Being Indian-"भारतीयः कसा मी? असा मी!"-प्रस्तावना

चांगली सुरुवात. पुढे वाचण्यास उत्सुक.

मस्त. लिहा.

"न्यूक्लियर डिसेप्शन" चा अनुवाद पण वाचायला आवडेल.

वाचण्यास उत्सुक आणि थोडी भयभीत आहे की या पँडोरा बॉक्स मधून आपले भारतियांचे कोणते दुर्गुण पहवयास मिळणार आहेत.

मस्त उपक्रम! पुढील लेखनास शुभेच्छा! वाट पाहत आहोत.

राजदूत व्हायला किती कोटी द्यावे लागतात हो हल्ली ?

मराठीत हे पुस्तक वाचण्यास खूप उत्सुक आहे. श्री काळे ह्यांना पुढील वाटचालीसाठी शुभेच्छा.

छान ओळख. पुढच्या भागाच्या प्रतीक्षेत.

ही लेखमालिका देखील वाचण्यास उत्सुक आहे... पुढील सर्व भागांसाठी शुभेच्छा. :) तुमच्या या प्रयत्नांमुळे भाषांतरीत पुस्तके वाचण्याचे समाधान मिळत आहे,आणि त्या बद्धल तुम्हाला धन्यवाद...

तुमच्या सिद्धहस्त लेखणीच्या माध्यमातुन आणखी एका पुस्तकाचे रसग्रहण करायला मिळणार याचा मनापासुन आनंद झाला. त्याबद्दल तुमचे आणि मिपाचे आभार. मुळ लेखकाने हे पुस्तक केव्हा प्रकाशित केले याची माहिती मिळेल का? लेखक नेमके कोणत्या काळाबद्दल लिहित आहेत याबद्दल आधीच माहिती असेल तर पुस्तक आणि लेखक हे दोन्ही "कळायला "मदत होइल असे वाटते.

बद्दुसाहेब, हे पुस्तक सर्वात आधी २००४ साली 'पेन्ग्विन इंडिया'ने प्रकाशित केले. पण यात येणारा मजकूर रामायण-महाभारतापासून २००४ पर्यंतचा आहे कारण लेखकाने भारतीयांच्या स्वभाव-वैशिष्ट्यांचा उगम शोधताना सारे संदर्भ वापरले आहेत.

काळेकाका, वाचते आहे..

मस्त उपक्रम सुकाका. पुभाप्र.

खुप खुप शुभेच्छा तुमच्या नविन उपक्रमासाठी :)

काळे काका, लेखांची वाट पाहतो आहे. भाषांतराबरोबरच तुमची मतं देखील वाचायला आवडतील.

मस्त सुरूवात हो काळेकाका. हाही उपक्रम हिट होणार यात शंकाच नाही!

या उपक्रमासाठी शुभेच्छा लेख मालिकेची सुरूवात छानच काळेकाका, पुढील भागांची वाट पहातेय.

ही लेखमालिका देखील वाचण्यास उत्सुक आहे....

सर्व प्रतिसादकर्त्यांना धन्यवाद! या प्रकल्पाचे लिखाण जोमाने चालू आहे. जसजसे एक-एक प्रकरण हातावेगळे होईल तसतसे इथे पोस्ट करेन. प्रत्येक प्रकरणाला दहा-एक दिवस लागतील असा अंदाज आहे.

फारच छान आत्म परीक्षण ह्या निम्मिताने करता येईल .भावी महासत्तेचे नागरिक ह्या कैफात एक अनिवासी भारतीय म्हणून जगणाऱ्या मला सत्य परिस्थिती व खरा भारत जाणून घ्यायला उत्सुक आहे .

अरे वा! चांगला उपक्रम आणि अनुवादही चांगला होत आहे. बाकी, 'दौर्बल्य' वगैरे शब्द वगळता आले तर पहा (दुर्बलता शब्द आहे, दौर्बल्य ऐकलेला नाही)

श्री.सुधीर काळे यांच्या लिखाणाची स्वतःची अशी एक ठेवण आहे की, जरी त्यानी 'अनुवाद' असा उल्लेख केला नसता तरीदेखील ही मालिका त्यांची 'स्वतंत्र' असणार असेच वाटले असते, इतके ते आपलेसे वाटते. याला कारण म्हणजे त्या पुस्तकातील श्री.वर्मा यांच्या देशाविषयीच्या भावनांशी श्री.काळे मूलतःच एकरूप झालेले आहेत. "सचिन प्लेज नॉट फॉर द सेक ऑफ रेकॉर्ड...बट फॉर द लव्ह ऑफ द गेम..." नेमके हेच या उपक्रमाबद्दल म्हणतो. "...कांहीं लोक ऐन हिंवाळ्यातसुद्धा गंगेच्या बर्फासारख्या गार आणि उथळ प्रवाहात अनवाणी उभे असलेले दिसतात...." ~ हे दृश्य मी स्वतः डोळ्यांनी (कित्येक वेळा आणि उत्तर भारतातील तत्सम ठिकाणी) पाहिले असल्याने या लोकांच्या श्रद्धेला मनोमनी (देवापेक्षा मोठा) नमस्कार केला आहे...नव्हे तो घडतोच घडतो. पंढरपूर येथेही अशीच भावना मनी निर्माण होते. पांडुरंगाच्या दर्शनापेक्षा त्यासाठी दिवसभर ताटकळत रांगेत उभे राहिलेले ते 'ग्यानबा-तुकाराम' वारकरी आणि त्यांच्या चेहर्‍यावरील भाव पाहणेच खर्‍या अर्थाने "देवदर्शन" आहे. "...कुठलेच चित्र पूर्णपणे काळे किंवा शुभ्र नसते...." ~ या वाक्यात फार मोठे तत्वज्ञान दडलेले आहे. समजूतदारपणा दाखविला तर हेही सिद्ध होत जाते की निम्म्यापेक्षा जास्त वेळा आपण 'ऐकीव' पणावर विश्वास ठेवून ब्रश उचलला होता आणि चित्र रंगविले होते. असो....लिहिणे गरजेचे नाही, तरीदेखील लिहायला आवडते की, तुमच्या या विषयावरील पुढील लिखाणाची उत्सुकतेने वाट पाहात आहे. इन्द्रा