मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

छायाचित्रणकला: स्पर्धा क्र.७: निकाल

संपादक मंडळ ·

वेल्लाभट 02/03/2015 - 10:52
विजेत्यांचे मनापासून अभिनंदन ! या उपक्रमाच्या निमित्ताने एकापेक्षा एक सुरेख छायाचित्रं बघायला मिळत आहेत आणि शिकायला मिळत आहे. त्यामुळे आयोजकांचे आभार. पुढील स्पर्धेच्या प्रतीक्षेत.

असंका 02/03/2015 - 11:53
विजेत्यांचे हार्दिक अभिनंदन.... सर्व भाग घेणार्‍यांना मनापासून धन्यवाद. सगळेच फोटो इतके सुरेख होते, की आयोजकांनाही अनेक न जिंकू शकलेल्या फोटोंची द्खल घ्यावीशी वाटली... आतापर्यंतची सगळ्यात यशस्वी स्पर्धा असावी ही.

सर्वसाक्षी 02/03/2015 - 12:06
सर्व स्पर्धक आणि विजेत्यांचे अभिनंदन. या निमित्ताने चांगली चित्रे पाहायला मिळतात

मोहन 02/03/2015 - 12:55
कठिण विषयावरच्या स्पर्धेत इतका भरभरून प्रतीसाद मिळाल्याने सर्व स्पर्धकांचे व सं.मं चे प्रथम अभिनंदन ! इतक्या संखेने उत्तमोत्त्म छायाचित्रे बघायला मिळाल्याने खूपच आनंद झाला. तीनही विजेते छायाचित्रे अप्रतीम आहेत. पहिल्या व तीस-या क्रमांकाची तर अंतर्मुख करणारी वाटली. लगे रहो सं.मं.

यसवायजी 02/03/2015 - 23:10
मते देणाऱ्या सर्व सदस्यांचे आभार. खरंतर त्या निसर्गाचेसुद्धा आभार, की काहीही डोकं न चालवता काढलेल्या साध्या पॉइंट एंड शूट फोटोला पसंती मिळाली. :) स्पा आणि खेडूत, मस्त!!!

वेल्लाभट 02/03/2015 - 10:52
विजेत्यांचे मनापासून अभिनंदन ! या उपक्रमाच्या निमित्ताने एकापेक्षा एक सुरेख छायाचित्रं बघायला मिळत आहेत आणि शिकायला मिळत आहे. त्यामुळे आयोजकांचे आभार. पुढील स्पर्धेच्या प्रतीक्षेत.

असंका 02/03/2015 - 11:53
विजेत्यांचे हार्दिक अभिनंदन.... सर्व भाग घेणार्‍यांना मनापासून धन्यवाद. सगळेच फोटो इतके सुरेख होते, की आयोजकांनाही अनेक न जिंकू शकलेल्या फोटोंची द्खल घ्यावीशी वाटली... आतापर्यंतची सगळ्यात यशस्वी स्पर्धा असावी ही.

सर्वसाक्षी 02/03/2015 - 12:06
सर्व स्पर्धक आणि विजेत्यांचे अभिनंदन. या निमित्ताने चांगली चित्रे पाहायला मिळतात

मोहन 02/03/2015 - 12:55
कठिण विषयावरच्या स्पर्धेत इतका भरभरून प्रतीसाद मिळाल्याने सर्व स्पर्धकांचे व सं.मं चे प्रथम अभिनंदन ! इतक्या संखेने उत्तमोत्त्म छायाचित्रे बघायला मिळाल्याने खूपच आनंद झाला. तीनही विजेते छायाचित्रे अप्रतीम आहेत. पहिल्या व तीस-या क्रमांकाची तर अंतर्मुख करणारी वाटली. लगे रहो सं.मं.

यसवायजी 02/03/2015 - 23:10
मते देणाऱ्या सर्व सदस्यांचे आभार. खरंतर त्या निसर्गाचेसुद्धा आभार, की काहीही डोकं न चालवता काढलेल्या साध्या पॉइंट एंड शूट फोटोला पसंती मिळाली. :) स्पा आणि खेडूत, मस्त!!!
http://www.misalpav.com/node/30186 या सातव्या स्पर्धेलाही अभूतपूर्व असा प्रतिसाद मिळाला. अनेक सदस्यांनी आपली उत्तमोत्तम छायाचित्रे सादर केली. सदस्यांनी दिलेल्या गुणांनुसार पुढीलप्रमाणे पहिले ३ विजेते ठरले आहेत.

चांगदेवपासष्टी (मराठी भाषेतील सौंदर्यस्थळे)

प्रसाद गोडबोले ·

बोsssSssssSSSsला पोपपंथीय ध.गु.ह.भ.प.रा.रा.श्री.श्री. प्रगो (गिर्जागाव प्रतिष्ठान) म्हाराज की जय...बोला पुंडलिक वर्दे हाsssSssssरी विठ्ठल!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! मस्तं जमलाय लेख गुरुमाउली _/\_

पैसा 28/02/2015 - 10:38
सुरुवात वाचली आहे. नीट वाचून आकलन करून घ्यायला वेळ लागेल. ही निव्वळ एका चांगल्या लेखासाठी पोच!

प्रचेतस 01/03/2015 - 18:38
सुंदर लेख. ह्यावरून हरिश्चंद्रगडावरच्या चांगदेवांच्या शिललेखांची आठवण झाली.

गामा पैलवान 12/08/2016 - 23:15
मार्कस, सहज म्हणून वाचला लेख. बेचाळीसावी ओवी विशेषकरून भावली. चांगदेवांशी देहभेट झाल्यावर अद्वैतभेट विसकटण्याची भीती माऊलींना का वाटावी? यावरून नुकताच वाचलेला एक (इंग्रजी) लेख आठवला. त्यात म्हंटलं होतं की जीवन हे मुळातून पौंजिक (quantum) असले तरी स्थूल (classical) जगांशी समतोल साधून असते. स्थूल जगाची वादळे सहन करत जीवन आपले पौंजिक अस्तित्व टिकवून धरते. माऊलींना नेमकी हीच भीती वाटंत असावी. जर स्थूलभेट झाली, तर अद्वैतभेट म्हणजे quntum coherence लय पावेल. लेख मुळातून वाचण्याजोगा आहे. इथे मिळेल : https://aeon.co/essays/quantum-weirdness-is-everywhere-in-the-living-world अगदीच राहवलं नाही म्हणून महत्त्वाचा भाग खाली डकवतोय : >> Molecular vibrations are the mortal enemy of quantum coherence. How, then, does life manage >> to maintain its molecular order for long enough to perform its quantum tricks in warm and wet >> cells? That remains a profound riddle. Recent research offers a tantalising hint that, instead of >> avoiding molecular storms, life embraces them, rather like the captain of a ship who harnesses >> turbulent gusts and squalls to maintain his ship upright and on-course. As Schrödinger predicted, >> life navigates a narrow stream between the classical and quantum worlds: the quantum edge. आ.न., -गा.पै.

बोsssSssssSSSsला पोपपंथीय ध.गु.ह.भ.प.रा.रा.श्री.श्री. प्रगो (गिर्जागाव प्रतिष्ठान) म्हाराज की जय...बोला पुंडलिक वर्दे हाsssSssssरी विठ्ठल!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! मस्तं जमलाय लेख गुरुमाउली _/\_

पैसा 28/02/2015 - 10:38
सुरुवात वाचली आहे. नीट वाचून आकलन करून घ्यायला वेळ लागेल. ही निव्वळ एका चांगल्या लेखासाठी पोच!

प्रचेतस 01/03/2015 - 18:38
सुंदर लेख. ह्यावरून हरिश्चंद्रगडावरच्या चांगदेवांच्या शिललेखांची आठवण झाली.

गामा पैलवान 12/08/2016 - 23:15
मार्कस, सहज म्हणून वाचला लेख. बेचाळीसावी ओवी विशेषकरून भावली. चांगदेवांशी देहभेट झाल्यावर अद्वैतभेट विसकटण्याची भीती माऊलींना का वाटावी? यावरून नुकताच वाचलेला एक (इंग्रजी) लेख आठवला. त्यात म्हंटलं होतं की जीवन हे मुळातून पौंजिक (quantum) असले तरी स्थूल (classical) जगांशी समतोल साधून असते. स्थूल जगाची वादळे सहन करत जीवन आपले पौंजिक अस्तित्व टिकवून धरते. माऊलींना नेमकी हीच भीती वाटंत असावी. जर स्थूलभेट झाली, तर अद्वैतभेट म्हणजे quntum coherence लय पावेल. लेख मुळातून वाचण्याजोगा आहे. इथे मिळेल : https://aeon.co/essays/quantum-weirdness-is-everywhere-in-the-living-world अगदीच राहवलं नाही म्हणून महत्त्वाचा भाग खाली डकवतोय : >> Molecular vibrations are the mortal enemy of quantum coherence. How, then, does life manage >> to maintain its molecular order for long enough to perform its quantum tricks in warm and wet >> cells? That remains a profound riddle. Recent research offers a tantalising hint that, instead of >> avoiding molecular storms, life embraces them, rather like the captain of a ship who harnesses >> turbulent gusts and squalls to maintain his ship upright and on-course. As Schrödinger predicted, >> life navigates a narrow stream between the classical and quantum worlds: the quantum edge. आ.न., -गा.पै.
२७ फेब्रुवारी - मराठी भाषा दिनाच्या सर्व मराठी बांधवांना अनेकानेक शुभेच्छा ! माझा मराठाचिये काय बोलु कौतुके ! अमृता तेही पैजा जिंके ! ऐसी अक्षरे रसिके ! मेळवीन !! मराठी भाषेतील सौंदर्यस्थळे/ समृध्दीस्थळे म्हणल्यावर मनात पहिला विचार आला तो माऊलींचाच . संत ज्ञानेश्वर महाराजांनी श्रीमद्भगवदगीतेवर मराठी भाषेतील टीका जी की भावार्थदीपीका अर्थात ज्ञानेश्वरी लिहुन सर्वसामान्य जनांवर जे उपकार केले आहेत त्याचे वर्णन करावे तरी कसे ? जशी जशी ज्ञानेश्वरी वाचत जातो आणि जशी जशी ती उमगत जाते तसे तसे संत ज्ञानेश्वरांना पुरुष असुनही "माऊली" असे का म्हणतात ते कळायला लागते .

रिबटेबल प्रिझंप्शन

आदूबाळ ·

In reply to by जेपी

वेल्लाभट 11/02/2015 - 12:06
सी एस आहे कथेतील पात्र. म्हणजे कथेत अजून सी एस पूर्ण व्हायचंय त्याचं. पण सी नव्हे. तो वेगळा प्रकार असतो. असो. इतकंच.

In reply to by वेल्लाभट

मी हा प्रतिसाद लिहिला तेव्हा त्यांचे संज्ञांबाबतचे स्पष्टीकरण यायचे होते. मागे एकदा आदूबाळ यांचा मिपावरच्या दुसर्‍या सी ए असलेल्या सदस्याशी सी ए बाबत झालेला संवाद वाचला होता. म्हणून आजवर मी आदूबाळ यांनाही सी ए समजत होतो.

In reply to by आदूबाळ

या क्षेत्राबद्दल मला फारच जुजबी माहिती आहे. मिपावर आमच्यासारख्या याबाबतीत अज्ञानी असणार्‍या लोकांसाठी सीएबाबत एखादा लेख (किंवा मालिका) लिहावा अशी नम्र विनंती.

In reply to by वेल्लाभट

मला खरोखरंच जाणुन घ्यायचे आहे या क्षेत्राबाबत. हा धागा व हे प्रतिसाद केवळ एक निमित्त झाले. कृपया गैरसमज करून घेऊ नका.

In reply to by वेल्लाभट

आदूबाळ 11/02/2015 - 21:20
वेल्लाभटांनो, खरं तर चांगली सुचवणी आहे. एक तर सीए काय करतो याबाबत गैरसमज फार. "तुम्ही साले लोकांना टॅक्स चुकवायला मदत करता" इथपासून "सबप्राईम मॉर्गेज क्रायसिस तुमच्यासारख्यांमुळेच झाला" इथपर्यंत काय काय म्हणून मी ऐकलेलं आहे. दुसरं म्हणजे "अवघड असतं" यापलिकडे माहिती बहुदा नसते. असलेच तर गैरसमज - "गणित फार भारी असावं लागतं किंवा "वीस वीस तास अभ्यास करता का रे..." वगैरे. तिसरं म्हणजे सीए माणूस हा तारूण्याची होळी स्वतःच्या हाताने केलेला, खप्पड अरसिक गोटा असणार असा सर्वसाधारण समज असतो. सीए नायक असलेले बॉलिवुडमधले चित्रपट आठवा - मला दोनच आठवताहेत. अमोल पालेकरचा "गोलमाल" आणि आमिर खानचा "हम है राही प्यार के". आणि मिपावर बरेच सीए आहेत. "ते गेलेले एक" सोडले तरी खाली प्रतिसादांतच बघा किती आहेत. आपण एकमेकां सहाय्य (क्राऊडसोर्सिंग) करू. ;)

In reply to by आदूबाळ

माझ्याच भावना मांडल्यात. नेमके माझ्या जवळच्या मित्रांत किंवा जवळच्या नातलगांत कुणीच सीए नाही. दूरच्या नातलगांत खूपच प्रथितयश सीए आहेत ज्यांच्याशी माझा व्यक्तिशः कधीच संबंध आला नाही.

In reply to by आदूबाळ

मृत्युन्जय 12/02/2015 - 10:13
अजुन एक चित्रपट आहे. अफसाना प्यार का. आमीर खान - फराह. त्यात कादर खार आमीरखान बद्दल बोलताना वो "चाटता हुआ अकाउंटंट है" असा एक अतिशय पांचट विनोद करतो. सी एस बद्दलचा पहिला उल्लेख मी स्वाभिमान मालिकेत बघितला. त्यातील सी एस चे आडनाव दलाल असते आणि तो नंतर कंपनीत काहितरी गफला करतो वगैरे असे दाखवले आहे. कंपनी सेक्रेटरीला एवढी मोठी भूमिका प्रथमच मिळाली असावी बहुधा.

In reply to by मृत्युन्जय

बेकार तरुण 12/02/2015 - 10:28
जर मला नीट आठवत असेल तर रेहना है तेरे दिल मैं चित्रपटात नायिका सी ए असते (दिया मिर्झा आहे बहुतेक)

In reply to by बेकार तरुण

वेल्लाभट 12/02/2015 - 11:18
नाही; ते सगळं ठीक आहे...पण....जाऊदे. थोडी वेगळी मतं आहेत. एक मात्र आहे. गैरसमज अनेक. टॅक्स वाला संवाद तर अनेकदा ऐकलाय. कीव करावीशी वाटते. अशा समजुती करून घेणा-यांना समजावणार तरी काय? आणि का?

"नाही, तसं काही नाहीये." मी दुखावलो. "सोशल काँट्रॅक्ट्स आर नॉट एन्फोर्सेबल. बॅल्फोर वर्सेस बॅल्फोर. नाईन्टीन नाईन्टीन. टू के बी फाईव सेवंटीवन." मी छाती काढून म्हणालो. "एवढंच ना?" ती छातीवर डोकं घुसळत म्हणाली. "ते रिबटेबल प्रिझंप्शन असतं. तेवढी रिस्क घ्यायला मी तयार आहे!" म्हणजे नक्की काय? हो की नाही?

In reply to by मुक्त विहारि

टवाळ कार्टा 10/02/2015 - 09:28
"एवढंच ना?" ती छातीवर डोकं घुसळत म्हणाली. हे आहे की...बस्स ना...बाकी ऐकले नाही ऐकले ...कि फर्क पैंदा ;)

In reply to by टवाळ कार्टा

नायतर काय ? ती छातीवर डोकं घुसळत रिस्क घ्यायला तयार आहे आणि मुवि शब्दांचे अर्थ काय या विचारात ? काय चाललंय काय तुमचं मुवि ??? +D

राजाभाउ 10/02/2015 - 11:07
मस्त !!! >>ती "पास झालात की" म्हणाली; "पास झालात तर" नाही... हे फारच आवडले ते फक्त "ते रिबटेबल प्रिझंप्शन असतं. तेवढी रिस्क घ्यायला मी तयार आहे!" समजाउन सांगा म्हणजे झाले.

विटेकर 10/02/2015 - 12:04
आवडले .. ते छातीवर घुसलणे वगैरे ठिक आहे पण पास होणे आवश्यक आहे हे विसरु नये .

असंका 10/02/2015 - 12:16
मग या सगळ्यात प्रिझंप्शन नक्की कुठलं होतं की जे रीबट केलं जाऊ शकतं? रीबट केल्यावर राहील ते प्रिझंप्शन म्हणजे सोशल कॉण्ट्रॅक्ट इज एन्फोर्सिएबल...हां हां आता अर्थ लागला!! सुंदरच!!

