आयुष्या, तुज भोगले नि जगलो - ऐटीत, राजापरी तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी क्या बात है..! या ओळी क्लासिक आहेत..! अवांतर - साहित्य अन्य संस्थळावरचं उष्टं आहे खरं, पण तरीही चांगलं आहे हे मान्य करावं लागेल..! :) आपला, (मिपाकर) तात्या.

आयुष्या, तुज भोगले नि जगलो - ऐटीत, राजापरी तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी अतिशय सुरेख.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

हेच साहित्य मिपावर प्रथम प्रकाशित झालं असतं तर मनापासून आनंद वाटला असता..! असो, मिपावर नव्याकोर्‍या, शिळ्यापाक्या - कुठल्याही लेखनाचं यथोचित स्वागतच होईल..! (मिपाकर) तात्या.

कविता/गझल संपुर्ण आवडली. :) आयुष्या, तुज भोगले नि जगलो - ऐटीत, राजापरी तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी हे तर सुंदर झाले आहे .:)

कविता/गझल संपुर्ण आवडली. :) आयुष्या, तुज भोगले नि जगलो - ऐटीत, राजापरी तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी हे तर सुंदर झाले आहे .:)

छानच, सुंदर, अप्रतिम........

कविता वाचली. बेसनलाडूंच्या कवितेमधे वृत्तादि बाबींमधे बोट दाखवायला जागा नसते , कवितेच्या शुद्धतेबद्दलची मूलभूत तत्त्वे त्यांची कधी चुकत नाहीत. या वृत्तबद्ध रचनेच्या बाबतीत ते आपल्याला लौकिकास जागलेले आहेतच. कवितेच्या आकलनाच्या आणि रसास्वादाच्या बाबतीत थोडा गोंधळात पडलो आहे. एकेक पंक्तिद्वय हे आपापल्यामधे अर्थपूर्ण आहेत; परंतु कवितेचा एकसंध परिणाम असा (मला ) जाणवला नाही. या दृष्टीने, कविच्या मनात , ही एक गझलसदृष्य रचना असावी का काय असे मला वाटले. तसे असल्यास शार्दूलविक्रीडीतात (बरोबर ना ?) बांधलेली कविता, पण परिमाण गझलेचे असे काहीतरी काँबिनेशन माझ्या मनात झाल्याने माझा गोंधळ उडाला. आहे जे विसरायचे ठरवले, करतो उजळणी जरा (विस्मरणे नव्हती कधीच कुठली सोपी, मनासारखी) आहे जे विसरायचे ठरवले, करतो उजळणी जरा (विस्मरणे नव्हती कधीच कुठली सोपी, मनासारखी) आषाढा, बघतोस काय नुसते! भिजवायचे मग कुणी? 'आधी तू, मग मी' करीत बसलो, खोळंबली ना सखी! दुर्दैवा, इतके नकोस विसरू बाबा स्वत:ला कधी! माझे नाव पुरेल की तुज हवी ओळख तुझी आणखी? आयुष्या, तुज भोगले नि जगलो - ऐटीत, राजापरी तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी या सर्व पंक्ति अतिशय आवडल्या ! मनसोक्त दाद द्याव्यात अशा !

पालखी जबरदस्त आहे.. मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

काय सुरेख लिहलस बेला. कविता पाझरायला वेळ मिळाला तर शेवटी. अजुन येउदे भावड्या. >>तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी मस्त !! - (++आनंदित) आंद्या

आहे जे विसरायचे ठरवले, करतो उजळणी जरा (विस्मरणे नव्हती कधीच कुठली सोपी, मनासारखी) - हे फार आवडलं

आयुष्या, तुज भोगले नि जगलो - ऐटीत, राजापरी तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी क्या बात है..! या ओळी क्लासिक आहेत..! अवांतर - साहित्य अन्य संस्थळावरचं उष्टं आहे खरं, पण तरीही चांगलं आहे हे मान्य करावं लागेल..! :) आपला, (मिपाकर) तात्या.

आयुष्या, तुज भोगले नि जगलो - ऐटीत, राजापरी तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी अतिशय सुरेख.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

हेच साहित्य मिपावर प्रथम प्रकाशित झालं असतं तर मनापासून आनंद वाटला असता..! असो, मिपावर नव्याकोर्‍या, शिळ्यापाक्या - कुठल्याही लेखनाचं यथोचित स्वागतच होईल..! (मिपाकर) तात्या.

कविता/गझल संपुर्ण आवडली. :) आयुष्या, तुज भोगले नि जगलो - ऐटीत, राजापरी तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी हे तर सुंदर झाले आहे .:)

कविता/गझल संपुर्ण आवडली. :) आयुष्या, तुज भोगले नि जगलो - ऐटीत, राजापरी तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी हे तर सुंदर झाले आहे .:)

छानच, सुंदर, अप्रतिम........

कविता वाचली. बेसनलाडूंच्या कवितेमधे वृत्तादि बाबींमधे बोट दाखवायला जागा नसते , कवितेच्या शुद्धतेबद्दलची मूलभूत तत्त्वे त्यांची कधी चुकत नाहीत. या वृत्तबद्ध रचनेच्या बाबतीत ते आपल्याला लौकिकास जागलेले आहेतच. कवितेच्या आकलनाच्या आणि रसास्वादाच्या बाबतीत थोडा गोंधळात पडलो आहे. एकेक पंक्तिद्वय हे आपापल्यामधे अर्थपूर्ण आहेत; परंतु कवितेचा एकसंध परिणाम असा (मला ) जाणवला नाही. या दृष्टीने, कविच्या मनात , ही एक गझलसदृष्य रचना असावी का काय असे मला वाटले. तसे असल्यास शार्दूलविक्रीडीतात (बरोबर ना ?) बांधलेली कविता, पण परिमाण गझलेचे असे काहीतरी काँबिनेशन माझ्या मनात झाल्याने माझा गोंधळ उडाला. आहे जे विसरायचे ठरवले, करतो उजळणी जरा (विस्मरणे नव्हती कधीच कुठली सोपी, मनासारखी) आहे जे विसरायचे ठरवले, करतो उजळणी जरा (विस्मरणे नव्हती कधीच कुठली सोपी, मनासारखी) आषाढा, बघतोस काय नुसते! भिजवायचे मग कुणी? 'आधी तू, मग मी' करीत बसलो, खोळंबली ना सखी! दुर्दैवा, इतके नकोस विसरू बाबा स्वत:ला कधी! माझे नाव पुरेल की तुज हवी ओळख तुझी आणखी? आयुष्या, तुज भोगले नि जगलो - ऐटीत, राजापरी तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी या सर्व पंक्ति अतिशय आवडल्या ! मनसोक्त दाद द्याव्यात अशा !

पालखी जबरदस्त आहे.. मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

काय सुरेख लिहलस बेला. कविता पाझरायला वेळ मिळाला तर शेवटी. अजुन येउदे भावड्या. >>तिरडीवर निजलो तरी मिरवले - निघते जशी पालखी मस्त !! - (++आनंदित) आंद्या

आहे जे विसरायचे ठरवले, करतो उजळणी जरा (विस्मरणे नव्हती कधीच कुठली सोपी, मनासारखी) - हे फार आवडलं

रंगाशेठचा आणखी एक चौकार. हा फारच आवडला. (प्रेक्षक)बेसनलाडू

फूलप्रूफ कविता कशा लिहाव्या बरं !

