मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

अभंग

पायाखालची वीट दे....!

गंगाधर मुटे ·
पायाखालची वीट दे....!

पंढ़रीच्या पांडुरंगा
तुझ्या चरणी ठाव दे
तीर्थप्रसाद काही नको
शेतमालास भाव दे

दुर्दशेने फस्त केल्या
रानाकडे ध्यान दे
शहरावाणी खेडे होईल
असे थोडे ज्ञान दे

हृदयामध्ये राम आणि
मुखामध्ये नाम दे
सूट-माफी-सवलत नको
घामासाठी दाम दे

पाऊस पाणी येऊ दे
शेत माझे न्हाऊ दे
चोच फुटल्या अंकुरांना
दोन घास खाऊ दे

संपत्तीच्या वृद्धीसाठी
लालसेचा रोग दे
शेतीमधल्या कष्टालाही
वाङ्मय
कविता
अभंग
अभय-काव्य
अभय-लेखन
वाङ्मयशेती
विठोबा
विठ्ठल

भंगलेले अभंग शशिचे

शशांक कोणो ·
फेसबुकी रंगे पोस्टच्या संगे लाईक कमेंट रेलचेल !! फोटोंच्या डोळा लोक होती गोळा अन मुक्ताफळा उधळती !! एकटेच यावे गुज पोस्टावे लाईक ठोकावे इतरांना !! परी काय सांगू नशीब हे पंगू कोणी भिंतीवर फिरकेना !! पाहुनीया वाट लागलीय वाट अधिक काहीही बोलवेना !! शशि म्हणे देवा ऐसा मित्र ठेवा आम्हांला सदा अप्राप्य - जय जय फेसबुक समर्थ
मांडणी
कला
कविता
मुक्तक
विडंबन
भाषा
विनोद
समाज
अनर्थशास्त्र
अभंग

(नवमि)पाखरास...अर्थात दमामि म्हणे !

दमामि ·
आम्हाला हेवनवासी होण्याचे डोहाळे लागले आहेत . त्याआधी लिहिलेली कविता/ उपदेश / म्रुत्युपत्र .
धोरण
अभंग

मॉडर्न अभंगवाणी

विनीत संखे ·
असावा शेजा-याचा आंग्ल पेपर । वाचावा तोचि न खर्चिता स्वधन ॥ पेपरसंगे ग्राह्य दूध वाटि एक । साखरेजोडि तेहि मागावे ॥ संगणक अभियंता होशिल तू । विठुमाझा करिल चमत्कार ॥ फक्त परीक्षेअंती निकाल । केटि न लागु द्यावी ॥ महाविद्यालये टि-शर्ट आणि जीन्स । जेतुके फाटके तेतुके स्टायलिश ॥ ओळखावे कन्यकांचे जमाव । पाहावे प्रत्येकीस सांगोपांग ॥ किकेटी असावी भल्यांची भरती । करावे कसे बुकी-फिक्सिंगचे उच्चाटन?
विडंबन
विनोद
मौजमजा
अभंग

झिंग बोचर्‍या अहंपणाचे चगिन्यांचेदा चकानदु

सूड ·
दागिन्यांचे वळण नशिले, प्रतिसादातून उरात घुसले उद्धट ललना उर्मट बोले, टेम्पोमाजी जरा बसविले वृंदगान : दु दु दु दु काय तरी हे लक्षण मेले,विडंबुनिया मिपा हलविले खरपूस तळल्या जिल्ब्यांसंगे, कहासुनीचे तुमन्त छोले वृंदगान : ऑ अच्च जालं तल नटवे थटवे जमवी ठिक्कर, तार गुंफिली नक्षी त्यावर कंपू देई थाप डफावर, कुत्सित ललना राग शिरावर वृंदगान : नाच गं घुमा तोडूनि तारे काथ्या कुट्टी, उठता कट्टी बसता बट्टी गडबडगुंडा वरची पट्टी, दागिन्यांची मधली सुट्टी वृंदगान : ड्रीमम वेक्कपम क्रिटीकल कंडिशनम् श्वेतलाजरी गिर्जा नाचे, बिरुटे आले धागा टाके खट्टू होऊनि भरभर धावे, धागा उडवा कन्या बोले वृंदगान : आयला गो गौ
इतिहास
वाङ्मय
बालकथा
अभंग
बालसाहित्य
भूछत्री
सांत्वना