आदूबाळ 10/02/2015 - 12:22
आयमाय स्वारी. आयुष्यात पहिल्यांदाच प्रेमकथा लिहायच्या नादात फारच दुर्बोध करून ठेवली बहुतेक. रीबटेबल प्रिझंप्शन म्हणजे एखादी गोष्ट खोटी सिद्ध होईपर्यंत ती खरी मानून चालणे. या कथेच्या संदर्भात - खोटी पाडण्याची धमक बाळगणे. नायक नायिकेला म्हणतो, की लग्नाच्या वचनासारख्या "सोशल कॉन्ट्रॅक्ट्स" ना अर्थ नसतो. पक्षी: आपण पास होऊ का, करियर मार्गी लागेल का याबद्दल त्याच्या मनात अजून साशंकता आहे, त्यामुळे तो हातचा राखायला पहातो आहे. त्यावर त्याची प्रेयसी त्याला म्हणते, की हे रीबटेबल आहे - पक्षी: हे खोटं पाडायची धमक मी बाळगून आहे. तिचं त्याच्यावर प्रेम आहे - त्याच्या डिग्रीवर नव्हे. तिचा त्याच्यावर विश्वासही आहे, ती त्याला आर्थिक आधार वगैरे द्यायलाही तयार आहे. ती त्याला सांगू पहाते आहे, की बाबा रे, हातचा ठेवायची गरजच नाही, माझा इरादा पक्का आहे. अजून एक छिद्रान्वेषः यातला नायक (आणि नायिकाही) सीएस (कंपनी सेक्रेटरी) च्या परीक्षा देत आहेत. सीए प्रमाणे यातही तीन कठीण होत जाणार्‍या पातळ्या, नापास होण्याचं प्रचंड प्रमाण, कंटाळून सोडून देणारे विद्यार्थी वगैरे असतं. एक काहीसा क्रूर विनोद प्रचलित आहे: सीए/सीएस मध्ये रॅगिंग का होत नाही? कारण कधी कोण कुणाचा सीनियर होईल ते सांगता येत नाही! सीए/सीएस करणं हे कष्टाचं, चिकाटीचं काम तर आहेच, पण त्यात नशीबाचा भागही असतो. इतर शिक्षणक्षेत्रात पास होणं तुलनेने सोपं, आणि डिस्टिंक्शन/मेरिट वगैरे गोष्टी असतात. सीए/सीएसमध्ये मुळात पास होणं हाच एक मोठा आडवा दगड असतो. फायनल परीक्षेचा रिझल्ट स्क्रीनवर (हल्ली) किंवा बोर्डावर (पूर्वी) बघितल्याशिवाय आपण या दिव्यातून सहीसलामत बाहेर पडलो आहोत, याबद्दल कधीच खात्री पटत नाही. ज्यांना एकापेक्षा जास्त अटेंप्ट द्यावे लागतात त्यांची परिस्थिती सर्वात बेक्कार - एकीकडे तारूण्य धडका मारत असतं, मित्रबित्र उद्योगधंद्याला लागलेले असतात, आणि आपण मात्र मे-नोव्हेंबर किंवा जून-डिसेंबरची आषाढी कार्तिकी करत असतो. प्रत्येक अयशस्वी प्रयत्नाबरोबर आत्मविश्वास खचत चाललेला असतो. कितीही खंबीर असलात तरी अंधश्रद्धाळूपणा चोरपावलांनी यायला लागतो. अतिशय हळवं व्हायला होतं. अशा वेळी कोणाचा बारीकसा आधारही मोलाचाच असतो. असो - वहावत गेलो जरा. "त्या दिवसांबद्दल" लिहावं तितकं थोडं आहे. कथा आवडल्याचं कळवल्याबद्दल आभार!

In reply to by आदूबाळ

असंका 10/02/2015 - 12:33
आयला वारीच्या आठवणींनी डोळ्यात पाणी आलं.... शब्दा शब्दाशी सहमत.... अंधश्रद्धेबद्द्ल तर काय बोलू!! अगदी खरं सांगतो, तुमचा हा शब्द वाचून मला पहिल्यांदा जाणीव झाली की ज्या गोष्टीमुळे आपण शेवटी सुटलो असं मी मानतो, ती तसं बघितलं तर अंध श्रद्धाच असली पाहिजे...(म्हणजे मी यापुढे हे मान्य करणार नाही, पण एका हळव्या क्षणी बोलून गेलेलं सत्य हे आहे की ती अंधश्रद्धा असली पाहिजे!!)

In reply to by आदूबाळ

मृत्युन्जय 10/02/2015 - 12:37
सी एस बरेच सोप्पे करुन ठेवले आहे आजकाल तरी. बरेच लोक लोंढ्याने पास होता. आपण जून्या काळातले सी एस दिसता त्यामुळे आषाढी कार्तिकीचा अण्भव आहे. आजकाल बर्‍याच जणांना नसतो.

In reply to by मृत्युन्जय

कपिलमुनी 11/02/2015 - 11:29
आजकाल बरेच सोप्पे करुन ठेवले आहे
दहावीपासून ते डॉ, ईं व सर्व अभ्यासक्रमाचे सर्व माजी विद्यार्थ्यांचा पेटंट डायलॉग ;)

In reply to by कपिलमुनी

सुबोध खरे 11/02/2015 - 13:21
अगदी अगदी खरं तर वैद्यकीय अभ्यासक्रम आता इतका प्रचंड वाढला आहे कि आमच्या वेळेस सोपे होते असेच म्हणतो( आताच्या परिस्थितीत आम्हाला झेपलेच नसते) अशीच परिस्थिती इतर अभ्यासक्रमांची असावी असे वाटते

In reply to by सुबोध खरे

मदनबाण 11/02/2015 - 13:26
आदूबाळा अरे प्रेमाच आय मीन लेखाची बँलेन्स शीट समजवुन सांगितली नसतीस तर काय घंटा उमगले नसते रे ! हल्ली अलगद डोळा मारायचे दिवस गेलेत काय ? ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Ek दो Teen चार Otthukkadi... ;) :- { Anjaan }

In reply to by कपिलमुनी

मृत्युन्जय 11/02/2015 - 15:57
खरे आहे. पण जर पुर्वी रिझल्ट १०% लागत असेल आणी आता २५% लागत असेल तर माझे म्हणणे अगदीच काही अवास्तव नाही हे तर मान्य करावे लागेल?

In reply to by मृत्युन्जय

कपिलमुनी 11/02/2015 - 16:47
आजकाल बरेच सोप्पे करुन ठेवले आहे मलाही असेच वाटते ! पूर्वी ईंजिनीयरींग मध्ये फर्स्ट क्लास किंवा डिस्टींग्शन दुर्मिळ असायचे. आता खोर्‍याने सापडतात .

In reply to by मृत्युन्जय

आदूबाळ 11/02/2015 - 16:57
पोरं जास्त हुशार झाली असतील ;) शिरियसली - मला असं वाटतं की हल्लीची पोरं (x) जास्त परीक्षाभिमुख आहेत. एकतर त्यांच्याकडे परीक्षेचा अडथळा पार करवतील असे स्रोत आहेत (y), आणि दुसरं म्हणजे त्यांना specialisationचं महत्त्व लहान वयातच कळलेलं असतं. त्यामुळे ते आपल्या आवडीच्या उपविषयात प्राविण्य मिळवून बाकीच्यांचा पास होण्यापुरता अभ्यास करतात. हे मत अर्थात मी ज्यांच्याबरोबर काम करतो त्यांच्याकडे पाहून बनवलेलं आहे. _______ (x) भेंडी कसं म्हातारं म्हातारं झाल्यासारखं वाटायला लागलंय! (y) नव्या पद्धतीची पुस्तकं, क्लासेस वगैरे

In reply to by आदूबाळ

कपिलमुनी 11/02/2015 - 17:07
परीक्षाभिमुख हे बरोबर आहे . सध्या नक्कीच जास्त मार्क पडत आहेत. नक्की काय केल्यावर मार्क पडतात हे माहीत आहे आणि तसाच शिकवतात. पण खोलवर अभ्यास नाही . रेफरन्स बूके वाचायचा प्रमाण प्रचंड घटला आहे . ईं. च्या बाबतीत निराली , टेकमॅक्स , प्रगती यांची पुस्तके वापरतात ज्यात फक्त कामापुरत असता . त्याच्या बाहेरचा प्रश्न यांना येत नाही. बर ! या पुस्तकांचे लेखक हे जुने - जाणते प्रोफेसर असतात जे विद्यापीठामध्ये पेपर सेटर असतात त्यामुळे पेपर त्यातूनच येतो . आपल्याकडे संशोधक आणि ती वृत्ती कमी असण्याचे कारण मार्कांना दिले जाणारे महत्व आणि परीक्षाभिमुख पद्धत हे आहे असे वाटते . ( फारच अवांतर झाले .)

In reply to by आदूबाळ

अनुप ढेरे 10/02/2015 - 13:52
मे नोवेंबरच्या आषाढी कार्तिकी अगदी जवळून पाहण्यात आल्या आहेत. त्या मानाने विंजिणेर अगदी आरामात बनता येतं. ४० , केट्या, जयकर अगदी दिमतीला उभे असतात.

In reply to by आदूबाळ

सुबोध खरे 11/02/2015 - 10:59
हीच परिस्थिती कोणत्याही व्यावसायिक अभ्यासक्रमात असते. डॉक्टर होण्यात असेच कष्ट असतात. त्यातून गेलेल्या माणसाला त्याची किंमत कळते. आयुष्यात स्वतःच्या यशाची खात्री नसताना एखाद्या सुंदर मुलीला कष्टप्रद परिस्थितीत ढकलू न इच्छिणाऱ्या तरुणाची मनोवृत्ती आपण फार छान लिहिली आहे. "प्यार मुझसे जो किया तुमने तो क्या पाओगी" या गाण्यात अशी मनोवृत्ती फार छान पणे दाखवली आहे. फारुख शेखचा अभिनय पण यात अतिशय उत्कृष्ट झालेला आहे. अगदी काळजाला भिडणाऱे असे गाणे. जमेल तसे(वेळ मिळेल तसे) लिहित राहा.

In reply to by आदूबाळ

बेकार तरुण 11/02/2015 - 16:38
आपण ज्या भावना व्यक्त केल्या आहेत त्या मी पण अनुभवल्या आहेत. अतिशय कठिण काळ असतो तो. मी पण एकच ग्रुप चार वेळा दिला :) दर वेळि ४ ८ गुणांमुळे परत वारि करावि लागायचि. खूप निगेटिव विचार मनात सतत डोकावत असायचे. त्यातला एक अत्यंत नेहमिचा म्हंणजे, अरे तो अबक पण पास झाला आणी मी होतच नाहिये. त्याला आजवर माझ्यापेक्षा एकाहि परिक्षेत जास्ति गुण नव्हते !! अशा वेळि योग्य ती साथ मिळालि आणी निराशेच्या गर्तेत न सापडता, पुन्हा लढायचि जिद्द पण मिळालि. अखेर इन्स्टिट्युट नि पुढे ढकलुन दिले :) बाकि सीएस हि परिक्षा अवघड होति आणि आता सोपी ह्यात मला काहिच माहित नाहि, त्यावेळी माझ्या कुवतिला नक्किच अवघड गेलि मला हे नक्कि. आज देखिल हि परिक्षा द्यायला गेलो तर नक्कि पहिल्या वेळेसच पास होईन ह्याचि मला खात्रिपण नाहि

आदुबाळ , हा अण्याव आहे ... कथा बेस्टच आहे पण आमच्या सारख्या नान शी.ये वाल्यांना स्पश्टीकरण दिल्याशेवाय कसे कळणार ? तुमचा वरचा प्रतिसाद वाचल्यावर थोडाफार अर्थ उमगला . आता प्रत्येकाने त्याच्या त्यच्या कार्यक्षेत्राशी निवडीत गोष्टींवर प्रेमकथा लिहायला हरकत नसावी ... ही घ्या आमच्या कडुन एक प्रेमकथा : ती : आय लव्ह यु , माझ्याशी लग्न करशील ? मी : ऑप्शन का फ्युचर ? ती : ऑप्शन =) मी : सोल्ड अमेरिकन :D समाप्त

In reply to by प्रसाद गोडबोले

आता प्रत्येकाने त्याच्या त्यच्या कार्यक्षेत्राशी निवडीत गोष्टींवर प्रेमकथा लिहायला हरकत नसावी ...
ह्म्म...!! द मी: प्रिये, तुला पाहिलं की हृदयाचा पॉसिटीव्ह डिस्प्लेसमेंट पंप धडधडु लागतो. तु हसलीस की डोक्यात w-16 इंजिनाचं स्मुथ हमिंग चालु होतं. तु केसाची बट उडवताना असं वाटतं, अस वाटतं की साक्षात ब्युगाटीचा पहिला गिअर पडलाय. तुझ्या गालावरची खळी पाहिली की मर्सिडिझ्च्या सेक्साड ब्रेक कुलर्स ची आठवण होते. माझी होशील का गाडी....आपलं माझी होशील का राणी? ती: ^&*@^&*^@&#^*@&#^*&@ आता जातो का दादाला बोलाउ. =)) मी: एक लै फेमस गाणं गुणगुणत (ब्रेक अप के बाद) वालं...!! =))

Keanu 07/02/2016 - 22:36
कॉलेजचे दिवस आठवले. Merger and amalgamation चे प्रश्न आले की धडकी भरायची. एका अकाउंटची एन्ट्री दुसऱ्या अकाउंटला क्रेडिट करायची आणि tally न होणारे पैसे miscellaneous अकाउंटला टाकायचे, एवढंच माहित होत.

कंजूस 07/02/2016 - 23:37
मस्त आहे कथा.दोन मुंग्या त्यांच्याच भाषेत बोलणार ना? मिशा हलवून! सगळं समजलं पण जेपीने आताच वर का काढली कथा?१४ फेब्रुवारीची तयारी?

मारवा 08/02/2016 - 13:53
सुंदर तुम्ही सी ए आहात हे वाचुन तुमच्याविषयीचा अगोदर असलेला आदर दुणावला. सी.ए. म्हणजे ग्रेट असतात. संदर्भाशिवाय मात्र वरचा लेख कळला नसता. अजुन लिहत रहावे कमी लिहीता याच्याशी सहमत.

आदूबाळ 08/02/2016 - 17:12
नव-वाचकांना आणि पुनर्वाचकांना धन्यवाद! ही गोष्ट म्हटली तर खरी, म्हटली तर काल्पनिक आहे. म्हणजे पात्रं खरी आहेत / खर्‍या व्यक्तींवर आधारित आहेत, पण घटना तंतोतंत नाहीत. (या संदर्भात सत्य कल्पनेपेक्षा खरोखर भन्नाट आहे!) तारीख पे तारीखच्या चक्रात अडकलेल्या विद्यार्थ्याला छोट्या / क्षुल्लक गोष्टीचाही कसा आधार वाटतो हे सांगण्याचा एक प्रयत्न होता. आणि हो, २०१६च्या व्हॅलेंटाईन दिवसाच्या शुभेच्छा!

मारवा 08/02/2016 - 18:15
सी.ए. हा अभ्यासक्रम तसा कॉलेज किंवा युनिव्हर्सीटी त होत नसतो ना. हा एक इन्स्टीट्युट ची मेंबरशीप मिळते. मग असे जे विद्यार्थी आहेत जे १२ वी नंतर हा कोर्स करतात. त्यांचा नॉर्मल कॉलेज लाइफ शी संबंध कसा येतो मग ? म्हणजे जर हा अभ्यासक्रम क्लासेस व अभ्यास यावरच आधारीत असतो तर दुसरे अभ्यासक्रम जसे कॉलेज वा युनिव्हर्सीटी त होतात तर या मुलांच सोशल लाइफ कस बनत मग ? म्हणजे त्यामुळे काही दुष्परीणाम , अलग पडल्यासारख होत नसेल का ? आणि त्याने हा कोर्स अधिकच आव्हानत्मक होतो का ? म्हणजे मी जी कॉमर्स क्षेत्रातली मुल बघितलीत वा जो हा कोर्स करणारी ते कॉलेज ला फारच कमी जातात व ऑफीस मला वाटत जी काय तुमची कंपलसरी उमेदवारी असते त्यात लवकरच ही मुल लागतात. थोड काही म्हणा एकंदरीत थोडे काही म्हणा रुक्षतेला अनुकुल वातावरण होत का ?

