प्रेमकाव्य

तुझी न माझी जोड न जमली तुला न त्याची फिकीर कधी । तरी मनाची गुप्त कवाडे परस्परांवर सतत खुली ॥ जागेपणीच्या स्वप्नी म्हण वां स्वप्नातल्या जागेपणी । सतत चाहूल नजरेची त्या स्पर्श गंध हृदयी ॥ रूप आठवे, आठवते स्मित अजुनी उघडती नेत्र एकदम । जणू धडकला हनुवटीस या तो खांदा फिरून ॥ धर्म जाणते मी माझा मनास माझ्या उंबरठा । पण, दोन तपांच्या राखेखाली अजुनी निखारा धगधगता ॥

नको रातराणी नको पारीजात ------------------------------------------- नको रातराणी नको पारीजात,असा गुंतलो मी तुझ्या कुंतलात. जणु जाहला जीव वेडा भुकेला,असा नाहलो मी दुधी चांदण्यात. विना उत्तरे ती मिटे प्रश्न सारे,असे मौन होते दुवा साधणारे. जरा गुंग होताच श्वासात उष्ण,पुन्हा दंगलो मी तुझ्या कंकणात. जणु गूढ झाले मधाने मधुर,जणु चातकाला मिळे चंद्रकोर. उराशी मला तु लपेटुनि घेता,मला ऐकले मी तुझ्या स्पंदनात. तुझा गंध येता पुन्हा मोगर्याला,तुझा रंग येता पुन्हा चांदण्याला. जसा मेघ देई सुगंध मृत्तिकेला,तसा बरसलो मी तुझ्या अंगणात.