छान आहे.

तू सांगीतले ते, सर्व लक्षात आहे. उगाच कवडसे मनाचे दवडू नकोस बाई.

तू सांगीतले ते, सर्व लक्षात आहे. उगा कवडसे मनाचे दवडू नकोस बाई.

वाटेल जगावेगळे वागणे जेव्हा माझे विचारात खोड तेव्हा काढू नकोस बाई. कविता आवडली

छान लिहिलेत! आवडले. लयीत बसण्यासाठी किंचित बदल करावासा वाटला - नात्यास नाव अपुल्या देवू नकोस काही, स्वप्नातील गाव, इतके, व्यापू नकोस बाई. / स्वप्नामधील गावा व्यापू नकोस बाई. दरवळला सुगंध वाऱ्यावरी कधीचा, श्वासास दोष इतका, देवू नकोस बाई. माझेच वागणे जर होता कधी निराळे, विचारात खोड तेव्हा काढू नकोस बाई. तुझाच रंग लेवून मी रंगलो कधीचा, विसरुन स्वप्न नाजुक, जावू नकोस बाई.

मीटर मधे बसायला असे करता येईल का? नात्यास नाव आपल्या देवू नकोस काही "स्वप्नात गाव" इतके व्यापू नकोस बाई. "वार्‍यावरी सुगंध" हा पोचला कधीचा श्वासास दोष इतका देवू नकोस बाई. वाटेल वागणे जे माझे जगा विरुद्ध "खोडुनी विचार" माझे काढू नकोस बाई. मिसळून रंग "तू"झा मी रंगलो कधीचा विसरुन स्वप्न "हळवे" जावू नकोस बाई.

सर्वांचे आभार, वृत, लय शिकण्यासाठी तुमच्या मार्गदर्शन नक्की उपयोगी ठरेल.

सर्वांचे आभार, वृत, लय शिकण्यासाठी तुमच्या मार्गदर्शन नक्की उपयोगी ठरेल.

कल्पना व शब्दसंपदा चांगली वाटली. गेयतेकडे जरा लक्ष द्यावे अशी नम्र सूचना करतो

कविता आवडली.

कविता लयीत व मीटरमध्ये बसत नसल्याने तसेच गेय नसल्याने विरस झाला. मुळात अशी कविता कवी लीहूच कशी शकतो हा प्रश्न पडला. शेवटी "तूम तो ठेहरे परदेसी" ची चाल लावून पाहिली. ती लागली आणि मी कवीला माफ केले. पुढच्या वेळी कवीने काथ्याकुट सदरात धागा काढून लय, मीटर आणि गेयता वगैरे गोष्टींच्या विषयी सूचना मागवून त्यानुसार कविता लिहावे असे मी कवीला सुचवतो.

"नात्यास नाव आपल्या देवू नकोस काही साऱ्याच चांदण्यांची जगतास जाण नाही." असे काही आम्ही विसाव्या शतकाच्या शेवटच्या दशकात कॉलेजात असताना बरळायचो.

छान आहे.

तू सांगीतले ते, सर्व लक्षात आहे. उगाच कवडसे मनाचे दवडू नकोस बाई.

तू सांगीतले ते, सर्व लक्षात आहे. उगा कवडसे मनाचे दवडू नकोस बाई.

वाटेल जगावेगळे वागणे जेव्हा माझे विचारात खोड तेव्हा काढू नकोस बाई. कविता आवडली

छान लिहिलेत! आवडले. लयीत बसण्यासाठी किंचित बदल करावासा वाटला - नात्यास नाव अपुल्या देवू नकोस काही, स्वप्नातील गाव, इतके, व्यापू नकोस बाई. / स्वप्नामधील गावा व्यापू नकोस बाई. दरवळला सुगंध वाऱ्यावरी कधीचा, श्वासास दोष इतका, देवू नकोस बाई. माझेच वागणे जर होता कधी निराळे, विचारात खोड तेव्हा काढू नकोस बाई. तुझाच रंग लेवून मी रंगलो कधीचा, विसरुन स्वप्न नाजुक, जावू नकोस बाई.