हसायची ती बघून मजला रोज तासभर निघुनि जायची दोस्तासमवे गाडी येता वा वा! मस्त रे... :) तात्या.

पाडव्याची आपण आपल्या (च) पत्नीस छान भेट दिलीत. विडंबन आवडले रंगाशेठ. प्राजु म्हणते त्याप्रमाणे आपल्या घरचा दुरध्वनी क्र. आम्हासही ठावूक आहे. फोन करू का?;) दुसरोंकेसाथ बातां : घरी बायकोला ह्यांचे हे प्रकार माहित असतील का?;) रेवती

बघा.... सांभाळून घ्या हो..चतुरंग भाऊ.. वहिनी बाई बसल्या आहेत नजर ठेवून अगदी व्यवस्थित.. ;) जबरा विडंबन... - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

धमाका. फटाके.... मस्त.

एकदम झकास विडंबन... मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

दिले तिने जे फूल आजही वहीत आहे 'एप्रिल फूलच' होतो मी ती वही उघडता झकास आहे !!! येउ द्यात अजुन !! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

एक नंबर विडंबन. फार आवडलं.

रंगाशेठ, विडंबन झकास आवडलं.. (निवृत्त)केशवसुमार हसायची ती बघून मजला रोज दातभर बापाच्या त्या फोटोला ही मी घाबरता नादाने मी तिच्या किती हे धन घालवले ध्यानी आले बँकेने खाते गोठवता तिने दिलेले फूल 'धोतरा' वहीत आहे 'एप्रिल फुल' झाल्याचे स्मरते वही उघडता

धन्यवाद! चतुरंग

एरवीच जमलंय

रंगाशेठचा आणखी एक चौकार. हा फारच आवडला. (प्रेक्षक)बेसनलाडू

फूलप्रूफ कविता कशा लिहाव्या बरं !

हसायची ती बघून मजला रोज तासभर निघुनि जायची दोस्तासमवे गाडी येता वा वा! मस्त रे... :) तात्या.

पाडव्याची आपण आपल्या (च) पत्नीस छान भेट दिलीत. विडंबन आवडले रंगाशेठ. प्राजु म्हणते त्याप्रमाणे आपल्या घरचा दुरध्वनी क्र. आम्हासही ठावूक आहे. फोन करू का?;) दुसरोंकेसाथ बातां : घरी बायकोला ह्यांचे हे प्रकार माहित असतील का?;) रेवती

बघा.... सांभाळून घ्या हो..चतुरंग भाऊ.. वहिनी बाई बसल्या आहेत नजर ठेवून अगदी व्यवस्थित.. ;) जबरा विडंबन... - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

धमाका. फटाके.... मस्त.

एकदम झकास विडंबन... मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

दिले तिने जे फूल आजही वहीत आहे 'एप्रिल फूलच' होतो मी ती वही उघडता झकास आहे !!! येउ द्यात अजुन !! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

एक नंबर विडंबन. फार आवडलं.

रंगाशेठ, विडंबन झकास आवडलं.. (निवृत्त)केशवसुमार हसायची ती बघून मजला रोज दातभर बापाच्या त्या फोटोला ही मी घाबरता नादाने मी तिच्या किती हे धन घालवले ध्यानी आले बँकेने खाते गोठवता तिने दिलेले फूल 'धोतरा' वहीत आहे 'एप्रिल फुल' झाल्याचे स्मरते वही उघडता

धन्यवाद! चतुरंग

एरवीच जमलंय

आज पुन्हा एकदा चतुरस्त्र प्रतिभा भरभरुन वाहिली आहे ... :)

लिहायचो मी पत्र तुला दररोज पानभर जपुनी ठेवली ती सारी मी न पाठवता तुझ्या संगती घालवलेले क्षण सोनेरी आले नाही कधीच पण ते मज गोठवता

वाह, क्या बात है !!! अगदी "ह्रॄदयाच्या नाजुक व हळव्या भागातुन" म्हणतात ते ...

खूप ठरवले सारे सारे विसरायाचे कुणास आले सांगा पहिले प्रेम विसरता?

खल्लास !!! एकदम टची कविता .... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

मस्त कविता. आवडली. अजून येती डोळ्यांमध्ये अश्रू अवचित वाट वेगळी करणारा तो क्षण आठवता कधी एकटा असलो की मी रडून घेतो सवयीने मग येते आता हुकुमी हसता ह्या ओळी मस्तच.. --शाल्मली.

खूपच छान.

तुझ्या संगती घालवलेले क्षण सोनेरी आले नाही कधीच पण ते मज गोठवता

हा क्षण गोठवण्याचा वेडेपणा तरी थांबत नाही. बिपिन कार्यकर्ते

मनोगताच्या दिवाळी अंकात वाचली होती. सुंदर कविता आहे.आवडली.रेग्यांच्या कवितेची आठवण झाली.आठवणीच्या भरवशावर चार ओळी लिहीतो आहे कुणास आले सांगा पहिले प्रेम विसरता? पहीले प्रेम कळत नाही कळून ते टळेल का पहीले मर टळत नाही टळून तेही कळेल का? कळो टलो मरो उरो पहीला लाभ शून्याचा माझ्या लेखी एकच एक मरण तेच प्रेम तेच.

सुरेख कविता.

फारच सुरेख कविता आहे. किती तरी वेळा वाचून झाली पण समाधान झाले नाही. आपला, (चाहता) आजानुकर्ण

अतिशय हळवी आणि भावगर्भ आहे. दिलेस तू ते फूल आजही वहीत आहे गंध तुझा मज करतो वेडा वही उघडता अजून येती डोळ्यांमध्ये अश्रू अवचित वाट वेगळी करणारा तो क्षण आठवता कधी एकटा असलो की मी रडून घेतो सवयीने मग येते आता हुकुमी हसता कमाल आहेत ह्या ओळी! (कालच मनोगताच्या दिवाळी अंकात वाचली तिथली प्रतिक्रिया प्रतिक्रिया अनुमतीच्या बासनात अडकली होती!) चतुरंग

सुंदर कविता--पुन्हा पुन्हा वाचावी अशी.. --लिखाळ.

सुरेखच.. गझल.. प्रत्येक ओळ न् ओळ.. खास. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आज बरेच दिवसानी तुमची गजल वाचली, आवडली.

आवरताना काल मिळाल्या काही कविता लिहिलेल्या मी सार्‍या होत्या तुझ्याच करता ह्या पहिल्या ओळीच अल्टिमेट आहेत..! जियो.. अवांतर - साहित्य अन्य संस्थळावरचं उष्टं आहे खरं, पण तरीही चांगलं आहे हे मान्य करावं लागेल..! :) आपला, (मिपाकर) तात्या.

हेच साहित्य मिपावर प्रथम प्रकाशित झालं असतं तर मनापासून आनंद वाटला असता..! असो, मिपावर नव्याकोर्‍या, शिळ्यापाक्या - कुठल्याही लेखनाचं यथोचित स्वागतच होईल..! (मिपाकर) तात्या.

