मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

रौशनी.. ५

विसोबा खेचर ·

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 01/21/2008 - 21:27

तात्या,
रौशनीचा ह्या भागात तुमच्या गप्पा चालू असतांना  आम्ही शेजारी उभे राहून हे सर्व ऐकतोय असे चित्र उभे राहिले. हा भागही अगदी ओघवता आणि अतिशय सुंदर झाला आहे. या भागात तिला असलेली गाण्याची आवड, तीची मुलगी आणि जाफरभाइच्या  बिर्यानीची याद राहील. हा भाग आवडला हे सांगने न लगे, पुढील भागात काय असेल याची उत्सुकता आहेच !!!!

अवांतर :- लेखकाला गाण्याची आवड आहे, म्हणुन प्रसंगाच्या निमित्ताने गाण्याविषयी लेखक भरुभरुन लिहितो असे नाही ना ? 


तात्याच्या लेखनाचा फॅन
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

ऋषिकेश Tue, 01/22/2008 - 07:43
तात्या, रौशनीचा ह्या भागात तुमच्या गप्पा चालू असतांना आम्ही शेजारी उभे राहून हे सर्व ऐकतोय असे चित्र उभे राहिले. हा भागही अगदी ओघवता आणि अतिशय सुंदर झाला आहे. हा भाग आवडला हे सांगने न लगे, पुढील भागात काय असेल याची उत्सुकता आहेच !!!! अगदी अस्सच!!! आता मात्र पुढला भाग लवकरात लवकर टाका बॉ :) -ऋषिकेश

नंदन Tue, 01/22/2008 - 10:32
म्हणतो, तात्या. पुढच्या भागांची वाट पाहतो आहे. [शिवाय, तुला सवड मिळेल तेव्हा 'शब्द आणि स्वर, वक्ता आणि गवई'चे पुढचे भागही लिही. त्याची सुरुवात फार छान झाली आहे.] नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धोंडोपंत Mon, 01/21/2008 - 21:32
वा तात्या, पहिल्या चार भागांसारखा हा भागही उत्तम आहे. उत्कंठा शिगेला पोहोचलेय. ही रौशनी अजून काय काय गुपिते उघड करेल हा विचार करतांनाच हा भाग संपला. उत्कंठा अजून ताणली गेली. पुढील भाग आता लवकरात लवकर येऊदे. झकास लेखन झालाय. शुभेच्छा. आपला, (वाचक) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

चतुरंग Mon, 01/21/2008 - 21:37
इतकी थोडी-थोडी बिर्याणी वाढताय की अंमळ "अडजीभ खाऊन पडजीभ बोंबलली" असं वाटतयं हो! जरा जोरकस ताटभरुन येऊ द्या की राव! लिखाण बाकी फक्कड हों तुमचें:)!! चतुरंग

केशवसुमार Tue, 01/22/2008 - 14:16
अगदी हेच म्हणातो.. पुढचे भाग जरा भरभर लिहा नाहीतर कथा तरी भरभर पुठे पळवा..असे आशेला लावून ठेऊ नका.. हा ही भाग उत्तम हे सांगणे न लगे.. केशवसुमार

प्राजु Mon, 01/21/2008 - 22:57
अशा उत्कंठावर्धक ठिकाणी भाग संपवायचा आणि पुढचा भाग १ महिन्यानी लिहायचा.. तात्या शोभतं तुम्हाला हे. हा भाग ही इतर भागांप्रमाणे तरल झाला आहे. आता पुढच्या भागासाठी किती प्रतिक्षा करावी लागणार आहे हे देव आणि तात्याच जाणोत.. लवकरच यावा ही देवाला आणि तात्याना प्रार्थना.. (ह्.घ्या.) :))) - प्राजु

संजय अभ्यंकर Mon, 01/21/2008 - 23:03
तात्या, फारच सुंदर लेखन! मी लहानाचा मोठा मोरलँड रोड, नागपाडा भागात झालो. फोरास रोड, कामाठीपुरा, फॉकलंड रोड, चोर बाजार इ. भाग हा आमचा परिसर. आमची शाळेची वाटही ह्या भागातुन जात असे. आम्ही रात्री बेरात्री याभागात मिळणारे विविध खाद्य पदार्थ खाण्यासाठि फिरत असु. परंतु आम्हाला याचा (इथल्या घटना, नित्यक्रम यांचा)ताप नसे. फोरास रोड वरच्या बच्चुभाईच्या वाडीत शिग कबाब व पराठे खाण्यासाठी आम्ही तेथे फेरफटका मारायचो. मोहंमद अली रोड ते भायखळा हा भाग अपना एरिया, इतके त्याभागावर प्रेम. नागपाडा सोडताना अतिव दु:ख झाले. आमचे शाळामित्र ह्याच भागातले. गुन्हेगारी, स्मगलिंग, टोळियुद्धे हे आमच्या नित्य पहाण्यातले. परंतु आम्ही स्वतःला या प्रकारांपासुन अलिप्त ठेवले. हे सर्व प्रकार करणारे, स्थानीक लोकांना याचा उपद्रव होउ देत नसत. नागपाडा सोडल्याला आता आठ वषे झाली. आपली रोशनी वाचताना मी परत माझ्या भागात फिरतोय असे वाटते. संजय अभ्यंकर

प्रमोद देव Mon, 01/21/2008 - 23:06
सुरुवातीची नोमतोम संपून आता बड्या ख्यालाला सुरुवात झालेय. तात्या तब्येतीत होऊन जाऊ द्या. आम्ही मैफिलीत आहोतच... तुम्हाला दाद द्यायला. चांगला रंग भरा.

वरदा Tue, 01/22/2008 - 07:38
पुन्हा एकदा उत्कंठा ताणलेय्...तुमची लिहिण्याची स्टाईल एकदम मस्तंच्....

विसुनाना Tue, 01/22/2008 - 12:20
तात्या, रौशनी मस्त होते आहे. जरा लवकर लिहा बुवा. अवांतर - आता रामनाथबरोबर पळून गेलेली रौशनी त्याच्या व्यसनाधीनतेमुळे घरवाली कशी बनते ते वाचण्याची उत्सुकता आहे. 'निवडुंग' चित्रपटातली लालन सारंगची व्यक्तीरेखा (नाव आठवत नाही) काहीशी अशीच होती नाही का? परवाच दिलखुलास या 'मी मराठी' वाहिनीवरच्या कार्यक्रमात वेश्याव्यवसायावर उघड चर्चा झाली. त्यातल्या बर्‍याच वेश्यांची हीच कहाणी होती. त्या चर्चेत भाग घेणार्‍या एका समाजसेवकाचे (पुन्हा नाव आठवत नाही) म्हणणे मनात घुसून बसले आहे - "वेश्याव्यवसाय हा समाजाचा सेफ्टी व्हॉल्व आहे असे म्हणणारी माणसे करंटी आहेत. वेश्यांमुळे आपल्या आया-बहिणी सुरक्षित राहू शकतात म्हणून तो व्यवसाय चालू द्यावा असे मत असणार्‍यांनी स्वतः पुढाकार घेऊन आपल्या आया-बहीणी तिथे पाठवाव्यात आणि सामाजिक सुरक्षिततेला मोलाचा हातभार लावावा."- इति.

स्वाती दिनेश Tue, 01/22/2008 - 12:20
बर्‍याच प्रतिक्षेनंतर रौशनी आली परत, आता मात्र लवकर लिही पुढे,उत्सुकता जास्त ताणू नको बाबा,:)..असे इतरांसारखेच म्हणते. नेहमीप्रमाणेच हा भाग सुध्दा छान जमून आला आहे. स्वाती

विसोबा खेचर Sat, 01/26/2008 - 09:43
प्रतिसाद देणार्‍या आणि न देणार्‍या (केसु ष्टाईल) सर्व वाचकांचे आभार... काही उत्तरे - बिरुटेशेठ, अवांतर :- लेखकाला गाण्याची आवड आहे, म्हणुन प्रसंगाच्या निमित्ताने गाण्याविषयी लेखक भरुभरुन लिहितो असे नाही ना ? हो, असे काहीसे आहे खरे! :) नंदनशेठ, [शिवाय, तुला सवड मिळेल तेव्हा 'शब्द आणि स्वर, वक्ता आणि गवई'चे पुढचे भागही लिही. त्याची सुरुवात फार छान झाली आहे.] हो, नक्की लिहीन... संजय अभ्यंकर नागपाडा सोडल्याला आता आठ वषे झाली. आपली रोशनी वाचताना मी परत माझ्या भागात फिरतोय असे वाटते. धन्यवाद संजयराव! विसूनाना, अवांतर - आता रामनाथबरोबर पळून गेलेली रौशनी त्याच्या व्यसनाधीनतेमुळे घरवाली कशी बनते ते वाचण्याची उत्सुकता आहे. हा शोध तुम्हाला केव्हा लागला? रौशनी रामनाथसोबत पळून गेलेली नव्हती, तसेच रामनाथ व्यसनाधीन होता असेही कधी मला रौशनीने सांगितले नाही! असो, विसूनाना तुम्ही एक काम करा. नाहीतरी तुम्ही वेगवेगळे शोध लावताच आहात तर आत्तापर्यंतच्या कथेनुसार रौशनीची पुढील कथा तुम्हीच लिहा तिच्यायला! ती वाचायला मी उत्सुक आहे. रौशनीची आत्तापर्यंतची कथा ही सत्यकथा आहे. त्यावर आधारीत काल्पनिक अंदाजच जर तुम्हाला बांधायचे असतील तर या पुढील कथा तुम्हीच पूर्ण करा. माझं काहीच म्हणणं नाही! च्यामारी मी तरी पुढे लिहिण्याचा त्रास कशाला घेऊ? ऑर्कुटवर देखील कुण्या महाभागाने रौशनीची कथा लिहिलेली आहे असे कुठेतरी वाचनात आले, त्याचेही कुणी दुवे दिल्यास मी आभारी राहीन. म्हणजे तो सद्गृहस्थ पुढे काय लिहितो हे वाचनास मी उत्सुक राहीन! असो, लोक रौशनीबद्दल पुढचे अंदाज बांधू लागले आहेत, विसूनानांसारखे छातीठोकपणे पुढचे दावे करू लागली आहेत, कुण्या महाभागाला ती ढापून ऑर्कुटवर आणाविशी वाटली हेच मी रौशनीचे यश समजतो..! असो, पुन्हा एकदा सगळ्यांचे आभार... आपला, (खुद्द रौशनीला पाहिलेला मूळ लेखक!) तात्या.

स्वाती राजेश Sat, 01/26/2008 - 14:53
रोशनी चे पुढील भाग लवकरच टाका खूप उत्सुकता लागली आहे.. रोशनी चे पहिले सर्व भाग अप्रतिम लिहिले आहेत.. ते वाचत होते त्यामुळे प्रतिक्रियेस उशीर झाला. एवढ्या छान लेखकाला उशीरा प्रतिक्रिया दिल्याबद्द्ल क्षमस्व. पुढच्या भागांच्या प्रतिक्षेत...

सुधीर कांदळकर Mon, 01/28/2008 - 20:14
बार, इ. चित्रपट डोळ्यांसमोर उभे राहिले. खरे म्हणजे १ ते ५ भाग आतांच वाचले. अमिताची कहाणी हृदयद्रावक आहे. सत्याची दाहकता वर्णन करून सांगता येत नाही. आपण बरेच कणखर आहात. अमिताची कहाणी ऐकून मी तर कृष्णाचे काम त्वरित केले असते. निदान जीवतोड प्रयत्न केले असते. हल्लीच एक भाषांतरित कादंबरी वाचली. मूळ काश्मिरी कादंबरी. कश्मीर्मधील दहशतवादाच्या पार्श्वभूमीवरील. त्यात एका वेश्येसाठी एक मनस्वी तरूण आयुष्य कसे उधळतो ते आठवले. सुन्न झालो. पुढील भाग लवकर येऊ द्यात.

प्राजु Tue, 01/29/2008 - 02:27
अहो, रागावू नका. पण तुम्हीच लवकर लिहायला घ्या रोशनी. कारण, जितका तुम्ही वेळ कराल तितके अंदाज किंवा काल्पनिक कथा बांधल्या जातील. तुमची रोशनी.. तुमच्याच शब्दांत वाचायची आहे. कारण तुम्ही तिला पाहिली आहे. तिच्याशी गोष्टी केल्या आहेत तुम्ही. तिला तुमच्याइतके स्पष्ट आणि तरल कोण वर्णु शकेल? तेव्हा आता... लग जाईये काम पे! - प्राजु

झंप्या Tue, 01/29/2008 - 05:56
तात्या ये भाग कुछ जम्या नही! एखाद्या सिरियल प्रमाणे चिंगम सारखे हे भाग आता तू ताणत आहेस असे वाटत आहे. वर कुणीतरी म्हंटल्या प्रमाणे पुढच्या 'एपिसोड' मध्ये जरा जास्त बिर्याणी वाढ आता!!

llपुण्याचे पेशवेll Fri, 02/01/2008 - 22:08
तात्या.. आपल्या 'रौशनी' चा प्रत्येक अपूर्ण भाग कायम आम्हाला 'तडपाना ' म्हणजे काय याचा प्रत्यय देत आहे....कृपया पुढचे भाग लवकर लिहुन ही हूरहूर थांबवा... (तात्यांच्या लेखनाला दाद देणारा) डॅनी..... पुण्याचे पेशवे

आंबोळी Fri, 02/22/2008 - 10:32
तात्या मजा आणलीत राव..... एकदम बाबा कदमान्ची आठवण झाली. पण किती दिवस नुसति बिर्याणीच खात बसलाय ...पुढचे भाग लवकर लिहा. (बिर्यणी चाहता) आम्बोळी

सन्जोप राव Sun, 03/16/2008 - 20:11
एकदम बाबा कदमान्ची आठवण झाली हेच म्हणतो. बाबा कदम, सरकारी रेस्ट हाऊस, सोनेरी रंगाचे पेग, करुणेची झालर असणारी (लेकिन दिल की अच्छी!) अशी नायिका, वाफाळत्या बिर्याण्या, फिश फ्राय, शास्त्रीय संगीतातल्या उस्तादांचे उल्लेख.... मराठीत एकता कपूरसारखी निर्माती नाही याचे शल्य वाटते. The meek shall inherit the earth. Are you sufficiently meek? Ask yourself! सन्जोप राव

विसोबा खेचर Fri, 02/22/2008 - 12:41
स्वाती राजेश, सुधीरराव, प्राजू, झंप्या, मिराशीसाहेब, आंबोळी, आपल्या प्रतिसादाबद्दल आभारी आहे.... पुढचा भाग लिहितो लवकरच. सध्या कामाच्या गडबडीत असल्यामुळे हवा तसा निवांतपणा मिळत नाही. थोडी सवड मिळाली की पुन्हा एकदा रौशनीच्या विश्वात जाईन.. तात्या.