In reply to by मारवा

आदूबाळ 08/02/2016 - 18:58
सीए / सीएस दोन प्रकारे करता येतं. एक म्हणजे तुम्ही म्हणता तसं बारावीनंतर. आणि एक बॅचलर्स डिग्रीनंतर. जे डिग्रीनंतर करतात त्यांना डिग्रीपर्यंत तरी कॉलेजलाईफची मजा घेता येतेच. मी बारावीनंतर केलं होतं. कॉलेजला बारावीआधीही फारसा जात नसे. त्यानंतर तर जवळजवळ थांबलंच. त्यातून आमच्या कॉलेजमध्ये "पुर्गं सीए करतंय" म्हणून कोणत्याही विशेष सवलती मिळत नसत. (आणि ते बरोबरच होतं.) कॉलेज लाईफशी तसा संबंध येत नसे. गॅदरिंग / डेज पुरता हजेरी लावत असे इतकंच. तरी सीए करणारे पुष्कळ होते, आणि दिवसात चारपाच तास तरी क्लास असे. त्यामुळे तशी सोशल लाईफची कमतरता नव्हती. ;) --- सीए/सीएस लोक रुक्ष असतात हा एक लोकप्रिय गैरसमज / स्टीरियोटायपिंग आहे. कंपनीज अ‍ॅक्टचे ठोकळे किंवा आकड्यांनी गच्च भरलेलं एक्सेलशीट हाताळणारी व्यक्ती शास्त्रीय संगीताचा आस्वाद घेऊ शकते, किंवा "शांताबाई" वर एक पाय वर करून नाचू शकते हे सहसा पटकन पचनी पडत नाही. इथे मिपावरच मला माहिती असलेले चार तरी सक्रिय आयडी सीए/सीएस आहेत. ते बाकी काहीही असले/नसले तरी रुक्ष नक्कीच नाहीत. असतात - रूक्ष, कंटाळवाणे, वैतागवाडी, छिद्रान्वेशी सीए/सीएस लोकही असतात. पण ते स्टँडप कॉमेडियन किंवा बोहारीण किंवा पायलट झाले असते तरी रुक्षच झाले असते.

In reply to by आदूबाळ

मारवा 08/02/2016 - 19:42
झकास प्रतिसाद आवडला तुम्ही आणि संजय क्षीरसागर किमान या दोघांना बघुन तरी सीए रुक्ष असतात हा गैरसमज नसावा.

In reply to by आदूबाळ

अभ्या.. 08/02/2016 - 20:10
मस्त रे आदूबाळा तुझ्याच वाक्याचे एक्स्टेन्शन म्हणजे आदूबाळ सीएस न होता सायंटिस्ट, डॉन किंवा बिजनेसमन झाला असता तरी सेन्स ऑव्ह हयुमर असाच लाजवाब अन बिनतोड राहिला असता. मिपाला मिळालेला वनेनोन्ली नाईस आयडी. कीपीटप

In reply to by अभ्या..

मारवा 08/02/2016 - 21:56
अभ्या भौ सिर्क एक स्रिर्फ एक इतनी बडी मेंबरशीप और सिर्फ एक मेंबर वनेन ओन्ली इतक्या आयड्या बघितल्या आणि तुम्ही म्हणताय ओन्ली विमल बहोत ना इंसाफी है

In reply to by आदूबाळ

पण ते स्टँडप कॉमेडियन किंवा बोहारीण किंवा पायलट झाले असते तरी रुक्षच झाले असते. आदूबाळ भाऊ एकलंबर हो!! सीए लोकांची मेहनत पाहुन आहे! फार कमी वयापासून अफाट सिलेबस सोबत झोंबायच्या सवयी मुळे सीए/सीएस/डॉक्टर लोकांचे सिविल सर्विसेज किंवा स्टेटसिविल सर्विसेज मधे निवडून यायचे प्रमाण भारी असते पहिल्याच एटेम्पट ला

In reply to by जेपी

वेल्लाभट 11/02/2015 - 12:06
सी एस आहे कथेतील पात्र. म्हणजे कथेत अजून सी एस पूर्ण व्हायचंय त्याचं. पण सी नव्हे. तो वेगळा प्रकार असतो. असो. इतकंच.

In reply to by वेल्लाभट

मी हा प्रतिसाद लिहिला तेव्हा त्यांचे संज्ञांबाबतचे स्पष्टीकरण यायचे होते. मागे एकदा आदूबाळ यांचा मिपावरच्या दुसर्‍या सी ए असलेल्या सदस्याशी सी ए बाबत झालेला संवाद वाचला होता. म्हणून आजवर मी आदूबाळ यांनाही सी ए समजत होतो.

In reply to by आदूबाळ

या क्षेत्राबद्दल मला फारच जुजबी माहिती आहे. मिपावर आमच्यासारख्या याबाबतीत अज्ञानी असणार्‍या लोकांसाठी सीएबाबत एखादा लेख (किंवा मालिका) लिहावा अशी नम्र विनंती.

In reply to by वेल्लाभट

मला खरोखरंच जाणुन घ्यायचे आहे या क्षेत्राबाबत. हा धागा व हे प्रतिसाद केवळ एक निमित्त झाले. कृपया गैरसमज करून घेऊ नका.

In reply to by वेल्लाभट

आदूबाळ 11/02/2015 - 21:20
वेल्लाभटांनो, खरं तर चांगली सुचवणी आहे. एक तर सीए काय करतो याबाबत गैरसमज फार. "तुम्ही साले लोकांना टॅक्स चुकवायला मदत करता" इथपासून "सबप्राईम मॉर्गेज क्रायसिस तुमच्यासारख्यांमुळेच झाला" इथपर्यंत काय काय म्हणून मी ऐकलेलं आहे. दुसरं म्हणजे "अवघड असतं" यापलिकडे माहिती बहुदा नसते. असलेच तर गैरसमज - "गणित फार भारी असावं लागतं किंवा "वीस वीस तास अभ्यास करता का रे..." वगैरे. तिसरं म्हणजे सीए माणूस हा तारूण्याची होळी स्वतःच्या हाताने केलेला, खप्पड अरसिक गोटा असणार असा सर्वसाधारण समज असतो. सीए नायक असलेले बॉलिवुडमधले चित्रपट आठवा - मला दोनच आठवताहेत. अमोल पालेकरचा "गोलमाल" आणि आमिर खानचा "हम है राही प्यार के". आणि मिपावर बरेच सीए आहेत. "ते गेलेले एक" सोडले तरी खाली प्रतिसादांतच बघा किती आहेत. आपण एकमेकां सहाय्य (क्राऊडसोर्सिंग) करू. ;)

In reply to by आदूबाळ

माझ्याच भावना मांडल्यात. नेमके माझ्या जवळच्या मित्रांत किंवा जवळच्या नातलगांत कुणीच सीए नाही. दूरच्या नातलगांत खूपच प्रथितयश सीए आहेत ज्यांच्याशी माझा व्यक्तिशः कधीच संबंध आला नाही.

In reply to by आदूबाळ

मृत्युन्जय 12/02/2015 - 10:13
अजुन एक चित्रपट आहे. अफसाना प्यार का. आमीर खान - फराह. त्यात कादर खार आमीरखान बद्दल बोलताना वो "चाटता हुआ अकाउंटंट है" असा एक अतिशय पांचट विनोद करतो. सी एस बद्दलचा पहिला उल्लेख मी स्वाभिमान मालिकेत बघितला. त्यातील सी एस चे आडनाव दलाल असते आणि तो नंतर कंपनीत काहितरी गफला करतो वगैरे असे दाखवले आहे. कंपनी सेक्रेटरीला एवढी मोठी भूमिका प्रथमच मिळाली असावी बहुधा.

In reply to by मृत्युन्जय

बेकार तरुण 12/02/2015 - 10:28
जर मला नीट आठवत असेल तर रेहना है तेरे दिल मैं चित्रपटात नायिका सी ए असते (दिया मिर्झा आहे बहुतेक)

In reply to by बेकार तरुण

वेल्लाभट 12/02/2015 - 11:18
नाही; ते सगळं ठीक आहे...पण....जाऊदे. थोडी वेगळी मतं आहेत. एक मात्र आहे. गैरसमज अनेक. टॅक्स वाला संवाद तर अनेकदा ऐकलाय. कीव करावीशी वाटते. अशा समजुती करून घेणा-यांना समजावणार तरी काय? आणि का?

"नाही, तसं काही नाहीये." मी दुखावलो. "सोशल काँट्रॅक्ट्स आर नॉट एन्फोर्सेबल. बॅल्फोर वर्सेस बॅल्फोर. नाईन्टीन नाईन्टीन. टू के बी फाईव सेवंटीवन." मी छाती काढून म्हणालो. "एवढंच ना?" ती छातीवर डोकं घुसळत म्हणाली. "ते रिबटेबल प्रिझंप्शन असतं. तेवढी रिस्क घ्यायला मी तयार आहे!" म्हणजे नक्की काय? हो की नाही?

In reply to by मुक्त विहारि

टवाळ कार्टा 10/02/2015 - 09:28
"एवढंच ना?" ती छातीवर डोकं घुसळत म्हणाली. हे आहे की...बस्स ना...बाकी ऐकले नाही ऐकले ...कि फर्क पैंदा ;)

In reply to by टवाळ कार्टा

नायतर काय ? ती छातीवर डोकं घुसळत रिस्क घ्यायला तयार आहे आणि मुवि शब्दांचे अर्थ काय या विचारात ? काय चाललंय काय तुमचं मुवि ??? +D

राजाभाउ 10/02/2015 - 11:07
मस्त !!! >>ती "पास झालात की" म्हणाली; "पास झालात तर" नाही... हे फारच आवडले ते फक्त "ते रिबटेबल प्रिझंप्शन असतं. तेवढी रिस्क घ्यायला मी तयार आहे!" समजाउन सांगा म्हणजे झाले.

विटेकर 10/02/2015 - 12:04
आवडले .. ते छातीवर घुसलणे वगैरे ठिक आहे पण पास होणे आवश्यक आहे हे विसरु नये .

असंका 10/02/2015 - 12:16
मग या सगळ्यात प्रिझंप्शन नक्की कुठलं होतं की जे रीबट केलं जाऊ शकतं? रीबट केल्यावर राहील ते प्रिझंप्शन म्हणजे सोशल कॉण्ट्रॅक्ट इज एन्फोर्सिएबल...हां हां आता अर्थ लागला!! सुंदरच!!

आदूबाळ 10/02/2015 - 12:22
आयमाय स्वारी. आयुष्यात पहिल्यांदाच प्रेमकथा लिहायच्या नादात फारच दुर्बोध करून ठेवली बहुतेक. रीबटेबल प्रिझंप्शन म्हणजे एखादी गोष्ट खोटी सिद्ध होईपर्यंत ती खरी मानून चालणे. या कथेच्या संदर्भात - खोटी पाडण्याची धमक बाळगणे. नायक नायिकेला म्हणतो, की लग्नाच्या वचनासारख्या "सोशल कॉन्ट्रॅक्ट्स" ना अर्थ नसतो. पक्षी: आपण पास होऊ का, करियर मार्गी लागेल का याबद्दल त्याच्या मनात अजून साशंकता आहे, त्यामुळे तो हातचा राखायला पहातो आहे. त्यावर त्याची प्रेयसी त्याला म्हणते, की हे रीबटेबल आहे - पक्षी: हे खोटं पाडायची धमक मी बाळगून आहे. तिचं त्याच्यावर प्रेम आहे - त्याच्या डिग्रीवर नव्हे. तिचा त्याच्यावर विश्वासही आहे, ती त्याला आर्थिक आधार वगैरे द्यायलाही तयार आहे. ती त्याला सांगू पहाते आहे, की बाबा रे, हातचा ठेवायची गरजच नाही, माझा इरादा पक्का आहे. अजून एक छिद्रान्वेषः यातला नायक (आणि नायिकाही) सीएस (कंपनी सेक्रेटरी) च्या परीक्षा देत आहेत. सीए प्रमाणे यातही तीन कठीण होत जाणार्‍या पातळ्या, नापास होण्याचं प्रचंड प्रमाण, कंटाळून सोडून देणारे विद्यार्थी वगैरे असतं. एक काहीसा क्रूर विनोद प्रचलित आहे: सीए/सीएस मध्ये रॅगिंग का होत नाही? कारण कधी कोण कुणाचा सीनियर होईल ते सांगता येत नाही! सीए/सीएस करणं हे कष्टाचं, चिकाटीचं काम तर आहेच, पण त्यात नशीबाचा भागही असतो. इतर शिक्षणक्षेत्रात पास होणं तुलनेने सोपं, आणि डिस्टिंक्शन/मेरिट वगैरे गोष्टी असतात. सीए/सीएसमध्ये मुळात पास होणं हाच एक मोठा आडवा दगड असतो. फायनल परीक्षेचा रिझल्ट स्क्रीनवर (हल्ली) किंवा बोर्डावर (पूर्वी) बघितल्याशिवाय आपण या दिव्यातून सहीसलामत बाहेर पडलो आहोत, याबद्दल कधीच खात्री पटत नाही. ज्यांना एकापेक्षा जास्त अटेंप्ट द्यावे लागतात त्यांची परिस्थिती सर्वात बेक्कार - एकीकडे तारूण्य धडका मारत असतं, मित्रबित्र उद्योगधंद्याला लागलेले असतात, आणि आपण मात्र मे-नोव्हेंबर किंवा जून-डिसेंबरची आषाढी कार्तिकी करत असतो. प्रत्येक अयशस्वी प्रयत्नाबरोबर आत्मविश्वास खचत चाललेला असतो. कितीही खंबीर असलात तरी अंधश्रद्धाळूपणा चोरपावलांनी यायला लागतो. अतिशय हळवं व्हायला होतं. अशा वेळी कोणाचा बारीकसा आधारही मोलाचाच असतो. असो - वहावत गेलो जरा. "त्या दिवसांबद्दल" लिहावं तितकं थोडं आहे. कथा आवडल्याचं कळवल्याबद्दल आभार!

In reply to by आदूबाळ

असंका 10/02/2015 - 12:33
आयला वारीच्या आठवणींनी डोळ्यात पाणी आलं.... शब्दा शब्दाशी सहमत.... अंधश्रद्धेबद्द्ल तर काय बोलू!! अगदी खरं सांगतो, तुमचा हा शब्द वाचून मला पहिल्यांदा जाणीव झाली की ज्या गोष्टीमुळे आपण शेवटी सुटलो असं मी मानतो, ती तसं बघितलं तर अंध श्रद्धाच असली पाहिजे...(म्हणजे मी यापुढे हे मान्य करणार नाही, पण एका हळव्या क्षणी बोलून गेलेलं सत्य हे आहे की ती अंधश्रद्धा असली पाहिजे!!)

In reply to by आदूबाळ

मृत्युन्जय 10/02/2015 - 12:37
सी एस बरेच सोप्पे करुन ठेवले आहे आजकाल तरी. बरेच लोक लोंढ्याने पास होता. आपण जून्या काळातले सी एस दिसता त्यामुळे आषाढी कार्तिकीचा अण्भव आहे. आजकाल बर्‍याच जणांना नसतो.

In reply to by मृत्युन्जय

कपिलमुनी 11/02/2015 - 11:29
आजकाल बरेच सोप्पे करुन ठेवले आहे
दहावीपासून ते डॉ, ईं व सर्व अभ्यासक्रमाचे सर्व माजी विद्यार्थ्यांचा पेटंट डायलॉग ;)

In reply to by कपिलमुनी

सुबोध खरे 11/02/2015 - 13:21
अगदी अगदी खरं तर वैद्यकीय अभ्यासक्रम आता इतका प्रचंड वाढला आहे कि आमच्या वेळेस सोपे होते असेच म्हणतो( आताच्या परिस्थितीत आम्हाला झेपलेच नसते) अशीच परिस्थिती इतर अभ्यासक्रमांची असावी असे वाटते

In reply to by सुबोध खरे

मदनबाण 11/02/2015 - 13:26
आदूबाळा अरे प्रेमाच आय मीन लेखाची बँलेन्स शीट समजवुन सांगितली नसतीस तर काय घंटा उमगले नसते रे ! हल्ली अलगद डोळा मारायचे दिवस गेलेत काय ? ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Ek दो Teen चार Otthukkadi... ;) :- { Anjaan }

In reply to by कपिलमुनी

मृत्युन्जय 11/02/2015 - 15:57
खरे आहे. पण जर पुर्वी रिझल्ट १०% लागत असेल आणी आता २५% लागत असेल तर माझे म्हणणे अगदीच काही अवास्तव नाही हे तर मान्य करावे लागेल?

In reply to by मृत्युन्जय

कपिलमुनी 11/02/2015 - 16:47
आजकाल बरेच सोप्पे करुन ठेवले आहे मलाही असेच वाटते ! पूर्वी ईंजिनीयरींग मध्ये फर्स्ट क्लास किंवा डिस्टींग्शन दुर्मिळ असायचे. आता खोर्‍याने सापडतात .

