प्रेमकाव्य

दुखवट्याचा देखावा करून मनात आनंदाच्या उकळ्या फुटाव्या तसेच काहीसे झाले आहे फुर्रर्र्र फुर्र्रर्र्र्र फुर्र्र्रर्र्र्र सुंसुंसुंसुंसुंसुंसुंसुं नुसताच सर्टिफिकेटचा कागद घेऊन डोक्यात मात्र काहीच नसावे असेच काहीसे झाले आहे कुंडीत टोम्याटोचे झाड लाऊन टरबूज यावा अशी अपेक्षा करावी का पण असेच काहीसे झाले आहे हृदयात धडधड होऊन प्रेमाच्या ऐवजी हार्ट आट्याक यावा असेच काहीसे झाले आहे प्रेमाचा वॉलपेपर लावून आपले हित साधावे असेच काहीसे झाले आहे सुरुवातच कडू कडू केल्यावर शेवट तरी कसा गोड गोड होणार तसे करायची इच्छा मात्र होत आहे अशीच कडवाहट ठेवली तर आम्ही नाही ज्ज्ज्जा !!! ----------------------------

उप्पर मेरा एक.. हातात हात घेवुन आम्ही चालायचो ती एका रुळावर पाय ठेवायची अन् मी दुस-या रुळावर पाय ठेवायचो तोल संभाळत चालत असतांना बोलत असतांना "बाबांना आधी तुच सांगायचं" एकमेकांना हलकेच बजावुन सांगायचो हळुच दाराआडुन, कधीतरी तिचा बाप बघुन गेला माझ्या मात्र पाठिवर आता "वळ" दुखतायत जोरात - पाय टु केस.

हातात वर्तमानपत्र घेवुन आम्ही पहायचो ती कर्क राशीचं भविष्य अन मी तूळ राशीचं भविष्य पहायचो राहूकाल सांभाळत शुभ मूहूर्त शोधताना असंच आयुष्यही मंगल बनवायचं एकमेकांना हलकेच बजावुन सांगायचो कालपुरुषाच्या मुखामधून कधीतरी तिचा ग्रास ग्रहण झाला मी मात्र बघतो आहे दोन्ही राशी... कर्क आणि तूळ डोळ्यात पाणी आणून.

हातात दातून घेवुन आम्ही दात घासायचो ती एक चूळ भरायची अन् मी दुसरी चूळ भरायचो दात घासत चूळा भरत असताना, चुंबनाआधी माउथफ्रेशनरची शिस्त पाळायची एकमेकांना हलकेच बजावुन सांगायचो माउथफ्रेशनर वापरता वापरता कधी तिची बत्तीशी पडली कळलच नाही मी मात्र भरत आहे त्याच चूळा माऊथफ्रेशनर वापरत... डे टु नाईट.

" स्वप्न" पहिला पाउस सुटला वैरी वादळवारा, रिमझिम बरसतील रेशीम धारा, इंद्र धनुचे रंग घेउनी, भेटावीस तू अशाच प्रहरा. पहिला पाऊस तू होऊन यावी, प्रेमघनासम मजवर बरसावी, तव प्रीतीच्या जलधारांनी, प्रेमसागरा भरती यावी. ओलेती तव रूप पहावे, संमोहित गात्रांनी व्हावे, प्रेमरंगी तल्लीन होऊनी, प्रीतीचे अमृतघट प्राषावे, विसारावीस तू क्षणिक ह्या जगा, मजसी माझा विसर पडावा, तव मिलनाचा अपूर्व ठेवा, हृदय अंतरी जतन करावा,. सुटला वैरी वादळ वारा ……… निरंजन वहाळेकर

“ रात्र यौवनांत ” गंध सुगंधि, परिचित वारा, आभासले, आली प्रिया, प्राजक्त बरसले आज नभातून, चंद्र साक्षीला अन उभी प्रिया.. स्पर्शून पाहीन तुज आस होती ही जिवनी आज सामोरी तू अशी जाग आली स्वप्नातुनी “ दूर इतुकी का उभी ” ? आज जवळी असूनही ये अशीच मज समिप याद राहील रात्र ही रात आहे यौवनांत अन अधिरता ही अंतरी लाज हृदयीं का वृथा जाईल वाया रात्र ही आज बहरू दे प्रितवसंता, फुले गुलाबी, धुंद प्रितिचे, जतन करू या सदैव हृदयीं क्षण सोनेरी अन गंध प्रितिचे. निरंजन वहाळेकर