मीटर मधे बसायला असे करता येईल का? नात्यास नाव आपल्या देवू नकोस काही "स्वप्नात गाव" इतके व्यापू नकोस बाई. "वार्‍यावरी सुगंध" हा पोचला कधीचा श्वासास दोष इतका देवू नकोस बाई. वाटेल वागणे जे माझे जगा विरुद्ध "खोडुनी विचार" माझे काढू नकोस बाई. मिसळून रंग "तू"झा मी रंगलो कधीचा विसरुन स्वप्न "हळवे" जावू नकोस बाई.

सर्वांचे आभार, वृत, लय शिकण्यासाठी तुमच्या मार्गदर्शन नक्की उपयोगी ठरेल.

सर्वांचे आभार, वृत, लय शिकण्यासाठी तुमच्या मार्गदर्शन नक्की उपयोगी ठरेल.

कल्पना व शब्दसंपदा चांगली वाटली. गेयतेकडे जरा लक्ष द्यावे अशी नम्र सूचना करतो

कविता आवडली.

कविता लयीत व मीटरमध्ये बसत नसल्याने तसेच गेय नसल्याने विरस झाला. मुळात अशी कविता कवी लीहूच कशी शकतो हा प्रश्न पडला. शेवटी "तूम तो ठेहरे परदेसी" ची चाल लावून पाहिली. ती लागली आणि मी कवीला माफ केले. पुढच्या वेळी कवीने काथ्याकुट सदरात धागा काढून लय, मीटर आणि गेयता वगैरे गोष्टींच्या विषयी सूचना मागवून त्यानुसार कविता लिहावे असे मी कवीला सुचवतो.

"नात्यास नाव आपल्या देवू नकोस काही साऱ्याच चांदण्यांची जगतास जाण नाही." असे काही आम्ही विसाव्या शतकाच्या शेवटच्या दशकात कॉलेजात असताना बरळायचो.

जाकी रही भावना जैसी, प्रभु मूरत देखी तिन तैसी घ्या ना थोडीशी थोडीशीच घ्या ना आजच्याच दिवस १ ६० ३० उलीशीच घ्या ना...... जशी समजली तशीच प्रतिसादली. पाभे भौ कृ ह घ्या.......

नको नको म्हटलं तरी मिपावर येणं होतंच नको नको म्हटलं तरी कविता वाचणं होतंच ... बाकी काय काय नको, ते समर्थ सांगून गेलेतचः नको रे मना क्रोध हा खेदकारी। नको रे मना काम नाना विकारी॥ नको रे मना लोभ हा अंगिकारू। नको रे मना मत्सरु दंभ भारु॥ नको रे मना द्रव्य ते पूढिलांचे। अति स्वार्थबुद्धी नुरे पाप सांचे॥ नको दैन्यवाणें जिणे भक्तिऊणे। अती मुर्ख त्या सर्वदा दु:ख दूणे॥ नको वासना वीषयीं वृत्तिरुपें। पदार्थी जडे कामना पूर्वपापें॥ नको रे मना वाद हा खेदकारी। नको रे मना भेद नानाविकारी ॥ नको रे मना शीकवूं पूढिलांसी। अहंभाव जो राहिला तूजपासी ॥ ........ ना ना करते प्यार, तुम्ही से कर बैठे.... असेही कुणितरी म्हटलेच आहे, तस्मात : नको वीट मानूं पाषाणभेदा। अती आदरे बोलिले सर्व वेदा ॥ जय जय रघुवीर समर्थ.

भारीच !

जाकी रही भावना जैसी, प्रभु मूरत देखी तिन तैसी घ्या ना थोडीशी थोडीशीच घ्या ना आजच्याच दिवस १ ६० ३० उलीशीच घ्या ना...... जशी समजली तशीच प्रतिसादली. पाभे भौ कृ ह घ्या.......