सर्किट Sat, 03/08/2008 - 22:26
हा भाग वाचण्यात आलाच नव्हता. आज वाचला.. इतर काही वाचकांनी लेखमाला "हळू हळू पुढे सरकते आहे" असे अभिप्राय दिले आहेत. पण आम्ही त्यांच्याशी अजीबात सहमत नाही. - सर्किट

विकास्_मी मराठी Sun, 03/16/2008 - 15:01
िव्कास०१५४ तात्या तो महाभाग सापडला......त्यानेच रौशनी ऑर्कुटवर copy-paste केली आहे http://www.orkut.com/CommMsgs.aspx?cmm=21132317&tid=2576143168354681902&na=4 त्याने तुम्ह्च्याच नावाने रौशनी ऑर्कुटवर copy-paste केली आहे ...... "रौशनी" या कथेचे मूळ लेखक - तात्या अभ्यंकर. हे आहेत मी फक्त misalpav.com वरुण coppy पेस्ट केली आहे. मी या कथेचा लेखक नाही. http://www.orkut.com/CommMsgs.aspx?cmm=21132317&tid=2576143168354681902&na=2&nst=47 .......................................................................... आप्ला लेख्नाचा एक िनिस्सम चाह्ता.... िवकास िशदे....

विसोबा खेचर Sun, 03/16/2008 - 15:15
धन्यवाद साहेब! आपण मुद्दामून ऑर्कुटवर जाऊन रौशनीचा शोध घेतलात याचे खरंच कौतुक वाटते! "रौशनी" या कथेचे मूळ लेखक - तात्या अभ्यंकर. हे आहेत मी फक्त misalpav.com वरुण coppy पेस्ट केली आहे. मी या कथेचा लेखक नाही. याचे आम्हाला लेखक म्हणून समाधान आहे. तो महाभाग साहित्यचोर नाही हे कळले आणि खूप खूप बरे वाटले. आता उलटपक्षी आम्ही त्याला रौशनीला त्याने स्वत:हून ऑर्कुटवर प्रसिद्धी दिल्याबद्दल त्याचे आभार मानतो! ऑर्कुटवरदेखील काही लोक रौशनी वाचत आहेत, तिच्या दुव्यांचा ट्रॅक ठेवीत आहेत, प्रतिसादही देत आहेत हे पाहून खरंच खूप बरे वाटले. प्रत्यक्षात आंतरजालीय जगताशी पूर्णत: अनभिज्ञ असलेल्या आमच्या रौशनीला, आज आंतरजालीय जगतात ओळख मिळते आहे याचे समाधान वाटते! आपल्याला पुन्हा एकदा धन्यवाद िव्कासराव! आपला, (रौशनीच्या आठवणीने किंचित ह़ळवा झालेला!) तात्या.

अभिज्ञ Sun, 03/16/2008 - 15:40
नमस्कार. तात्या, विकास राव ह्यानि दिलेलि लिंक पाहिलि.आपला त्यावर आलेला प्रतिसाद हि वाचला. परन्तु ,हि कथा मराठी विनोद --हसण्यातच मजा आहे अशा कम्युनिटिवर प्रसिद्द झालि आहे. आता या कथेत हसण्यासारखे काहिहि नाहि.उलट हि एक चान्गलि साहित्यकृति आहे. मिसळपाव वरिल लेख नुसते लिन्क देउनहि पाठवता आले असते. ते पेस्ट करण्याचे काय कारण?आणी ते पण कुठल्या ठिकाणि? हे प्रश्न राहतातच. (रोशनि प्रेमि)अबब

विसोबा खेचर Sun, 03/16/2008 - 16:06
अबबराव, तुमचं म्हणणं खरं आहे. पण जाऊ द्या! काय करणार? अहो जिथे सार्‍या जगानेच आमच्या रौशनीचं हसं केलं त्याला ऑर्कुट तरी कसं अपवाद असणार?! तेव्हा चालायचंच! तात्या.

नन्दु Sun, 03/16/2008 - 20:29
तात्या लवकर पुडचा भाग येऊ द्या मी रोशनि ओर्कुत वेर प्रथम वाचलि अनि त्या खना पासुन तुम्चा फ्यान झालो "रौशनी" या कथेचे मूळ लेखक - तात्या अभ्यंकर. हे आहेत मी फक्त misalpav.com वरुण coppy पेस्ट केली आहे. मी या कथेचा लेखक नाही. हेय वाचुन मग मिसल् पाव ल भेट दिलि अनि हेय क्य इथे अलो व इथ् लाच झालो मिसल पव चि पहिलि ओल्ख रोशनी मुले झालि माझि तर तात्या लवकर पुड्चा भाग लिहा

हर्शल Sun, 03/16/2008 - 20:36
तात्या ये भाग कुछ जम्या नही! एखाद्या सिरियल प्रमाणे चिंगम सारखे हे भाग आता तू ताणत आहेस असे वाटत आहे. वर कुणीतरी म्हंटल्या प्रमाणे पुढच्या 'एपिसोड' मध्ये जरा जास्त बिर्याणी वाढ आता!!

इसम Sun, 03/16/2008 - 21:09
तात्या मजा आणलीत राव..... एकदम बाबा कदमान्ची आठवण झाली. काय चुकतंय तात्या? उत्साहाच्या भरात अतिरन्जित लिखाण होतेय का? शब्द्संपत्ति तोकडी पडतेय की नको त्या ठिकाणी नको ती वर्णने येतायत? क्रमश: च्या नादात मूळ गाभ्या कडे दुर्लक्ष झालेय का? मग पिटातून शिट्ट्या का ऐकू येतायत? -एक इसम

विसोबा खेचर Sun, 03/16/2008 - 22:57
काय चुकतंय तात्या? माझ्या मते काहीच चुकत नाहीये! उत्साहाच्या भरात अतिरन्जित लिखाण होतेय का? नाही. जे काही लेखन आहे ते केवळ अन् केवळ सत्य घटनेवर आधारीत आहे. सत्य घटनेवर आधारीत, जे घडलं तसं लिहिलं आहे, ते जर कुणाला अतिरंजित वाटलं तर वास्तव किती भयानक असेल याची कल्पना करा! असो, स्वत:च्या ए सी दिवाणखान्यात बसून अतिरंजित लेखन किंवा बाबा कदमांची कांदंबरी वाटते आहे असे शेरे मारणे हे मी समजू शकतो! अहो ज्यांनी कधी रंडीबाजारात नौकरी तर सोडाच, परंतु साधी चक्करही मारली नाही, दारूच्या गुत्त्यावर काम केले नाही, त्या सुशिक्षित, उच्चशिक्षित पांढरपेशी वर्गाला या लेखनाबद्दल काय वाटेल, कसं वाटेल हे मी कसं सांगू? शब्द्संपत्ति तोकडी पडतेय की नको त्या ठिकाणी नको ती वर्णने येतायत? शब्दसंपत्तीची काहीच गरज नाही. कारण जे आहे जसं आहे, जसं घडलं, ते घडताना मला जे वाटलं तेच मी माझ्या शब्दात मांडलं आहे. शब्दसंपत्तीची गरज कल्पित साहित्य लिहिणार्‍याला लागते! नको त्या ठिकाणी नको ती वर्णने येतायत? मुळीच नाही. कारण सगळी वर्णनं ही सत्य घटनेनुसारच लिहिली आहेत आणि ती सत्यकथा जशी समोर आली तशीच लिहिली आहेत! प्रश्न आहे तो मी मगाशीच म्हटल्याप्रमाणे असंही काही घडू शकतं हे समजण्याच्या कुवतीचा! क्रमश: च्या नादात मूळ गाभ्या कडे दुर्लक्ष झालेय का? असं मला वाटत नाही. मूळ गाभ्याकडे कुठे दुर्लक्ष झाले आहे असं आपल्याला वाटतंय? मुळात आपल्याला मूळ गाभा काय आहे तो माहित्ये का? मग पिटातून शिट्ट्या का ऐकू येतायत? ते कृपया पिटातल्या माणसांना विचारा! मी ते कसं काय सांगू शकणार? असो, आपण आपुलकीने काही प्रश्न विचारल्याबद्दल मी आपला आभारी आहे! आपला, (मुंबईच्या रंडीबाजारात नौकरी केलेला!) तात्या.

आंबोळी Mon, 03/17/2008 - 10:34
मला तात्यान्ची आणि बाबा कदमान्ची अजिबात तुलना करावयाचि नव्हती .. दोघेही स्वतन्त्र प्रतिभा आसलेले लेखकु आहेत असा आमचा दावा आहे... फक्त ही कथा वाचुन बाबान्ची आठवण होण्यापलिकडे आम्हाला काहीही सुचवायचे नव्हते. असो. क्रमश: च्या नादात मूळ गाभ्या कडे दुर्लक्ष झालेय का? एक वाचक म्हणुन आम्हाला तसे वाटत नाही.... पण दुसर्या कुठल्यातरी कामात गुन्तून पडून कथा पुर्ण करण्याकडे दुर्लक्श होत आहे असा आमचा आरोप आहे. (दावेदार) आम्बोळी

सन्दीप Tue, 04/01/2008 - 11:50
तात्या उत्कन्था शिगेला पोहचवुन अर्ध्यवर का बरे सोदलेत आम्हला. पुधचा भाग लवकर येउन्दे. (आसुसलेला) सन्दीप

शैलेन्द्र Wed, 06/18/2008 - 13:46
तात्या, तुम्ही आमचा मामा केलात हो...., पुढ्च्या महीन्याची वर्गणी नाहि भरणार मी...

यशोधरा Wed, 06/18/2008 - 14:33
आला, आला ५ वा भाग आला!! वाचते मग शांतपणे.. :) अजुनही क्रमशः आहेच का? लवकर लवकर टाका.

रामदास Wed, 06/18/2008 - 22:04
सौ गज दिखाते हो दो गज फाडते हो. तहान भागत नाही हो चारच घोटात. जे जसे आहे तसेच सादर करण्याच्या शैलीमुळे रंगतदार झाले आहे. ( प्रतीक्षेत) रामदास

विसोबा खेचर Fri, 08/15/2008 - 22:59
गांधीसाहेब, आपल्या उत्सुकतेबद्दल अन् आपुलकीबद्दल धन्यवाद, परंतु रौशनी आम्ही दिवाळीत प्रसिद्ध करू. एकंदरीत लोकांच्या प्रतिसादावरून रौशनी हे लेखन चांगले असून लोकांना आवडते आहे असे दिसते. मिपाचा दिवाळी अंक नसल्यामुळे दिवाळीतदेखील लोकांना काही चांगले वाचायला मिळावे या हेतूने रौशनीचे अंतीम भाग आम्ही दिवाळीतच प्रसिद्ध करायचे ठरवले आहे! ;) इतके दिवस थांबलात, कृपया अजून काही दिवस थांबावे ही विनंती! :) तात्या.

टुकुल गुरुवार, 10/09/2008 - 04:44
काय तात्या, किती शोधल पुढच्या भागांना आणि शेवटि प्रतिसाद वाचायला घेतले.. चला ठिक आहे, दिवाळीत का होइना पण येवुद्यात तुमच्या लेखनाचा पंखा :-) टुकुल.

स्नेहश्री गुरुवार, 10/09/2008 - 17:35
भाग तर फारच छान आहेच...... पण अरे परत तोच शब्द........."क्रमशः".......आता ह्या शब्दाने मी बेजार झाले आहे......!!!! ~X( @) अरे नविन भाग कधी ????????? --@-- स्नेहश्री रहाळ्कर.--@-- आनंदाचे क्षण असतातच जगण्यासाठी दुःखाचे क्षण असतातच विसरण्यासाठी पण खुप काही देउन जातात हे आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी

श्रीकृष्ण सामंत गुरुवार, 10/09/2008 - 22:42
तात्याराव, आता फिरून मागे पहाणे नाही."निर्मितीने" आपला चार्ज घेतलेला आहे.लिहिणार नाही म्हटलंत तरी ती तसं करू देणार नाही. "रौशनीचा "आणि आपल्या जवळ असलेल्या "संगीता" चं अगदी जवळच नातं आहे. 'लेकर सुहाने सपनो की कलिया आके बसा दे पलको की गलिया पलको की छोटीसी गलियन मे निंदिया आजा री आ जा' "संगीता" आणि "रौशनी"आपल्या आता थारा देणार नाही. म्हणून म्हणतो, "प्रत्येक फुलाने अपुल्या परि उमलावे सुगंध देवून सर्वा उल्हासित करावे गुलाब जाई जुई आणि मोगरा घाणेरी लाजेरी कण्हेरी आणि धत्तूरा नाविन्य असते प्रत्येक कृतिचे निर्मिती हे एकच लक्ष निसर्गाचे" www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

अनिल हटेला Fri, 10/10/2008 - 12:16
वाह !! क्या बात है !!! तात्या , घ्या वेळ आम्ही वाट बघु पूढच्या भागाची !!! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

आंबोळी Sun, 04/12/2009 - 21:28
रौशनीचे अंतीम भाग आम्ही दिवाळीतच प्रसिद्ध करायचे ठरवले आहे! तात्या, दिवाळी गेली, शिमगा गेला, ३१ मार्च संपला .... आता ईस्टर पण झाला...... कधी पुर्ण करताय रौशनी? आंबोळी

खालिद Fri, 07/03/2009 - 09:49
काय तात्यांनु तुमी बी ह्ये रीशेशन संपायच्या वायद्यापरमाने वायदे करुन र्‍हायला की राव!! १५ दिवसात संपेल १ महिन्यात संपेल!!! (रीशेशन ग्रस्त) खालिद

प्रशान्त पुरकर Sun, 03/14/2010 - 17:45
छान लिखान्...अधाश्यासारखे वाचुन काढलेत सगळे भाग....या लेखाचे पुढचे भाग प्रकाशीत झाले आहेत का ??? नसल्यास तात्यासाहेबाना विनन्ति कि त्वरित पुर्ण करावे..

II विकास II Sun, 03/14/2010 - 22:08
२०१२ मध्ये जग बुडणार आहे, असे एका बातमीच्या वाहीनीवर सांगत आहेत. तोपर्यंत कराल तर बरे आहे.

जेनी... गुरुवार, 01/10/2013 - 05:25
ओह्ह माय गॉड ! झपाटल्यासारखे सगळे भाग वाचले . तात्या रौशनी ला तुमच्या विश्वातुन आमच्या पर्यंत पोचवल्याबद्दल खुप खुप आभार फक्त तिला अर्धवट ठेवु नका . कळकळीची विनंती .