In reply to by मृत्युन्जय

आदूबाळ 11/02/2015 - 16:57
पोरं जास्त हुशार झाली असतील ;) शिरियसली - मला असं वाटतं की हल्लीची पोरं (x) जास्त परीक्षाभिमुख आहेत. एकतर त्यांच्याकडे परीक्षेचा अडथळा पार करवतील असे स्रोत आहेत (y), आणि दुसरं म्हणजे त्यांना specialisationचं महत्त्व लहान वयातच कळलेलं असतं. त्यामुळे ते आपल्या आवडीच्या उपविषयात प्राविण्य मिळवून बाकीच्यांचा पास होण्यापुरता अभ्यास करतात. हे मत अर्थात मी ज्यांच्याबरोबर काम करतो त्यांच्याकडे पाहून बनवलेलं आहे. _______ (x) भेंडी कसं म्हातारं म्हातारं झाल्यासारखं वाटायला लागलंय! (y) नव्या पद्धतीची पुस्तकं, क्लासेस वगैरे

In reply to by आदूबाळ

कपिलमुनी 11/02/2015 - 17:07
परीक्षाभिमुख हे बरोबर आहे . सध्या नक्कीच जास्त मार्क पडत आहेत. नक्की काय केल्यावर मार्क पडतात हे माहीत आहे आणि तसाच शिकवतात. पण खोलवर अभ्यास नाही . रेफरन्स बूके वाचायचा प्रमाण प्रचंड घटला आहे . ईं. च्या बाबतीत निराली , टेकमॅक्स , प्रगती यांची पुस्तके वापरतात ज्यात फक्त कामापुरत असता . त्याच्या बाहेरचा प्रश्न यांना येत नाही. बर ! या पुस्तकांचे लेखक हे जुने - जाणते प्रोफेसर असतात जे विद्यापीठामध्ये पेपर सेटर असतात त्यामुळे पेपर त्यातूनच येतो . आपल्याकडे संशोधक आणि ती वृत्ती कमी असण्याचे कारण मार्कांना दिले जाणारे महत्व आणि परीक्षाभिमुख पद्धत हे आहे असे वाटते . ( फारच अवांतर झाले .)

In reply to by आदूबाळ

अनुप ढेरे 10/02/2015 - 13:52
मे नोवेंबरच्या आषाढी कार्तिकी अगदी जवळून पाहण्यात आल्या आहेत. त्या मानाने विंजिणेर अगदी आरामात बनता येतं. ४० , केट्या, जयकर अगदी दिमतीला उभे असतात.

In reply to by आदूबाळ

सुबोध खरे 11/02/2015 - 10:59
हीच परिस्थिती कोणत्याही व्यावसायिक अभ्यासक्रमात असते. डॉक्टर होण्यात असेच कष्ट असतात. त्यातून गेलेल्या माणसाला त्याची किंमत कळते. आयुष्यात स्वतःच्या यशाची खात्री नसताना एखाद्या सुंदर मुलीला कष्टप्रद परिस्थितीत ढकलू न इच्छिणाऱ्या तरुणाची मनोवृत्ती आपण फार छान लिहिली आहे. "प्यार मुझसे जो किया तुमने तो क्या पाओगी" या गाण्यात अशी मनोवृत्ती फार छान पणे दाखवली आहे. फारुख शेखचा अभिनय पण यात अतिशय उत्कृष्ट झालेला आहे. अगदी काळजाला भिडणाऱे असे गाणे. जमेल तसे(वेळ मिळेल तसे) लिहित राहा.

In reply to by आदूबाळ

बेकार तरुण 11/02/2015 - 16:38
आपण ज्या भावना व्यक्त केल्या आहेत त्या मी पण अनुभवल्या आहेत. अतिशय कठिण काळ असतो तो. मी पण एकच ग्रुप चार वेळा दिला :) दर वेळि ४ ८ गुणांमुळे परत वारि करावि लागायचि. खूप निगेटिव विचार मनात सतत डोकावत असायचे. त्यातला एक अत्यंत नेहमिचा म्हंणजे, अरे तो अबक पण पास झाला आणी मी होतच नाहिये. त्याला आजवर माझ्यापेक्षा एकाहि परिक्षेत जास्ति गुण नव्हते !! अशा वेळि योग्य ती साथ मिळालि आणी निराशेच्या गर्तेत न सापडता, पुन्हा लढायचि जिद्द पण मिळालि. अखेर इन्स्टिट्युट नि पुढे ढकलुन दिले :) बाकि सीएस हि परिक्षा अवघड होति आणि आता सोपी ह्यात मला काहिच माहित नाहि, त्यावेळी माझ्या कुवतिला नक्किच अवघड गेलि मला हे नक्कि. आज देखिल हि परिक्षा द्यायला गेलो तर नक्कि पहिल्या वेळेसच पास होईन ह्याचि मला खात्रिपण नाहि

आदुबाळ , हा अण्याव आहे ... कथा बेस्टच आहे पण आमच्या सारख्या नान शी.ये वाल्यांना स्पश्टीकरण दिल्याशेवाय कसे कळणार ? तुमचा वरचा प्रतिसाद वाचल्यावर थोडाफार अर्थ उमगला . आता प्रत्येकाने त्याच्या त्यच्या कार्यक्षेत्राशी निवडीत गोष्टींवर प्रेमकथा लिहायला हरकत नसावी ... ही घ्या आमच्या कडुन एक प्रेमकथा : ती : आय लव्ह यु , माझ्याशी लग्न करशील ? मी : ऑप्शन का फ्युचर ? ती : ऑप्शन =) मी : सोल्ड अमेरिकन :D समाप्त

In reply to by प्रसाद गोडबोले

आता प्रत्येकाने त्याच्या त्यच्या कार्यक्षेत्राशी निवडीत गोष्टींवर प्रेमकथा लिहायला हरकत नसावी ...
ह्म्म...!! द मी: प्रिये, तुला पाहिलं की हृदयाचा पॉसिटीव्ह डिस्प्लेसमेंट पंप धडधडु लागतो. तु हसलीस की डोक्यात w-16 इंजिनाचं स्मुथ हमिंग चालु होतं. तु केसाची बट उडवताना असं वाटतं, अस वाटतं की साक्षात ब्युगाटीचा पहिला गिअर पडलाय. तुझ्या गालावरची खळी पाहिली की मर्सिडिझ्च्या सेक्साड ब्रेक कुलर्स ची आठवण होते. माझी होशील का गाडी....आपलं माझी होशील का राणी? ती: ^&*@^&*^@&#^*@&#^*&@ आता जातो का दादाला बोलाउ. =)) मी: एक लै फेमस गाणं गुणगुणत (ब्रेक अप के बाद) वालं...!! =))

Keanu 07/02/2016 - 22:36
कॉलेजचे दिवस आठवले. Merger and amalgamation चे प्रश्न आले की धडकी भरायची. एका अकाउंटची एन्ट्री दुसऱ्या अकाउंटला क्रेडिट करायची आणि tally न होणारे पैसे miscellaneous अकाउंटला टाकायचे, एवढंच माहित होत.

कंजूस 07/02/2016 - 23:37
मस्त आहे कथा.दोन मुंग्या त्यांच्याच भाषेत बोलणार ना? मिशा हलवून! सगळं समजलं पण जेपीने आताच वर का काढली कथा?१४ फेब्रुवारीची तयारी?

मारवा 08/02/2016 - 13:53
सुंदर तुम्ही सी ए आहात हे वाचुन तुमच्याविषयीचा अगोदर असलेला आदर दुणावला. सी.ए. म्हणजे ग्रेट असतात. संदर्भाशिवाय मात्र वरचा लेख कळला नसता. अजुन लिहत रहावे कमी लिहीता याच्याशी सहमत.

आदूबाळ 08/02/2016 - 17:12
नव-वाचकांना आणि पुनर्वाचकांना धन्यवाद! ही गोष्ट म्हटली तर खरी, म्हटली तर काल्पनिक आहे. म्हणजे पात्रं खरी आहेत / खर्‍या व्यक्तींवर आधारित आहेत, पण घटना तंतोतंत नाहीत. (या संदर्भात सत्य कल्पनेपेक्षा खरोखर भन्नाट आहे!) तारीख पे तारीखच्या चक्रात अडकलेल्या विद्यार्थ्याला छोट्या / क्षुल्लक गोष्टीचाही कसा आधार वाटतो हे सांगण्याचा एक प्रयत्न होता. आणि हो, २०१६च्या व्हॅलेंटाईन दिवसाच्या शुभेच्छा!

मारवा 08/02/2016 - 18:15
सी.ए. हा अभ्यासक्रम तसा कॉलेज किंवा युनिव्हर्सीटी त होत नसतो ना. हा एक इन्स्टीट्युट ची मेंबरशीप मिळते. मग असे जे विद्यार्थी आहेत जे १२ वी नंतर हा कोर्स करतात. त्यांचा नॉर्मल कॉलेज लाइफ शी संबंध कसा येतो मग ? म्हणजे जर हा अभ्यासक्रम क्लासेस व अभ्यास यावरच आधारीत असतो तर दुसरे अभ्यासक्रम जसे कॉलेज वा युनिव्हर्सीटी त होतात तर या मुलांच सोशल लाइफ कस बनत मग ? म्हणजे त्यामुळे काही दुष्परीणाम , अलग पडल्यासारख होत नसेल का ? आणि त्याने हा कोर्स अधिकच आव्हानत्मक होतो का ? म्हणजे मी जी कॉमर्स क्षेत्रातली मुल बघितलीत वा जो हा कोर्स करणारी ते कॉलेज ला फारच कमी जातात व ऑफीस मला वाटत जी काय तुमची कंपलसरी उमेदवारी असते त्यात लवकरच ही मुल लागतात. थोड काही म्हणा एकंदरीत थोडे काही म्हणा रुक्षतेला अनुकुल वातावरण होत का ?

In reply to by मारवा

आदूबाळ 08/02/2016 - 18:58
सीए / सीएस दोन प्रकारे करता येतं. एक म्हणजे तुम्ही म्हणता तसं बारावीनंतर. आणि एक बॅचलर्स डिग्रीनंतर. जे डिग्रीनंतर करतात त्यांना डिग्रीपर्यंत तरी कॉलेजलाईफची मजा घेता येतेच. मी बारावीनंतर केलं होतं. कॉलेजला बारावीआधीही फारसा जात नसे. त्यानंतर तर जवळजवळ थांबलंच. त्यातून आमच्या कॉलेजमध्ये "पुर्गं सीए करतंय" म्हणून कोणत्याही विशेष सवलती मिळत नसत. (आणि ते बरोबरच होतं.) कॉलेज लाईफशी तसा संबंध येत नसे. गॅदरिंग / डेज पुरता हजेरी लावत असे इतकंच. तरी सीए करणारे पुष्कळ होते, आणि दिवसात चारपाच तास तरी क्लास असे. त्यामुळे तशी सोशल लाईफची कमतरता नव्हती. ;) --- सीए/सीएस लोक रुक्ष असतात हा एक लोकप्रिय गैरसमज / स्टीरियोटायपिंग आहे. कंपनीज अ‍ॅक्टचे ठोकळे किंवा आकड्यांनी गच्च भरलेलं एक्सेलशीट हाताळणारी व्यक्ती शास्त्रीय संगीताचा आस्वाद घेऊ शकते, किंवा "शांताबाई" वर एक पाय वर करून नाचू शकते हे सहसा पटकन पचनी पडत नाही. इथे मिपावरच मला माहिती असलेले चार तरी सक्रिय आयडी सीए/सीएस आहेत. ते बाकी काहीही असले/नसले तरी रुक्ष नक्कीच नाहीत. असतात - रूक्ष, कंटाळवाणे, वैतागवाडी, छिद्रान्वेशी सीए/सीएस लोकही असतात. पण ते स्टँडप कॉमेडियन किंवा बोहारीण किंवा पायलट झाले असते तरी रुक्षच झाले असते.

In reply to by आदूबाळ

मारवा 08/02/2016 - 19:42
झकास प्रतिसाद आवडला तुम्ही आणि संजय क्षीरसागर किमान या दोघांना बघुन तरी सीए रुक्ष असतात हा गैरसमज नसावा.

In reply to by आदूबाळ

अभ्या.. 08/02/2016 - 20:10
मस्त रे आदूबाळा तुझ्याच वाक्याचे एक्स्टेन्शन म्हणजे आदूबाळ सीएस न होता सायंटिस्ट, डॉन किंवा बिजनेसमन झाला असता तरी सेन्स ऑव्ह हयुमर असाच लाजवाब अन बिनतोड राहिला असता. मिपाला मिळालेला वनेनोन्ली नाईस आयडी. कीपीटप

In reply to by अभ्या..

मारवा 08/02/2016 - 21:56
अभ्या भौ सिर्क एक स्रिर्फ एक इतनी बडी मेंबरशीप और सिर्फ एक मेंबर वनेन ओन्ली इतक्या आयड्या बघितल्या आणि तुम्ही म्हणताय ओन्ली विमल बहोत ना इंसाफी है

In reply to by आदूबाळ

पण ते स्टँडप कॉमेडियन किंवा बोहारीण किंवा पायलट झाले असते तरी रुक्षच झाले असते. आदूबाळ भाऊ एकलंबर हो!! सीए लोकांची मेहनत पाहुन आहे! फार कमी वयापासून अफाट सिलेबस सोबत झोंबायच्या सवयी मुळे सीए/सीएस/डॉक्टर लोकांचे सिविल सर्विसेज किंवा स्टेटसिविल सर्विसेज मधे निवडून यायचे प्रमाण भारी असते पहिल्याच एटेम्पट ला
ती हाताच्या तळव्यात हनुवटी ठेवून एकटक पहात होती. काहीही कळलं नव्हतं बहुतेक तिला. "हे बघ, सोपा आहे हा फॉस वर्सेस हारबॉटल रूल." मी परत प्रयत्न केला, "कंपनीच्या बाबतीत काही गैरकृत्य घडलं, तर कंपनीच कोर्टात जाऊ शकते. शेअरहोल्डर नाही." तिची नजर तशीच स्थिर. माझ्याकडे बघणारे दोन टपोरे डोळे. "याला काही एक्सेप्शन्स असतात. म्हणजे मायनॉरिटी शेअरहोल्डर..." मी परत प्रयत्न केला. "तुमचा अटेम्ट कधी आहे सर?" तिने अचानक विचारलं. आयसीएसाय काही मला पास करायला मागत नव्हतं. हा चौथा अटेम्ट जूनमध्ये. इकडे डिग्रीविना क्लास पण चालेनात. ही एकच विद्यार्थिनी.

मी,मिपा आणी कोकणी धसका...

जेपी ·

शिद 11/01/2015 - 11:34
तुम्ही दाखवलेल्या प्रसंगावधानामूळे एका माणसाचे प्राण वाचवल्याबद्दल तुमचं खरंच कौतुक. मिपा म्हणजेच जेडी ह्यांच्या लेखाचा फार चांगला उपयोग करून घेतला तुम्ही. :)
हि घटना घडत असताना एकदा खरडफळ्यावर येऊन आंनद व्यक्त केलता..त्यावेळेस आदुबाळ..शिद..आणी काही मिपाकरांनी हा लेख लिहायला भाग पाडल..
धन्यवाद.

पैसा 11/01/2015 - 14:45
चांगलं प्रसंगावधान दाखवलंस! आपल्या नकळत अशी बरीच माहिती मिपावरून डोक्यात गोळा होत असते! लौ यू मिपा!

In reply to by काळा पहाड

जेपी 11/01/2015 - 16:36
थांबा. मागे खफ वर एक सर्पमित्राची लिंक दिलती. ती शोधतो आणी देतो. नेमक काय शिकलो ते कळेल. अवांतर-मी मागे खफवर लातुरातील स्वंयघोषित सर्पमित्राची लिंक दिलती.कुणाला सापडल्यास इथे द्यावी.

In reply to by काळा पहाड

सुबोध खरे 11/01/2015 - 20:34
@काळा पहाड साप म्हणू नये धाकला. कोणताही साप चावला तर पहिल्यांदा जवळचे सरकारी रुग्णालय गाठायचे आणि मग पहायचे कि साप खरंच विषारी होता का? दहा खेपा फुकट गेल्या तरी चालतील अकराव्या खेपेला एक जीव तर वाचेल. बहुतांशी हा जीव त्या घरातील कमावता/ महत्त्वाचा जीव असतो

In reply to by टवाळ कार्टा

जेपी 11/01/2015 - 21:55
लेख नीट बाच ना बे... *beee* . आधी सापाबद्दल फारशी शास्त्रोक्त माहिती नव्हती मला. आमच्या गावाकड साप,विंचु चावला तर आधी भगताकड नेऊन मंत्र मारतात.