नको नको म्हटलं तरी मिपावर येणं होतंच नको नको म्हटलं तरी कविता वाचणं होतंच ... बाकी काय काय नको, ते समर्थ सांगून गेलेतचः नको रे मना क्रोध हा खेदकारी। नको रे मना काम नाना विकारी॥ नको रे मना लोभ हा अंगिकारू। नको रे मना मत्सरु दंभ भारु॥ नको रे मना द्रव्य ते पूढिलांचे। अति स्वार्थबुद्धी नुरे पाप सांचे॥ नको दैन्यवाणें जिणे भक्तिऊणे। अती मुर्ख त्या सर्वदा दु:ख दूणे॥ नको वासना वीषयीं वृत्तिरुपें। पदार्थी जडे कामना पूर्वपापें॥ नको रे मना वाद हा खेदकारी। नको रे मना भेद नानाविकारी ॥ नको रे मना शीकवूं पूढिलांसी। अहंभाव जो राहिला तूजपासी ॥ ........ ना ना करते प्यार, तुम्ही से कर बैठे.... असेही कुणितरी म्हटलेच आहे, तस्मात : नको वीट मानूं पाषाणभेदा। अती आदरे बोलिले सर्व वेदा ॥ जय जय रघुवीर समर्थ.

भारीच !

चांगला प्रयत्न. कल्पना चांगल्या. पहिल्या ओळीत खडा लागल्यासारखं होतंय. जरा बदल झाला तर पहावा. तसंच मीटरही थोडं अजून कडक सांभाळायला हवं, गझल लिहिणार असाल तर. नाहीतर जरा इकडे तिकडे चालतं. पुलेशु.

राघव सर मनःपूर्वक धन्यवाद.

कविता. आवडली.

खूप छान रचना.

चांगला प्रयत्न. कल्पना चांगल्या. पहिल्या ओळीत खडा लागल्यासारखं होतंय. जरा बदल झाला तर पहावा. तसंच मीटरही थोडं अजून कडक सांभाळायला हवं, गझल लिहिणार असाल तर. नाहीतर जरा इकडे तिकडे चालतं. पुलेशु.

राघव सर मनःपूर्वक धन्यवाद.

कविता. आवडली.

खूप छान रचना.

उद्दंड या आठवणी पुन्हा पुन्हा दाटुन येती थकल्या भागल्या जीवाची ऐशी तैशी करून जाती जाळुन पुरून टाका त्या आठवणीच्या कलेवराला नाहीतर उखडून टाकतील इमारतीचा पाया हळवी कवीता. छान.

उद्दंड या आठवणी पुन्हा पुन्हा दाटुन येती थकल्या भागल्या जीवाची ऐशी तैशी करून जाती जाळुन पुरून टाका त्या आठवणीच्या कलेवराला नाहीतर उखडून टाकतील इमारतीचा पाया हळवी कवीता. छान.

सुरेख!

फेसाळला नदीकाठ ऋतू फुलांची गर्दी दाट हिरव्या पदरावरती दव मोती भरती.

वरील ओळींना 'पैकीच्या पैकी' गुण दिले आहेत. लिहिते राहावे. -दिलीप बिरुटे

प्राची |बिरूटे सर | धन्यवाद|

१६ सप्टेंबर ना.धो.महानोर यांचा वाढदिवस! सुंदर पाऊस पडत होता. अजिंठा,जैत रे जैतमधील गाणे! अप्रतिम!मराठी भाषेला निसर्गावेळा मुक्त बहाल करणारा आवडता कवी!

सुरेख!

सुरेख!

फेसाळला नदीकाठ ऋतू फुलांची गर्दी दाट हिरव्या पदरावरती दव मोती भरती.

वरील ओळींना 'पैकीच्या पैकी' गुण दिले आहेत. लिहिते राहावे. -दिलीप बिरुटे

प्राची |बिरूटे सर | धन्यवाद|

१६ सप्टेंबर ना.धो.महानोर यांचा वाढदिवस! सुंदर पाऊस पडत होता. अजिंठा,जैत रे जैतमधील गाणे! अप्रतिम!मराठी भाषेला निसर्गावेळा मुक्त बहाल करणारा आवडता कवी!

सुरेख!

हे मस्त जमलंय! क्लास! आवडले!! :-)

सुरेख.

माझ्याया मनाच्या पाशी करुणा दाटो जराशी पसायदान हे मागायचे _/\_ हे आलं की जिंकलो!