मोदक Tue, 03/19/2013 - 22:32
हल्ली पाकृंव्यतिरिक्त कशातही नावीन्य दिसत नाही. फिरुन फिरुन त्याच चौकात...! अल्जेरियाच्या प्रवासवर्णनाची वाट पहात आहे...

प्यारे१ Tue, 03/19/2013 - 22:36
पोटासाठी आलोय राजा! मी काय फिरायला आलोय काय? काढू दे थोडे दिवस. तसं असतं तर मुक्तपीठावर नसता टाकला लेख? ;) तात्याच्या रोशनीवर आपले कारनामे नकोत. भेट तिकडे. ख व मध्ये. ;)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 01/21/2008 - 21:27

तात्या,
रौशनीचा ह्या भागात तुमच्या गप्पा चालू असतांना  आम्ही शेजारी उभे राहून हे सर्व ऐकतोय असे चित्र उभे राहिले. हा भागही अगदी ओघवता आणि अतिशय सुंदर झाला आहे. या भागात तिला असलेली गाण्याची आवड, तीची मुलगी आणि जाफरभाइच्या  बिर्यानीची याद राहील. हा भाग आवडला हे सांगने न लगे, पुढील भागात काय असेल याची उत्सुकता आहेच !!!!

अवांतर :- लेखकाला गाण्याची आवड आहे, म्हणुन प्रसंगाच्या निमित्ताने गाण्याविषयी लेखक भरुभरुन लिहितो असे नाही ना ? 


तात्याच्या लेखनाचा फॅन
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

ऋषिकेश Tue, 01/22/2008 - 07:43
तात्या, रौशनीचा ह्या भागात तुमच्या गप्पा चालू असतांना आम्ही शेजारी उभे राहून हे सर्व ऐकतोय असे चित्र उभे राहिले. हा भागही अगदी ओघवता आणि अतिशय सुंदर झाला आहे. हा भाग आवडला हे सांगने न लगे, पुढील भागात काय असेल याची उत्सुकता आहेच !!!! अगदी अस्सच!!! आता मात्र पुढला भाग लवकरात लवकर टाका बॉ :) -ऋषिकेश

नंदन Tue, 01/22/2008 - 10:32
म्हणतो, तात्या. पुढच्या भागांची वाट पाहतो आहे. [शिवाय, तुला सवड मिळेल तेव्हा 'शब्द आणि स्वर, वक्ता आणि गवई'चे पुढचे भागही लिही. त्याची सुरुवात फार छान झाली आहे.] नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धोंडोपंत Mon, 01/21/2008 - 21:32
वा तात्या, पहिल्या चार भागांसारखा हा भागही उत्तम आहे. उत्कंठा शिगेला पोहोचलेय. ही रौशनी अजून काय काय गुपिते उघड करेल हा विचार करतांनाच हा भाग संपला. उत्कंठा अजून ताणली गेली. पुढील भाग आता लवकरात लवकर येऊदे. झकास लेखन झालाय. शुभेच्छा. आपला, (वाचक) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

चतुरंग Mon, 01/21/2008 - 21:37
इतकी थोडी-थोडी बिर्याणी वाढताय की अंमळ "अडजीभ खाऊन पडजीभ बोंबलली" असं वाटतयं हो! जरा जोरकस ताटभरुन येऊ द्या की राव! लिखाण बाकी फक्कड हों तुमचें:)!! चतुरंग

केशवसुमार Tue, 01/22/2008 - 14:16
अगदी हेच म्हणातो.. पुढचे भाग जरा भरभर लिहा नाहीतर कथा तरी भरभर पुठे पळवा..असे आशेला लावून ठेऊ नका.. हा ही भाग उत्तम हे सांगणे न लगे.. केशवसुमार

प्राजु Mon, 01/21/2008 - 22:57
अशा उत्कंठावर्धक ठिकाणी भाग संपवायचा आणि पुढचा भाग १ महिन्यानी लिहायचा.. तात्या शोभतं तुम्हाला हे. हा भाग ही इतर भागांप्रमाणे तरल झाला आहे. आता पुढच्या भागासाठी किती प्रतिक्षा करावी लागणार आहे हे देव आणि तात्याच जाणोत.. लवकरच यावा ही देवाला आणि तात्याना प्रार्थना.. (ह्.घ्या.) :))) - प्राजु

संजय अभ्यंकर Mon, 01/21/2008 - 23:03
तात्या, फारच सुंदर लेखन! मी लहानाचा मोठा मोरलँड रोड, नागपाडा भागात झालो. फोरास रोड, कामाठीपुरा, फॉकलंड रोड, चोर बाजार इ. भाग हा आमचा परिसर. आमची शाळेची वाटही ह्या भागातुन जात असे. आम्ही रात्री बेरात्री याभागात मिळणारे विविध खाद्य पदार्थ खाण्यासाठि फिरत असु. परंतु आम्हाला याचा (इथल्या घटना, नित्यक्रम यांचा)ताप नसे. फोरास रोड वरच्या बच्चुभाईच्या वाडीत शिग कबाब व पराठे खाण्यासाठी आम्ही तेथे फेरफटका मारायचो. मोहंमद अली रोड ते भायखळा हा भाग अपना एरिया, इतके त्याभागावर प्रेम. नागपाडा सोडताना अतिव दु:ख झाले. आमचे शाळामित्र ह्याच भागातले. गुन्हेगारी, स्मगलिंग, टोळियुद्धे हे आमच्या नित्य पहाण्यातले. परंतु आम्ही स्वतःला या प्रकारांपासुन अलिप्त ठेवले. हे सर्व प्रकार करणारे, स्थानीक लोकांना याचा उपद्रव होउ देत नसत. नागपाडा सोडल्याला आता आठ वषे झाली. आपली रोशनी वाचताना मी परत माझ्या भागात फिरतोय असे वाटते. संजय अभ्यंकर

प्रमोद देव Mon, 01/21/2008 - 23:06
सुरुवातीची नोमतोम संपून आता बड्या ख्यालाला सुरुवात झालेय. तात्या तब्येतीत होऊन जाऊ द्या. आम्ही मैफिलीत आहोतच... तुम्हाला दाद द्यायला. चांगला रंग भरा.

वरदा Tue, 01/22/2008 - 07:38
पुन्हा एकदा उत्कंठा ताणलेय्...तुमची लिहिण्याची स्टाईल एकदम मस्तंच्....

विसुनाना Tue, 01/22/2008 - 12:20
तात्या, रौशनी मस्त होते आहे. जरा लवकर लिहा बुवा. अवांतर - आता रामनाथबरोबर पळून गेलेली रौशनी त्याच्या व्यसनाधीनतेमुळे घरवाली कशी बनते ते वाचण्याची उत्सुकता आहे. 'निवडुंग' चित्रपटातली लालन सारंगची व्यक्तीरेखा (नाव आठवत नाही) काहीशी अशीच होती नाही का? परवाच दिलखुलास या 'मी मराठी' वाहिनीवरच्या कार्यक्रमात वेश्याव्यवसायावर उघड चर्चा झाली. त्यातल्या बर्‍याच वेश्यांची हीच कहाणी होती. त्या चर्चेत भाग घेणार्‍या एका समाजसेवकाचे (पुन्हा नाव आठवत नाही) म्हणणे मनात घुसून बसले आहे - "वेश्याव्यवसाय हा समाजाचा सेफ्टी व्हॉल्व आहे असे म्हणणारी माणसे करंटी आहेत. वेश्यांमुळे आपल्या आया-बहिणी सुरक्षित राहू शकतात म्हणून तो व्यवसाय चालू द्यावा असे मत असणार्‍यांनी स्वतः पुढाकार घेऊन आपल्या आया-बहीणी तिथे पाठवाव्यात आणि सामाजिक सुरक्षिततेला मोलाचा हातभार लावावा."- इति.

स्वाती दिनेश Tue, 01/22/2008 - 12:20
बर्‍याच प्रतिक्षेनंतर रौशनी आली परत, आता मात्र लवकर लिही पुढे,उत्सुकता जास्त ताणू नको बाबा,:)..असे इतरांसारखेच म्हणते. नेहमीप्रमाणेच हा भाग सुध्दा छान जमून आला आहे. स्वाती

विसोबा खेचर Sat, 01/26/2008 - 09:43
प्रतिसाद देणार्‍या आणि न देणार्‍या (केसु ष्टाईल) सर्व वाचकांचे आभार... काही उत्तरे - बिरुटेशेठ, अवांतर :- लेखकाला गाण्याची आवड आहे, म्हणुन प्रसंगाच्या निमित्ताने गाण्याविषयी लेखक भरुभरुन लिहितो असे नाही ना ? हो, असे काहीसे आहे खरे! :) नंदनशेठ, [शिवाय, तुला सवड मिळेल तेव्हा 'शब्द आणि स्वर, वक्ता आणि गवई'चे पुढचे भागही लिही. त्याची सुरुवात फार छान झाली आहे.] हो, नक्की लिहीन... संजय अभ्यंकर नागपाडा सोडल्याला आता आठ वषे झाली. आपली रोशनी वाचताना मी परत माझ्या भागात फिरतोय असे वाटते. धन्यवाद संजयराव! विसूनाना, अवांतर - आता रामनाथबरोबर पळून गेलेली रौशनी त्याच्या व्यसनाधीनतेमुळे घरवाली कशी बनते ते वाचण्याची उत्सुकता आहे. हा शोध तुम्हाला केव्हा लागला? रौशनी रामनाथसोबत पळून गेलेली नव्हती, तसेच रामनाथ व्यसनाधीन होता असेही कधी मला रौशनीने सांगितले नाही! असो, विसूनाना तुम्ही एक काम करा. नाहीतरी तुम्ही वेगवेगळे शोध लावताच आहात तर आत्तापर्यंतच्या कथेनुसार रौशनीची पुढील कथा तुम्हीच लिहा तिच्यायला! ती वाचायला मी उत्सुक आहे. रौशनीची आत्तापर्यंतची कथा ही सत्यकथा आहे. त्यावर आधारीत काल्पनिक अंदाजच जर तुम्हाला बांधायचे असतील तर या पुढील कथा तुम्हीच पूर्ण करा. माझं काहीच म्हणणं नाही! च्यामारी मी तरी पुढे लिहिण्याचा त्रास कशाला घेऊ? ऑर्कुटवर देखील कुण्या महाभागाने रौशनीची कथा लिहिलेली आहे असे कुठेतरी वाचनात आले, त्याचेही कुणी दुवे दिल्यास मी आभारी राहीन. म्हणजे तो सद्गृहस्थ पुढे काय लिहितो हे वाचनास मी उत्सुक राहीन! असो, लोक रौशनीबद्दल पुढचे अंदाज बांधू लागले आहेत, विसूनानांसारखे छातीठोकपणे पुढचे दावे करू लागली आहेत, कुण्या महाभागाला ती ढापून ऑर्कुटवर आणाविशी वाटली हेच मी रौशनीचे यश समजतो..! असो, पुन्हा एकदा सगळ्यांचे आभार... आपला, (खुद्द रौशनीला पाहिलेला मूळ लेखक!) तात्या.

स्वाती राजेश Sat, 01/26/2008 - 14:53
रोशनी चे पुढील भाग लवकरच टाका खूप उत्सुकता लागली आहे.. रोशनी चे पहिले सर्व भाग अप्रतिम लिहिले आहेत.. ते वाचत होते त्यामुळे प्रतिक्रियेस उशीर झाला. एवढ्या छान लेखकाला उशीरा प्रतिक्रिया दिल्याबद्द्ल क्षमस्व. पुढच्या भागांच्या प्रतिक्षेत...

सुधीर कांदळकर Mon, 01/28/2008 - 20:14
बार, इ. चित्रपट डोळ्यांसमोर उभे राहिले. खरे म्हणजे १ ते ५ भाग आतांच वाचले. अमिताची कहाणी हृदयद्रावक आहे. सत्याची दाहकता वर्णन करून सांगता येत नाही. आपण बरेच कणखर आहात. अमिताची कहाणी ऐकून मी तर कृष्णाचे काम त्वरित केले असते. निदान जीवतोड प्रयत्न केले असते. हल्लीच एक भाषांतरित कादंबरी वाचली. मूळ काश्मिरी कादंबरी. कश्मीर्मधील दहशतवादाच्या पार्श्वभूमीवरील. त्यात एका वेश्येसाठी एक मनस्वी तरूण आयुष्य कसे उधळतो ते आठवले. सुन्न झालो. पुढील भाग लवकर येऊ द्यात.

प्राजु Tue, 01/29/2008 - 02:27
अहो, रागावू नका. पण तुम्हीच लवकर लिहायला घ्या रोशनी. कारण, जितका तुम्ही वेळ कराल तितके अंदाज किंवा काल्पनिक कथा बांधल्या जातील. तुमची रोशनी.. तुमच्याच शब्दांत वाचायची आहे. कारण तुम्ही तिला पाहिली आहे. तिच्याशी गोष्टी केल्या आहेत तुम्ही. तिला तुमच्याइतके स्पष्ट आणि तरल कोण वर्णु शकेल? तेव्हा आता... लग जाईये काम पे! - प्राजु

झंप्या Tue, 01/29/2008 - 05:56
तात्या ये भाग कुछ जम्या नही! एखाद्या सिरियल प्रमाणे चिंगम सारखे हे भाग आता तू ताणत आहेस असे वाटत आहे. वर कुणीतरी म्हंटल्या प्रमाणे पुढच्या 'एपिसोड' मध्ये जरा जास्त बिर्याणी वाढ आता!!

llपुण्याचे पेशवेll Fri, 02/01/2008 - 22:08
तात्या.. आपल्या 'रौशनी' चा प्रत्येक अपूर्ण भाग कायम आम्हाला 'तडपाना ' म्हणजे काय याचा प्रत्यय देत आहे....कृपया पुढचे भाग लवकर लिहुन ही हूरहूर थांबवा... (तात्यांच्या लेखनाला दाद देणारा) डॅनी..... पुण्याचे पेशवे

आंबोळी Fri, 02/22/2008 - 10:32
तात्या मजा आणलीत राव..... एकदम बाबा कदमान्ची आठवण झाली. पण किती दिवस नुसति बिर्याणीच खात बसलाय ...पुढचे भाग लवकर लिहा. (बिर्यणी चाहता) आम्बोळी

सन्जोप राव Sun, 03/16/2008 - 20:11
एकदम बाबा कदमान्ची आठवण झाली हेच म्हणतो. बाबा कदम, सरकारी रेस्ट हाऊस, सोनेरी रंगाचे पेग, करुणेची झालर असणारी (लेकिन दिल की अच्छी!) अशी नायिका, वाफाळत्या बिर्याण्या, फिश फ्राय, शास्त्रीय संगीतातल्या उस्तादांचे उल्लेख.... मराठीत एकता कपूरसारखी निर्माती नाही याचे शल्य वाटते. The meek shall inherit the earth. Are you sufficiently meek? Ask yourself! सन्जोप राव

विसोबा खेचर Fri, 02/22/2008 - 12:41
स्वाती राजेश, सुधीरराव, प्राजू, झंप्या, मिराशीसाहेब, आंबोळी, आपल्या प्रतिसादाबद्दल आभारी आहे.... पुढचा भाग लिहितो लवकरच. सध्या कामाच्या गडबडीत असल्यामुळे हवा तसा निवांतपणा मिळत नाही. थोडी सवड मिळाली की पुन्हा एकदा रौशनीच्या विश्वात जाईन.. तात्या.