भावमधुर कविता खुप खुप आवडली!

आमची उष्टी बोरं गोड मानुन प्रतिसाद देलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्वांचे मनापासून आभार!! (आभारी)अनिरुद्ध अभ्यंकर

आज पुन्हा एकदा चतुरस्त्र प्रतिभा भरभरुन वाहिली आहे ... :)

लिहायचो मी पत्र तुला दररोज पानभर जपुनी ठेवली ती सारी मी न पाठवता तुझ्या संगती घालवलेले क्षण सोनेरी आले नाही कधीच पण ते मज गोठवता

वाह, क्या बात है !!! अगदी "ह्रॄदयाच्या नाजुक व हळव्या भागातुन" म्हणतात ते ...

खूप ठरवले सारे सारे विसरायाचे कुणास आले सांगा पहिले प्रेम विसरता?

खल्लास !!! एकदम टची कविता .... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

मस्त कविता. आवडली. अजून येती डोळ्यांमध्ये अश्रू अवचित वाट वेगळी करणारा तो क्षण आठवता कधी एकटा असलो की मी रडून घेतो सवयीने मग येते आता हुकुमी हसता ह्या ओळी मस्तच.. --शाल्मली.

खूपच छान.

तुझ्या संगती घालवलेले क्षण सोनेरी आले नाही कधीच पण ते मज गोठवता

हा क्षण गोठवण्याचा वेडेपणा तरी थांबत नाही. बिपिन कार्यकर्ते

मनोगताच्या दिवाळी अंकात वाचली होती. सुंदर कविता आहे.आवडली.रेग्यांच्या कवितेची आठवण झाली.आठवणीच्या भरवशावर चार ओळी लिहीतो आहे कुणास आले सांगा पहिले प्रेम विसरता? पहीले प्रेम कळत नाही कळून ते टळेल का पहीले मर टळत नाही टळून तेही कळेल का? कळो टलो मरो उरो पहीला लाभ शून्याचा माझ्या लेखी एकच एक मरण तेच प्रेम तेच.

सुरेख कविता.

फारच सुरेख कविता आहे. किती तरी वेळा वाचून झाली पण समाधान झाले नाही. आपला, (चाहता) आजानुकर्ण

अतिशय हळवी आणि भावगर्भ आहे. दिलेस तू ते फूल आजही वहीत आहे गंध तुझा मज करतो वेडा वही उघडता अजून येती डोळ्यांमध्ये अश्रू अवचित वाट वेगळी करणारा तो क्षण आठवता कधी एकटा असलो की मी रडून घेतो सवयीने मग येते आता हुकुमी हसता कमाल आहेत ह्या ओळी! (कालच मनोगताच्या दिवाळी अंकात वाचली तिथली प्रतिक्रिया प्रतिक्रिया अनुमतीच्या बासनात अडकली होती!) चतुरंग

सुंदर कविता--पुन्हा पुन्हा वाचावी अशी.. --लिखाळ.

सुरेखच.. गझल.. प्रत्येक ओळ न् ओळ.. खास. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आज बरेच दिवसानी तुमची गजल वाचली, आवडली.

आवरताना काल मिळाल्या काही कविता लिहिलेल्या मी सार्‍या होत्या तुझ्याच करता ह्या पहिल्या ओळीच अल्टिमेट आहेत..! जियो.. अवांतर - साहित्य अन्य संस्थळावरचं उष्टं आहे खरं, पण तरीही चांगलं आहे हे मान्य करावं लागेल..! :) आपला, (मिपाकर) तात्या.

हेच साहित्य मिपावर प्रथम प्रकाशित झालं असतं तर मनापासून आनंद वाटला असता..! असो, मिपावर नव्याकोर्‍या, शिळ्यापाक्या - कुठल्याही लेखनाचं यथोचित स्वागतच होईल..! (मिपाकर) तात्या.

भावमधुर कविता खुप खुप आवडली!

आमची उष्टी बोरं गोड मानुन प्रतिसाद देलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्वांचे मनापासून आभार!! (आभारी)अनिरुद्ध अभ्यंकर

या आधी ना भेटलो कधी कसे मला हे पटले नाही ह्म्म्..असचं काहीस वाटत कधी कधी आपल्याला. सोडुन तू गेलीस तरीही प्रेम जराही घटले नाही क्लासचं.. मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

या आधी ना भेटलो कधी कसे मला हे पटले नाही होते रे असे कधी कधी सोडुन तू गेलीस तरीही प्रेम जराही घटले नाही पण असले नकारात्मक विचार काढुन टाक मना म्हधुन अवांतरः शुभ्राचा खालचा ओठ थोडा मोठा वाटतो ना. तुम्हाला थंडी वाजेल, तेव्हा लक्षात ठेवा की कोणाच्या तरी उबीने तुमची थंडी दुर होउ शकते. त्या उबीला लाख सलाम.

मस्त आहे. आणि सर्टिफाईड पण आहे. :)

असंख्य झाले वाद तरीही नाते अपुले तुटले नाही

हे खूप महत्वाचे आहे.

त्यासाठी माझे गुरू आणि मिपाचे गझलकार आणि निवृत्त विडंबन सम्राट केशव सुमार उर्फ अनिरूद्ध अभ्यंकर यांना भरपूर त्रास दिला आहे. त्यांची सहनशक्ती वाढली असल्याचे नुकतेच समजले आहे.

आता केसुंनी एक कडवे टाकायला हरकत नाही. त्रास दिला तू किती तरीही बोट तुझे मी सोडले नाही......... :) बिपिन कार्यकर्ते

असंख्य झाले वाद तरीही नाते अपुले तुटले नाही हे मस्त लिहिले आहेस. हे म्हणजे कसे तुझे माझे पटेना आणि तुझ्या वाचुन जमेना :) प्राजु, शेवटी गझल रचलीस म्हणायची. :)

गजल मस्तच झाली आहे! :) (पाडून तू गेलीस गजल विडंबन मी केले नाही!;)) (खुद के साथ बातां : प्राजूने त्रास दिल्यामुळे केसुशेठ फिरकेनासे झाले की काय हल्ली? :? :W ) चतुरंग

आम्ही काय बुवा लिहाव? : : : या प्रतिक्रिया आमच्या अकलेत खूप खूप भर मात्र घालत आहेत. प्राजु,तू तर गझल लिहायचा नव्हे दोष रहित गझल लिहायचा चंगच बांधला होता.तो सफल झाला. अभिनंदन. आता पुढली गझल केव्हा वाचायला मिळणार? मीनल.

असंख्य झाले वाद तरीही नाते अपुले तुटले नाही वा! या ओळी सुंदर...प्राजू, छान लिहिली आहेस हो गझल! तात्या.

साधे, सोपे शब्द. चांगला आषय.

गझल आवडली !!!

