नकोस माझी आठवण काढू

काव्यरस
नकोस माझी आठवण काढू नकोस माझी आठवण काढू नकोस मजला मोही पाडू भोगले क्षण ते ओले नकोच त्यांना आता कुरवाळू || ओठांवरी ओठ घट्ट मिटी ते शब्दही त्यातून नच फुटी ते कढ दु:खाचे बाहेर काढण्या हुंदकाही नकोच सांडू || उष्ण उमाळा अंतरी गाभ्यात लाव्ह्यापरी जाळे तो मनास काय राहीली शेवटली बाकी गणितही त्याचे नकोच करू || - पाषाणभेद (दगडफोड्या) २३/०५/२०१०

प्रतिक्षा ? ? ?

लेखनविषय:
काव्यरस
प्रतिक्षा ? ? ? निद्रेच्या अधिनस्तहि उगडेच असतात नेत्र, परतीच्या प्रतिक्षेत तुझ्या. न जाणो मिटले ते अन….. अवतरली तू अवचित…….. .? ? ? ? आजही स्मरतात ते दिवस ....... धुंद ! धुंद ! ! पुनवेच्या चांदण्यांत, मोकळ्या केशसंभारांत, निरागस उभी तू. मला वाटले, चंद्रमाच झाला लुप्त धरणीवर, काळ्या मेघाआड. पुन्हा बहरला तोच वसंत, तारकांची धुंद बरसात, आसमंती तोच मंद वारा, ? ? ? ?

जावा तिकडे

काव्यरस
जावा तिकडे उं.. जावा तिकडे मी नाही येत, तुम्ही ना गडे सोडा मला आता, जवळ कशाला ओढता तुम्ही गडे ||धृ|| शौकिन तुम्ही हे आसलं, नाही म्हणत नाही कधी हौस जीवाची करता, सोडत नाही एकही संधी अंहं...

पोरी पदर घे उन लागलं

काव्यरस
पोरी पदर घे उन लागलं चाल: येथे ऐका आगं पोरीsss पदर घे ग उन लागलं गssss रंग काळल गss आता ग पोरी पदर घे उन लागलं आता ग पोरी पदर घे ग उन लागलं उन लागलं ग रंग काळल पोरी पदर घे उन लागलं आता ग पोरी पदर घे ग उन लागलं बाहेर पडती तू गं दुपारमधनं वेगी चाल रस्ता सारा पायाखालनं उन आहे जाळ आसं चैत्रातलं पोरी पदर घे ग उन लागलं आता ग पोरी पदर घे उन लागलं माती उडतीया आशी गं वार्‍यावर डोळा जाईल धुळ ss अन होईल येळ वाट पाहायची आता उगा किती काळ आता तरी सांग सारं मनातलं ग पोरी पदर घे ग उन लागलं आता ग

अशी लाजू नको

काव्यरस
अशी लाजू नको
अशी लाजू नको अशी मुरडू नको ना लाज वाटते म्हणून लांब जावू नको ना ||धृ|| स्वप्नातले रुप आज सत्यात आले हातात घेवून मी ते पारखले सहवासात तुझ्या विसरलो जगा अशा समयी वेळेची फिकीर नको ना लाज वाटते म्हणून लांब जावू नको ना ||१|| फुलापरी तुझा सुगंधीत गंध असे तसाच गुलाबी रंग रूपास दिसे रात्रीच्या अंधारातही चांदणे चमके दिवसाच्या उजेडाची काळजी करू नको ना लाज वाटते म्हणून लांब जावू नको ना ||२|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) १६/०५/२०१०

मोहविते मज तव गंधीत कांती

काव्यरस
मोहविते मज तव गंधीत कांती
चालः एखादे नाट्यपद असावे अशी चाल आहे. आपण ती चाल येथे ऐकू शकतात. (मी काही गायक नाही.