मस्तच. सं - दी - प

माझ्याया मनाच्या पाशी करुणा दाटो जराशी हे आवडले

व्वा, सुंदरच !

💓

शेवटीचे कडवे .... एक नंबर !

मस्त!!

थरारे मनाची पाती, कंपने शरीरा वरती मनाने स्थिर राहायचे

क्या बात!! विडंबने कमी करुन असं जास्त लिहित चला!

+1

सुरेख.

हे मस्त जमलंय! क्लास! आवडले!! :-)

सुरेख.

माझ्याया मनाच्या पाशी करुणा दाटो जराशी पसायदान हे मागायचे _/\_ हे आलं की जिंकलो!

मस्तच. सं - दी - प

माझ्याया मनाच्या पाशी करुणा दाटो जराशी हे आवडले

व्वा, सुंदरच !

💓

शेवटीचे कडवे .... एक नंबर !

मस्त!!

थरारे मनाची पाती, कंपने शरीरा वरती मनाने स्थिर राहायचे

क्या बात!! विडंबने कमी करुन असं जास्त लिहित चला!

+1

सुरेख.

कवितेचे शिर्षक वाचून मोठ्ठा गैरामज झाला, वाटले श्रुंगारीक कविता असेल आणि मोठ्या अपेक्षेने कविता उघडली. पहिल्या दोन ओळी वाचल्यावर तर खात्रीच झाली की कविता नक्की त्याच्या बद्दलच आहे पण पुढच्या ओळींनी एकदम भानावर आलो. पैजारबुवा,

कवितेचे शिर्षक वाचून मोठ्ठा गैरामज झाला, वाटले श्रुंगारीक कविता असेल आणि मोठ्या अपेक्षेने कविता उघडली. पहिल्या दोन ओळी वाचल्यावर तर खात्रीच झाली की कविता नक्की त्याच्या बद्दलच आहे पण पुढच्या ओळींनी एकदम भानावर आलो. पैजारबुवा,

तुम्हाला ह्या दुःखद प्रसंगातून तरून जायचे सामर्थ्य मिळो.

वो था तो कोई गम न था। नही है तो आँखे नम होती है। उसकी यादोमे अक्सर राते गमगीन होती है। नसीहत जो कभी मुसीबत लगती थी। आज वही मुसीबत मे राहत लगती है। रोकता था टोकता था। अक्सर मन सोचता था ये ऐसा क्युं है। आज नही है तो दिल उसीको खोजता क्युं है। बरगद का साया था। हर राझ सिखाया था। परवरीश मे जिसने अपना तन मन धन गवांया था। था वो तो हर मुकाम मुक्कमल हुआ। जिंदगी के हर पादान पर पहाड सा खडा हुआ। बाप बनके देखो बाप क्या चिज होती है। उसकी यादोमे आज भी आँखे नम होती है। मै भी एक बाप हूँ। आज भी कमी महसुस होती है। कभी अकेला होता हूँ तो अटलजी की कवीता याद आती है। " उठो द्रोपदी वस्त्र संम्भालो अब गोबिन्द न आयेंगे।"

भावपूर्ण श्रद्धांजली.

ह्या कठीण प्रसंगातून सावरण्याचे धैर्य तुम्हांस मिळो हीच सदिच्छा. सं - दी - प

न मिळणार कधी मायेचे पांघरूण ते कठोर काळाने हिरावले हे खरं आहे भावपूर्ण श्रद्धांजली.

भावपूर्ण श्रद्धांजली! तुम्हाला ह्या दुःखद प्रसंगातून तरून जायचे सामर्थ्य मिळो. +१

भावपूर्ण श्रद्धांजली. खूप त्रासदायक असतं पुरुषांसाठी असं दुःख व्यक्त करणे.

या कठिण समायातुन तरुन जाण्यासाठी आपणास बळ मिळो ही परमेश्वरा चरणी प्रार्थना करतो. _/\_

भावपूर्ण श्रद्धांजली _/\_

भावपूर्ण श्रद्धांजली 🙏 पितृछत्र हरपल्याच्या दुःखद प्रसंगातून तरून जाण्याचे सामर्थ्य तुम्हाला मिळो.