लै भारी.. गझल आवडली.. भावही उत्तम! प्राजुताई बॉ फॉर्मात आहे सध्या ;) एक शंका: या गझलेत अलामत काय समजावी? क्वचित 'अ' च्या जागी र्‍हस्व 'इ' किंवा 'उ' हा स्वर अलामत म्हणून वापरता येतो. मात्र गझलेच्या पहिल्या शेरातच अ आणि उ अलामत आहे. तेव्हा अश्यावेळी काहि नियम आहेत का? की अ, इ आणि उ स्वरचिन्ह म्हणून कधीही घेतलेले चालते? -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

गझलांबद्दल आपली माहिती फार तोकडी... त्यामुळे त्याबद्दल नो कमेंट्स :D येऊ देत अजून... वाट बघतोय! पुढील रचनेस शुभेच्छा :) मुमुक्षु

हा माझा विषय नाही त्यामुळे गझल या बाबत काही लिहीणार नाही. परंतू कविता फार सुंदर आहे. कुमार गंधर्वांनी गायलेल्या एका गाण्यात गायलेल्याकधी गहीवरलो कधी धुसफुसलो या ओळीची आठवण झाली. अवांतरः गझलेसाठी आता शिकवणी लावण्याचा विचार करतो आहे.

सुंदर गझल ! तुफान वारा भिडून गेला तारू हे भरकटले नाही सोडुन तू गेलीस तरीही प्रेम जराही घटले नाही वा मनातलं लिहलं आहे ! जैनाचं कार्ट शुभ कर्मन ते कबहूं न डरो....! आमचा ब्लॉग

असंख्य झाले वाद तरीही नाते अपुले तुटले नाही हे फार छान

आपणा सर्वांचे मनापासून धन्यवाद. बेला, आपल्याला विशेष धन्यवाद. गझलेबद्दल इतकी सुंदर माहिती आपण इथे सांगितलीत. मी आपली आभारी आहे. असेच मार्गदर्शन करत रहा ही विनंती.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

फार छान

गझल आवडली. पहिलीच गझल आहे, असं वाटत नाही. अगदी सफाईदार आहे. जीर्ण जाहली किनार त्याची वस्त्र तरीही विटले नाही - खासच.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

वाह वाह... सुरेख गझल आहे...

मी माझा ..महेश

गझल आवडली. कोडे अजुन सुटले नाही.. ही ओळ वृत्तात पूर्णपणे निर्दोष आहेच पण तरीही "कोडे अजुनहि सुटले नाही.." अशी (चुकुन)वाचल्यावर छान वाटली(माझे व्यक्तिगत मत). ह्यामागे काय कारण असावे ? बहुतांशवेळा आपण अजुन हा शब्द जेव्हा जेव्हा वापरतो तेव्हा त्याच्यापुढचा शब्द 'हि' किंवा 'सुध्दा' (अजुनहि,अजुनसुध्दा) असल्यामुळे असेल.

खूपच छान गझल आहे >>माझे मलाच पटले नाही कोडे अजून सुटले नाही >>या आधी ना भेटलो कधी कसे मला हे पटले नाही मस्त!! हे पट्ले सुंदर

गझल पुन्हा एकदा वाचायला खूप आवडली. >> होकार तुझा मिळून गेला 'होय' जरी तू म्हटले नाही असंख्य झाले वाद तरीही नाते अपुले तुटले नाही >> हे शेर तर खूप मस्त आहेत.

छान. आवडली. आपला, (काव्यप्रेमी) प्रशांत --------- मी 'देव'प्रुफ कवितासुद्धा करतो. :? :) माझा ब्लॉग - लेखणीतली शाई

गझल आवडली... पहिलीच गझल आहे, असं वाटत नाही.

छान गझल आहे. आवडली. गझल कशी लिहावी, त्यात वृत्त वगैरे काय असावं याची मला अजिबातच माहिती नाही. त्यामुळे वर 'बेसनलाडू' यांची प्रतिक्रिया नीटशी कळली नाही. थोडं थोडं समजलं, पण पूर्ण नाही. अलामत, मतला, काफिये इ. चा अर्थ समजावून सांगणार्‍या लेखाची 'लिंक' उपलब्ध असेल तर ती द्यावी, ही विनंती. -अजिंक्य

फार छान गझल आहे या आधी ना भेटलो कधी कसे मला हे पटले नाही हा शेर आवडला

या आधी ना भेटलो कधी कसे मला हे पटले नाही ह्म्म्..असचं काहीस वाटत कधी कधी आपल्याला. सोडुन तू गेलीस तरीही प्रेम जराही घटले नाही क्लासचं.. मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

या आधी ना भेटलो कधी कसे मला हे पटले नाही होते रे असे कधी कधी सोडुन तू गेलीस तरीही प्रेम जराही घटले नाही पण असले नकारात्मक विचार काढुन टाक मना म्हधुन अवांतरः शुभ्राचा खालचा ओठ थोडा मोठा वाटतो ना. तुम्हाला थंडी वाजेल, तेव्हा लक्षात ठेवा की कोणाच्या तरी उबीने तुमची थंडी दुर होउ शकते. त्या उबीला लाख सलाम.

मस्त आहे. आणि सर्टिफाईड पण आहे. :)

असंख्य झाले वाद तरीही नाते अपुले तुटले नाही

हे खूप महत्वाचे आहे.

त्यासाठी माझे गुरू आणि मिपाचे गझलकार आणि निवृत्त विडंबन सम्राट केशव सुमार उर्फ अनिरूद्ध अभ्यंकर यांना भरपूर त्रास दिला आहे. त्यांची सहनशक्ती वाढली असल्याचे नुकतेच समजले आहे.

आता केसुंनी एक कडवे टाकायला हरकत नाही. त्रास दिला तू किती तरीही बोट तुझे मी सोडले नाही......... :) बिपिन कार्यकर्ते

असंख्य झाले वाद तरीही नाते अपुले तुटले नाही हे मस्त लिहिले आहेस. हे म्हणजे कसे तुझे माझे पटेना आणि तुझ्या वाचुन जमेना :) प्राजु, शेवटी गझल रचलीस म्हणायची. :)

गजल मस्तच झाली आहे! :) (पाडून तू गेलीस गजल विडंबन मी केले नाही!;)) (खुद के साथ बातां : प्राजूने त्रास दिल्यामुळे केसुशेठ फिरकेनासे झाले की काय हल्ली? :? :W ) चतुरंग

आम्ही काय बुवा लिहाव? : : : या प्रतिक्रिया आमच्या अकलेत खूप खूप भर मात्र घालत आहेत. प्राजु,तू तर गझल लिहायचा नव्हे दोष रहित गझल लिहायचा चंगच बांधला होता.तो सफल झाला. अभिनंदन. आता पुढली गझल केव्हा वाचायला मिळणार? मीनल.

असंख्य झाले वाद तरीही नाते अपुले तुटले नाही वा! या ओळी सुंदर...प्राजू, छान लिहिली आहेस हो गझल! तात्या.

साधे, सोपे शब्द. चांगला आषय.

गझल आवडली !!!