In reply to by जेपी

टवाळ कार्टा 11/01/2015 - 22:02
आधी सापाबद्दल फारशी शास्त्रोक्त माहिती नव्हती मला. आमच्या गावाकड साप,विंचु चावला तर आधी भगताकड नेऊन मंत्र मारतात.
अच्छा...मग ठिकाय

अजया 11/01/2015 - 19:38
मिपावर पडिक असण्याचे फायदे असा धागाच काढायला हवा!! एकाचा जीव वाचवण्यासाठी, तिसर्याचा लेख वाचुन मिळालेल्या प्रॆरणेने, दुसर्याने धावपळ केली!मिपा आणि मिपाकर्स _/\_

जॅक डनियल्स 12/01/2015 - 00:25
मस्त जेपी भाऊ. तुम्ही ही बातमी मागे व्यनी करून कळवली होती, तेंव्हाच भारी वाटले होते. मी लिहिलेली माहिती सगळ्या नेटवर उबलब्ध आहे पण ती मिपामुळे आपल्या पर्यंत सोप्या शब्दात पोहचली. "खरचटल्यासारख दिसत होत..नेमक विष अंगात गेलय का?" फुरस्याचे दात खुप छोटे असल्याने खूप वेळा हे समजत नाही आणि तो डिस्कवरी वरती दाखवतात तसा फोटोजेनिक पण चावत नाही. वरती डॉ. लिहिल्याप्रमाणे, सर्पदंश झाल्याझाल्या सरकारी इस्पितळ हाच एकमेव उपाय आहे. धन्यवाद !

स्पंदना 12/01/2015 - 07:06
भारीच!! इतका गंभीर प्रसंग, पण सांगायची इश्टाइल आवडली आहे जेपी भौ!! तरीबी मी काय म्हणते...शेताकडे लय दिवस न जाऊन कस चाललं? रोजच्याला एक फेरी मारायचीच, अश्यान नुसता बांध पलिकडे टाकत शेत बळकावेल कुणीतरी, आनी समजायच पण नाही तुम्हाला.

जेपी 12/01/2015 - 10:23
हि बातमी वाचा..फार जुनी नाही..या बातमी मुळेच मी हा जुना लेख टाकला.ग्रामीण भागात अजुन सापाबद्दल किती निष्काळजी पणा आहे त्याचे एक उदाहरण..बातमी वाईट आहे..पण सांगणे जरुरी आहे. लातुरात एका सर्पमित्राचा मृत्यु या बातमीतिल मुला विषयी पुन्हा कधितरी.

गवि 12/01/2015 - 11:20
उत्तम काम केलेत. प्रसंगावधान दाखवून तातडीने आवश्यक पाऊल उचललेत. तसे केले नसतेत तर कदाचित तो मनुष्य झाडपाला जखमेवर चोळत अथवा कसलातरी उतारा वगैरे तिथे बांधून वाट बघत बसला असता आणि जीव वाचवण्याचा वेळ आणखी कमी झाला असता. हातून झालेल्या अश्या निस्वार्थी मदतींची तुम्हाला भविष्यात नेहमीच धन्यता वाटत राहील.

चिगो 13/01/2015 - 14:08
चांगलं काम केलंत, जेपी.. आणि मिपा नुसतं दंगा-मस्तीचं ठिकाण नसून इथे मिळालेल्या माहितीमुळे कुणाचातरी जीवपण वाचू शकतो, हे पण खासच..

यसवायजी 13/01/2015 - 20:02
पण दुसरा वाचवण्यात यश आलत. >> वाह!! तुंबा झ्याक काम केलंस बघ. बाकी, पायाला घट्ट करकच्चून दोरी वगैरे बांधावी (म्हणजे विष भिनत नाही) आणी थोडी जखम करुन रक्तही वाहू द्यावं असं ऐकलंय. (जा.प्र.टाकावा)

शिद 11/01/2015 - 11:34
तुम्ही दाखवलेल्या प्रसंगावधानामूळे एका माणसाचे प्राण वाचवल्याबद्दल तुमचं खरंच कौतुक. मिपा म्हणजेच जेडी ह्यांच्या लेखाचा फार चांगला उपयोग करून घेतला तुम्ही. :)
हि घटना घडत असताना एकदा खरडफळ्यावर येऊन आंनद व्यक्त केलता..त्यावेळेस आदुबाळ..शिद..आणी काही मिपाकरांनी हा लेख लिहायला भाग पाडल..
धन्यवाद.

पैसा 11/01/2015 - 14:45
चांगलं प्रसंगावधान दाखवलंस! आपल्या नकळत अशी बरीच माहिती मिपावरून डोक्यात गोळा होत असते! लौ यू मिपा!

In reply to by काळा पहाड

जेपी 11/01/2015 - 16:36
थांबा. मागे खफ वर एक सर्पमित्राची लिंक दिलती. ती शोधतो आणी देतो. नेमक काय शिकलो ते कळेल. अवांतर-मी मागे खफवर लातुरातील स्वंयघोषित सर्पमित्राची लिंक दिलती.कुणाला सापडल्यास इथे द्यावी.

In reply to by काळा पहाड

सुबोध खरे 11/01/2015 - 20:34
@काळा पहाड साप म्हणू नये धाकला. कोणताही साप चावला तर पहिल्यांदा जवळचे सरकारी रुग्णालय गाठायचे आणि मग पहायचे कि साप खरंच विषारी होता का? दहा खेपा फुकट गेल्या तरी चालतील अकराव्या खेपेला एक जीव तर वाचेल. बहुतांशी हा जीव त्या घरातील कमावता/ महत्त्वाचा जीव असतो

In reply to by टवाळ कार्टा

जेपी 11/01/2015 - 21:55
लेख नीट बाच ना बे... *beee* . आधी सापाबद्दल फारशी शास्त्रोक्त माहिती नव्हती मला. आमच्या गावाकड साप,विंचु चावला तर आधी भगताकड नेऊन मंत्र मारतात.

In reply to by जेपी

टवाळ कार्टा 11/01/2015 - 22:02
आधी सापाबद्दल फारशी शास्त्रोक्त माहिती नव्हती मला. आमच्या गावाकड साप,विंचु चावला तर आधी भगताकड नेऊन मंत्र मारतात.
अच्छा...मग ठिकाय

अजया 11/01/2015 - 19:38
मिपावर पडिक असण्याचे फायदे असा धागाच काढायला हवा!! एकाचा जीव वाचवण्यासाठी, तिसर्याचा लेख वाचुन मिळालेल्या प्रॆरणेने, दुसर्याने धावपळ केली!मिपा आणि मिपाकर्स _/\_

जॅक डनियल्स 12/01/2015 - 00:25
मस्त जेपी भाऊ. तुम्ही ही बातमी मागे व्यनी करून कळवली होती, तेंव्हाच भारी वाटले होते. मी लिहिलेली माहिती सगळ्या नेटवर उबलब्ध आहे पण ती मिपामुळे आपल्या पर्यंत सोप्या शब्दात पोहचली. "खरचटल्यासारख दिसत होत..नेमक विष अंगात गेलय का?" फुरस्याचे दात खुप छोटे असल्याने खूप वेळा हे समजत नाही आणि तो डिस्कवरी वरती दाखवतात तसा फोटोजेनिक पण चावत नाही. वरती डॉ. लिहिल्याप्रमाणे, सर्पदंश झाल्याझाल्या सरकारी इस्पितळ हाच एकमेव उपाय आहे. धन्यवाद !

स्पंदना 12/01/2015 - 07:06
भारीच!! इतका गंभीर प्रसंग, पण सांगायची इश्टाइल आवडली आहे जेपी भौ!! तरीबी मी काय म्हणते...शेताकडे लय दिवस न जाऊन कस चाललं? रोजच्याला एक फेरी मारायचीच, अश्यान नुसता बांध पलिकडे टाकत शेत बळकावेल कुणीतरी, आनी समजायच पण नाही तुम्हाला.

जेपी 12/01/2015 - 10:23
हि बातमी वाचा..फार जुनी नाही..या बातमी मुळेच मी हा जुना लेख टाकला.ग्रामीण भागात अजुन सापाबद्दल किती निष्काळजी पणा आहे त्याचे एक उदाहरण..बातमी वाईट आहे..पण सांगणे जरुरी आहे. लातुरात एका सर्पमित्राचा मृत्यु या बातमीतिल मुला विषयी पुन्हा कधितरी.

गवि 12/01/2015 - 11:20
उत्तम काम केलेत. प्रसंगावधान दाखवून तातडीने आवश्यक पाऊल उचललेत. तसे केले नसतेत तर कदाचित तो मनुष्य झाडपाला जखमेवर चोळत अथवा कसलातरी उतारा वगैरे तिथे बांधून वाट बघत बसला असता आणि जीव वाचवण्याचा वेळ आणखी कमी झाला असता. हातून झालेल्या अश्या निस्वार्थी मदतींची तुम्हाला भविष्यात नेहमीच धन्यता वाटत राहील.

चिगो 13/01/2015 - 14:08
चांगलं काम केलंत, जेपी.. आणि मिपा नुसतं दंगा-मस्तीचं ठिकाण नसून इथे मिळालेल्या माहितीमुळे कुणाचातरी जीवपण वाचू शकतो, हे पण खासच..

यसवायजी 13/01/2015 - 20:02
पण दुसरा वाचवण्यात यश आलत. >> वाह!! तुंबा झ्याक काम केलंस बघ. बाकी, पायाला घट्ट करकच्चून दोरी वगैरे बांधावी (म्हणजे विष भिनत नाही) आणी थोडी जखम करुन रक्तही वाहू द्यावं असं ऐकलंय. (जा.प्र.टाकावा)
(सुचना - सदरिल लेखातील घटना दिं.११/०२/२०१४ रोजी घडलेली आहे. हा लेखही त्याच सुमारास लिहीला होता.

उजवे - डावे प्रतिसाद ..??..

माहितगार ·

In reply to by प्रचेतस

माहितगार 22/12/2014 - 22:47
होय बरोबर आहे तुम्ही म्हणताय ते, आणि हा काही महिन्यांपुर्वीचा लेख खरेतर जरासा शीळाही झाला आहे. मधल्याकाळात याझिदी स्त्रियांवर प्रत्यक्षात जे अन्याय झाले त्या बातम्या वाचल्या नंतर मी हे लेखन नक्कीच असचं करू शकलो नसतो. आपण आणि इतर सर्वांना प्रतिसादांसाठी धन्यवाद

In reply to by विवेकपटाईत

मारवा 22/12/2014 - 19:48
उपयोगी माहिती कशी ते कळल नाही म्हणजे तुम्ही उपयोग काय आणि कसा करणार वरील माहितीचा त्याच कुतुहल वाटल म्हणुन विचारतोय इफ यु डोन्ट माइंड सर

मारवा 22/12/2014 - 19:43
एक भारतीय भोंदु याझिदींच्या बिकट परीस्थीतीचा अचुक फायदा घेउन तिथे जाउन स्टंट करतो. श्री श्री रविशंकर नावाचा एक पेज थ्री मटेरीअल असलेला, स्पीकींग ट्री पुरवणीसारखा आकर्षक ,चकचकीत कचकड्या सारखा ,प्लास्टीक स्माइल असलेला ज्याचे ओ माय गॉड मध्ये उत्तम विडंबन एके काळचा माजी नक्षलाइट असलेला मिथुन करतो. तो रविशंकर इराक मध्ये जणु आपण रणांगणाच्या मधात जाउन शस्त्र चालवणारे त्यांच्या समोर जाउन निधड्या छातीने त्यांना आर्ट ऑफ लीव्हींग शिकवणार इ. स्टंट करतो. त्याने ही तेथील दुर्देवी गांजलेली पीडीत कम्युनिटी अचुक हेरुन तिथे जाहीराती प्रीत्यर्थ तो जातो. हे बिचारे अगोदरच गांजलेले यांचा अचुक वापर तो स्वतःच्या स्टंट साठी करतो. मग त्याचे चेले गुरुजी कसे निधड्या छातीने ( बॉडिगार्ड्स च्या सोबतीने) कसे इराक मध्ये गेले कशी त्यांना तेथील प्रश्नांची जाण आहे. कसे ते मरायला भीत नाहीत एक दिवस बघा कसा बगदादी पण क्लासला येइल अस काहितरी प्रचंड मनोरंजक बोलत असतात. लय टाइमपास होतो. आर्ट ऑफ लाफिंग उत्तम मार्केटींग असलेली हाय एंड कस्टमर सेगमेंट असलेली स्पीरीच्युअल इंडस्ट्री मधील हाय पोटेंशिअल असलेली कंपनी आहे. ज्यांना याझिदीं चा चांगला उपयोग होतो. बाकी याझिदी असो वा कुणीही असो मानवी दु:खा विषयी अर्थातच संवेदना आहेत. याझिदी सहित जगातील अशा छोट्या जमातींची जगण्याची धडपड यशस्वी होवो या माहितगार यांच्या संवेदनेशी पुर्णपणे सहमत. चांगला थोडक्यात आढावा आवडला माहीतगार धन्यवाद

श्रीगुरुजी 22/12/2014 - 20:32
३-४ महिन्यांपूर्वी इसिसने यझदींचा मोठ्या प्रमाणात संहार केल्याच्या बातम्या येत होत्या. एका खेड्यात ५०० यझदींना गोळ्या घालून मारल्याचे एक यझदी महिला सांगताना दाखवित होते.

मारवा 22/12/2014 - 23:05
इसिस ची तीन वैशिष्ट्ये थोडी पुर्वीच्या दहशतवादि संघटनांपेक्षा वेगळी आहेत. १- इसिस आजपर्यंतच्या सर्व दहशतवादि संघटनांमध्ये सर्वाधिक श्रीमंत कॅश रीच संघटना आहे. इतका मोठा फंड या पुर्वी अलकायदा कडे हि नव्हता २- इसिस क्रुरतेच्या बाबतीत देखील आजपर्यंतच्या संघटनांमध्ये सर्वाधिक क्रुर आहे. किती व्हिडीओ ऑलरेडि रीलीज झालेत ह्त्येचे आणि कीती व्हिडीओव्यतिरीक्त हि मारले असतील आणि ती रानटी पद्दत माणस मारण्याची भयानकच आहे. ३- सर्वाधिक धक्कादायक बाब म्हणजे यांचे सदस्य युरोपिय देशातील अमेरीकेतील नागरीक हि मोठ्या प्रमाणावर आहेत व बहुतांश उच्चशिक्षीत आहेत. वरील बाबी बघितल्यास इसिस हे किती मोठ संकट आहे याची कल्पना येते. या विरोधात कदाचित जुन्या स्ट्रॅटेजीज फारशा कामाच्या नाहित असे वाटते.

जे.जे. 22/12/2014 - 23:32
शनी किंवा गणेशाची विघ्नकर्ते असून सुद्धा आपण आराधना करतो गणेश हा विघ्नहर्ता आहे - विघ्नकर्ता नव्हे.

In reply to by खबो जाप

माहितगार 19/01/2015 - 13:53
वरच्याच प्रतिसादात संदर्भचर्चांचे दुवे दिले आहेत. या आधीच्या मराठी संस्थळांवर संदर्भ बघीतल्या नंतर कुणी चुक्या असे म्हणालेले नाही. विषय सांगण्याचा मुख्यमुद्दा भारतीय आणि इतरही मानवी संस्कृतीत विघ्नेयेऊन नयेत म्हणून विघ्नकर्त्यांची पुजा होते. शनीच नव्हे भारतात इतरही काही देवतांच्या अशा पुजा होतात या पुजा इतपत अंगवळणी पडलेल्या असतात की पुजनीय देवता मुळची विघ्नकर्ती म्हणून पुजा सुरु झाली याचा काळाच्या ओघात विसरही पडतो. अर्थात सर्वच संदर्भ या क्षणी हाताशी नसल्याने इतर जाणकार या विषयात मार्गदर्शन करतील अशी आशा आहे.

विटेकर 19/01/2015 - 12:35
अभ्यासपूर्ण. माहीती चिकाटीने संकलित करून इथे प्रसारित केल्याबद्दल धन्यवाद ! अश्याच पद्धतीने - रेड इण्डियन आणि हिन्दू चालीरिती मध्ये साम्य असल्याचे मागे एकदा वाचल्याचे स्मरते. "आयसीस" - आपण हळहळ करण्यापलिकडे काय करू शकतो?