सर्किट Sat, 03/08/2008 - 22:26
हा भाग वाचण्यात आलाच नव्हता. आज वाचला.. इतर काही वाचकांनी लेखमाला "हळू हळू पुढे सरकते आहे" असे अभिप्राय दिले आहेत. पण आम्ही त्यांच्याशी अजीबात सहमत नाही. - सर्किट

विकास्_मी मराठी Sun, 03/16/2008 - 15:01
िव्कास०१५४ तात्या तो महाभाग सापडला......त्यानेच रौशनी ऑर्कुटवर copy-paste केली आहे http://www.orkut.com/CommMsgs.aspx?cmm=21132317&tid=2576143168354681902&na=4 त्याने तुम्ह्च्याच नावाने रौशनी ऑर्कुटवर copy-paste केली आहे ...... "रौशनी" या कथेचे मूळ लेखक - तात्या अभ्यंकर. हे आहेत मी फक्त misalpav.com वरुण coppy पेस्ट केली आहे. मी या कथेचा लेखक नाही. http://www.orkut.com/CommMsgs.aspx?cmm=21132317&tid=2576143168354681902&na=2&nst=47 .......................................................................... आप्ला लेख्नाचा एक िनिस्सम चाह्ता.... िवकास िशदे....

विसोबा खेचर Sun, 03/16/2008 - 15:15
धन्यवाद साहेब! आपण मुद्दामून ऑर्कुटवर जाऊन रौशनीचा शोध घेतलात याचे खरंच कौतुक वाटते! "रौशनी" या कथेचे मूळ लेखक - तात्या अभ्यंकर. हे आहेत मी फक्त misalpav.com वरुण coppy पेस्ट केली आहे. मी या कथेचा लेखक नाही. याचे आम्हाला लेखक म्हणून समाधान आहे. तो महाभाग साहित्यचोर नाही हे कळले आणि खूप खूप बरे वाटले. आता उलटपक्षी आम्ही त्याला रौशनीला त्याने स्वत:हून ऑर्कुटवर प्रसिद्धी दिल्याबद्दल त्याचे आभार मानतो! ऑर्कुटवरदेखील काही लोक रौशनी वाचत आहेत, तिच्या दुव्यांचा ट्रॅक ठेवीत आहेत, प्रतिसादही देत आहेत हे पाहून खरंच खूप बरे वाटले. प्रत्यक्षात आंतरजालीय जगताशी पूर्णत: अनभिज्ञ असलेल्या आमच्या रौशनीला, आज आंतरजालीय जगतात ओळख मिळते आहे याचे समाधान वाटते! आपल्याला पुन्हा एकदा धन्यवाद िव्कासराव! आपला, (रौशनीच्या आठवणीने किंचित ह़ळवा झालेला!) तात्या.

अभिज्ञ Sun, 03/16/2008 - 15:40
नमस्कार. तात्या, विकास राव ह्यानि दिलेलि लिंक पाहिलि.आपला त्यावर आलेला प्रतिसाद हि वाचला. परन्तु ,हि कथा मराठी विनोद --हसण्यातच मजा आहे अशा कम्युनिटिवर प्रसिद्द झालि आहे. आता या कथेत हसण्यासारखे काहिहि नाहि.उलट हि एक चान्गलि साहित्यकृति आहे. मिसळपाव वरिल लेख नुसते लिन्क देउनहि पाठवता आले असते. ते पेस्ट करण्याचे काय कारण?आणी ते पण कुठल्या ठिकाणि? हे प्रश्न राहतातच. (रोशनि प्रेमि)अबब

विसोबा खेचर Sun, 03/16/2008 - 16:06
अबबराव, तुमचं म्हणणं खरं आहे. पण जाऊ द्या! काय करणार? अहो जिथे सार्‍या जगानेच आमच्या रौशनीचं हसं केलं त्याला ऑर्कुट तरी कसं अपवाद असणार?! तेव्हा चालायचंच! तात्या.

नन्दु Sun, 03/16/2008 - 20:29
तात्या लवकर पुडचा भाग येऊ द्या मी रोशनि ओर्कुत वेर प्रथम वाचलि अनि त्या खना पासुन तुम्चा फ्यान झालो "रौशनी" या कथेचे मूळ लेखक - तात्या अभ्यंकर. हे आहेत मी फक्त misalpav.com वरुण coppy पेस्ट केली आहे. मी या कथेचा लेखक नाही. हेय वाचुन मग मिसल् पाव ल भेट दिलि अनि हेय क्य इथे अलो व इथ् लाच झालो मिसल पव चि पहिलि ओल्ख रोशनी मुले झालि माझि तर तात्या लवकर पुड्चा भाग लिहा

हर्शल Sun, 03/16/2008 - 20:36
तात्या ये भाग कुछ जम्या नही! एखाद्या सिरियल प्रमाणे चिंगम सारखे हे भाग आता तू ताणत आहेस असे वाटत आहे. वर कुणीतरी म्हंटल्या प्रमाणे पुढच्या 'एपिसोड' मध्ये जरा जास्त बिर्याणी वाढ आता!!

इसम Sun, 03/16/2008 - 21:09
तात्या मजा आणलीत राव..... एकदम बाबा कदमान्ची आठवण झाली. काय चुकतंय तात्या? उत्साहाच्या भरात अतिरन्जित लिखाण होतेय का? शब्द्संपत्ति तोकडी पडतेय की नको त्या ठिकाणी नको ती वर्णने येतायत? क्रमश: च्या नादात मूळ गाभ्या कडे दुर्लक्ष झालेय का? मग पिटातून शिट्ट्या का ऐकू येतायत? -एक इसम

विसोबा खेचर Sun, 03/16/2008 - 22:57
काय चुकतंय तात्या? माझ्या मते काहीच चुकत नाहीये! उत्साहाच्या भरात अतिरन्जित लिखाण होतेय का? नाही. जे काही लेखन आहे ते केवळ अन् केवळ सत्य घटनेवर आधारीत आहे. सत्य घटनेवर आधारीत, जे घडलं तसं लिहिलं आहे, ते जर कुणाला अतिरंजित वाटलं तर वास्तव किती भयानक असेल याची कल्पना करा! असो, स्वत:च्या ए सी दिवाणखान्यात बसून अतिरंजित लेखन किंवा बाबा कदमांची कांदंबरी वाटते आहे असे शेरे मारणे हे मी समजू शकतो! अहो ज्यांनी कधी रंडीबाजारात नौकरी तर सोडाच, परंतु साधी चक्करही मारली नाही, दारूच्या गुत्त्यावर काम केले नाही, त्या सुशिक्षित, उच्चशिक्षित पांढरपेशी वर्गाला या लेखनाबद्दल काय वाटेल, कसं वाटेल हे मी कसं सांगू? शब्द्संपत्ति तोकडी पडतेय की नको त्या ठिकाणी नको ती वर्णने येतायत? शब्दसंपत्तीची काहीच गरज नाही. कारण जे आहे जसं आहे, जसं घडलं, ते घडताना मला जे वाटलं तेच मी माझ्या शब्दात मांडलं आहे. शब्दसंपत्तीची गरज कल्पित साहित्य लिहिणार्‍याला लागते! नको त्या ठिकाणी नको ती वर्णने येतायत? मुळीच नाही. कारण सगळी वर्णनं ही सत्य घटनेनुसारच लिहिली आहेत आणि ती सत्यकथा जशी समोर आली तशीच लिहिली आहेत! प्रश्न आहे तो मी मगाशीच म्हटल्याप्रमाणे असंही काही घडू शकतं हे समजण्याच्या कुवतीचा! क्रमश: च्या नादात मूळ गाभ्या कडे दुर्लक्ष झालेय का? असं मला वाटत नाही. मूळ गाभ्याकडे कुठे दुर्लक्ष झाले आहे असं आपल्याला वाटतंय? मुळात आपल्याला मूळ गाभा काय आहे तो माहित्ये का? मग पिटातून शिट्ट्या का ऐकू येतायत? ते कृपया पिटातल्या माणसांना विचारा! मी ते कसं काय सांगू शकणार? असो, आपण आपुलकीने काही प्रश्न विचारल्याबद्दल मी आपला आभारी आहे! आपला, (मुंबईच्या रंडीबाजारात नौकरी केलेला!) तात्या.

आंबोळी Mon, 03/17/2008 - 10:34
मला तात्यान्ची आणि बाबा कदमान्ची अजिबात तुलना करावयाचि नव्हती .. दोघेही स्वतन्त्र प्रतिभा आसलेले लेखकु आहेत असा आमचा दावा आहे... फक्त ही कथा वाचुन बाबान्ची आठवण होण्यापलिकडे आम्हाला काहीही सुचवायचे नव्हते. असो. क्रमश: च्या नादात मूळ गाभ्या कडे दुर्लक्ष झालेय का? एक वाचक म्हणुन आम्हाला तसे वाटत नाही.... पण दुसर्या कुठल्यातरी कामात गुन्तून पडून कथा पुर्ण करण्याकडे दुर्लक्श होत आहे असा आमचा आरोप आहे. (दावेदार) आम्बोळी

सन्दीप Tue, 04/01/2008 - 11:50
तात्या उत्कन्था शिगेला पोहचवुन अर्ध्यवर का बरे सोदलेत आम्हला. पुधचा भाग लवकर येउन्दे. (आसुसलेला) सन्दीप

शैलेन्द्र Wed, 06/18/2008 - 13:46
तात्या, तुम्ही आमचा मामा केलात हो...., पुढ्च्या महीन्याची वर्गणी नाहि भरणार मी...

यशोधरा Wed, 06/18/2008 - 14:33
आला, आला ५ वा भाग आला!! वाचते मग शांतपणे.. :) अजुनही क्रमशः आहेच का? लवकर लवकर टाका.

रामदास Wed, 06/18/2008 - 22:04
सौ गज दिखाते हो दो गज फाडते हो. तहान भागत नाही हो चारच घोटात. जे जसे आहे तसेच सादर करण्याच्या शैलीमुळे रंगतदार झाले आहे. ( प्रतीक्षेत) रामदास

विसोबा खेचर Fri, 08/15/2008 - 22:59
गांधीसाहेब, आपल्या उत्सुकतेबद्दल अन् आपुलकीबद्दल धन्यवाद, परंतु रौशनी आम्ही दिवाळीत प्रसिद्ध करू. एकंदरीत लोकांच्या प्रतिसादावरून रौशनी हे लेखन चांगले असून लोकांना आवडते आहे असे दिसते. मिपाचा दिवाळी अंक नसल्यामुळे दिवाळीतदेखील लोकांना काही चांगले वाचायला मिळावे या हेतूने रौशनीचे अंतीम भाग आम्ही दिवाळीतच प्रसिद्ध करायचे ठरवले आहे! ;) इतके दिवस थांबलात, कृपया अजून काही दिवस थांबावे ही विनंती! :) तात्या.

टुकुल गुरुवार, 10/09/2008 - 04:44
काय तात्या, किती शोधल पुढच्या भागांना आणि शेवटि प्रतिसाद वाचायला घेतले.. चला ठिक आहे, दिवाळीत का होइना पण येवुद्यात तुमच्या लेखनाचा पंखा :-) टुकुल.

स्नेहश्री गुरुवार, 10/09/2008 - 17:35
भाग तर फारच छान आहेच...... पण अरे परत तोच शब्द........."क्रमशः".......आता ह्या शब्दाने मी बेजार झाले आहे......!!!! ~X( @) अरे नविन भाग कधी ????????? --@-- स्नेहश्री रहाळ्कर.--@-- आनंदाचे क्षण असतातच जगण्यासाठी दुःखाचे क्षण असतातच विसरण्यासाठी पण खुप काही देउन जातात हे आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी

श्रीकृष्ण सामंत गुरुवार, 10/09/2008 - 22:42
तात्याराव, आता फिरून मागे पहाणे नाही."निर्मितीने" आपला चार्ज घेतलेला आहे.लिहिणार नाही म्हटलंत तरी ती तसं करू देणार नाही. "रौशनीचा "आणि आपल्या जवळ असलेल्या "संगीता" चं अगदी जवळच नातं आहे. 'लेकर सुहाने सपनो की कलिया आके बसा दे पलको की गलिया पलको की छोटीसी गलियन मे निंदिया आजा री आ जा' "संगीता" आणि "रौशनी"आपल्या आता थारा देणार नाही. म्हणून म्हणतो, "प्रत्येक फुलाने अपुल्या परि उमलावे सुगंध देवून सर्वा उल्हासित करावे गुलाब जाई जुई आणि मोगरा घाणेरी लाजेरी कण्हेरी आणि धत्तूरा नाविन्य असते प्रत्येक कृतिचे निर्मिती हे एकच लक्ष निसर्गाचे" www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

अनिल हटेला Fri, 10/10/2008 - 12:16
वाह !! क्या बात है !!! तात्या , घ्या वेळ आम्ही वाट बघु पूढच्या भागाची !!! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

आंबोळी Sun, 04/12/2009 - 21:28
रौशनीचे अंतीम भाग आम्ही दिवाळीतच प्रसिद्ध करायचे ठरवले आहे! तात्या, दिवाळी गेली, शिमगा गेला, ३१ मार्च संपला .... आता ईस्टर पण झाला...... कधी पुर्ण करताय रौशनी? आंबोळी

खालिद Fri, 07/03/2009 - 09:49
काय तात्यांनु तुमी बी ह्ये रीशेशन संपायच्या वायद्यापरमाने वायदे करुन र्‍हायला की राव!! १५ दिवसात संपेल १ महिन्यात संपेल!!! (रीशेशन ग्रस्त) खालिद

प्रशान्त पुरकर Sun, 03/14/2010 - 17:45
छान लिखान्...अधाश्यासारखे वाचुन काढलेत सगळे भाग....या लेखाचे पुढचे भाग प्रकाशीत झाले आहेत का ??? नसल्यास तात्यासाहेबाना विनन्ति कि त्वरित पुर्ण करावे..