लै भारी.. गझल आवडली.. भावही उत्तम! प्राजुताई बॉ फॉर्मात आहे सध्या ;) एक शंका: या गझलेत अलामत काय समजावी? क्वचित 'अ' च्या जागी र्‍हस्व 'इ' किंवा 'उ' हा स्वर अलामत म्हणून वापरता येतो. मात्र गझलेच्या पहिल्या शेरातच अ आणि उ अलामत आहे. तेव्हा अश्यावेळी काहि नियम आहेत का? की अ, इ आणि उ स्वरचिन्ह म्हणून कधीही घेतलेले चालते? -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

गझलांबद्दल आपली माहिती फार तोकडी... त्यामुळे त्याबद्दल नो कमेंट्स :D येऊ देत अजून... वाट बघतोय! पुढील रचनेस शुभेच्छा :) मुमुक्षु

हा माझा विषय नाही त्यामुळे गझल या बाबत काही लिहीणार नाही. परंतू कविता फार सुंदर आहे. कुमार गंधर्वांनी गायलेल्या एका गाण्यात गायलेल्याकधी गहीवरलो कधी धुसफुसलो या ओळीची आठवण झाली. अवांतरः गझलेसाठी आता शिकवणी लावण्याचा विचार करतो आहे.

सुंदर गझल ! तुफान वारा भिडून गेला तारू हे भरकटले नाही सोडुन तू गेलीस तरीही प्रेम जराही घटले नाही वा मनातलं लिहलं आहे ! जैनाचं कार्ट शुभ कर्मन ते कबहूं न डरो....! आमचा ब्लॉग

असंख्य झाले वाद तरीही नाते अपुले तुटले नाही हे फार छान

आपणा सर्वांचे मनापासून धन्यवाद. बेला, आपल्याला विशेष धन्यवाद. गझलेबद्दल इतकी सुंदर माहिती आपण इथे सांगितलीत. मी आपली आभारी आहे. असेच मार्गदर्शन करत रहा ही विनंती.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

फार छान

गझल आवडली. पहिलीच गझल आहे, असं वाटत नाही. अगदी सफाईदार आहे. जीर्ण जाहली किनार त्याची वस्त्र तरीही विटले नाही - खासच.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

वाह वाह... सुरेख गझल आहे...

मी माझा ..महेश

गझल आवडली. कोडे अजुन सुटले नाही.. ही ओळ वृत्तात पूर्णपणे निर्दोष आहेच पण तरीही "कोडे अजुनहि सुटले नाही.." अशी (चुकुन)वाचल्यावर छान वाटली(माझे व्यक्तिगत मत). ह्यामागे काय कारण असावे ? बहुतांशवेळा आपण अजुन हा शब्द जेव्हा जेव्हा वापरतो तेव्हा त्याच्यापुढचा शब्द 'हि' किंवा 'सुध्दा' (अजुनहि,अजुनसुध्दा) असल्यामुळे असेल.

खूपच छान गझल आहे >>माझे मलाच पटले नाही कोडे अजून सुटले नाही >>या आधी ना भेटलो कधी कसे मला हे पटले नाही मस्त!! हे पट्ले सुंदर

गझल पुन्हा एकदा वाचायला खूप आवडली. >> होकार तुझा मिळून गेला 'होय' जरी तू म्हटले नाही असंख्य झाले वाद तरीही नाते अपुले तुटले नाही >> हे शेर तर खूप मस्त आहेत.

छान. आवडली. आपला, (काव्यप्रेमी) प्रशांत --------- मी 'देव'प्रुफ कवितासुद्धा करतो. :? :) माझा ब्लॉग - लेखणीतली शाई

गझल आवडली... पहिलीच गझल आहे, असं वाटत नाही.

छान गझल आहे. आवडली. गझल कशी लिहावी, त्यात वृत्त वगैरे काय असावं याची मला अजिबातच माहिती नाही. त्यामुळे वर 'बेसनलाडू' यांची प्रतिक्रिया नीटशी कळली नाही. थोडं थोडं समजलं, पण पूर्ण नाही. अलामत, मतला, काफिये इ. चा अर्थ समजावून सांगणार्‍या लेखाची 'लिंक' उपलब्ध असेल तर ती द्यावी, ही विनंती. -अजिंक्य

फार छान गझल आहे या आधी ना भेटलो कधी कसे मला हे पटले नाही हा शेर आवडला

विडंबन मस्तच आहे. :)

एकदम सह्ही. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मी तर हेच म्हणेन, कवि फार भेदक सत्य लिहून गेला आहे :) गझला किती कवींच्या, मी फाडल्या प्रभावी; रंगाशेठ, चालु द्या. बिपिन कार्यकर्ते

मी हासलो तुलाही, वाचून ओळि सार्‍या; असतील दोन जमल्या, तिसरी चुकार आहे... अगागागा . . . . हे ल ई भारीये दादा . .

विडंबन मस्तच आहे. :)

एकदम सह्ही. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मी तर हेच म्हणेन, कवि फार भेदक सत्य लिहून गेला आहे :) गझला किती कवींच्या, मी फाडल्या प्रभावी; रंगाशेठ, चालु द्या. बिपिन कार्यकर्ते

मी हासलो तुलाही, वाचून ओळि सार्‍या; असतील दोन जमल्या, तिसरी चुकार आहे... अगागागा . . . . हे ल ई भारीये दादा . .

वा रंगाशेठ, बरेच दिवसांनी मिपावर आल्याच सार्थक केलेत.. एकदम झकास विडंबन.. (निवृत्त)केशवसुमार स्वगत: बाकी हल्ली जे काही लेखन या नावाखाली चाललं आहे त्याची उबग आली होती..

हा हा हा... "विडंबुनी ही कविता तुजला काय मिळाले? " चडफडणारे प्रश्न ऐकतो, आनंदाने... ...मस्त!!! मुमुक्षु

एकदम सहज उतरलेले. मजा आली. (आस्वादक)बेसनलाडू

पूर्वी काव्ये छोटी-मोठी भादरायचो; आता गजला तासत सुटतो, आनंदाने... लिखाण तुमचे आनंदातच चालू राहो विडंबने ही 'रंग्या' करतो, आनंदाने... मस्त रे! रंगा... :) तात्या.

:) सह्ही.. फर्मास विडंबन -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

झकास विडंबन.. आवडले. स्वाती

देणार्‍या आणि न देणार्‍या सर्व रसिकांचे आभार! चतुरंग

वा रंगाशेठ, बरेच दिवसांनी मिपावर आल्याच सार्थक केलेत.. एकदम झकास विडंबन.. (निवृत्त)केशवसुमार स्वगत: बाकी हल्ली जे काही लेखन या नावाखाली चाललं आहे त्याची उबग आली होती..

हा हा हा... "विडंबुनी ही कविता तुजला काय मिळाले? " चडफडणारे प्रश्न ऐकतो, आनंदाने... ...मस्त!!! मुमुक्षु

एकदम सहज उतरलेले. मजा आली. (आस्वादक)बेसनलाडू

पूर्वी काव्ये छोटी-मोठी भादरायचो; आता गजला तासत सुटतो, आनंदाने... लिखाण तुमचे आनंदातच चालू राहो विडंबने ही 'रंग्या' करतो, आनंदाने... मस्त रे! रंगा... :) तात्या.