In reply to by प्रचेतस

माहितगार 22/12/2014 - 22:47
होय बरोबर आहे तुम्ही म्हणताय ते, आणि हा काही महिन्यांपुर्वीचा लेख खरेतर जरासा शीळाही झाला आहे. मधल्याकाळात याझिदी स्त्रियांवर प्रत्यक्षात जे अन्याय झाले त्या बातम्या वाचल्या नंतर मी हे लेखन नक्कीच असचं करू शकलो नसतो. आपण आणि इतर सर्वांना प्रतिसादांसाठी धन्यवाद

In reply to by विवेकपटाईत

मारवा 22/12/2014 - 19:48
उपयोगी माहिती कशी ते कळल नाही म्हणजे तुम्ही उपयोग काय आणि कसा करणार वरील माहितीचा त्याच कुतुहल वाटल म्हणुन विचारतोय इफ यु डोन्ट माइंड सर

मारवा 22/12/2014 - 19:43
एक भारतीय भोंदु याझिदींच्या बिकट परीस्थीतीचा अचुक फायदा घेउन तिथे जाउन स्टंट करतो. श्री श्री रविशंकर नावाचा एक पेज थ्री मटेरीअल असलेला, स्पीकींग ट्री पुरवणीसारखा आकर्षक ,चकचकीत कचकड्या सारखा ,प्लास्टीक स्माइल असलेला ज्याचे ओ माय गॉड मध्ये उत्तम विडंबन एके काळचा माजी नक्षलाइट असलेला मिथुन करतो. तो रविशंकर इराक मध्ये जणु आपण रणांगणाच्या मधात जाउन शस्त्र चालवणारे त्यांच्या समोर जाउन निधड्या छातीने त्यांना आर्ट ऑफ लीव्हींग शिकवणार इ. स्टंट करतो. त्याने ही तेथील दुर्देवी गांजलेली पीडीत कम्युनिटी अचुक हेरुन तिथे जाहीराती प्रीत्यर्थ तो जातो. हे बिचारे अगोदरच गांजलेले यांचा अचुक वापर तो स्वतःच्या स्टंट साठी करतो. मग त्याचे चेले गुरुजी कसे निधड्या छातीने ( बॉडिगार्ड्स च्या सोबतीने) कसे इराक मध्ये गेले कशी त्यांना तेथील प्रश्नांची जाण आहे. कसे ते मरायला भीत नाहीत एक दिवस बघा कसा बगदादी पण क्लासला येइल अस काहितरी प्रचंड मनोरंजक बोलत असतात. लय टाइमपास होतो. आर्ट ऑफ लाफिंग उत्तम मार्केटींग असलेली हाय एंड कस्टमर सेगमेंट असलेली स्पीरीच्युअल इंडस्ट्री मधील हाय पोटेंशिअल असलेली कंपनी आहे. ज्यांना याझिदीं चा चांगला उपयोग होतो. बाकी याझिदी असो वा कुणीही असो मानवी दु:खा विषयी अर्थातच संवेदना आहेत. याझिदी सहित जगातील अशा छोट्या जमातींची जगण्याची धडपड यशस्वी होवो या माहितगार यांच्या संवेदनेशी पुर्णपणे सहमत. चांगला थोडक्यात आढावा आवडला माहीतगार धन्यवाद

श्रीगुरुजी 22/12/2014 - 20:32
३-४ महिन्यांपूर्वी इसिसने यझदींचा मोठ्या प्रमाणात संहार केल्याच्या बातम्या येत होत्या. एका खेड्यात ५०० यझदींना गोळ्या घालून मारल्याचे एक यझदी महिला सांगताना दाखवित होते.

मारवा 22/12/2014 - 23:05
इसिस ची तीन वैशिष्ट्ये थोडी पुर्वीच्या दहशतवादि संघटनांपेक्षा वेगळी आहेत. १- इसिस आजपर्यंतच्या सर्व दहशतवादि संघटनांमध्ये सर्वाधिक श्रीमंत कॅश रीच संघटना आहे. इतका मोठा फंड या पुर्वी अलकायदा कडे हि नव्हता २- इसिस क्रुरतेच्या बाबतीत देखील आजपर्यंतच्या संघटनांमध्ये सर्वाधिक क्रुर आहे. किती व्हिडीओ ऑलरेडि रीलीज झालेत ह्त्येचे आणि कीती व्हिडीओव्यतिरीक्त हि मारले असतील आणि ती रानटी पद्दत माणस मारण्याची भयानकच आहे. ३- सर्वाधिक धक्कादायक बाब म्हणजे यांचे सदस्य युरोपिय देशातील अमेरीकेतील नागरीक हि मोठ्या प्रमाणावर आहेत व बहुतांश उच्चशिक्षीत आहेत. वरील बाबी बघितल्यास इसिस हे किती मोठ संकट आहे याची कल्पना येते. या विरोधात कदाचित जुन्या स्ट्रॅटेजीज फारशा कामाच्या नाहित असे वाटते.

जे.जे. 22/12/2014 - 23:32
शनी किंवा गणेशाची विघ्नकर्ते असून सुद्धा आपण आराधना करतो गणेश हा विघ्नहर्ता आहे - विघ्नकर्ता नव्हे.

In reply to by खबो जाप

माहितगार 19/01/2015 - 13:53
वरच्याच प्रतिसादात संदर्भचर्चांचे दुवे दिले आहेत. या आधीच्या मराठी संस्थळांवर संदर्भ बघीतल्या नंतर कुणी चुक्या असे म्हणालेले नाही. विषय सांगण्याचा मुख्यमुद्दा भारतीय आणि इतरही मानवी संस्कृतीत विघ्नेयेऊन नयेत म्हणून विघ्नकर्त्यांची पुजा होते. शनीच नव्हे भारतात इतरही काही देवतांच्या अशा पुजा होतात या पुजा इतपत अंगवळणी पडलेल्या असतात की पुजनीय देवता मुळची विघ्नकर्ती म्हणून पुजा सुरु झाली याचा काळाच्या ओघात विसरही पडतो. अर्थात सर्वच संदर्भ या क्षणी हाताशी नसल्याने इतर जाणकार या विषयात मार्गदर्शन करतील अशी आशा आहे.

विटेकर 19/01/2015 - 12:35
अभ्यासपूर्ण. माहीती चिकाटीने संकलित करून इथे प्रसारित केल्याबद्दल धन्यवाद ! अश्याच पद्धतीने - रेड इण्डियन आणि हिन्दू चालीरिती मध्ये साम्य असल्याचे मागे एकदा वाचल्याचे स्मरते. "आयसीस" - आपण हळहळ करण्यापलिकडे काय करू शकतो?
"मयूरपंथाच्या पुर्नजन्मापर्यंत" हा धागा लेख मी डिसेंबर २०१४च्या आसपास लिहिला गेल्या तीन वर्षांच्या कालावधीत इसीस नावाच एक दमनचक्र इराक नावाच्या देशात दाखल झाल आता सावकाश पडद्या आड जाताना दिसते आहे. अग्दीच सिंजारचा पहाड आमेरीकन प्रयत्नांनी सोडवून घेतला नाही तो पर्यंत याझिदींच्या बातम्या मुखमृष्ठावर होत्या त्या आताही आहेत पण तुमच्या समोर मुखपृष्ठावर येत नाहीत एवढेच. एकवीसाव्या शतकात एखाद्या समुहाला वंशसंहाराला सामोरे जावे लागेल असा विचारही येऊ नये त्या काळात इराक मध्ये याझिदी समुदायावर गेली तीन साडेतीन वर्षे उघड दमनचक्र चालले.

“पडणे” एक कला

दशानन ·

In reply to by टवाळ कार्टा

दशानन 15/12/2014 - 12:25
आज सकाळी फेसबुक वर खालील कमेंट दिली होती ;)
"मी प्रेमात पडणे व प्रेमभंग यावर एवढे लिहले मिसळपाव या साईटवर की एका वाचक मित्राने लिहले होते "राजे, तुमची मोनोपॉली झाली आहे प्रेमभंग हा विषय. नवीन रक्ताला वाव दया" तेव्हा पासून तो विषय सोडला! "

In reply to by दशानन

जेपी 15/12/2014 - 12:24
प्रेमात 'पडल' तर ठिक आहे ,पण 'आपटल' तर.... "तु पारो झाल्यावर,मी देवदास झालो, चंद्रमुखीच्या शोधात,जिंदगी बरबाद केलो" अशी अवस्था होऊ शकते. *wink*

पैसा 15/12/2014 - 13:04
परवा फेसबुकावर तुमचा पराक्रम पाहिला. टाईप करण्याइतपत हात जागेवर आला का?

In reply to by पैसा

दशानन 15/12/2014 - 13:09
डावा हात हातात आला आहे, उजव्याची ३ बोटे काम करू लागले आहेत. पण सर्व पार्ट व्यवस्थित जागेवर येण्यासाठी १५ दिवस लागतील... बाकी ऑल ओके! :D

In reply to by दशानन

पैसा 15/12/2014 - 13:12
कोण तरी डॉक्टरने सांगा प्लीज, आपल्या शरीरात एकूण किती हाडे असतात, म्हणजे या दशाननाला अजून किती वेळा हॉस्पिटच्या वार्‍या करायचा फर्स्ट टैम चान्स आहे? रिपीट लक्षात घेतलेले नाही! :D

In reply to by पैसा

शरिरात २०६ हाडं असतातं. बोले तो २०६ टाईप का सिर्फ हड्डी होता है! तोडते वक्त सोच्ते थे क्या =)) (रेफ्रन्स मुण्णाभाई येम.बी.बी.येस. =)) )

In reply to by कॅप्टन जॅक स्पॅरो

दशानन 15/12/2014 - 13:20
आयला! यातील माझी बघा... नाक, दोन खांदे, उजवा हात, एकदा डावा हात, एकदा दोन्ही हात, एका गुढगा.. डावा, एकदा उजवा पूर्ण पाय (तीन हाडे असतात, तिन्ही) तळपाय घे तुटण्यासाठीच निर्माण झालेले असतात म्हणून ते जमेत धरले नाही. एकदा कंबर, डोक्यावर १६ टाके आहेत पण कवटीला काय झाले असेल का नाही ते माहिती नाही म्हणून ती पण मोजत नाही. =)) =)) :D

In reply to by दशानन

=)) तुमचा ऑर्थोपेडिक्स डॉक्टर सगळ्यांना आमचा नेहेमीचा पेशंट आहे असं सांगत असेल ना? =)) तुमची हिस्टरी बघता फक्त जिभेचं हाड जागेवर आहे =)) ह.घ्या.

@दशानन आपसे गिरा हुआ इन्सान आज तक नै देखा =)). काळजी घ्या. गेट वेल सुन!!! आणि दहाच्या दहा डोक्यांना एक एक हेल्मेट घ्या =))

In reply to by कॅप्टन जॅक स्पॅरो

दशानन 15/12/2014 - 13:26
=)) अनिल यादव नावाचा माझा दिल्लीत एक मित्र होता, त्याने जानेवारी २००५ ला पहिला अपघात करून घेतला ;) पाय तुटला, सलग त्या वर्षी त्याने त्याच जागी ३ वेळा अपघात करून घेतला ;) व टोटल सहा हाडे त्याची त्या वर्षी मोडली होती :D

आयुर्हित 15/12/2014 - 14:33
आपण लिहिलेल्या वाक्यावरून मला मै तेरा हिरो आठवला. कि. क.. एक आर्ट है, एक कला है! ओ मेरी जान तेरा यूं बार बार गिरना, तो गलत बात है, अपने हड्डीयोंको को संकट में लाना, तो गलत बात है, Please get well soon!

मदनबाण 15/12/2014 - 16:04
तुमची गती किती ही असू शकते पण निदान नीट पडण्यासाठी ६०-७० किमी वेगाने चालणारे वाहन तुमच्याकडे हवेच हवे. डोक्यावर कायम हेल्मेट असावे (नाही तर हे पडणे तुमचे शेवटचेच पडणे होऊ शकते) हे चुकुन सुद्धा पुणेकरांना समजवण्याचा प्रयत्न करु नका ! :P स्वहित आणि आत्मरक्षा /सुरक्षा हा विषय त्यांना समजण्या पलिकडचा आहे, असे हल्लीच मिपावर झालेल्या चर्चेतुन मला उमगले आहे ! ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मेक इन इंडिया' महत्त्वाकांक्षेला टाचणी!

योगी९०० 16/12/2014 - 12:53
शारिरीक जास्त वेळा पडलो नाही पण "तोंडावर पडलो किंवा आपटलो" असे खूप वेळा झाले आहे... पडण्यावरून गडकर्‍यांच्या एक लेख आठवला. बाळकराम का तिंबूनाना यापैकी कोणाचे तरी वडील एकदम विक्षिप्त असतात. ते एकदा जिन्यावरून पडतात तर जिन्यावर राग काढण्यासाठी .."पाड पाड मला ..बघतोच किती वेळा पाडतोस ते" असे म्हणून मुद्दाम त्याच जिन्यावरून ४-५ वेळा पडून घेतात..(आणि शेवटी हॉस्पिटलात जातात). गडकर्‍यांनी या प्रसंगाचे छान वर्णन केले होते. बाकी लेख आवडला हे सांगायला विसरलोच..

सचिन काळे 11/07/2017 - 16:53
मी लक्षात रहाण्याएवढं कधी पडलो नाही, पण कल्याण स्टेशनवर भरगच्च भरलेल्या कर्जत गाडीतून उतरताना धक्काबुक्कीमध्ये एका टोणग्याचा पाय माझ्या डाव्या पायावर पडला आणि माझ्या पायात वाटीवाला चामड्याचा बूट असूनसुद्धा आतमध्ये माझे पाऊल अक्षरशः नाजूक फुलासारखे कुस्करले गेले. पाऊलातील बोटांची हाडे आतल्याआत एकमेकांवर घासली गेली आणि त्यांना स्क्रेचेस आले. चांगला महिनाभर घरी बसावे लागले होते. घरात ह्या खोलीतून त्याखोलीत जाताना सरळ न जाता खोलीच्या चारही भितींचा हाताने आधार घेत घेत पूर्ण वळसा घालत घालत जावे लागत असे.

ट्रेड मार्क 11/07/2017 - 23:53
मी पण खूप वेळा पडलो आहे. डोक्याला २ ठिकाणी खोक, भुवईवर टाके, ओठावर आतून बाहेरून टाके, कॉलर बोन फ्रॅक्चर, उजव्या हाताची दोन्ही हाडे पूर्ण मोडलेली, पावलाला फ्रॅक्चर, म -८० चा एक्सेल घुसल्याने पाठीला झालेली ८ इंच मोठी जखम, हाताच्या एका बोटाचे मीच मारलेल्या कोयत्याने झालेले उभे २ भाग (नशीब हाड शाबूत राहिलं), रेझर ब्लेड माझ्याचमुळे चुकून हाताच्या शिरेवर लागल्याने न थांबणारे रक्त ई उल्लेख करण्याजोग्या आहेत. दुचाकी व कार मध्ये बरेच अपघात झाले पण नशिबाने फारसं लागलं नाही. काही काही अपघात तर फारच विचित्र आणि गमतीशीर होते तर काही सहनशक्तीची परिसीमा बघणारे होते. उजव्या हाताची हाडे एका डोंगरावर फ्रॅक्चर झाली. सकाळी १० वाजता झालेलं फ्रॅक्चर आम्ही तसेच डोंगर उतरून खाली आलो, पुढे चालत स्टेशनवर आणि लोकल मधून घरी. रविवार संध्याकाळ असल्याने डॉक्टर आणि एक्स-रे शोधत पायपीट असं करत करत रात्री १० वाजता प्लास्टर घातलं.

In reply to by टवाळ कार्टा

दशानन 15/12/2014 - 12:25
आज सकाळी फेसबुक वर खालील कमेंट दिली होती ;)
"मी प्रेमात पडणे व प्रेमभंग यावर एवढे लिहले मिसळपाव या साईटवर की एका वाचक मित्राने लिहले होते "राजे, तुमची मोनोपॉली झाली आहे प्रेमभंग हा विषय. नवीन रक्ताला वाव दया" तेव्हा पासून तो विषय सोडला! "

In reply to by दशानन

जेपी 15/12/2014 - 12:24
प्रेमात 'पडल' तर ठिक आहे ,पण 'आपटल' तर.... "तु पारो झाल्यावर,मी देवदास झालो, चंद्रमुखीच्या शोधात,जिंदगी बरबाद केलो" अशी अवस्था होऊ शकते. *wink*

पैसा 15/12/2014 - 13:04
परवा फेसबुकावर तुमचा पराक्रम पाहिला. टाईप करण्याइतपत हात जागेवर आला का?