II विकास II Sun, 03/14/2010 - 22:08
२०१२ मध्ये जग बुडणार आहे, असे एका बातमीच्या वाहीनीवर सांगत आहेत. तोपर्यंत कराल तर बरे आहे.

जेनी... गुरुवार, 01/10/2013 - 05:25
ओह्ह माय गॉड ! झपाटल्यासारखे सगळे भाग वाचले . तात्या रौशनी ला तुमच्या विश्वातुन आमच्या पर्यंत पोचवल्याबद्दल खुप खुप आभार फक्त तिला अर्धवट ठेवु नका . कळकळीची विनंती .

मोदक Tue, 03/19/2013 - 22:32
हल्ली पाकृंव्यतिरिक्त कशातही नावीन्य दिसत नाही. फिरुन फिरुन त्याच चौकात...! अल्जेरियाच्या प्रवासवर्णनाची वाट पहात आहे...

प्यारे१ Tue, 03/19/2013 - 22:36
पोटासाठी आलोय राजा! मी काय फिरायला आलोय काय? काढू दे थोडे दिवस. तसं असतं तर मुक्तपीठावर नसता टाकला लेख? ;) तात्याच्या रोशनीवर आपले कारनामे नकोत. भेट तिकडे. ख व मध्ये. ;)
लेखनविषय:
वाङ्मय
लेखनप्रकार
अनुभव
प्रतिभा
3

मधुशाला - अर्थ आणि संदर्भ

धनंजय ·

विसोबा खेचर Mon, 01/21/2008 - 18:48
धन्याशेठ, खुद्द बच्चनसाहेबांनी याची काही कडवी गायली आहेत, ती इथे ऐका.. मधुशालेतील काही कडवी मलाही खूप आवडतात. जसे, एक बरस में एक बार ही जगती होली की ज्वाला एक बार ही लगती बाजी जलती दीपों की माला दुनियावाले किन्तु किसी दिन आ मदिरालय में देखो दिन को होली, रात दिवाली रोज मनाती मधुशाला! क्या बात है..:) अर्थात, ही कविता नक्की कुठल्या संदर्भात लिहिली गेली आहे हे जाणून घ्यायला मीही उत्सुक आहे. मला वाटतं, धोंड्याशेठ या विषयावर अधिक काही प्रकाश टाकू शकतील. माझ्या माहितीप्रमाणे त्यांचा बर्‍यापैकी अभ्यास आहे मधुशालेचा. असो! धन्याशेठ, इतका सुंदर विषय मिपावर चर्चेला आणल्याबद्दल मी तुझे अभिनंदन करतो... आपला, (मधुशालाप्रेमी) तात्या.

नंदन Mon, 01/21/2008 - 18:51
गूगलून येथे, येथे आणि येथे तुरळक माहिती मिळाली. पहिल्या पत्नीचे (श्यामा) निधन झाल्याने आलेली विमनस्कता ही या कवितेमागची प्रेरणा असावी. तसेच तिसर्‍या दुव्यात म्हटल्याप्रमाणे, एकाच रुपकाचा वेगवेगळ्या कडव्यांत वेगवेगळा उपयोग करून घेतलेला दिसतो आहे. बाकी, याबाबत काही विशेष माहिती नाही. तात्याने म्हटल्याप्रमाणे, धोंडोपंतांसारख्या जाणकारांकडून या कवितेबद्दल अधिक जाणून घ्यायला आवडेल. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धोंडोपंत Mon, 01/21/2008 - 21:52
मधुशाला इथे आणल्याबद्दल धन्यवाद. नंदनरावांनी व्यक्त केलेल्या विचारांशी आम्ही सहमत आहोत. श्यामाजींच्या मृत्यूनंतर अत्यंत खिन्न अवस्थेत असलेल्या हरिवंशरायजींकडून हे "महाकाव्य"लिहून झाले. स्वातंत्र्यलढ्याशी याचा संबंध काय? मधुशालेचा थेट संबंध उमर ख़य्यामशी जोडला जातो. आम्हाला स्वत:ला ते पटत नाही. उमर ख़य्याम ही मधुशालेमागची प्रेरणा असू शकेल, पण प्रतिभा ही हरिवंशरायजींचीच आहे. ही उमर ख़य्यामच्या रूबाईयांची नक्कल नव्हे. केवळ हाला, प्याला, डाला, साक़िबाला, वाला, आणि मधुशाला एवढ्या यमकांवर जे भावविश्व हरिवंशरायजींनी उभे केले ते अजब आहे. त्यांच्या प्रतिभेला आमचा दंडवत. यदि इन अधरोंसे दो बातें प्रेमभरी करती हाला; यदि इन सूने हाथोंका जी पलभर बहलाता प्याला; हानि बता जग तेरी क्या है? व्यर्थ मुझे बदनाम न कर, मेरे टुटे दिल का है बस एक खिलौना मधुशाला.... आपला, (प्रभावित) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

धनंजय Wed, 01/23/2008 - 05:19
ज्वाला, छाला, माला, ताला, काला... अशी यमकेही आहेत :-) पण तरीही त्या थोड्यांच यमकांची मर्यादा न होता पुरेपूर अर्थ छलकतो.

धनंजय Wed, 01/23/2008 - 05:26
ती तुरळक थोडी कडवी सोडलीत तर भारतमातेचा, स्वातंत्र्यलढ्याचा संदर्भ लागत नाही. कवीच्या तल्लीनतेचा देशभक्ती म्हणून अर्थ लावून पुष्कळ कडवी वाचता येतात, पण तो अर्थ ओढल्या-ताणल्यासारखा भासतो. आता १९३५ मध्ये उल्लेख छुपेच असणार असे कोणी म्हटल्यास त्याला काय उत्तर द्यावे? तरी श्यामा यांच्या निधनामुळे झालेला शोक ही स्फूर्ती असल्याचा उल्लेख हाच अधिक सयुक्तिक वाटतो.

धनंजय Wed, 01/23/2008 - 05:13
मेंहदी रंजित मृदुल हथेली पर माणिक मधु का प्याला, अंगूरी अवगुंठन डाले स्वर्ण वर्ण साकीबाला, पाग बैंजनी, जामा नीला डाट डटे पीनेवाले, इन्द्रधनुष से होड़ लगाती आज रंगीली मधुशाला।।१२। येथे तिसर्‍या ओळीचा अर्थ काय? पाग : ?मिठाईचा प्रकार? जामा : ?वस्त्र? (साकीबालेचे?) डाट : बूच (सुरईचे बूच)? इंद्रधनुषी विविधरंग कळण्यासाठी या वस्तू आणि त्यांचे रंग कळणे आवश्यक वाटते. अवांतर : आताच्या बारगर्ल्स सोडा, पण १९३५ काळात (पाश्चिमात्य न झालेले) हिंदुस्थानी जात त्या गुत्त्यांत मुली वेटरकाम करत काय? गोव्यातील बारमध्ये पूर्वी केवळ पुरुष वेटर असत. की ही मधुशाला कोठ्याचे चित्रण आहे (रूपकात्मक, उपमास्वरूप, काही असो), असे मानावे?

चतुरंग Wed, 01/23/2008 - 09:32
पाग = फेटा/डोक्यावरील वस्त्र बैंजनी = जांभळा जामा = साकीबालेचे वस्त्र डाट = बूच डटे = जमकर ता (तांबडा = मेंदी) -ना (नारिंगी = ?) पि (पिवळा = स्वर्ण वर्ण) हि (हिरवा = अंगूर) -नि (निळा = वस्त्र) -आ (आकाशी = ?) जा (जांभळा = फेटा) मेंदी रंगित नाजुक हाती घेउन तो प्याला सोमरसा त्या पुरवितसे ती स्वर्ण वर्ण बाला नील-जांबु त्या वसनांसंगे वारुणि 'तो प्याला' सप्तरंगही फिकेच पडतिल आज रंगण्या मधूशाला चतुरंग

ऋषिकेश Fri, 01/25/2008 - 00:32
मेंदी रंगित नाजुक हाती घेउन तो प्याला सोमरसा त्या पुरवितसे ती स्वर्ण वर्ण बाला नील-जांबु त्या वसनांसंगे वारुणि 'तो प्याला' सप्तरंगही फिकेच पडतिल आज रंगण्या मधूशाला वाह क्या बात है चतुरंगराव! आवडलं -ऋषिकेश

धनंजय Fri, 01/25/2008 - 00:44
म्हणजे तसे विभाग नाहीत. पण असे दिसते की एका-एका विशाल रूपकाची छोटी छोटी रूपके करून सांगणार्‍या रुबाया एकत्रित केलेल्या आहेत. त्यामुळे एक रूपक काही रुबायांसाठी समर्पक दिसते, मग पुढच्या काही रुबायांत रूपक बदलत जाताना आपल्याला दिसते. इतकेच काय, पूर्वार्धातील रूपकांत मधुशाला ही चांगल्या अशा कुठल्या-कुठल्या ध्येयाचे, ध्यासाचे, नैसर्गिक कल्पनेचे रूपक आहे. उत्तरार्धात मधुशाला नाशिवंत सौख्य देणारी फसवी आहे, अशी रूपके आहेत. त्यामुळे प्रत्येक रुबाई स्वतंत्र असली तरी क्रमाला काही अर्थ आहे, त्या क्रमात वाचल्याने काव्याची काही अधिक अनुभूती होते. येथे जरी मी कल्पनेने "विभाग" पाडत असलो, तरी कल्पना एकातून पुढची खुलत जाते - विभागांच्या मध्ये स्पष्ट सरहद्दी नाहीत... --- १.ते ५. (माझ्या मते प्रास्ताविक रुबाया) मृदु भावों के अंगूरों की आज बना लाया हाला, प्रियतम, अपने ही हाथों से आज पिलाऊँगा प्याला, पहले भोग लगा लूँ तेरा फिर प्रसाद जग पाएगा, सबसे पहले तेरा स्वागत करती मेरी मधुशाला।।१। ... मधुर भावनाओं की सुमधुर नित्य बनाता हूँ हाला, भरता हूँ इस मधु से अपने अंतर का प्यासा प्याला, उठा कल्पना के हाथों से स्वयं उसे पी जाता हूँ, अपने ही में हूँ मैं साकी, पीनेवाला, मधुशाला।।५। या पाच रुबायांत मधुशाला हे कवीच्या काव्यासाठीच रूपक म्हणून योजले आहे. पण प्रथम वाचकाला पिलवणारा साकी कवी आहे, तर शेवटी काव्यमय हाला पिलवणारा आणि पीणारा खुद्द कवीच आहे. श्रोत्याला काव्य सुनवता-सुनवता कवीच अंतर्मुख होतो. या प्रकारे या प्रास्ताविकातून या कल्पनेने पुढच्या आत्मचिंतनात्मक/तत्त्वबोधी रुबायांच्या उंबरठ्यावर बच्चन आपल्याला आणून सोडतात.

प्राजु Fri, 01/25/2008 - 00:45
चतुरंग राव, आपण संपूर्ण मधुशाला का नाही अनुवाद करत..? कराल का? आवडेल आम्हाला. - प्राजु.

चतुरंग Fri, 01/25/2008 - 01:08
हे भलतं अवघडच च्यालेंज टाकलत की हो समोर. अहो डॉ. बच्चन साहेब कुठे आम्ही कुठे? ...पण तरीही हरकत नाही.....पुलंच्या भिकंभट काकांसारखे मी ही म्हणेन "राजहंसाचे चालणे, असेल देखणे.. पण म्हणोन ह्या भिकंभटाने चालोचि नयें ऽऽ कांय!!" असो, ह्यात काही प्रगती करु शकलो तर मि.पा.वर लिहीनच. चतुरंग

धनंजय Sat, 01/26/2008 - 02:14
रुबाया ६ ते १० (हरवलेल्या, इच्छुक मतवाल्याने मधुशालेपर्यंत कसे पोचावे) मदिरालय जाने को घर से चलता है पीनेवला, 'किस पथ से जाऊँ?' असमंजस में है वह भोलाभाला, अलग-अलग पथ बतलाते सब पर मैं यह बतलाता हूँ - 'राह पकड़ तू एक चला चल, पा जाएगा मधुशाला।'। ६। ... सुन, कलकल़ , छलछल़ मधुघट से गिरती प्यालों में हाला, सुन, रूनझुन रूनझुन चल वितरण करती मधु साकीबाला, बस आ पहुंचे, दुर नहीं कुछ, चार कदम अब चलना है, चहक रहे, सुन, पीनेवाले, महक रही, ले, मधुशाला।।१०। मागच्या विभागात मधुशाला हे काव्याचे रूपक होते. येथे ते गंतव्य ठिकाणाचे रूपक आहे. तिथे पोचायची इच्छा असली तरी जाणार्‍याला रस्ता ठाऊक नाही. "चालायला लाग, आपोआप पोचशील", असा कृतीशील संदेश वेगवेगळ्या प्रकारे या पाच कडव्यांत बच्चन देतात. यात शेवटच्या कडव्यात कानांना मधुशालेतली रुणझुण आणि कलकल, छलछल ऐकू येते आहे. यातून पुढच्या विभागाच्या उंबरठ्यावर पोचतो, जिथे पोचल्यानंतर मधुशालेच्या दृश्य, श्राव्य अनुभवांचे वर्णन आहे.

विसोबा खेचर Mon, 01/21/2008 - 18:48
धन्याशेठ, खुद्द बच्चनसाहेबांनी याची काही कडवी गायली आहेत, ती इथे ऐका.. मधुशालेतील काही कडवी मलाही खूप आवडतात. जसे, एक बरस में एक बार ही जगती होली की ज्वाला एक बार ही लगती बाजी जलती दीपों की माला दुनियावाले किन्तु किसी दिन आ मदिरालय में देखो दिन को होली, रात दिवाली रोज मनाती मधुशाला! क्या बात है..:) अर्थात, ही कविता नक्की कुठल्या संदर्भात लिहिली गेली आहे हे जाणून घ्यायला मीही उत्सुक आहे. मला वाटतं, धोंड्याशेठ या विषयावर अधिक काही प्रकाश टाकू शकतील. माझ्या माहितीप्रमाणे त्यांचा बर्‍यापैकी अभ्यास आहे मधुशालेचा. असो! धन्याशेठ, इतका सुंदर विषय मिपावर चर्चेला आणल्याबद्दल मी तुझे अभिनंदन करतो... आपला, (मधुशालाप्रेमी) तात्या.

