दंभकुठार यांच्या मुळे एक इंग्रजी कविता वाचायला मिळाली : An Almost Made Up Poem: see you drinking at a fountain with tiny blue hands, no, your hands are not tiny they are small, and the fountain is in France where you wrote me that last letter and I answered and never heard from you again. you used to write insane poems about ANGELS AND GOD, all in upper case, and you knew famous artists and most of them were your lovers, and I wrote back, it’ all right, go ahead, enter their lives, I’ not jealous because we’ never met.

रेशमाच्या रेषांनी, निळ्या निळ्या शाईनी, टाकोटाक कशिदा मी काढीला, नाक नका मुरडू माझ्या कवितेला..|| नवी कोरी कविता लाखमोलाची भरली मी नक्षी यमका-वॄत्ताची, गुंफीयले अलंकार ,अलंकार जोडीला..|| नाक नका मुरडू... लिहीत होतो कागदावर मी जोषात असा जोषात.. अवचित आली माझ्या मनात की मनात.. कुणी म्हणे प्रतिभा , कुणी कवीकल्पना..|| नाक नका मुरडू... भीड नाही ठेवली टीकाकारांची, मुरवत ना राखली सोम्या-गोम्यांची, कुणी माझ्या कवितेला छान का नं म्हणीना..|| नाक नका मुरडू...

काही "लोकं" (अनुस्वार विसरु नका...) जनसामान्य किंवा मागासलेल्या विचारांचे... काहीही म्हणा ..भुवया उंचावतील्..पण लक्ष न देणे... ही कविता "बॉम्बे" मधल्या गाण्याच्या चालीवर म्हणावी.. चव चांगली लागते...