In reply to by पैसा

दशानन 15/12/2014 - 13:09
डावा हात हातात आला आहे, उजव्याची ३ बोटे काम करू लागले आहेत. पण सर्व पार्ट व्यवस्थित जागेवर येण्यासाठी १५ दिवस लागतील... बाकी ऑल ओके! :D

In reply to by दशानन

पैसा 15/12/2014 - 13:12
कोण तरी डॉक्टरने सांगा प्लीज, आपल्या शरीरात एकूण किती हाडे असतात, म्हणजे या दशाननाला अजून किती वेळा हॉस्पिटच्या वार्‍या करायचा फर्स्ट टैम चान्स आहे? रिपीट लक्षात घेतलेले नाही! :D

In reply to by पैसा

शरिरात २०६ हाडं असतातं. बोले तो २०६ टाईप का सिर्फ हड्डी होता है! तोडते वक्त सोच्ते थे क्या =)) (रेफ्रन्स मुण्णाभाई येम.बी.बी.येस. =)) )

In reply to by कॅप्टन जॅक स्पॅरो

दशानन 15/12/2014 - 13:20
आयला! यातील माझी बघा... नाक, दोन खांदे, उजवा हात, एकदा डावा हात, एकदा दोन्ही हात, एका गुढगा.. डावा, एकदा उजवा पूर्ण पाय (तीन हाडे असतात, तिन्ही) तळपाय घे तुटण्यासाठीच निर्माण झालेले असतात म्हणून ते जमेत धरले नाही. एकदा कंबर, डोक्यावर १६ टाके आहेत पण कवटीला काय झाले असेल का नाही ते माहिती नाही म्हणून ती पण मोजत नाही. =)) =)) :D

In reply to by दशानन

=)) तुमचा ऑर्थोपेडिक्स डॉक्टर सगळ्यांना आमचा नेहेमीचा पेशंट आहे असं सांगत असेल ना? =)) तुमची हिस्टरी बघता फक्त जिभेचं हाड जागेवर आहे =)) ह.घ्या.

@दशानन आपसे गिरा हुआ इन्सान आज तक नै देखा =)). काळजी घ्या. गेट वेल सुन!!! आणि दहाच्या दहा डोक्यांना एक एक हेल्मेट घ्या =))

In reply to by कॅप्टन जॅक स्पॅरो

दशानन 15/12/2014 - 13:26
=)) अनिल यादव नावाचा माझा दिल्लीत एक मित्र होता, त्याने जानेवारी २००५ ला पहिला अपघात करून घेतला ;) पाय तुटला, सलग त्या वर्षी त्याने त्याच जागी ३ वेळा अपघात करून घेतला ;) व टोटल सहा हाडे त्याची त्या वर्षी मोडली होती :D

आयुर्हित 15/12/2014 - 14:33
आपण लिहिलेल्या वाक्यावरून मला मै तेरा हिरो आठवला. कि. क.. एक आर्ट है, एक कला है! ओ मेरी जान तेरा यूं बार बार गिरना, तो गलत बात है, अपने हड्डीयोंको को संकट में लाना, तो गलत बात है, Please get well soon!

मदनबाण 15/12/2014 - 16:04
तुमची गती किती ही असू शकते पण निदान नीट पडण्यासाठी ६०-७० किमी वेगाने चालणारे वाहन तुमच्याकडे हवेच हवे. डोक्यावर कायम हेल्मेट असावे (नाही तर हे पडणे तुमचे शेवटचेच पडणे होऊ शकते) हे चुकुन सुद्धा पुणेकरांना समजवण्याचा प्रयत्न करु नका ! :P स्वहित आणि आत्मरक्षा /सुरक्षा हा विषय त्यांना समजण्या पलिकडचा आहे, असे हल्लीच मिपावर झालेल्या चर्चेतुन मला उमगले आहे ! ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मेक इन इंडिया' महत्त्वाकांक्षेला टाचणी!

योगी९०० 16/12/2014 - 12:53
शारिरीक जास्त वेळा पडलो नाही पण "तोंडावर पडलो किंवा आपटलो" असे खूप वेळा झाले आहे... पडण्यावरून गडकर्‍यांच्या एक लेख आठवला. बाळकराम का तिंबूनाना यापैकी कोणाचे तरी वडील एकदम विक्षिप्त असतात. ते एकदा जिन्यावरून पडतात तर जिन्यावर राग काढण्यासाठी .."पाड पाड मला ..बघतोच किती वेळा पाडतोस ते" असे म्हणून मुद्दाम त्याच जिन्यावरून ४-५ वेळा पडून घेतात..(आणि शेवटी हॉस्पिटलात जातात). गडकर्‍यांनी या प्रसंगाचे छान वर्णन केले होते. बाकी लेख आवडला हे सांगायला विसरलोच..

सचिन काळे 11/07/2017 - 16:53
मी लक्षात रहाण्याएवढं कधी पडलो नाही, पण कल्याण स्टेशनवर भरगच्च भरलेल्या कर्जत गाडीतून उतरताना धक्काबुक्कीमध्ये एका टोणग्याचा पाय माझ्या डाव्या पायावर पडला आणि माझ्या पायात वाटीवाला चामड्याचा बूट असूनसुद्धा आतमध्ये माझे पाऊल अक्षरशः नाजूक फुलासारखे कुस्करले गेले. पाऊलातील बोटांची हाडे आतल्याआत एकमेकांवर घासली गेली आणि त्यांना स्क्रेचेस आले. चांगला महिनाभर घरी बसावे लागले होते. घरात ह्या खोलीतून त्याखोलीत जाताना सरळ न जाता खोलीच्या चारही भितींचा हाताने आधार घेत घेत पूर्ण वळसा घालत घालत जावे लागत असे.

ट्रेड मार्क 11/07/2017 - 23:53
मी पण खूप वेळा पडलो आहे. डोक्याला २ ठिकाणी खोक, भुवईवर टाके, ओठावर आतून बाहेरून टाके, कॉलर बोन फ्रॅक्चर, उजव्या हाताची दोन्ही हाडे पूर्ण मोडलेली, पावलाला फ्रॅक्चर, म -८० चा एक्सेल घुसल्याने पाठीला झालेली ८ इंच मोठी जखम, हाताच्या एका बोटाचे मीच मारलेल्या कोयत्याने झालेले उभे २ भाग (नशीब हाड शाबूत राहिलं), रेझर ब्लेड माझ्याचमुळे चुकून हाताच्या शिरेवर लागल्याने न थांबणारे रक्त ई उल्लेख करण्याजोग्या आहेत. दुचाकी व कार मध्ये बरेच अपघात झाले पण नशिबाने फारसं लागलं नाही. काही काही अपघात तर फारच विचित्र आणि गमतीशीर होते तर काही सहनशक्तीची परिसीमा बघणारे होते. उजव्या हाताची हाडे एका डोंगरावर फ्रॅक्चर झाली. सकाळी १० वाजता झालेलं फ्रॅक्चर आम्ही तसेच डोंगर उतरून खाली आलो, पुढे चालत स्टेशनवर आणि लोकल मधून घरी. रविवार संध्याकाळ असल्याने डॉक्टर आणि एक्स-रे शोधत पायपीट असं करत करत रात्री १० वाजता प्लास्टर घातलं.
दुसरा कोणी पडला तर त्याच्याकडे पाहून फिदीफिदी हसण्याची आपल्याकडे वाईट सवय आहे. पण त्यांना पाडणाऱ्या व्यक्तीने घेतलेले कष्ट दिसत नसतात असे माझे स्पष्ट मत आहे म्हणून मी “पडणे” एक कला हा लेख लिहितो आहे. सतत पडण्याची माझी दीर्घकालीन वाटचाल आहे, मी रस्तावर पडलो आहे, पाण्यात पडलो आहे, डोंगरावर पडलो, स्कूटर, बाईक, कार मधून देखील पडलो आहे, तसेच अनेक वेळा खड्यात देखील पडलो आहे, तसेच एकदा हवेतून देखील पडलो आहे.

निमंत्रण- पुण्यातल्या एका पुस्तक प्रकाशनाचे

खेडूत ·

या अशा माणसांचे आपल्या समाजाला फार आवश्यकता आहे. मुलभूत गोष्टी शिकण्यासाठी या गोष्टी अत्यंत आवश्यक असल्यामुळे मी या माणसाचे अभिनंदन करण्याऐवजी आभार मानतो. त्याचे उपकारच आहेत आपल्यावर.....

In reply to by विजुभाऊ

खेडूत 11/12/2014 - 13:02
एस एम एस (SMS) नोंदणी एस एम एस (SMS) द्वारे नोंदणी करता येइल. ग्राहकास स्वतः नोंदणीकृत शाळा/दुकान/कार्यालयात जावून घ्यावा लागेल. नोंदणीकृत दुकाने/कार्यालये/शाळा सध्या फक्त पुणे व सांगली येथे आहेत. एस एम एस (SMS) द्वारे नोंदणी साठी: १. "joymetry book registration" असे टाईप करून, त्याखाली आपले नाव, परिसराचे नाव व शहराचे नाव खालील पैकी कोणत्याही क्रमांकावर पाठवावे. ९८८१४ ६८००३, ८४४६२ ७९००५, ८१४९२ २४५०४, ८६० ५०० २४११ २. नोंदणी होताच आपल्याला "ग्राहक क्रमांकाचा" एस एम एस (SMS) येइल. कृपया हा एस एम एस (SMS) जपून ठेवावा, हि विनंती. ३. पुस्तक प्रकाशित होताच आपल्याला एस एम एस (SMS) येइल, ज्यात पुस्तक विक्रीची ठिकाणे असतील . ४. "ग्राहक क्रमांकाचा" एस एम एस (SMS) विकत घेताना दाखवून आपण पुस्तक घेवू शकता. ५. पुस्तक घेतानाच पैसे द्यायचे आहेत . घरपोच प्रत हवी असल्यास बुकगंगा येथे पुस्तक विक्रीला आहे. तेथे (रु. १२०/-) पुस्तक घेता येईल.

In reply to by खेडूत

सतिश गावडे 12/12/2014 - 09:40
बुकगंगा येथे पुस्तक विक्रीला आहे. तेथे (रु. १२०/-) पुस्तक घेता येईल.
बुकगंगावर हे पुस्तक रु. १४० ला आहे. अर्थात तरीही ऑर्डर केले आहेच. :)

भिंगरी 11/12/2014 - 14:37
ठाण्यात लवकर येईल तर बरं होईल. नातवंडांना नविन वर्षाची भेट देता येईल.

कलंत्री 12/12/2014 - 09:20
विनोबांनी एकदा असे सांगितले होते की त्यांना कोठल्यातरी परग्रहावर जावे लागले, तेथे कोणतेही मणूष्य प्राण्याचा सहवास नसलातरी, विनोबा फक्त दोनच पुस्तके घेऊन जातील. एक इसापनितीचे पुस्तक आणि दुसरे म्हणजे भूमितीचे पुस्तक. या दोनच पुस्तकाच्या चिंतनात त्यांना काहीही कमी पडणार नाही.

या अशा माणसांचे आपल्या समाजाला फार आवश्यकता आहे. मुलभूत गोष्टी शिकण्यासाठी या गोष्टी अत्यंत आवश्यक असल्यामुळे मी या माणसाचे अभिनंदन करण्याऐवजी आभार मानतो. त्याचे उपकारच आहेत आपल्यावर.....

In reply to by विजुभाऊ

खेडूत 11/12/2014 - 13:02
एस एम एस (SMS) नोंदणी एस एम एस (SMS) द्वारे नोंदणी करता येइल. ग्राहकास स्वतः नोंदणीकृत शाळा/दुकान/कार्यालयात जावून घ्यावा लागेल. नोंदणीकृत दुकाने/कार्यालये/शाळा सध्या फक्त पुणे व सांगली येथे आहेत. एस एम एस (SMS) द्वारे नोंदणी साठी: १. "joymetry book registration" असे टाईप करून, त्याखाली आपले नाव, परिसराचे नाव व शहराचे नाव खालील पैकी कोणत्याही क्रमांकावर पाठवावे. ९८८१४ ६८००३, ८४४६२ ७९००५, ८१४९२ २४५०४, ८६० ५०० २४११ २. नोंदणी होताच आपल्याला "ग्राहक क्रमांकाचा" एस एम एस (SMS) येइल. कृपया हा एस एम एस (SMS) जपून ठेवावा, हि विनंती. ३. पुस्तक प्रकाशित होताच आपल्याला एस एम एस (SMS) येइल, ज्यात पुस्तक विक्रीची ठिकाणे असतील . ४. "ग्राहक क्रमांकाचा" एस एम एस (SMS) विकत घेताना दाखवून आपण पुस्तक घेवू शकता. ५. पुस्तक घेतानाच पैसे द्यायचे आहेत . घरपोच प्रत हवी असल्यास बुकगंगा येथे पुस्तक विक्रीला आहे. तेथे (रु. १२०/-) पुस्तक घेता येईल.

In reply to by खेडूत

सतिश गावडे 12/12/2014 - 09:40
बुकगंगा येथे पुस्तक विक्रीला आहे. तेथे (रु. १२०/-) पुस्तक घेता येईल.
बुकगंगावर हे पुस्तक रु. १४० ला आहे. अर्थात तरीही ऑर्डर केले आहेच. :)

भिंगरी 11/12/2014 - 14:37
ठाण्यात लवकर येईल तर बरं होईल. नातवंडांना नविन वर्षाची भेट देता येईल.

कलंत्री 12/12/2014 - 09:20
विनोबांनी एकदा असे सांगितले होते की त्यांना कोठल्यातरी परग्रहावर जावे लागले, तेथे कोणतेही मणूष्य प्राण्याचा सहवास नसलातरी, विनोबा फक्त दोनच पुस्तके घेऊन जातील. एक इसापनितीचे पुस्तक आणि दुसरे म्हणजे भूमितीचे पुस्तक. या दोनच पुस्तकाच्या चिंतनात त्यांना काहीही कमी पडणार नाही.
कुठल्याही शाळेत जावं. पाचवीच्या पुढील हाताला लागेल त्या पोराला विचारावं, ‘'भीती वाटते असा तुझ्या अभ्यासातला विषय कुठला?'' समोरून ‘गणित’ असं उत्तर आलं नाही तर आपल्याला त्या पोराचीच भीती वाटू लागेल ! गणित-भूमिती सारख्या ‘डेंजर’ विषयांनी आपलं कोवळं बालजीवन किती खडतर केलं होतं, हे प्रत्येकाने आठवून पाहावं ! ‘भित्यापाठी ब्रह्मराक्षस’ म्हणतात त्याप्रमाणे आम्ही गणित-भूमिती विषयांना घाबरून त्यापासून दूर पळत राहिलो. गावाकडच्या विद्यार्थ्याना जणू विज्ञान -इंग्रजी व गणित म्हणजे पारंपारिक शत्रूच वाटत.

छायाचित्रणकलेच्या १७५ व्या वाढदिवसानिमित्त स्पर्धा क्र. ४: उत्सव प्रकाशाचा: निकाल

संपादक मंडळ ·

मस्तानी 04/12/2014 - 00:45
धन्यवाद ! पुढच्या स्पर्धेत भाग घेण्याचा उत्साह नक्कीच वाढला प्रतिसादाने ! एक छोटी शंका : मोबाईल ने काढलेले छायाचित्र स्पर्धेत सहभागी करणार नव्हतात असे प्रथम वाटले होते पण नियमावलीत उल्लेखआहे की प्रवेशिका म्हणून मोबाईल ने काढलेले छायाचित्र चलेल. पण मग मेघनाद यांचे चित्र का नाही धरले गेले मतदानात? त्यांनी तसा प्रश्न विचारालाही होता.

In reply to by मस्तानी

पैसा 07/12/2014 - 21:06
लक्षात येताच ताबडतोब मेघनाद यांची प्रवेशिका शेवट अ‍ॅड केली आहे. मोबाईलवरच्या छायाचित्रांसाठी खास स्पर्धा घ्यायचा विचार आहेच. पण तोपर्यंत या स्पर्धेत निर्णय करायचे काम वाचकांवरच सोपवले आहे त्यामुळे मोबाईल किंवा कॅमेरा कशानेही काढलेले फोटो देता येतील.

मस्तानी 04/12/2014 - 00:45
धन्यवाद ! पुढच्या स्पर्धेत भाग घेण्याचा उत्साह नक्कीच वाढला प्रतिसादाने ! एक छोटी शंका : मोबाईल ने काढलेले छायाचित्र स्पर्धेत सहभागी करणार नव्हतात असे प्रथम वाटले होते पण नियमावलीत उल्लेखआहे की प्रवेशिका म्हणून मोबाईल ने काढलेले छायाचित्र चलेल. पण मग मेघनाद यांचे चित्र का नाही धरले गेले मतदानात? त्यांनी तसा प्रश्न विचारालाही होता.