नंदन Mon, 01/21/2008 - 18:51
गूगलून येथे, येथे आणि येथे तुरळक माहिती मिळाली. पहिल्या पत्नीचे (श्यामा) निधन झाल्याने आलेली विमनस्कता ही या कवितेमागची प्रेरणा असावी. तसेच तिसर्‍या दुव्यात म्हटल्याप्रमाणे, एकाच रुपकाचा वेगवेगळ्या कडव्यांत वेगवेगळा उपयोग करून घेतलेला दिसतो आहे. बाकी, याबाबत काही विशेष माहिती नाही. तात्याने म्हटल्याप्रमाणे, धोंडोपंतांसारख्या जाणकारांकडून या कवितेबद्दल अधिक जाणून घ्यायला आवडेल. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धोंडोपंत Mon, 01/21/2008 - 21:52
मधुशाला इथे आणल्याबद्दल धन्यवाद. नंदनरावांनी व्यक्त केलेल्या विचारांशी आम्ही सहमत आहोत. श्यामाजींच्या मृत्यूनंतर अत्यंत खिन्न अवस्थेत असलेल्या हरिवंशरायजींकडून हे "महाकाव्य"लिहून झाले. स्वातंत्र्यलढ्याशी याचा संबंध काय? मधुशालेचा थेट संबंध उमर ख़य्यामशी जोडला जातो. आम्हाला स्वत:ला ते पटत नाही. उमर ख़य्याम ही मधुशालेमागची प्रेरणा असू शकेल, पण प्रतिभा ही हरिवंशरायजींचीच आहे. ही उमर ख़य्यामच्या रूबाईयांची नक्कल नव्हे. केवळ हाला, प्याला, डाला, साक़िबाला, वाला, आणि मधुशाला एवढ्या यमकांवर जे भावविश्व हरिवंशरायजींनी उभे केले ते अजब आहे. त्यांच्या प्रतिभेला आमचा दंडवत. यदि इन अधरोंसे दो बातें प्रेमभरी करती हाला; यदि इन सूने हाथोंका जी पलभर बहलाता प्याला; हानि बता जग तेरी क्या है? व्यर्थ मुझे बदनाम न कर, मेरे टुटे दिल का है बस एक खिलौना मधुशाला.... आपला, (प्रभावित) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

धनंजय Wed, 01/23/2008 - 05:19
ज्वाला, छाला, माला, ताला, काला... अशी यमकेही आहेत :-) पण तरीही त्या थोड्यांच यमकांची मर्यादा न होता पुरेपूर अर्थ छलकतो.

धनंजय Wed, 01/23/2008 - 05:26
ती तुरळक थोडी कडवी सोडलीत तर भारतमातेचा, स्वातंत्र्यलढ्याचा संदर्भ लागत नाही. कवीच्या तल्लीनतेचा देशभक्ती म्हणून अर्थ लावून पुष्कळ कडवी वाचता येतात, पण तो अर्थ ओढल्या-ताणल्यासारखा भासतो. आता १९३५ मध्ये उल्लेख छुपेच असणार असे कोणी म्हटल्यास त्याला काय उत्तर द्यावे? तरी श्यामा यांच्या निधनामुळे झालेला शोक ही स्फूर्ती असल्याचा उल्लेख हाच अधिक सयुक्तिक वाटतो.

धनंजय Wed, 01/23/2008 - 05:13
मेंहदी रंजित मृदुल हथेली पर माणिक मधु का प्याला, अंगूरी अवगुंठन डाले स्वर्ण वर्ण साकीबाला, पाग बैंजनी, जामा नीला डाट डटे पीनेवाले, इन्द्रधनुष से होड़ लगाती आज रंगीली मधुशाला।।१२। येथे तिसर्‍या ओळीचा अर्थ काय? पाग : ?मिठाईचा प्रकार? जामा : ?वस्त्र? (साकीबालेचे?) डाट : बूच (सुरईचे बूच)? इंद्रधनुषी विविधरंग कळण्यासाठी या वस्तू आणि त्यांचे रंग कळणे आवश्यक वाटते. अवांतर : आताच्या बारगर्ल्स सोडा, पण १९३५ काळात (पाश्चिमात्य न झालेले) हिंदुस्थानी जात त्या गुत्त्यांत मुली वेटरकाम करत काय? गोव्यातील बारमध्ये पूर्वी केवळ पुरुष वेटर असत. की ही मधुशाला कोठ्याचे चित्रण आहे (रूपकात्मक, उपमास्वरूप, काही असो), असे मानावे?

चतुरंग Wed, 01/23/2008 - 09:32
पाग = फेटा/डोक्यावरील वस्त्र बैंजनी = जांभळा जामा = साकीबालेचे वस्त्र डाट = बूच डटे = जमकर ता (तांबडा = मेंदी) -ना (नारिंगी = ?) पि (पिवळा = स्वर्ण वर्ण) हि (हिरवा = अंगूर) -नि (निळा = वस्त्र) -आ (आकाशी = ?) जा (जांभळा = फेटा) मेंदी रंगित नाजुक हाती घेउन तो प्याला सोमरसा त्या पुरवितसे ती स्वर्ण वर्ण बाला नील-जांबु त्या वसनांसंगे वारुणि 'तो प्याला' सप्तरंगही फिकेच पडतिल आज रंगण्या मधूशाला चतुरंग

ऋषिकेश Fri, 01/25/2008 - 00:32
मेंदी रंगित नाजुक हाती घेउन तो प्याला सोमरसा त्या पुरवितसे ती स्वर्ण वर्ण बाला नील-जांबु त्या वसनांसंगे वारुणि 'तो प्याला' सप्तरंगही फिकेच पडतिल आज रंगण्या मधूशाला वाह क्या बात है चतुरंगराव! आवडलं -ऋषिकेश

धनंजय Fri, 01/25/2008 - 00:44
म्हणजे तसे विभाग नाहीत. पण असे दिसते की एका-एका विशाल रूपकाची छोटी छोटी रूपके करून सांगणार्‍या रुबाया एकत्रित केलेल्या आहेत. त्यामुळे एक रूपक काही रुबायांसाठी समर्पक दिसते, मग पुढच्या काही रुबायांत रूपक बदलत जाताना आपल्याला दिसते. इतकेच काय, पूर्वार्धातील रूपकांत मधुशाला ही चांगल्या अशा कुठल्या-कुठल्या ध्येयाचे, ध्यासाचे, नैसर्गिक कल्पनेचे रूपक आहे. उत्तरार्धात मधुशाला नाशिवंत सौख्य देणारी फसवी आहे, अशी रूपके आहेत. त्यामुळे प्रत्येक रुबाई स्वतंत्र असली तरी क्रमाला काही अर्थ आहे, त्या क्रमात वाचल्याने काव्याची काही अधिक अनुभूती होते. येथे जरी मी कल्पनेने "विभाग" पाडत असलो, तरी कल्पना एकातून पुढची खुलत जाते - विभागांच्या मध्ये स्पष्ट सरहद्दी नाहीत... --- १.ते ५. (माझ्या मते प्रास्ताविक रुबाया) मृदु भावों के अंगूरों की आज बना लाया हाला, प्रियतम, अपने ही हाथों से आज पिलाऊँगा प्याला, पहले भोग लगा लूँ तेरा फिर प्रसाद जग पाएगा, सबसे पहले तेरा स्वागत करती मेरी मधुशाला।।१। ... मधुर भावनाओं की सुमधुर नित्य बनाता हूँ हाला, भरता हूँ इस मधु से अपने अंतर का प्यासा प्याला, उठा कल्पना के हाथों से स्वयं उसे पी जाता हूँ, अपने ही में हूँ मैं साकी, पीनेवाला, मधुशाला।।५। या पाच रुबायांत मधुशाला हे कवीच्या काव्यासाठीच रूपक म्हणून योजले आहे. पण प्रथम वाचकाला पिलवणारा साकी कवी आहे, तर शेवटी काव्यमय हाला पिलवणारा आणि पीणारा खुद्द कवीच आहे. श्रोत्याला काव्य सुनवता-सुनवता कवीच अंतर्मुख होतो. या प्रकारे या प्रास्ताविकातून या कल्पनेने पुढच्या आत्मचिंतनात्मक/तत्त्वबोधी रुबायांच्या उंबरठ्यावर बच्चन आपल्याला आणून सोडतात.

प्राजु Fri, 01/25/2008 - 00:45
चतुरंग राव, आपण संपूर्ण मधुशाला का नाही अनुवाद करत..? कराल का? आवडेल आम्हाला. - प्राजु.

चतुरंग Fri, 01/25/2008 - 01:08
हे भलतं अवघडच च्यालेंज टाकलत की हो समोर. अहो डॉ. बच्चन साहेब कुठे आम्ही कुठे? ...पण तरीही हरकत नाही.....पुलंच्या भिकंभट काकांसारखे मी ही म्हणेन "राजहंसाचे चालणे, असेल देखणे.. पण म्हणोन ह्या भिकंभटाने चालोचि नयें ऽऽ कांय!!" असो, ह्यात काही प्रगती करु शकलो तर मि.पा.वर लिहीनच. चतुरंग

धनंजय Sat, 01/26/2008 - 02:14
रुबाया ६ ते १० (हरवलेल्या, इच्छुक मतवाल्याने मधुशालेपर्यंत कसे पोचावे) मदिरालय जाने को घर से चलता है पीनेवला, 'किस पथ से जाऊँ?' असमंजस में है वह भोलाभाला, अलग-अलग पथ बतलाते सब पर मैं यह बतलाता हूँ - 'राह पकड़ तू एक चला चल, पा जाएगा मधुशाला।'। ६। ... सुन, कलकल़ , छलछल़ मधुघट से गिरती प्यालों में हाला, सुन, रूनझुन रूनझुन चल वितरण करती मधु साकीबाला, बस आ पहुंचे, दुर नहीं कुछ, चार कदम अब चलना है, चहक रहे, सुन, पीनेवाले, महक रही, ले, मधुशाला।।१०। मागच्या विभागात मधुशाला हे काव्याचे रूपक होते. येथे ते गंतव्य ठिकाणाचे रूपक आहे. तिथे पोचायची इच्छा असली तरी जाणार्‍याला रस्ता ठाऊक नाही. "चालायला लाग, आपोआप पोचशील", असा कृतीशील संदेश वेगवेगळ्या प्रकारे या पाच कडव्यांत बच्चन देतात. यात शेवटच्या कडव्यात कानांना मधुशालेतली रुणझुण आणि कलकल, छलछल ऐकू येते आहे. यातून पुढच्या विभागाच्या उंबरठ्यावर पोचतो, जिथे पोचल्यानंतर मधुशालेच्या दृश्य, श्राव्य अनुभवांचे वर्णन आहे.
हल्लीच मधुर जाफरी यांच्या पुस्तकात एक वाक्य वाचून आश्चर्य वाटले. (एका हिंदी शिक्षकाबद्दल) "मला वाचनाचे प्रेम आहे हे जाणून, त्याने मला आमच्या अभ्यासक्रमाच्या अगदी बाहेरील हिंदी कादंबर्‍या आणि कविता वाचायचे सुचवले, ... जशी आमच्या स्वातंत्र्यलढ्याविषयीची हरिवंश राय बच्चनांची कविता, मधुशाला." (पुस्तक नाव : क्लाइंबिंग द मँगो ट्रीज़, २००५) "मधुशाला" ही हरिवंश राय बच्चनांची कविता मी पूर्ण कधीच वाचलेली नाही. पण काही थोडी कडवी मन्ना दे यांनी चाल लावून म्हटली आहेत ती ऐकलेली आहेत - तीही शब्दांच्या अर्थाकडे लक्ष न देता त्या मस्त ओघात गुंग होऊन डुबल्यासारखे, आणखी काही नाही.

"मैफिल"

पेशवे बाजीराव तिसरे ·
लेखनविषय:
कविता
हे तिचेच काव्य सारे ही तीचीच कविता मांडतो मैफिलीत आठवणींच्या मीच वक्ता मीच श्रोता होते माझेच स्वप्न खोटे कुणाचा राग कशास धरावा गाळुनी असहाय आसवे चार मैफिलीचा बेरंग कशास करावा येणार नाही ती हे ज्ञात असुनी वाट तिची पाहण्यास्तव जगतो रात्री चिंब भिजलेल्या पापण्या जगासमोर दिवसा कोरड्याच ठेवतो ओंजळीत साठऊनी थेंब थेंब तिला तिच्याच आठवणीत चिंब भिजतो अर्घ्य देऊनी प्रत्येक श्वासाचे मैफिल आयुष्याची रंगवतो

धन्यवाद..

प्राजु ·

विसोबा खेचर Mon, 01/21/2008 - 10:17
मिपावर नियमित येत असल्यामुळे मला आंतरजालावरिल हे घर वाटू लागले होते आणि अजूनही वाटते. क्या बात है! प्राजू, मिपा तुम्हा सगळ्यांचंच आहे...! चरोळ्या लिहिणे बंद नक्की नाही केले. पुन्हा लिहिन नक्कि लिहिन.. पण थोडे दिवस थांबावं.. जरूर! प्लीज टेक युअर ओन टाईम... मी तुमची सगळ्यांची ऋणी आहे माझ्या पाठीशी खंबीरपणे उभे राहिल्याबद्दल. असाच मिपाच्या सदस्यांचा स्नेह परस्परांशी वाढत राहो हीच त्या जगन्नियंत्याला प्रार्थना.. प्राजू, मिपावर आणि मिपाकरांवर तू जो विश्वास दाखवला आहेस त्याबद्दल औपचारिक आभार मानून मी परकेपणा करणार नाही! च्यामारी, आत्ताच्या आत्ता मिपा तुझ्या नावावर करू का बोल प्राजू? आपण पडलो साला फकीर माणूस. आपली काय ग्यॅरेंटी नाय. तात्या.

स्वाती राजेश Mon, 01/21/2008 - 12:47
इथे सकळचे ७.२० वाजले आहेत. तुझी सकाळी सकाळी ही बातमी वाचली. छान वाटले. तुझ्या बहारदार कवितेच्या प्रतिक्षेत असलेली तुझी.. मैत्रिण, स्वाती

विसोबा खेचर Mon, 01/21/2008 - 10:17
मिपावर नियमित येत असल्यामुळे मला आंतरजालावरिल हे घर वाटू लागले होते आणि अजूनही वाटते. क्या बात है! प्राजू, मिपा तुम्हा सगळ्यांचंच आहे...! चरोळ्या लिहिणे बंद नक्की नाही केले. पुन्हा लिहिन नक्कि लिहिन.. पण थोडे दिवस थांबावं.. जरूर! प्लीज टेक युअर ओन टाईम... मी तुमची सगळ्यांची ऋणी आहे माझ्या पाठीशी खंबीरपणे उभे राहिल्याबद्दल. असाच मिपाच्या सदस्यांचा स्नेह परस्परांशी वाढत राहो हीच त्या जगन्नियंत्याला प्रार्थना.. प्राजू, मिपावर आणि मिपाकरांवर तू जो विश्वास दाखवला आहेस त्याबद्दल औपचारिक आभार मानून मी परकेपणा करणार नाही! च्यामारी, आत्ताच्या आत्ता मिपा तुझ्या नावावर करू का बोल प्राजू? आपण पडलो साला फकीर माणूस. आपली काय ग्यॅरेंटी नाय. तात्या.

