कथा

श्रावस्तीतील एका धनिकाचा एकुलता एक तरुण मुलगा अकाली मरण पावला. पित्याला हा आघात सहन झाला नाही.

मिथिलेजवळच्या एका शांत आश्रमात ऋषी उद्दालकांचा आश्रम होता.

दर्या

रात्रीच्या अंधाराला केवळ काळेपण नव्हते; त्याला एखाद्या कुजणाऱ्या

हस्तिनापूरच्या राज सभांपासून दूर, वनराईच्या शांत सावलीत एक साधेसे आश्रम जीवन वाहत

चहाकॉर्नरचा व्हरांडा अगदी शांत होता. काचेआडून येणारा संध्याकाळच्या रहदारीचा मंद आवाज आणि छपरावरून टपकणाऱ्या पावसाच्या थेंबांची लय शांत संगीतमय साथ देत होती.

बोतल बोले तो बरबादी.....

पहाटेचा प्रकाश अजून डोंगरांच्या पलीकडेच होता.

गुरुकुलात संध्याकाळ उतरली होती.

संध्याकाळची वेळ होती, आश्रमाभोवतीची झाडे सावलीत हरवू लागली होती.