धनी माझं कसं येईना अजून

काव्यरस
धनी माझं कसं येईना अजून
दिस हा गेला रात चढली कितीक बसावं सजून धजून वाट पाहूनी डोळं थकलं धनी माझं कसं येईना अजून ||धृ||
रातीचा मी शिणगार केला शेज सजवूनी गजरा माळला शालू नेसूनी तयार झाले कुंकू ल्याले भांगातून ||१|| धनी माझं कसं येईना अजून
सांगून गेलं आठदिस झालं कुठं आसलं कुना ठावं लवकर येतो म्हनलं होतं लढाईतून परतून ||२|| धनी माझं कसं येईना अजून
काळीज माझं चिमनी जसं नाही काही थार्‍यावर फोलपणा हा सजण्याचा न जाई मनातून ||३|| धनी माझं कसं येईना अजून - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ३०/०४/२

तू माने या ना माने दिलदारा

गेले दोन दिवस मला सूफी गाण्यांनी घेरलंय! असाच कधी अवचित येतो मूड आणि सुरू होते एक अद्भुत स्वरमयी भक्तीयात्रा! ही गाणी अवीट गोडीची, गूढ अर्थांची, आत्मा - परमात्म्याशी संवाद साधणारी तर आहेतच; शिवाय कधी मनुष्याच्या मूर्खतेला शाब्दिक चपराक देणारी तर कधी लडिवाळपणे प्रियतमाचे आर्जव करणारी आहेत. सशक्त, समर्पक शब्दरचना आणि अपार भक्तिभावाने कृतकृत्य करणारे मधुर, हृदयाला हात घालणारे संगीत.... ...

समोर आता येते कशाला

काव्यरस
समोर आता येते कशाला
समोर आता येते कशाला ||धृ||
समोर आता येते कशाला, तिर नजरेचा मारतेस मला मदनबाण लागतो ग उरी, जखम खोलवरी ठाव नाही ग तुला ||
समोर आता येते कशाला ||१||
याद असतीस मनी राहूनीया दुरी काळीज धडधडता काय न कळे ग मला होईल वेडा असेच वाटे ग मला ||
समोर आता येते कशाला ||२||
वाटे संगती असावीस सदा, नयनी माझ्या न गाळावे आसवांना कितीदा तरी हसलो समोरी, तू ग उभी तरीही न कळावे का तुला ||
समोर आता येते कशाला ||३|| - पाषाण

युगलगित: रानातले खेळ जरा खेळू

काव्यरस
युगलगित: रानातले खेळ जरा खेळू हिरो: अग ए मैना जरा इकडं ये ना जावूया राना नको म्हणू नको ना गंमत म्हणून जरा खेळ खेळू ना
गोड गोड पोळं झाडावर उभं काढायंचं कसं म्हणतीस का गं कडेवर तुला घेतो अन लाव त्याला हातं टपटप मध चोखून घे ना चल मधमाश्यांचे पोळं जरा काढू ना आता नको नको म्हणू नको ना गंमत म्हणून जरा रानातले खेळ खेळू ना
हिरवीन: नको रे सजना आले मी राना कुणा सांगता विना सांगल कुणी तर माझा बा येईल ना (दांडकं घेवून माझा बा येईल ना)

प्रेमभंग ???? छे छे हे काही औरच......

लेखनविषय:
लेखनप्रकार
प्रेमभंग हा शब्द कोणत्या शहाण्या माणसाने (गाढवाने) शोधला कोण जाणे???? जर प्रेम करणारे दोघंही खरे असतील तर त्यांचे प्रेम एवढेही दुबळे नसावे की त्याचा भंग व्हावा ??? हां....त्यांचे लग्न होणार नाही कदाचित???? आपल्या समाजात काही संदर्भ परस्परांना उगाचचं जोडलेले असतात... जसे दोन प्रेम करणा-यांचे लग्न झाले तरचं त्यांचे प्रेम यशस्वी झाले..... तरच ते खरे होते.... पण काही अडचणींंमुळे नाही होऊ शकले तर फार मोठे नुकसान वगैरे....