:) सह्ही.. फर्मास विडंबन -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

झकास विडंबन.. आवडले. स्वाती

देणार्‍या आणि न देणार्‍या सर्व रसिकांचे आभार! चतुरंग

झ्याक कविता! माझेच शब्द माला फसवून नेत गेले च्या ऐवजी माझेच शब्द मजला फसवून नेत गेले कसे वाटते? करतो बळेच धावा, 'दुर्गेस' शरण मेला इथे किंचित यतिभंग. एकूण कविता छानच. (अफवेखोर) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

झ्याक कविता! माझेच शब्द माला फसवून नेत गेले च्या ऐवजी माझेच शब्द मजला फसवून नेत गेले कसे वाटते? करतो बळेच धावा, 'दुर्गेस' शरण मेला इथे किंचित यतिभंग. एकूण कविता छानच. (अफवेखोर) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

मान्य 'रंगा'नेहि केले भोग 'त्या' लेखातले बारके 'संपादकाला' व्हायचे आहे कुठे? वाया वाया.. सगळे वाया...सगळी कसरत वाया... उगाच दीड किलो वजन कमी केलेत... अहो, नव्हते व्हायचे बारिक तर कशाला "त्या" लेखाचा खटाटोप?? असो.. सध्याच्या तुमचा उपक्रमही छान आहे हो.. चालूद्या. विडंबन छान झाले आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/ स्वगत : आजकाल चतुरंगांची खादाडी या विषयावर बरीच विडंबने येत आहेत... विभाला सांगावे लागेल. :?

ढेरपोट्या कसरतीला चालला आहे कुठे?... हहपुवा! "वजनाचा मार्ग भलत्याच काट्यातून जातो" या कटूसत्याची जाणीव तुम्हाला महिन्याच्या आतच झालेली दिसते!

ओळखीचे भेटले ते लोक सारे हासती ढेरपोट्या कसरतीला चालला आहे कुठे?... ह्या ओळी झकास! :) आपला, (ढेरपोट्या) तात्या. एक सल्ला - अरे रंगा, एखादी छानशी गझल किंवा कविता लिही रे प्लीज! च्यामारी, आता काही दिसांपुरती तरी बास झाली ही विडंबने.. :) तात्या.

ओळखीचे भेटले ते लोक सारे हासती ढेरपोट्या कसरतीला चालला आहे कुठे?...

हे बेष्ट बाकी ठिक आगाऊ दुरुस्ती: संदेश असा पदार्थ नसून सोंदेश आहे -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

रंगाशेठ, विडंबन छान पण यमक चुकली.. ४/१० यायचे.. जायचे..इ... (निवृत्त) केशवसुमार स्वगतः केश्या तू बाई ,बाटली, बापात अडकला होतास आता हा रंग्या 'कसरती' मध्ये आपल्याला जे झेपत नाही ते लिहायचे कशाला..;)

दिसत असती तीच ती स्वप्ने मला का सारखी? कोण तो? फोटो कडेने काढतो आहे कुठे?... झक्कास.... चालू द्यात! (व्यायाम करण्यास कंटाळणारा) मुमुक्षु :D

मान्य 'रंगा'नेहि केले भोग 'त्या' लेखातले बारके 'संपादकाला' व्हायचे आहे कुठे? वाया वाया.. सगळे वाया...सगळी कसरत वाया... उगाच दीड किलो वजन कमी केलेत... अहो, नव्हते व्हायचे बारिक तर कशाला "त्या" लेखाचा खटाटोप?? असो.. सध्याच्या तुमचा उपक्रमही छान आहे हो.. चालूद्या. विडंबन छान झाले आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/ स्वगत : आजकाल चतुरंगांची खादाडी या विषयावर बरीच विडंबने येत आहेत... विभाला सांगावे लागेल. :?

ढेरपोट्या कसरतीला चालला आहे कुठे?... हहपुवा! "वजनाचा मार्ग भलत्याच काट्यातून जातो" या कटूसत्याची जाणीव तुम्हाला महिन्याच्या आतच झालेली दिसते!

ओळखीचे भेटले ते लोक सारे हासती ढेरपोट्या कसरतीला चालला आहे कुठे?... ह्या ओळी झकास! :) आपला, (ढेरपोट्या) तात्या. एक सल्ला - अरे रंगा, एखादी छानशी गझल किंवा कविता लिही रे प्लीज! च्यामारी, आता काही दिसांपुरती तरी बास झाली ही विडंबने.. :) तात्या.

ओळखीचे भेटले ते लोक सारे हासती ढेरपोट्या कसरतीला चालला आहे कुठे?...

हे बेष्ट बाकी ठिक आगाऊ दुरुस्ती: संदेश असा पदार्थ नसून सोंदेश आहे -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

रंगाशेठ, विडंबन छान पण यमक चुकली.. ४/१० यायचे.. जायचे..इ... (निवृत्त) केशवसुमार स्वगतः केश्या तू बाई ,बाटली, बापात अडकला होतास आता हा रंग्या 'कसरती' मध्ये आपल्याला जे झेपत नाही ते लिहायचे कशाला..;)

दिसत असती तीच ती स्वप्ने मला का सारखी? कोण तो? फोटो कडेने काढतो आहे कुठे?... झक्कास.... चालू द्यात! (व्यायाम करण्यास कंटाळणारा) मुमुक्षु :D

गझल चांगली वाटली....! मुख्य म्हणजे बरीचशी समजली! :) तात्या.

लुत़्फ़-ए-मए तुझसे क्या कहूँ ज़ाहिद हाय कंबख़्त तूने पीही नहीँ । विरक्त माणसा! तुला दारूचा स्वाद काय सांगू? हत् ! करंट्या तू कधी प्यालाच नाहीस.

जाम कोणी देइ आव्हेरू नये चुंबनाला "ना" कधी सांगू नये क्या बात है! काल 'हो' अन् आज 'नाही' सांगणे काळजाशी खेळ हे खेळू नये खरयं! वेगळी काही नशा होते जया जाहिदाचे नाव त्या देऊ नये हे खास आवडले.. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

गझल, आवडली. अवांतर - अव्हेरु चे आव्हेरु हे मात्रांच्या हिशोबासाठी केले आहे का? अव्हेरूमध्येही अ वर जोर येत असल्याने मात्रांचा हिशोब जमला नाही, तर म्हणण्याच्या चालीत चालून जावे.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

प्रयत्न चांगला आहे. विशेषतः - खाक जाळे दु:ख मोठे थेंबही एकही थेंबा कधी सांडू नये मधली कल्पना. अजून येऊ द्या. दु:ख होता आटतो सागर भरारा थेंब छोटा एकही सांडू नये असे म्हणता आले असते काय?

ही ओळ फार आवडली. http://ramadasa.wordpress.com/ हा माझा ब्लॉग आहे.

