नक्कीच, पर्शियन आणि उर्दू भाषेतील प्रेमाची भावना दर्शवणारी कविता खालीलप्रमाणे: **पर्शियन आणि अरेबिक प्रेम:** पर्शियन भाषा, जणू सुंदर युवती, अरेबिक तरुणावर तिचे मन मोहित. मोहक अदा, नजाकत खास, प्रेमाचा रंग, जणू गुलाबाचा सुवास. **उर्दू, पर्शियन आणि अरेबिकची सुंदर कन्या:** उर्दू भाषा, नाजूक लाजरी, पर्शियन आणि अरेबिकची ती सुंदर कन्या. शब्दांची जादू, भावनांचा खेळ, सौंदर्याची खाण, जणू मोत्यांचा मेळ. **उर्दू आणि हिंदी प्रेम:** अशा सुंदर उर्दूचं, हिंदी तरुणावर मन भाळले. प्रेमाची कहाणी, जणू गोडते खेळ. शब्दांची गुंफण, रंगांची उधळण, दोन भाषांचं, हे अनोखं मिलन. **भाषा आरती** जय पर्शियन माता, सुंदर रूप मनोहर, अरेबिक तरुणावर, तुझा लोभ अपरंपार. जय अरेबिक देवा, तू शक्तीचा सागर, पर्शियन-उर्दूच्या मीलनाचा, तूच आधार. जय उर्दू कन्या, नाजूक लाजरी, पर्शियन-अरेबिकची तू, लाडकी बाळपरी. जय हिंदी तरुण, देखणा साजिरा, उर्दूच्या प्रेमात, तू झालास बावरा. **आरती** ओवाळू आरती, भाषांच्या मूर्तींना, शब्दांच्या रंगांनी, सजलेल्या ज्योतींना. पर्शियन, उर्दू, हिंदी, त्रिवेणी संगम, प्रेमाच्या धाग्यांनी, बांधले हे अनुपम. धूप-दीप-नैवेद्य, अर्पिती राजकारण डावे, भाषांच्या या मेळाव्यात, रेग्युलर गाते. शब्दांची ही नाती, अखंड राहो अशी, भाषांच्या या आरतीने, पूर्ण होवोत इच्छा. * प्रेर्ना * काव्य समर्पण : माईसाहेब कुरसूंदीकरांचे श्रीमान, समस्त कथित सेक्युलर, कथित डावे आणिक कोण ?? जो ते वांछिल * अनुषंगिका पलिकडे अवांतरे आणि शुद्धलेखन चर्चा टाळण्यासाठी आभार