स्वाती राजेश Mon, 01/21/2008 - 12:47
इथे सकळचे ७.२० वाजले आहेत. तुझी सकाळी सकाळी ही बातमी वाचली. छान वाटले. तुझ्या बहारदार कवितेच्या प्रतिक्षेत असलेली तुझी.. मैत्रिण, स्वाती
लेखनविषय:
धोरण
लेखनप्रकार
प्रतिसाद
स्वाती, ऋषिकेश, तात्या, डॉन, धोंडोपंत, विनायक, चतुरंग.. आपण दिलेल्या धिराबद्दल मी आपली आभारी आहे. मी जेव्हा विणीचा पहिला धागा सुरू केला तेव्हा मिपावर नुकतीच आणिबाणी जाहिर झाली होती. बरेच वाद्-विवाद गाजत होते. मिपावर नियमित येत असल्यामुळे मला आंतरजालावरिल हे घर वाटू लागले होते आणि अजूनही वाटते. मी स्वतः कोणत्याही प्रकारच्या वादविवादात कधी पडले नाही पण इथले वातावरण हलके व्हावे या दृष्टीने मी तो धागा चालू केला होता. अपेक्षेपेक्षा खूपच जास्ती मिपाकरांनी त्याला प्रतिसाद दिले. खूप चारोळ्या लिहिल्या गेल्या. भाग दुसरा करावा लागला.नंतर तिसराही करावा लागला.

इलाही जमादार ह्यांची नितांतसुंदर गज़ल!

चतुरंग ·

वेडा Mon, 01/21/2008 - 10:40
माझी आवड्ती गझल... का आळ खंजिरावर, घेता तुम्ही खुनाचा? की वाटले तुम्हाला, तो सोयरा असावा! भेटून वादळाला, इतुके विचार आता शाबूत एवढाही, का, कोपरा असावा ही नवीन २ कडवी समजली.. शतशः धन्यवाद चतुरंग

विसोबा खेचर Mon, 01/21/2008 - 12:28
जखमा कशा सुगंधी, झाल्यात काळजाला केलेत वार ज्याने, तो मोगरा असावा नाही अखेर कळले, नौका कशी बुडाली भयभीत काठ सांगे, तो भोवरा असावा क्या बात है! सुंदर... चतुरंगराव, ही गझल इथे दिल्याबद्दल आपलेही अनेक आभार.. तात्या.

धोंडोपंत Mon, 01/21/2008 - 15:30
इलाही जमादारांची ही गझल आमची अत्यंत आवडती आहे. ती येथे दिल्याबद्दल धन्यवाद. 'जखमा अशा सुगंधी' मधील अनेक गझला आमच्या आवडीच्या आहेत. आपला, (आभारी) धोंडोपंत तात्या --- तुझा फोन येऊन गेल्यावर आम्ही लगेच इलाहींना फोन केला होता. ते १६ फेब्रुवारीला मुंबईत येत आहेत. तेव्हा भेटायचे ठरवले आहे. आपला, (मध्यस्थ) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर Mon, 01/21/2008 - 18:04
ते १६ फेब्रुवारीला मुंबईत येत आहेत. तेव्हा भेटायचे ठरवले आहे. इलाहीसाहेबांचा आवडता ब्रँड कोणता ते सांग फक्त! सगळी यथास्थित वेवस्था करू आणि झकासपैकी मैफल जमवू! इलाहीसाहेबांना खास मिपावर टाकण्यासाठी एखादी नवी पेशल गझल लिहायला सांगू.. :) आपला, (मैफलीत रमणारा) तात्या.

ऋषिकेश Tue, 01/22/2008 - 20:00
जखमा कशा सुगंधी, झाल्यात काळजाला केलेत वार ज्याने, तो मोगरा असावा क्या बात है. इलाहींच्या गझला मी वाचलेल्या नाहित. 'जखमा अशा सुगंधी' हे पुस्त्क आहे की आल्बम? -ऋषिकेश

प्रमोद देव Sat, 10/25/2008 - 22:17
वाचलेली ऐकलेली, माणसे गेली कुठे पुस्तकातून पाहिलेली, माणसे गेली कुठे रोज अत्याचार होतो, आरशावरती अता आरशाला भावलेली, माणसे गेली कुठे

प्राजु Sat, 10/25/2008 - 20:35
यांची माझी अतिशय आवडति गझल आहे ही.. किती वेळा वाचली असेल मी कोण जाणे.. जखमा कशा सुगंधी, झाल्यात काळजाला केलेत वार ज्याने, तो मोगरा असावा काय जबरदस्त आहे हा शेर..! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आनंद Sat, 10/25/2008 - 20:49
मस्तच गझल,शोधतच होतो. पण मिपाच्या नियमात बसते? इतकी आवडती गझल वाचतानाही हे मनात आलच. कधी कधी नियमालही अपवाद ही असावेत.

चतुरंग Sat, 10/25/2008 - 22:17
ही गजल मी जेव्हा दिली तेव्हा मी नुकताच सभासद झालो होतो आणि तेव्हा मिपाही सुरुवातीच्या दिवसात असल्याने नियम वगैरे बनायचे होते. पुढे पुढे जालावरील ढकल साहित्य आणी कॉपी इतकी होऊ लागली की नियमात बदल करणे क्रमप्राप्त होते. असो. चतुरंग

चौथा कोनाडा Fri, 12/06/2019 - 08:46
सहजच मिपा चाळत असताना ही सुंदर गझल पुन्हा"भेटली" बाय द वे वे, आज सायंकाळी ७ वाजता, मराठवाडा मित्रमंडळ कॉलेज, आगरकर रस्ता, पुणे इथं इलाही जमादार यांची प्रकट मुलाखत आहे !

ज्ञान Sun, 12/08/2019 - 17:10
वाचलेली ऐकलेली माणसे गेली कुठे पुस्तकातून पाहिलेली माणसे गेली कुठे रोज अत्याचार होतो आरशावरती आता आरशाला भावलेली माणसे गेली कुठे अंदाज आरशाचा वाटे खरा असावा बहुतेक माणसाचा तो चेहरा असावा काठावरी उतरली स्वप्ने तहानलेली डोळ्यात वेदनेचा माझ्या झरा असावा जखमा कशा सुगंधी झाल्यात काळजाला केलेत वार ज्याने तो मोगरा असावा माथ्यावरी नभाचे ओझे सदा ईलाही दाही दिशा कशाच्या हा पिन्जरा असावा – इलाहि जमादार

वेडा Mon, 01/21/2008 - 10:40
माझी आवड्ती गझल... का आळ खंजिरावर, घेता तुम्ही खुनाचा? की वाटले तुम्हाला, तो सोयरा असावा! भेटून वादळाला, इतुके विचार आता शाबूत एवढाही, का, कोपरा असावा ही नवीन २ कडवी समजली.. शतशः धन्यवाद चतुरंग

विसोबा खेचर Mon, 01/21/2008 - 12:28
जखमा कशा सुगंधी, झाल्यात काळजाला केलेत वार ज्याने, तो मोगरा असावा नाही अखेर कळले, नौका कशी बुडाली भयभीत काठ सांगे, तो भोवरा असावा क्या बात है! सुंदर... चतुरंगराव, ही गझल इथे दिल्याबद्दल आपलेही अनेक आभार.. तात्या.

धोंडोपंत Mon, 01/21/2008 - 15:30
इलाही जमादारांची ही गझल आमची अत्यंत आवडती आहे. ती येथे दिल्याबद्दल धन्यवाद. 'जखमा अशा सुगंधी' मधील अनेक गझला आमच्या आवडीच्या आहेत. आपला, (आभारी) धोंडोपंत तात्या --- तुझा फोन येऊन गेल्यावर आम्ही लगेच इलाहींना फोन केला होता. ते १६ फेब्रुवारीला मुंबईत येत आहेत. तेव्हा भेटायचे ठरवले आहे. आपला, (मध्यस्थ) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर Mon, 01/21/2008 - 18:04
ते १६ फेब्रुवारीला मुंबईत येत आहेत. तेव्हा भेटायचे ठरवले आहे. इलाहीसाहेबांचा आवडता ब्रँड कोणता ते सांग फक्त! सगळी यथास्थित वेवस्था करू आणि झकासपैकी मैफल जमवू! इलाहीसाहेबांना खास मिपावर टाकण्यासाठी एखादी नवी पेशल गझल लिहायला सांगू.. :) आपला, (मैफलीत रमणारा) तात्या.

ऋषिकेश Tue, 01/22/2008 - 20:00
जखमा कशा सुगंधी, झाल्यात काळजाला केलेत वार ज्याने, तो मोगरा असावा क्या बात है. इलाहींच्या गझला मी वाचलेल्या नाहित. 'जखमा अशा सुगंधी' हे पुस्त्क आहे की आल्बम? -ऋषिकेश

प्रमोद देव Sat, 10/25/2008 - 22:17
वाचलेली ऐकलेली, माणसे गेली कुठे पुस्तकातून पाहिलेली, माणसे गेली कुठे रोज अत्याचार होतो, आरशावरती अता आरशाला भावलेली, माणसे गेली कुठे

प्राजु Sat, 10/25/2008 - 20:35
यांची माझी अतिशय आवडति गझल आहे ही.. किती वेळा वाचली असेल मी कोण जाणे.. जखमा कशा सुगंधी, झाल्यात काळजाला केलेत वार ज्याने, तो मोगरा असावा काय जबरदस्त आहे हा शेर..! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आनंद Sat, 10/25/2008 - 20:49
मस्तच गझल,शोधतच होतो. पण मिपाच्या नियमात बसते? इतकी आवडती गझल वाचतानाही हे मनात आलच. कधी कधी नियमालही अपवाद ही असावेत.

चतुरंग Sat, 10/25/2008 - 22:17
ही गजल मी जेव्हा दिली तेव्हा मी नुकताच सभासद झालो होतो आणि तेव्हा मिपाही सुरुवातीच्या दिवसात असल्याने नियम वगैरे बनायचे होते. पुढे पुढे जालावरील ढकल साहित्य आणी कॉपी इतकी होऊ लागली की नियमात बदल करणे क्रमप्राप्त होते. असो. चतुरंग

चौथा कोनाडा Fri, 12/06/2019 - 08:46
सहजच मिपा चाळत असताना ही सुंदर गझल पुन्हा"भेटली" बाय द वे वे, आज सायंकाळी ७ वाजता, मराठवाडा मित्रमंडळ कॉलेज, आगरकर रस्ता, पुणे इथं इलाही जमादार यांची प्रकट मुलाखत आहे !

ज्ञान Sun, 12/08/2019 - 17:10
वाचलेली ऐकलेली माणसे गेली कुठे पुस्तकातून पाहिलेली माणसे गेली कुठे रोज अत्याचार होतो आरशावरती आता आरशाला भावलेली माणसे गेली कुठे अंदाज आरशाचा वाटे खरा असावा बहुतेक माणसाचा तो चेहरा असावा काठावरी उतरली स्वप्ने तहानलेली डोळ्यात वेदनेचा माझ्या झरा असावा जखमा कशा सुगंधी झाल्यात काळजाला केलेत वार ज्याने तो मोगरा असावा माथ्यावरी नभाचे ओझे सदा ईलाही दाही दिशा कशाच्या हा पिन्जरा असावा – इलाहि जमादार
लेखनविषय:
गझल
Taxonomy upgrade extras
विचार
अंदाज आरशाचा, वाटे, खरा असावा बहुतेक माणसाचा, तो चेहरा असावा जखमा कशा सुगंधी, झाल्यात काळजाला केलेत वार ज्याने, तो मोगरा असावा नाही अखेर कळले, नौका कशी बुडाली भयभीत काठ सांगे, तो भोवरा असावा का आळ खंजिरावर, घेता तुम्ही खुनाचा? की वाटले तुम्हाला, तो सोयरा असावा! काठावरी उतरली, स्वप्ने तहानलेली डोळ्यात वेदनेचा, माझ्या, झरा असावा भेटून वादळाला, इतुके विचार आता शाबूत एवढाही, का, कोपरा असावा दारात ती उभी अन्‌, नयनी अबोल अश्रू लाचार ती असावी, तो, उंबरा असावा माथ्यावरी नभाचे, ओझे सदा "अलाही' दाही दिशा कशाच्या, हा, पिंजरा असावा - इलाही जमादार

इ-पत्रातून पुढे ढकललेल्या साहित्याबाबत...