अतिशय छान प्रयत्न; आणि मुख्य म्हणजे मागच्या लेखनाच्या तुलनेत बरीच जलद सुधारणा वाटली. तूर्तास इतकेच; सविस्तर प्रतिसाद सवडीने (संक्षिप्त)बेसनलाडू

जाम कोणी देइ आव्हेरू नये चुंबनाला "ना" कधी सांगू नये हे लयं आवडलं बघा.. मदनबाण>>>>> "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

गझल आवडली. :) -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

घोट घेता घात करिते वारुणी तीत मेलेल्या पुन्हा मारू नये हे मस्त. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

घोट घेता घात करिते वारुणी तीत मेलेल्या पुन्हा मारू नये

या क्रिप्टिक क्लूचे उत्तर "माशी" असे असावे असे वाटले. बरोबर आहे काय? - (क्रिप्टिक क्लू-भक्त) टग्या. माझे लॉजिक असे: वारुणीच्या चषकात माशी येऊन पडलेली आहे. आता वारुणी जिथे घोट घेतल्यावरसुद्धा घात करते, तिथे तिच्यात गटांगळ्या खाल्ल्यावर त्या बिचार्‍या माशीचे काय होणार? अर्थात ती मरणार! आता यापुढे विचार करा: दिवसभराच्या पिळवणुकीत मरेपर्यंत (म्हणून "मेलेल्या") कष्ट करून संध्याकाळी घरी आलेला एखादा कामगार किंवा (उर्दू गज़लांमधल्या संकेताप्रमाणे) प्रेमभंग झाल्यामुळे मेल्याहूनही मेल्यागत झालेला एखादा भूतपूर्व प्रेमी येतो आणि आपल्या दु:खांना त्या वारुणीत गटांगळ्या खायला लावण्यासाठी तोंडाला लावायला म्हणून तो चषक उचलतो, आणि पाहतो तर काय? त्यात एक माशी अगोदरच गटांगळ्या खात (मरून) पडलेली आहे. आता तो चषक ती माशी आणि आपल्या हीरोची दु:खे या दोघांनाही सुखाने गटांगळ्या खाऊ देण्यासाठी पुरेसा मोठा नाही. तेव्हा अर्थातच आपल्या हीरोला तो चषक खाली ठेवावा लागतो. तेव्हा ओठी आलेले पोटी जाऊ न शकल्यामुळे (पुन्हा संकेत!) विरस झालेला आपला हीरो काय म्हणणार? की या (माशी मरून पडलेल्या) वारुणीने माझा घात केला! या वारुणीत मरून पडलेल्या ("तीत मेलेल्या") माशीने माझ्या तोंडची वारुणी अशी हिसकावून घेऊन (कामगारी भाषा - तोंडचा घास हिरावून घेणे वगैरे [नशीब पोराबाळांच्या वगैरे म्हटले नाही!] - म्हणूनच अगोदरचे कामगाराचे उदाहरण समर्पक होते. पण संकेत आड येतो!) अगोदरच मेलेल्या मला असे पुन्हा मारायला नको होते ("मेलेल्या पुन्हा मारू नये")! तात्पर्ये: १. दारूशी संपर्क माशीस घातक असतो. २. दारू पिणे प्रकृतीस वाईट. तीत माशी मरून पडलेली असू शकते. माशी आपल्या पायांबरोबर रोगजंतू नेते असे म्हणतात. या द्विपदीची एक सौंदर्याची जागा म्हणजे यात (थोडेसे हायकूप्रमाणे?) एकाच अभिव्यक्तीसाठी प्रत्येक आस्वादकास वेगळी सौंदर्यपूर्ण अर्थनिष्पत्ती होऊ शकते. त्यामुळे कवीस द्विपदी स्फुरली त्या क्षणी नेमका कोणता अर्थ अभिप्रेत होता हे समजणे कठीण जाते. किंबहुना कवीस अभिप्रेत असणारा अर्थ काही काळानंतर विचारल्यास त्या क्षणी खुद्द कवीस त्यातून वेगळी अर्थनिष्पत्ती झाल्यास आश्चर्य वाटू नये, तिथे इतरेजनांचे काय? (चषकभर वारुणी अथवा साधारणतः तितक्याच प्रमाणात तत्सम अमली द्रव्याचे सेवन केल्यास वाटेल तेवढ्या कल्पना सुचतात ही उक्ती सर्वश्रुतच आहे. चषकभर वारुणीवरील द्विपदींना ही उक्ती लागू झाल्यास नवल ते काय? द्विपदी तीच, कल्पना वाटेल तेवढ्या, हाच काय तो फरक.) या द्विपदीत याची प्रचीती वारंवार येते. 'घोट घेता घात करिते वारुणी' या पंक्तीत वारुणी घात नेमका कोणाचा करते, माशीचा, चषक उचलणार्‍याचा, कवीचा की आस्वादकाचा (म्हणजे गज़लेच्या आस्वादकाचा; वारुणीच्या आस्वादकाचा नव्हे!), याचे उत्तर हे ज्याच्यात्याच्या दृष्टिकोनाप्रमाणे वेगळे मिळू शकते. तसेच 'तीत मेलेल्या पुन्हा मारू नये' ही पंक्ती पहा. या पंक्तीची फोड 'तीत मेलेल्या पुन्हा मारू नये' अशी करावी की 'तीत मेलेल्या, पुन्हा मारू नये' अशी करावी, यावरून दोन वेगवेगळे अर्थ निष्पन्न होतात. (शिवाय दुसरा अर्थ घेतल्यास मेलेली माशी ही पुल्लिंगी असावी, अशी अतिरिक्त माहिती मिळते. [पहा: 'मेलेल्या'. हे संबोधनाचे पुल्लिंगी रूप.] यावरून कवीच्या सूक्ष्मनिरीक्षणशक्तीचे कौतुक करावे तेवढे थोडेच!) वरील दोन पंक्तींपैकी प्रत्येकीच्या भिन्न अर्थांच्या भिन्न योजना (अर्थात पर्म्यूटेशने-काँबिनेशने) लक्षात घेता त्यांतून नुसते भिन्न अर्थच नव्हेत, तर अर्थावली निर्माण होऊ शकते, हीच या द्विपदीमागची ताकद आहे.

छान गजल! काल 'हो' अन् आज 'नाही' सांगणे काळजाशी खेळ हे खेळू नये * घोट घेता घात करिते वारुणी तीत मेलेल्या पुन्हा मारू नये हे दोन्ही शेर भावले! (खुद के साथ बातां : परीक्षानळीतून, छानशा किटलीत गजल प्रवेशकर्ती झाली आहे! (मला गालिच्याच्या कडेला नाजुक सुरई अंधुकशी दिसते आहे!) चतुरंग

गझल चांगली वाटली....! मुख्य म्हणजे बरीचशी समजली! :) तात्या.

लुत़्फ़-ए-मए तुझसे क्या कहूँ ज़ाहिद हाय कंबख़्त तूने पीही नहीँ । विरक्त माणसा! तुला दारूचा स्वाद काय सांगू? हत् ! करंट्या तू कधी प्यालाच नाहीस.

जाम कोणी देइ आव्हेरू नये चुंबनाला "ना" कधी सांगू नये क्या बात है! काल 'हो' अन् आज 'नाही' सांगणे काळजाशी खेळ हे खेळू नये खरयं! वेगळी काही नशा होते जया जाहिदाचे नाव त्या देऊ नये हे खास आवडले.. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

गझल, आवडली. अवांतर - अव्हेरु चे आव्हेरु हे मात्रांच्या हिशोबासाठी केले आहे का? अव्हेरूमध्येही अ वर जोर येत असल्याने मात्रांचा हिशोब जमला नाही, तर म्हणण्याच्या चालीत चालून जावे.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

प्रयत्न चांगला आहे. विशेषतः - खाक जाळे दु:ख मोठे थेंबही एकही थेंबा कधी सांडू नये मधली कल्पना. अजून येऊ द्या. दु:ख होता आटतो सागर भरारा थेंब छोटा एकही सांडू नये असे म्हणता आले असते काय?

