तुझी माझी स्वप्नं आता एका वर्णाची आहेत
मार्ग कुठेही नेत असो, विचार संगतीचे आहेत
तूझ्या माझ्या मनाचा निर्णय होता भेटण्याचा
जसे बगीच्यात बहार असतां फुलांचा बहरण्याचा
तुझे दू:ख आता माझे,माझे दू:ख झाले तुझे
तुझे हे दोन नेत्र, चंद्र सूर्यासम झाले माझे
लाख म्हणूदेत जगाला,ही संगत अटळ आहे
हातात हात असल्याने, हे हात सुटणे अटळ आहे
अरे, मला जीवनसाथ देणाऱ्या, प्रियतमा
तुझी माझी स्वप्नं आता एका वर्णाची आहेत
मार्ग कुठेही नेत असो, विचार संगतीचे आहेत
तुझी माझी स्वप्नं आता एका वर्णाची आहेत
जेमिनीमुनीकुमारा आपण एकदम
In reply to जेमिनीमुनीकुमारा आपण एकदम by माहितगार
शेवटी स्वन्त सुखायच सगळं
In reply to जेमिनीमुनीकुमारा आपण एकदम by माहितगार
तुम्हाला, तुमच्या लेखावर प्रतिसाद हवे असतील तर....
In reply to तुम्हाला, तुमच्या लेखावर प्रतिसाद हवे असतील तर.... by मुक्त विहारि
आजकाल,
In reply to आजकाल, by प्रसाद गोडबोले
धाग्याचे काश्मीर आधी पण होत होतेच...
In reply to धाग्याचे काश्मीर आधी पण होत होतेच... by मुक्त विहारि
एकदम खरं आहे .
In reply to एकदम खरं आहे . by प्रसाद गोडबोले
जात नाही ती जात !
In reply to एकदम खरं आहे . by प्रसाद गोडबोले
प्रगो,
In reply to तुम्हाला, तुमच्या लेखावर प्रतिसाद हवे असतील तर.... by मुक्त विहारि
:))
मी अगदी पुरोगामीच कविता
उर्दू भाषा, नाजूक लाजरी,
In reply to उर्दू भाषा, नाजूक लाजरी, by विवेकपटाईत
सारे जहांसे लिहिणारा कवि कोणी
In reply to सारे जहांसे लिहिणारा कवि कोणी by माहितगार
असंख्य वर्षांच्या