"विस्कटलेल्या विचारांचा गुंता"

लेखनविषय:
लेखनप्रकार
वेळ साधारण रात्री ७.३० वाजताची.... तिन्ही सांजेची.... लाईट गेली त्यामुळे डोक्यावर गरागरा फिरणारे पंखॆ अचानक बंद झाले.... म्हणून जीवाची काहिली थंड करण्यासाठी शांत निवांत अंगणात पहुडले... इतक्यात लक्ष्य आकाशात शांतपणे हसणा-या चंद्रकोरे कडे गेले.... नाजूक.. विवर्धमान... तेजस्वी... हसरी..सोबतच्या चांदण्याबरोबर सुखात हितगुज करणारी....चंद्रकोर माझ्याकडे मिस्किलपणे हसत असल्यासारखी वाटली... ती म्हणाली, " काय गं ?? अशी का तू अस्वस्थ??? माझ्याकडे पाहून आनंद नाही का होत तुला??" मला काय ऊत्तरावे हेच कळेना!!!!

कान्हा रे कान्हा असे काय करी

काव्यरस
कान्हा रे कान्हा असे काय करी (चाल १): दही विकाया गोपी निघाल्या मथूरेच्या बाजारी वाट अडवून कान्हा बसला म्हणे दही कर द्यावा करी प्रिती पाहूनी कान्हाची आपल्यावरी गोपीका त्या वरवर रागावती लटका लटका नकार देती परी मनी सुखावती वाट अडवूनी कान्हा त्यांची छेड काढी कारण करूनी कान्हा मडके फोडी कान्हा मडके फोडी (चाल बदलून): कान्हा रे कान्हा असे काय करी दुधा दह्याचे मडके असे का फोडी फोडीलेस तर सोडीव मज ती गोडी ||धृ|| विरहाची सवय होत असतांना मला तुझ्याकडे पुन्हा का ओढी? ओढीत असता वस्त्रे न माझे फेडी ||२|| कान्हा रे कान्हा असे काय करी दुधा दह्याचे मडके असे का फोडी ||धृ||

लावणी: आणा मला येवला पैठणी

काव्यरस
आणा मला येवला पैठणी सांगून सांगून थकले हट्ट माझा पुरवा झणी आजच आणा मला येवला पैठणी ||धृ|| जरतारी आसलं काठ तिचा बारीकसर नक्षी आसलं तिच्यावर बुट्टेदार लई दिसांची ईच्छा आहे मनी आजच आणा मला येवला पैठणी ||१|| आमसूली नाहीतर रंग आणा निळा जांभळा कसा दिसलं कुणा ठावं चालंल हिरवा पिवळा आत्ताच घाई करा अन लगेच जावा धनी आजच आणा मला येवला पैठणी ||२|| नितळ काया माझी वर तुमची माया जीव लावायचं शिकावं तुमच्याकडून राया आहे गरज झाकायची ज्वानी आरसपानी आजच आणा मला येवला पैठणी ||३|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) १६/०४/२०१०

बंडखोर स्त्रीमुक्तीवादी संत कवयित्री - अक्कामहादेवी

अक्कामहादेवी! एक बंडखोर स्त्रीमुक्तीवादी संत कवयित्री! बाराव्या शतकातील एक अत्युच्च भक्तीच्या मार्गाचा प्रसार करणारी, आगळी वेगळी स्त्री! कन्नड संत साहित्यात तिने आपल्या भक्ती वचनांची जी अनमोल भर घातली आहे त्यासाठी ती कायम स्मरणात राहील. शिवाय ज्या अनोख्या पद्धतीचे आयुष्य ती त्या काळात जगली ते पाहता तिच्या धैर्याची, निश्चयाची, भक्तीची व अलौकिकतेची दादच द्यावी लागेल! तिला बसवण्णा,चेन्न बसवण्णा, किन्नरी बोम्मय्या, अल्लमा प्रभू, सिद्धराम ह्यांसारख्या इतर लिंगायत/ वीरशैव संतांनी ''अक्का'' म्हणजे मोठी बहीण ही उपाधी देऊ केली ते तिच्या सन्मानाचेच प्रतीक आहे.

नाच नाचूनी नाचू मी किती

नाच नाचूनी नाचू मी किती
पैंजण वाजे छुम छुम छननन | नाचतांना गेले भान हरपून || थांबायाची वाटे मज भिती | नाच नाचूनी नाचू मी किती || ||धृ|| सुरूवातीला राही अवखळ अदा | मीच झाले माझ्यावर फिदा || नाचण्याचा छंद लागूनी | जडली वेडी प्रिती || ||१|| काळी चंद्रकळा आली नेसून | खडी त्यावरी चमके चमचम || मिलन होता जगदिशाशी | तुझी अन माझी एकच मिती || ||२|| थांबायाची वाटे मज भिती | नाच नाचूनी नाचू मी किती ||
Subscribe to प्रेमकाव्य