विश्वास वासावरचा

ज्ञानोबाचे पैजार ·
आमची पेरणा अर्थात शब्दानुज यांची क्षमा मागुन.... रोज पुन्हापुन्हा तो ढुसक्या सोडतो समोरचा नाईलाजाने नाकावर हात दाबतो हजारो वर्षांपासुन तो त्या सोडतो आणि दिवसभर पोट दाबून कळा सोसतो खरेतर प्रत्येकाच्या शरीरातून ती बाहेर पडत असते पण काहिंचे अस्तित्व नुसत्या वासावरुन ओळखता येते पवनाच्या रुपातुन तो बाहेर पडतो पोटाबरचे प्रेशर थोडेसे हलके करुन जातो प्रत्येक श्वासातुन तो नाकात घुसू पहातो श्वासाशिवाय थोड्या वेळानंतर जीव घुसमटतो काहीजण उगाचच लाजुन कायमचुर्ण घेतात वासहिन श्वासाची कामना करतात तो आला की चहुकडे वास दरवळात राहतो सेंटच्या
धर्म
पाकक्रिया
कथा
प्रेमकाव्य
विडंबन
प्रतिशब्द
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
भूगोल
गुंतवणूक
कृष्णमुर्ती
शिक्षण
अभंग
आरोग्यदायी पाककृती
कॉकटेल रेसिपी
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
भूछत्री
मार्गदर्शन
वाङ्मयशेती
विराणी
शृंगार
करुण
वीररस
रौद्ररस

भाव तिथे देव

निनाद जोशी ·
काय हो वर्णावा त्या नराचा स्वभाव घेतला ज्याने देव विकत बाजारी चार मोजले रोकडे अन म्हणे आता धाव तुच मला वाचव संकटा पासून तुला मी रे दिले माझ्याकडले हे धन आता सोडव ह्यातुन मजला देवा अरे वेड्या त्याच्या लेखी तू आहेस कंगाल त्याला पाहिजे जो माल तुझ्याकडे नाही संत सांगती सज्जना मनी असुदेत भाव तोच करेल बचाव स्वता: हून
समाज
अभंग

"खरे सत्य बोला/ जपून जपून"

पदकि ·
खरे सत्य बोला/ जपून जपून तेज लपवून / ठेवा थोडे अर्धोक्तीने करा / सत्य - सुरुवात जनां भयभीत / करू नका अंधाऱ्या अंबरी / विजेची उपज बालकां समज/ नाही तिची महा त्या तेजाने / अंधत्व नेत्रांना साध्या माणसांना / कशासाठी? क्षीण मानवाची/ क्षीण असे दृष्टी प्रकाशाची सृष्टी / सोपी नसे ---
कविता
अभंग

चार अपशब्द

पदकि ·
(जसे: दाखव विठ्ठला / तुझे देवपण नाहीतर घण/ आहे माझा : विंदा करंदीकर ) खुल्या नभाखाली/ उभा मी नागडा बोल तो रांगडा / सुनावितो असे काय मोठे / देवा तुवे दिल्हे ? आई-बाप नेले/ मृत्युलागी साऱ्या सजीवांना / वेदना नि कळा रक्त भळाभळा / वाहते ते सर्वत्र ही मृत्यू /घालितो थैमान सोडीला हैवान / मोकळा तो. धाडिले "प्रेषित"/म्हणे सात-आठ त्याने काय xट/ बदलले? साऱ्या सजीवांना / बनविसी हीन होती मग दीन/ पायी तुझ्या . आम्हा सजीवांना / करी जे भिकारी ब्रम्हाची शिसारी/ नाकी माझ्या माझ्या आयुष्याचा / स्वामी मी बारका "पोर तो पोरका" / तुझा नाही. अटळ तो मृत्यू / सर्वांच्या राशीत घाल ते कांशीत / जग तुझे! :
कविता
अभंग
Subscribe to अभंग