हळू हळू...चालव तुझी फटफटी

काव्यरस
हळू हळू...चालव तुझी फटफटी तुझ्या मागे बसायची वाटत नाही भिती तरीही तू हळू हळू...हळू हळू...हळू हळू चालव तुझी फटफटी ||धृ|| घरी न बोलता आले निघून केवळ तूझ्या सांगाव्या वरून कॉलेजला जाते खोटं बोलता घरी संशय न कसला आता मोकळी झाले मी, न पाठी कटकटी ||१|| आता तू हळू हळू...हळू हळू...हळू हळू चालव तुझी फटफटी तोंड झाकले रुमालाने रे न चेहेरा दिसे माझा कूणाला बापही जरी आला समोरी तो न ओळखी मला आता घाई कशाला, नको त्या कसल्या लटपटी ||२|| म्हणून तू हळू हळू...हळू हळू...हळू हळू चालव तुझी फटफटी आडव्या तिरप्या रस्त्यांनी जावूनी फिरव मला सारे गाव ओळख

..मैफिल..

लेखनविषय:
काव्यरस
पसरता सभोवती, धुंद केतकी हवा.. रान पेटले असे,मेघ तु मला हवा.. शिंपिता नभातले चांदणे तनावरी.. घुमु लागला मनी,पारव्यांचा थवा.. सप्तरंगी नाहता,मधाळ स्मित चुंबिता.. मनी दाटला असा,अवीट एक गोडवा.. तु मला लपेटता, श्वास उष्ण गुंफता.. मनामध्ये पसरला..धुंद कुंद गारवा.. रात्र थांबली जणु,रात्र लांबली जणु.. खेळ प्रीतीचा असा बहरला नवानवा.. मैफिलित ह्या तुझ्या तनिमनिमी गुंतले.. झंकारले मनातुनि ,बोल हेच वाहवा.. ऐक रे सख्या अता,निवांत शांत स्तब्धता.. तृप्त रोग भोगला,पुरे जाहली दवा.. अजाणता असा कसा पाय हा घसरला.. करु नकोस रे सख्या..कधी कुठे ..शू...गवगवा. - योगेश जोशी.

आज अचानक उदास का वाटे

काव्यरस
आज अचानक उदास का वाटे आज अचानक उदास का वाटे न रमे मन हे दिवसाही अंधार भासे ||धृ|| ईकडे पाहून तिकडे पाहून वेळ घालवू किती कसे कोण जाणे कितीक वेळ माझी जाते आज अचानक उदास का वाटे ||१|| किती मी चेहर्‍यांना वाचू किती अनूभव लेखू आवाज जवळी नसतांना साथीचे शब्दही पडत आहे थिटे आज अचानक उदास का वाटे ||२|| दुर अंतरावरी असता तू कसा निरोप देवू येथला निरोपही घेण्या मन माझे आक्रंदूनी उठे आज अचानक उदास का वाटे ||३|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ०५/०५/२०१०

वार्‍यावरती भुरभुरती केस

काव्यरस
वार्‍यावरती भुरभुरती केस
तू समोर अचानक उभी, वार्‍यावरती भुरभुरती केस पाठमोरी दिसता, प्रश्न मजला कोण तू आहेस? ||धृ|| तसाच बांधा अन रंगही कांतीचा गतस्मृतीत रममाण, विसरलो मी जग काय अवस्था केलीस? ||१|| वार्‍यावरती भुरभुरती केस.... ओळखीचे ते रूप मनामध्ये खोल आवेग अनावर, खेचतो मज तुजसमीप ताबा न मनावर ||२|| वार्‍यावरती भुरभुरती केस.... कशास जुने काढावे, नवे आचरावे एकदा वळून बघ, समजते मज जरी तू तीच नसतेस ||३|| वार्‍यावरती भुरभुरती केस.... पाठमोरी दिसता, प्रश्न मजला कोण तू आहेस?
Subscribe to प्रेमकाव्य