेतस शनिवार, 15/10/2011 23:40
आम्हाला पूर्वी दूरदर्शनवर 'प्रतिभा आणि प्रतिमा' कार्यक्रम लागायचा तो माहित आहे ब्वा.

अत्रुप्त आत्मा रविवार, 16/10/2011 07:52
@तुम्हाला बरी ती प्रतिभा माहित आहे ... या प्रति--सादा मुळे आमच्याही प्रतिभेला बहर आला...त्यात एक उषासूक्त अठवलय...जिज्ञासूंनी पहा बर जुळतय का ते? हम को जो ताने देते है,हम खोयें है इन रंगरलियोंम मै। हमने उनको भी छुप छुप के,आते देखा इन गलीयों मै ;-)

सांजसंध्या शनिवार, 17/03/2012 09:02
कविता आवडली :) नारायण धारपांच्या कथांवर आधारीत अनोळखी दिशा नावाची एक मालिका स्टार प्रवाह वर सुरू आहे. त्याचं शीर्षकगीत म्हणून एकदम फिट्ट आहे !

धन्या शनिवार, 17/03/2012 09:40
नारायण धारपांच्या कथांवर आधारीत अनोळखी दिशा नावाची एक मालिका स्टार प्रवाह वर सुरू आहे. त्याचं शीर्षकगीत म्हणून एकदम फिट्ट आहे !
पण त्या मालिकेला आधीच एक शिर्षकगीत असेल ना?

स्पा शनिवार, 17/03/2012 09:25
वल्लीची जुनी कविता वर आणल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद सांज्संध्याजी.. तुम्ही खर्या फ्यान ... -- तृप्त आत्मा (स्पा)

अत्रुप्त आत्मा शनिवार, 17/03/2012 09:40
हल्लीचीच जुनाट प्रति-क्रीया वर आणल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद स-पाजी.. तुम्ही खरे छताला लटकलेले फ्यान ... ;-) अत्रुप्त आहे हा-(पहा) :-p स्पा---आत्मा ;-)