सरपंच ·

प्रकाश घाटपांडे Mon, 01/21/2008 - 11:25
सरपंचांनी घेतलेली भुमिका उचित आहे. मिसळपावच काय पण जालावरील सर्व साहित्यासाठी / संकेतस्थळांसाठी मार्गदर्शक आहे. प्रकाश घाटपांडे

धोंडोपंत Sun, 01/27/2008 - 15:30
सरपंच, तुमच्या निर्णयाचे स्वागत. अत्यंत योग्य पाऊल उचलले आहे. आपला, (सहमत)धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

पिवळा डांबिस Sun, 01/27/2008 - 23:51
सरपंचांचा आदेश शिरोधार्य! लेखनाचे श्रेय मूळ लेखकाला मिळालेच पाहिजे यात दुमत असण्याचे कारण नाही! तरीही मला एक नम्र सुचना करावीशी वाटते. आपण सर्वांनी हे सुत्र जरा तारतम्याने घेतले पाहिजे. म्हणजे असे की, आपले विचार लिहितांना एखाद्याने जर काही काव्यपंक्ति लिहिल्या तर त्याच्यावर लगेच मूळ लेखकाचे नांव लिहायची सक्ति नसावी. उदाहरणार्थ, एखाद्याने भक्तिमार्गावरील आपले विचार लिहितांना जर "मना सज्जना भक्तिपंथेची जावे" असे लिहिले तर लगेच खाली "रामदास" असे न लिहिल्याबद्दल त्याला अटक करू नये! :) गद्य लिखाण परिणामकारक होण्यासाठी, आपला मुद्दा सर्वांपर्यंत पोचवण्यासाठी कधीकधी काव्यपंक्ति, म्हणी, सुभाषिते, शेरोशायरी इत्यादि. वापरली जातात. त्यात मधेच असे मूळ लेखकाचे नांव लिहावे लागल्यास लेखकाची लिहितांना आणि वाचकाची वाचतांना लिंक तुटण्याची शक्यता असते. कित्येकदा म्हणी व सुभाषिते यांचा जनक/ जननी माहिती नसतात. त्याखेरीज त्यांच्या अर्थामध्ये उणीव येत नाही हे खरेच! त्यामुळे अशा वापराला मुभा असावी. बहुत काय लिहिणे? आपण सर्वजन सूज्ञ असा|| (क्रुपाभिलाषी) पिवळा डांबिस

सुनील Mon, 01/28/2008 - 07:44
मला वाटते, सदर फतवा हा संपूर्ण लिखाणासाठी आहे, लिखाणाअंतर्गत वापरलेल्या काव्यपंक्ती इ. साठी नाही. म्हणी आणि सुभाषिते यांचे जनक कुणालाच ठाउक नसतात पण काव्यपंक्तीसाठी "कुठल्याशा कवीने म्हटले आहे..." असे लिहून भागू शकेल असे वाटते. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

प्रकाश घाटपांडे Mon, 01/21/2008 - 11:25
सरपंचांनी घेतलेली भुमिका उचित आहे. मिसळपावच काय पण जालावरील सर्व साहित्यासाठी / संकेतस्थळांसाठी मार्गदर्शक आहे. प्रकाश घाटपांडे

धोंडोपंत Sun, 01/27/2008 - 15:30
सरपंच, तुमच्या निर्णयाचे स्वागत. अत्यंत योग्य पाऊल उचलले आहे. आपला, (सहमत)धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

पिवळा डांबिस Sun, 01/27/2008 - 23:51
सरपंचांचा आदेश शिरोधार्य! लेखनाचे श्रेय मूळ लेखकाला मिळालेच पाहिजे यात दुमत असण्याचे कारण नाही! तरीही मला एक नम्र सुचना करावीशी वाटते. आपण सर्वांनी हे सुत्र जरा तारतम्याने घेतले पाहिजे. म्हणजे असे की, आपले विचार लिहितांना एखाद्याने जर काही काव्यपंक्ति लिहिल्या तर त्याच्यावर लगेच मूळ लेखकाचे नांव लिहायची सक्ति नसावी. उदाहरणार्थ, एखाद्याने भक्तिमार्गावरील आपले विचार लिहितांना जर "मना सज्जना भक्तिपंथेची जावे" असे लिहिले तर लगेच खाली "रामदास" असे न लिहिल्याबद्दल त्याला अटक करू नये! :) गद्य लिखाण परिणामकारक होण्यासाठी, आपला मुद्दा सर्वांपर्यंत पोचवण्यासाठी कधीकधी काव्यपंक्ति, म्हणी, सुभाषिते, शेरोशायरी इत्यादि. वापरली जातात. त्यात मधेच असे मूळ लेखकाचे नांव लिहावे लागल्यास लेखकाची लिहितांना आणि वाचकाची वाचतांना लिंक तुटण्याची शक्यता असते. कित्येकदा म्हणी व सुभाषिते यांचा जनक/ जननी माहिती नसतात. त्याखेरीज त्यांच्या अर्थामध्ये उणीव येत नाही हे खरेच! त्यामुळे अशा वापराला मुभा असावी. बहुत काय लिहिणे? आपण सर्वजन सूज्ञ असा|| (क्रुपाभिलाषी) पिवळा डांबिस

सुनील Mon, 01/28/2008 - 07:44
मला वाटते, सदर फतवा हा संपूर्ण लिखाणासाठी आहे, लिखाणाअंतर्गत वापरलेल्या काव्यपंक्ती इ. साठी नाही. म्हणी आणि सुभाषिते यांचे जनक कुणालाच ठाउक नसतात पण काव्यपंक्तीसाठी "कुठल्याशा कवीने म्हटले आहे..." असे लिहून भागू शकेल असे वाटते. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.
राम राम मंडळी, काही मंडळी येथे पुढे ढकललेल्या विरोपांतून वगैरे आलेले साहित्य (विशेष करून काव्य,) इथे प्रकाशित करतात. मिसळपावला या प्रकारच्या साहित्याचे वावडे नाही. परंतु जर इथे प्रकाशित होणारे साहित्य हे सभासदाव्यतिरिक्त इतर कुणाचे असेल तर सदर साहित्य प्रकाशित करणार्‍या सभासदाने मूळ साहित्यिकाचे/लेखकाचे/कवीचे/गझलकाराचे नांव जाहीर करणे अत्यावश्यक आहे. जर हे नांव अज्ञात असेल तर संबंधित लेखनाच्या शेवटी 'मूळ लेखक/कवी अज्ञात!' असा उल्लेख करणे अत्यावश्यक आहे.

पिंक स्लिप

सुनील ·

ब्रिटिश टिंग्या Sun, 01/20/2008 - 22:53
छान लिहीले आहेस.....अगदी माझीच श्टोरी आहे अवांतर : सध्या मी पण याच अवस्थेतून जात आहे.......आमच्या हपिसात ९०-१० लागू झालाय्......गोर्‍या सायबानी पैशे नाय म्हणून डिक्लेअर केलय....आमच्या टीम मधल्या अर्ध्याहून जास्त हमालांना भारतात परत पाठवलय अन आम्ही बाकीच्या हमालांवर टांगती तलवार ठेवलीये :(( आपला, (हैराण झालेला) छोटी टिंगी

भडकमकर मास्तर Sun, 01/20/2008 - 23:08
लग्नाच्या बाजारात किंमत , हुंडा ...यावर काही कन्क्ल्यूडिंग कोमेंट व्हायच्या आत गोष्ट संपली , असे वाटले........ म्हणजे मूळ गोष्ट "लेओफ़ आणि त्याबद्दल वाटणारी भीती" अशी असताना आम्ही भलतेच मनात धरून बसलो बहुतेक......... आमचीच चूक असणार...

सुनील Mon, 01/21/2008 - 21:29
होय, मूळ कथा ही ले-ऑफ आणि त्याबद्दल वाटणारी भिती यावरच होती. लग्न, हुंडा इ. चवीसाठी! अर्थात, त्या विषयांवरदेखील गंभीर कथा होऊ शकतात, पण इथे तरी तो प्रयत्न नव्ह्ता. असो, पिंक स्लिप ह्या शीर्षकावरून अंदाज येण्यास हरकत नव्हती असे वाटते. धन्यवाद! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

विसोबा खेचर Mon, 01/21/2008 - 12:51
सुनीलशेठ, ही कथा तेवढी खास वाटली नाही, ठीक वाटली. या आधीची 'गावची वारी' ही कथा खूपच छान होती... असो, प्रामाणिक मत. राग नसावा... पुढील लेखनकरता अनेकानेक शुभकामना... तात्या.

सुनील Mon, 01/21/2008 - 21:25
छे राग कसला उलट प्रामणिक मत सांगित्ल्याबद्दल धन्यवाद! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

धमाल मुलगा Mon, 01/21/2008 - 16:27
माझी पण त॑तरली होती यार हे वाचताना. मीपण थोड्याशा अशाच् प्रकारातून चाललो होतो ना मध्ये. -(फापललेला) धमाल.

ध्रुव Mon, 01/21/2008 - 16:36
कथा म्हणून वाचली तर छान आहे, उत्सुकता वगैरे काय असते ती वाटली. -- ध्रुव

ब्रिटिश टिंग्या Sun, 01/20/2008 - 22:53
छान लिहीले आहेस.....अगदी माझीच श्टोरी आहे अवांतर : सध्या मी पण याच अवस्थेतून जात आहे.......आमच्या हपिसात ९०-१० लागू झालाय्......गोर्‍या सायबानी पैशे नाय म्हणून डिक्लेअर केलय....आमच्या टीम मधल्या अर्ध्याहून जास्त हमालांना भारतात परत पाठवलय अन आम्ही बाकीच्या हमालांवर टांगती तलवार ठेवलीये :(( आपला, (हैराण झालेला) छोटी टिंगी

भडकमकर मास्तर Sun, 01/20/2008 - 23:08
लग्नाच्या बाजारात किंमत , हुंडा ...यावर काही कन्क्ल्यूडिंग कोमेंट व्हायच्या आत गोष्ट संपली , असे वाटले........ म्हणजे मूळ गोष्ट "लेओफ़ आणि त्याबद्दल वाटणारी भीती" अशी असताना आम्ही भलतेच मनात धरून बसलो बहुतेक......... आमचीच चूक असणार...

सुनील Mon, 01/21/2008 - 21:29
होय, मूळ कथा ही ले-ऑफ आणि त्याबद्दल वाटणारी भिती यावरच होती. लग्न, हुंडा इ. चवीसाठी! अर्थात, त्या विषयांवरदेखील गंभीर कथा होऊ शकतात, पण इथे तरी तो प्रयत्न नव्ह्ता. असो, पिंक स्लिप ह्या शीर्षकावरून अंदाज येण्यास हरकत नव्हती असे वाटते. धन्यवाद! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

विसोबा खेचर Mon, 01/21/2008 - 12:51
सुनीलशेठ, ही कथा तेवढी खास वाटली नाही, ठीक वाटली. या आधीची 'गावची वारी' ही कथा खूपच छान होती... असो, प्रामाणिक मत. राग नसावा... पुढील लेखनकरता अनेकानेक शुभकामना... तात्या.

सुनील Mon, 01/21/2008 - 21:25
छे राग कसला उलट प्रामणिक मत सांगित्ल्याबद्दल धन्यवाद! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

धमाल मुलगा Mon, 01/21/2008 - 16:27
माझी पण त॑तरली होती यार हे वाचताना. मीपण थोड्याशा अशाच् प्रकारातून चाललो होतो ना मध्ये. -(फापललेला) धमाल.

ध्रुव Mon, 01/21/2008 - 16:36
कथा म्हणून वाचली तर छान आहे, उत्सुकता वगैरे काय असते ती वाटली. -- ध्रुव
लेखनविषय:
कथा
लेखनप्रकार
प्रतिभा
"हा, सरे...सरे...हां हां सरे.....", असे म्हणून बालाने फोन खाली ठेवला आणि मागे वळून पाहिले. मागे त्याचा सहकारी देशपांडे उभा होता. सकाळचे अकरा वाजले होते. ही त्यांची नेहेमीची चहा पिण्याची वेळ. बाला उठला आणि दोघेही कँटीनच्या दिशेने जाऊ लागले. "घरचा फोन काय?", देशपांडेने चहा पिता पिता विचारले. "हो. काल फोटो दाखवला होता ना तुला? तिच्याबद्दलच!

गद्य्-काव्य

वेडा ·
लेखनविषय:
कविता
मुक्तक
अंत आणि आठवणी ह्यांत जास्त चांगले कोण ? काल रात्री मी अन "ती"याच गोष्टीवर बोलत होतो आता विचारु नका "ती" कोण म्हणुन तुम्ही सगळे तिला "ती" म्हणुनच ओळखता आणि तिच्यामध्येच स्वतःचे प्रतिबिंब पहाता पण माझी "ती" आगळी आहे .. तुम्हा सगळ्यांच्या तिच्यापेक्षा वेगळी आहे असे प्रत्येकालाच वाटत असते म्हणा..

शाकंभरी पौर्णिमा = मंगळवार २२ जानेवारी २००८

धोंडोपंत ·

स्वाती राजेश Sun, 01/20/2008 - 18:52
आम्हाला इथे(परदेशात बसून) तुमच्या मुळे माहिती मिळते. तुमचा ब्लॉग पण पाहिला. उत्क्रुष्ट आहे. कोकणातील फोटो खूपच मस्त. माहिती सुद्धा खूप उपयोगी आहे.

ऋषिकेश Sun, 01/20/2008 - 22:11
छान माहिती. ही महिती दिल्याबद्दल आभार विकीवर शोधले असता शाकंभरी देवी बद्दल बरीच माहिती मिळाली ती इथे वाचता येईल. -ऋषिकेश

सुनील Sun, 01/20/2008 - 22:34
नाहीतरी पालक माझा आवडता! त्यानिमित्ताने मंगळ्वारी पालकाचीच भाजी करावी म्हणतो! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

स्वाती राजेश Sun, 01/20/2008 - 18:52
आम्हाला इथे(परदेशात बसून) तुमच्या मुळे माहिती मिळते. तुमचा ब्लॉग पण पाहिला. उत्क्रुष्ट आहे. कोकणातील फोटो खूपच मस्त. माहिती सुद्धा खूप उपयोगी आहे.

ऋषिकेश Sun, 01/20/2008 - 22:11
छान माहिती. ही महिती दिल्याबद्दल आभार विकीवर शोधले असता शाकंभरी देवी बद्दल बरीच माहिती मिळाली ती इथे वाचता येईल. -ऋषिकेश

सुनील Sun, 01/20/2008 - 22:34
नाहीतरी पालक माझा आवडता! त्यानिमित्ताने मंगळ्वारी पालकाचीच भाजी करावी म्हणतो! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.
लेखनविषय:
संस्कृती
लेखनप्रकार
माहिती
नमस्कार, या वर्षी शाकंभरी पौर्णिमा मंगळवार दिनांक २२ जानेवारी २००८ रोजी येत आहे. या दिवशी विविध पालेभाज्यांचा नैवेद्य देवीला दाखवला जातो. असे म्हणतात की प्राचीन काळी एकदा महाभयंकर दुष्काळ पडला असतांना सर्व ऋषिमुनिंनी देवीला साकडे घातले आणि तो दुष्काळ निवारण्याची विनंती केली. त्यावेळी देवीने पर्जन्यवृष्टी करून धरती पुन्हा हिरवीगार केली. त्यावेळी धरतीवरती विविध पालेभाज्या उगवल्या.

श्वासालाही उघाणं आलं.

raje1981 ·
लेखनविषय:
प्रेमकाव्य
Taxonomy upgrade extras
प्रकटन
आज श्वासालाही उघाणं आलं तिला मिटीत घेताना चुकत होते ठोके काळ्जाचे तिला मिठीत घेताना तिचा श्वासही थाबंला आज त्या भेटीच्या वाद्ळांत जराही नाही लवल्या पापण्या तिला डोळ्यात भरताना. आज मनालाही उधाणं आलं तिचा हात मुठीत धरताना थरथरत होते काळीज तिचे कुशीत माझ्या शिरताना हलकी लहर जरी आली तरी तो वादळांचा भास होता आज काळजातही चमक्ल्या विजा तिला जवळ घेताना. मग डोळ्यांनाही उधाण आलं ओठ तिचे पाहताना मग मान वळवली तिने एका श्वासाचं अतंर असताना कापत होते ओठ तिचे पून्हां मागे वळून पाहताना मग ओठांनीच ओठांना शातं केल डोळे बंद असताना.
Subscribe to