भावपूर्ण श्रध्दांजली, त्यांना सदगती लाभो ही इश्वर चरणी प्रार्थना पैजारबुवा,

निमित्ताने आपण गेल्या जून महिन्यात मिपावर प्रकाशित केलेली.. कविता आठवली

कविता चांगली आहे असं आत्ता म्हणण्याचे मन होत नाही . या दुःखातून मी गेलेलो असल्याने त्याची कल्पना मला आहे . आपल्या दुःखात आम्ही सहभागी आहोत . श्रद्धांजली !

आपल्याला या दुःखातून सावरण्याचे बळ मिळो ही प्रार्थना.

माफ करा. माझे वडील गेल्या मे महिन्यातच गेले आहेत, पण दु:खाचे कढ संपत नाहीत अन मग शब्दांचे रूप घेवून ते येतात. आपल्या आपूलकी बद्दल आभार.

___/\____

तुम्हाला ह्या दुःखद प्रसंगातून तरून जायचे सामर्थ्य मिळो.

वो था तो कोई गम न था। नही है तो आँखे नम होती है। उसकी यादोमे अक्सर राते गमगीन होती है। नसीहत जो कभी मुसीबत लगती थी। आज वही मुसीबत मे राहत लगती है। रोकता था टोकता था। अक्सर मन सोचता था ये ऐसा क्युं है। आज नही है तो दिल उसीको खोजता क्युं है। बरगद का साया था। हर राझ सिखाया था। परवरीश मे जिसने अपना तन मन धन गवांया था। था वो तो हर मुकाम मुक्कमल हुआ। जिंदगी के हर पादान पर पहाड सा खडा हुआ। बाप बनके देखो बाप क्या चिज होती है। उसकी यादोमे आज भी आँखे नम होती है। मै भी एक बाप हूँ। आज भी कमी महसुस होती है। कभी अकेला होता हूँ तो अटलजी की कवीता याद आती है। " उठो द्रोपदी वस्त्र संम्भालो अब गोबिन्द न आयेंगे।"

भावपूर्ण श्रद्धांजली.

ह्या कठीण प्रसंगातून सावरण्याचे धैर्य तुम्हांस मिळो हीच सदिच्छा. सं - दी - प

न मिळणार कधी मायेचे पांघरूण ते कठोर काळाने हिरावले हे खरं आहे भावपूर्ण श्रद्धांजली.

भावपूर्ण श्रद्धांजली! तुम्हाला ह्या दुःखद प्रसंगातून तरून जायचे सामर्थ्य मिळो. +१

भावपूर्ण श्रद्धांजली. खूप त्रासदायक असतं पुरुषांसाठी असं दुःख व्यक्त करणे.

या कठिण समायातुन तरुन जाण्यासाठी आपणास बळ मिळो ही परमेश्वरा चरणी प्रार्थना करतो. _/\_

भावपूर्ण श्रद्धांजली _/\_

भावपूर्ण श्रद्धांजली 🙏 पितृछत्र हरपल्याच्या दुःखद प्रसंगातून तरून जाण्याचे सामर्थ्य तुम्हाला मिळो.

भावपूर्ण श्रध्दांजली, त्यांना सदगती लाभो ही इश्वर चरणी प्रार्थना पैजारबुवा,

निमित्ताने आपण गेल्या जून महिन्यात मिपावर प्रकाशित केलेली.. कविता आठवली

कविता चांगली आहे असं आत्ता म्हणण्याचे मन होत नाही . या दुःखातून मी गेलेलो असल्याने त्याची कल्पना मला आहे . आपल्या दुःखात आम्ही सहभागी आहोत . श्रद्धांजली !

आपल्याला या दुःखातून सावरण्याचे बळ मिळो ही प्रार्थना.

माफ करा. माझे वडील गेल्या मे महिन्यातच गेले आहेत, पण दु:खाचे कढ संपत नाहीत अन मग शब्दांचे रूप घेवून ते येतात. आपल्या आपूलकी बद्दल आभार.

___/\____