ही ओळ फार आवडली. http://ramadasa.wordpress.com/ हा माझा ब्लॉग आहे.

अतिशय छान प्रयत्न; आणि मुख्य म्हणजे मागच्या लेखनाच्या तुलनेत बरीच जलद सुधारणा वाटली. तूर्तास इतकेच; सविस्तर प्रतिसाद सवडीने (संक्षिप्त)बेसनलाडू

जाम कोणी देइ आव्हेरू नये चुंबनाला "ना" कधी सांगू नये हे लयं आवडलं बघा.. मदनबाण>>>>> "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

गझल आवडली. :) -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

घोट घेता घात करिते वारुणी तीत मेलेल्या पुन्हा मारू नये हे मस्त. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

घोट घेता घात करिते वारुणी तीत मेलेल्या पुन्हा मारू नये

या क्रिप्टिक क्लूचे उत्तर "माशी" असे असावे असे वाटले. बरोबर आहे काय? - (क्रिप्टिक क्लू-भक्त) टग्या. माझे लॉजिक असे: वारुणीच्या चषकात माशी येऊन पडलेली आहे. आता वारुणी जिथे घोट घेतल्यावरसुद्धा घात करते, तिथे तिच्यात गटांगळ्या खाल्ल्यावर त्या बिचार्‍या माशीचे काय होणार? अर्थात ती मरणार! आता यापुढे विचार करा: दिवसभराच्या पिळवणुकीत मरेपर्यंत (म्हणून "मेलेल्या") कष्ट करून संध्याकाळी घरी आलेला एखादा कामगार किंवा (उर्दू गज़लांमधल्या संकेताप्रमाणे) प्रेमभंग झाल्यामुळे मेल्याहूनही मेल्यागत झालेला एखादा भूतपूर्व प्रेमी येतो आणि आपल्या दु:खांना त्या वारुणीत गटांगळ्या खायला लावण्यासाठी तोंडाला लावायला म्हणून तो चषक उचलतो, आणि पाहतो तर काय? त्यात एक माशी अगोदरच गटांगळ्या खात (मरून) पडलेली आहे. आता तो चषक ती माशी आणि आपल्या हीरोची दु:खे या दोघांनाही सुखाने गटांगळ्या खाऊ देण्यासाठी पुरेसा मोठा नाही. तेव्हा अर्थातच आपल्या हीरोला तो चषक खाली ठेवावा लागतो. तेव्हा ओठी आलेले पोटी जाऊ न शकल्यामुळे (पुन्हा संकेत!) विरस झालेला आपला हीरो काय म्हणणार? की या (माशी मरून पडलेल्या) वारुणीने माझा घात केला! या वारुणीत मरून पडलेल्या ("तीत मेलेल्या") माशीने माझ्या तोंडची वारुणी अशी हिसकावून घेऊन (कामगारी भाषा - तोंडचा घास हिरावून घेणे वगैरे [नशीब पोराबाळांच्या वगैरे म्हटले नाही!] - म्हणूनच अगोदरचे कामगाराचे उदाहरण समर्पक होते. पण संकेत आड येतो!) अगोदरच मेलेल्या मला असे पुन्हा मारायला नको होते ("मेलेल्या पुन्हा मारू नये")! तात्पर्ये: १. दारूशी संपर्क माशीस घातक असतो. २. दारू पिणे प्रकृतीस वाईट. तीत माशी मरून पडलेली असू शकते. माशी आपल्या पायांबरोबर रोगजंतू नेते असे म्हणतात. या द्विपदीची एक सौंदर्याची जागा म्हणजे यात (थोडेसे हायकूप्रमाणे?) एकाच अभिव्यक्तीसाठी प्रत्येक आस्वादकास वेगळी सौंदर्यपूर्ण अर्थनिष्पत्ती होऊ शकते. त्यामुळे कवीस द्विपदी स्फुरली त्या क्षणी नेमका कोणता अर्थ अभिप्रेत होता हे समजणे कठीण जाते. किंबहुना कवीस अभिप्रेत असणारा अर्थ काही काळानंतर विचारल्यास त्या क्षणी खुद्द कवीस त्यातून वेगळी अर्थनिष्पत्ती झाल्यास आश्चर्य वाटू नये, तिथे इतरेजनांचे काय? (चषकभर वारुणी अथवा साधारणतः तितक्याच प्रमाणात तत्सम अमली द्रव्याचे सेवन केल्यास वाटेल तेवढ्या कल्पना सुचतात ही उक्ती सर्वश्रुतच आहे. चषकभर वारुणीवरील द्विपदींना ही उक्ती लागू झाल्यास नवल ते काय? द्विपदी तीच, कल्पना वाटेल तेवढ्या, हाच काय तो फरक.) या द्विपदीत याची प्रचीती वारंवार येते. 'घोट घेता घात करिते वारुणी' या पंक्तीत वारुणी घात नेमका कोणाचा करते, माशीचा, चषक उचलणार्‍याचा, कवीचा की आस्वादकाचा (म्हणजे गज़लेच्या आस्वादकाचा; वारुणीच्या आस्वादकाचा नव्हे!), याचे उत्तर हे ज्याच्यात्याच्या दृष्टिकोनाप्रमाणे वेगळे मिळू शकते. तसेच 'तीत मेलेल्या पुन्हा मारू नये' ही पंक्ती पहा. या पंक्तीची फोड 'तीत मेलेल्या पुन्हा मारू नये' अशी करावी की 'तीत मेलेल्या, पुन्हा मारू नये' अशी करावी, यावरून दोन वेगवेगळे अर्थ निष्पन्न होतात. (शिवाय दुसरा अर्थ घेतल्यास मेलेली माशी ही पुल्लिंगी असावी, अशी अतिरिक्त माहिती मिळते. [पहा: 'मेलेल्या'. हे संबोधनाचे पुल्लिंगी रूप.] यावरून कवीच्या सूक्ष्मनिरीक्षणशक्तीचे कौतुक करावे तेवढे थोडेच!) वरील दोन पंक्तींपैकी प्रत्येकीच्या भिन्न अर्थांच्या भिन्न योजना (अर्थात पर्म्यूटेशने-काँबिनेशने) लक्षात घेता त्यांतून नुसते भिन्न अर्थच नव्हेत, तर अर्थावली निर्माण होऊ शकते, हीच या द्विपदीमागची ताकद आहे.

छान गजल! काल 'हो' अन् आज 'नाही' सांगणे काळजाशी खेळ हे खेळू नये * घोट घेता घात करिते वारुणी तीत मेलेल्या पुन्हा मारू नये हे दोन्ही शेर भावले! (खुद के साथ बातां : परीक्षानळीतून, छानशा किटलीत गजल प्रवेशकर्ती झाली आहे! (मला गालिच्याच्या कडेला नाजुक सुरई अंधुकशी दिसते आहे!) चतुरंग