In reply to by मस्तानी

पैसा 07/12/2014 - 21:06
लक्षात येताच ताबडतोब मेघनाद यांची प्रवेशिका शेवट अ‍ॅड केली आहे. मोबाईलवरच्या छायाचित्रांसाठी खास स्पर्धा घ्यायचा विचार आहेच. पण तोपर्यंत या स्पर्धेत निर्णय करायचे काम वाचकांवरच सोपवले आहे त्यामुळे मोबाईल किंवा कॅमेरा कशानेही काढलेले फोटो देता येतील.
http://www.misalpav.com/node/29297 छायाचित्रणकलेच्या १७५ व्या वाढदिवसानिमित्त स्पर्धा क्र. ४: उत्सव प्रकाशाचा *** नमस्कार मंडळी! चौथ्या स्पर्धेचा निकाल तुमच्याहाती देताना अतिशय आनंद होत आहे. या वेळी स्पर्धेची तसेच मतदानाची मुदत जास्त ठेवली होती. अपेक्षेप्रमाणे स्पर्धेला उत्तम प्रतिसाद मिळाला, तसेच सर्व सदस्यांनी उत्साहाने मतदानही केले. काही अपरिहार्य कारणामुळे निकाल प्रत्यक्ष घोषित करायला जरा उशीर होत आहे. तरी क्षमस्व! सर्व स्पर्धक तसेच विजेत्यांचे अभिनंदन! पुढची स्पर्धा पाठोपाठ घोषित करत आहोत. विषयाबद्दल तसेच नियम बदलण्याबद्दल काही सूचना असतील तर जरूर कळवा. विजेते छायाचित्र क्र.

<< पंगत- नवमीपाकरांची - भाग १>>>

जेपी ·

हॉटेलात आल्याआल्या "तुम्हाला १ संदेश आला आहे" अशी पाटी दिसली आणी काळजात धस्स ! झाल. ( या व्यनी चा हल्ली मि धसकाच घेतलाय. सारखी भिती वाटते संम चा तंबी देणारा निरोप आला कि काय
ख्या ख्या ख्या....... ;-) अवांतर- जरा मोठा भाग टाक रे... पुढचं आंदोलन कधी?

आपले तर ठरले होते ना? की नक्की काही झाल्याशिवाय इथे काही टाकायचे नाही म्हणून... कुणाची दात-दुखी ऐनवेळी सुरु होईल, ते सांगता येत नाही. असो, संध्याकाळी भेटूच...

अजया 06/11/2014 - 12:53
हॉटेलात आल्याआल्या "तुम्हाला १ संदेश आला आहे" अशी पाटी दिसली आणी काळजात धस्स ! झाल. ( या व्यनी चा हल्ली मि धसकाच घेतलाय. सारखी भिती वाटते संम चा तंबी देणारा निरोप आला कि काय)
जेपी भौना वाटदिवसाच्या शुबेच्चा अाणि पुस्प्गुच्च!! =))

In reply to by टवाळ कार्टा

स्वप्नज 06/11/2014 - 17:45
टकाजी, संपादकीय म्हणायचे असेल तर ५ * लिहा ***** असे. *** म्हणजे ३ अक्षरी शब्द वाटतो. बादवे *** मधला तिसरा * दीर्घ ना हो....

गवि 06/11/2014 - 12:59
तंबी वापरा धागा लांबवा... आय मीन धागा वाचवा..

In reply to by जेपी

>>>>> पुडच्या भागात वाट लावु का संमची. जेपी इकडे तिकडे वेळ घालवन्यापेक्षा. चांगलं काहीतरी लिहा. पाहा कसं जमतं ते ! -दिलीप बिरुटे.

कंजूस 06/11/2014 - 19:02
कुटं कुटं भेटायचं ,कुणाकुणाची वाट लावायची, काही गुप्त फावण्यांना व्यनी०कुरून बुलवून फिटा बांधणार, घाम-फुटल-छाप-जबर्या-मेन्यु बी हाय, फारच गूढ हुत चाललंया फंगत-परकरण. यिक इचारतो. मुंब्हई -फुणेकर यिणार म्हंजी कार्ल्याला हाय का? नवमिपाकऱ्हांची सोभा न्हाई ना करणार मुरल्याली लोकं? अगुदर तारीक कळीवल्यास तय्यारी कुरून ठिवतो.{आपला नम्र की काय कदी लिवतात ते }किरपाभिलाषी कंजूस.

कंजूस 06/11/2014 - 20:17
आमची ऱ्हास ऱ्हुच्चिक.हाकडि धेखा लेकिन न्हांगी न्हाई धेखा ।या सहयादऱ्हीच्या धुंड्या धुंड्याखाली असतोया हाम्ही .घाम फुटला तर पंखा हाई, न्हांगी ल्हागली तर हिलिकोपटरच बुलवावं ल्हागतंया .

@ जेपी:- सरजी,कसली पंगत ? केंव्हा होणार आहे ? कुठे होणार आहे ? कोणकोण येणार आहे ? मुवि:- जेपी, आजुन काहि पुर्ण तयारी झाली नाहि.मी आणी पुणेकर अत्रुप्त आत्मा आयोजक आहोत. आज रात्री माझी अत्रुप्त आत्मा यांच्या सोबत (प्लँचेट नावाच्या http://www.sherv.net/cm/emoticons/christian/small-angel-smiley-emoticon.gif प्लॅन चॅटवर) मिटींग आहे >>> असं पायजे! :D आंम्ही प्लँचेटवर(बोलावले तर.. ;) ) भेटतो..! http://www.sherv.net/cm/emoticons/rage/troll-typing-by-feet-smiley-emoticon.gif

In reply to by खटपट्या

सतिश गावडे 07/11/2014 - 00:15
अहो ते स्वतःच अत्रुप्त आत्मा आहेत. भुताटकी आणायला त्यांना काही विशेष काही करावे लागत असेल असं वाटत नाही. भुतांना बोलवायचे दोन चार मंत्रही त्यांना माहिती असतील. :)

चांगलं येतंय, आवडतंय. भाग अजून थोडे मोठे टाकता येतील तर बघा.... अवांतरः तुम्ही दिलेल्या लिंका वापरून माझेच ते पूर्वीचे दोन भाग आज बर्‍याच काळानंतर वाचले. मिपावरच्या आता नसलेल्या, असलेल्या आणि असून दुरावलेल्या मित्रांच्या आठवणीने मन खूप सुखावलं! एखाद्या खूप जुन्या अत्तराचा कडवट-गोड वास घेतांना मन सुखावतं, तसंच! तो अनुभव दिल्याबद्दल अनेक धन्यवाद!!

In reply to by पिवळा डांबिस

स्पंदना 07/11/2014 - 03:24
अतिशय सुरेख प्रतिसाद. बघा जेपी हे अस लिहायच असत, तुमच्या धाग्यातल्या लेखणापेक्षा हा प्रतिसाद अतिशय सुंदर वाटला. शिका जरा, आणि लिहा असल काहीतरी. नाहीतर एका दिवसात स्टार बनायच्या कल्पनाविश्वात खरोखरचे तारे दिसायचे.

जेपी 07/11/2014 - 10:18
१)जेपी भौना वाटदिवसाच्या शुबेच्चा अाणि पुस्प्गुच्च!! २)जेपी इकडे तिकडे वेळ घालवन्यापेक्षा. चांगलं काहीतरी लिहा. पाहा कसं जमतं ते ! -दिलीप बिरुटे. ३) वल्लीदा चा प्रतिसाद काढला गेला. जरा स्पष्टच बोला की नेमक काय चुकल. आडुन बोलायची सवय नाही , त्यामुळे आडुन बोललेले कळ्त पण नाही. आणखीन एक. प्रतिसाद आवडला. aparna akshay - Fri, 07/11/2014 - 03:24 अतिशय सुरेख प्रतिसाद. मलाही प्रतिसाद आवडला. बघा जेपी हे अस लिहायच असत, हम्म, पिडां काकाला जितका अनुभव आसेल तेव्हढ माझ वय हि नाहि. तुमच्या धाग्यातल्या लेखणापेक्षा हा प्रतिसाद अतिशय सुंदर वाटला. बरोबर आहे. पण सगळ्यानां चागंल लिहिता यायला पायजे आस काहि नसत ना. शिका जरा, आणि लिहा असल काहीतरी. हम्म प्रयत्न करतो. नाहीतर एका दिवसात स्टार बनायच्या कल्पनाविश्वात खरोखरचे तारे दिसायचे. याचा आणी लेखाचा काय सबंध. स्टार लोकांना ईथे लिहायसाठी काय मानधन मिळत का ?

जेपी 08/11/2014 - 07:39
दुसर्याच्या शेकोटीवर शेकत बसु नये.भडका उडाल्यास पोळण्याचा संभव असतो. जमल्यास स्वत: शेकोटी पेटवावी पायजे असल्यास लाकड (पक्षी-काड्या) घेऊन येतो.

उगाचच शेकोट्या पेटवायची जरूर नाही. जेपींचा हा पहिला भाग आम्हाला आवडला आहे. किंबहुना ते पुढचे भाग कधी टाकतात या प्रतिक्षेत आम्ही आहोत. बाकी प्रत्येक लेखकाची स्टाईल निरनिराळी असते. अपर्णाने केलेल्या सूचना या कळकळीने केल्यात असं आम्हाला वाटलं (आता कोल्हापूरकरीण असल्याने जरा तिखट थोडं जास्त असायचंच!! ;) त्याला विलाज न्हायी!!) तेंव्हा जेपी, तुम्ही या प्रतिसादांच्या युद्धात न गुंतता पुढले भाग लवकर टाकावेत हे उत्तम! प्रतिक्षेत आहे....

एस 09/11/2014 - 22:56
अच्छा असंय होय? मला आधी द्वितिया, तृतिया, चतुर्थी,..., अष्टमी, असली 'नवमी'ची पंगत वाटली! नवमीला पाखरं बोलावलीत की काय अशा धास्तीनेच धागा उघडला! ;-)

हॉटेलात आल्याआल्या "तुम्हाला १ संदेश आला आहे" अशी पाटी दिसली आणी काळजात धस्स ! झाल. ( या व्यनी चा हल्ली मि धसकाच घेतलाय. सारखी भिती वाटते संम चा तंबी देणारा निरोप आला कि काय
ख्या ख्या ख्या....... ;-) अवांतर- जरा मोठा भाग टाक रे... पुढचं आंदोलन कधी?

आपले तर ठरले होते ना? की नक्की काही झाल्याशिवाय इथे काही टाकायचे नाही म्हणून... कुणाची दात-दुखी ऐनवेळी सुरु होईल, ते सांगता येत नाही. असो, संध्याकाळी भेटूच...

अजया 06/11/2014 - 12:53
हॉटेलात आल्याआल्या "तुम्हाला १ संदेश आला आहे" अशी पाटी दिसली आणी काळजात धस्स ! झाल. ( या व्यनी चा हल्ली मि धसकाच घेतलाय. सारखी भिती वाटते संम चा तंबी देणारा निरोप आला कि काय)
जेपी भौना वाटदिवसाच्या शुबेच्चा अाणि पुस्प्गुच्च!! =))

In reply to by टवाळ कार्टा

स्वप्नज 06/11/2014 - 17:45
टकाजी, संपादकीय म्हणायचे असेल तर ५ * लिहा ***** असे. *** म्हणजे ३ अक्षरी शब्द वाटतो. बादवे *** मधला तिसरा * दीर्घ ना हो....

गवि 06/11/2014 - 12:59
तंबी वापरा धागा लांबवा... आय मीन धागा वाचवा..

In reply to by जेपी

>>>>> पुडच्या भागात वाट लावु का संमची. जेपी इकडे तिकडे वेळ घालवन्यापेक्षा. चांगलं काहीतरी लिहा. पाहा कसं जमतं ते ! -दिलीप बिरुटे.

कंजूस 06/11/2014 - 19:02
कुटं कुटं भेटायचं ,कुणाकुणाची वाट लावायची, काही गुप्त फावण्यांना व्यनी०कुरून बुलवून फिटा बांधणार, घाम-फुटल-छाप-जबर्या-मेन्यु बी हाय, फारच गूढ हुत चाललंया फंगत-परकरण. यिक इचारतो. मुंब्हई -फुणेकर यिणार म्हंजी कार्ल्याला हाय का? नवमिपाकऱ्हांची सोभा न्हाई ना करणार मुरल्याली लोकं? अगुदर तारीक कळीवल्यास तय्यारी कुरून ठिवतो.{आपला नम्र की काय कदी लिवतात ते }किरपाभिलाषी कंजूस.

कंजूस 06/11/2014 - 20:17
आमची ऱ्हास ऱ्हुच्चिक.हाकडि धेखा लेकिन न्हांगी न्हाई धेखा ।या सहयादऱ्हीच्या धुंड्या धुंड्याखाली असतोया हाम्ही .घाम फुटला तर पंखा हाई, न्हांगी ल्हागली तर हिलिकोपटरच बुलवावं ल्हागतंया .

@ जेपी:- सरजी,कसली पंगत ? केंव्हा होणार आहे ? कुठे होणार आहे ? कोणकोण येणार आहे ? मुवि:- जेपी, आजुन काहि पुर्ण तयारी झाली नाहि.मी आणी पुणेकर अत्रुप्त आत्मा आयोजक आहोत. आज रात्री माझी अत्रुप्त आत्मा यांच्या सोबत (प्लँचेट नावाच्या http://www.sherv.net/cm/emoticons/christian/small-angel-smiley-emoticon.gif प्लॅन चॅटवर) मिटींग आहे >>> असं पायजे! :D आंम्ही प्लँचेटवर(बोलावले तर.. ;) ) भेटतो..! http://www.sherv.net/cm/emoticons/rage/troll-typing-by-feet-smiley-emoticon.gif

In reply to by खटपट्या

सतिश गावडे 07/11/2014 - 00:15
अहो ते स्वतःच अत्रुप्त आत्मा आहेत. भुताटकी आणायला त्यांना काही विशेष काही करावे लागत असेल असं वाटत नाही. भुतांना बोलवायचे दोन चार मंत्रही त्यांना माहिती असतील. :)

चांगलं येतंय, आवडतंय. भाग अजून थोडे मोठे टाकता येतील तर बघा.... अवांतरः तुम्ही दिलेल्या लिंका वापरून माझेच ते पूर्वीचे दोन भाग आज बर्‍याच काळानंतर वाचले. मिपावरच्या आता नसलेल्या, असलेल्या आणि असून दुरावलेल्या मित्रांच्या आठवणीने मन खूप सुखावलं! एखाद्या खूप जुन्या अत्तराचा कडवट-गोड वास घेतांना मन सुखावतं, तसंच! तो अनुभव दिल्याबद्दल अनेक धन्यवाद!!

In reply to by पिवळा डांबिस

स्पंदना 07/11/2014 - 03:24
अतिशय सुरेख प्रतिसाद. बघा जेपी हे अस लिहायच असत, तुमच्या धाग्यातल्या लेखणापेक्षा हा प्रतिसाद अतिशय सुंदर वाटला. शिका जरा, आणि लिहा असल काहीतरी. नाहीतर एका दिवसात स्टार बनायच्या कल्पनाविश्वात खरोखरचे तारे दिसायचे.

जेपी 07/11/2014 - 10:18
१)जेपी भौना वाटदिवसाच्या शुबेच्चा अाणि पुस्प्गुच्च!! २)जेपी इकडे तिकडे वेळ घालवन्यापेक्षा. चांगलं काहीतरी लिहा. पाहा कसं जमतं ते ! -दिलीप बिरुटे. ३) वल्लीदा चा प्रतिसाद काढला गेला. जरा स्पष्टच बोला की नेमक काय चुकल. आडुन बोलायची सवय नाही , त्यामुळे आडुन बोललेले कळ्त पण नाही. आणखीन एक. प्रतिसाद आवडला. aparna akshay - Fri, 07/11/2014 - 03:24 अतिशय सुरेख प्रतिसाद. मलाही प्रतिसाद आवडला. बघा जेपी हे अस लिहायच असत, हम्म, पिडां काकाला जितका अनुभव आसेल तेव्हढ माझ वय हि नाहि. तुमच्या धाग्यातल्या लेखणापेक्षा हा प्रतिसाद अतिशय सुंदर वाटला. बरोबर आहे. पण सगळ्यानां चागंल लिहिता यायला पायजे आस काहि नसत ना. शिका जरा, आणि लिहा असल काहीतरी. हम्म प्रयत्न करतो. नाहीतर एका दिवसात स्टार बनायच्या कल्पनाविश्वात खरोखरचे तारे दिसायचे. याचा आणी लेखाचा काय सबंध. स्टार लोकांना ईथे लिहायसाठी काय मानधन मिळत का ?

जेपी 08/11/2014 - 07:39
दुसर्याच्या शेकोटीवर शेकत बसु नये.भडका उडाल्यास पोळण्याचा संभव असतो. जमल्यास स्वत: शेकोटी पेटवावी पायजे असल्यास लाकड (पक्षी-काड्या) घेऊन येतो.

उगाचच शेकोट्या पेटवायची जरूर नाही. जेपींचा हा पहिला भाग आम्हाला आवडला आहे. किंबहुना ते पुढचे भाग कधी टाकतात या प्रतिक्षेत आम्ही आहोत. बाकी प्रत्येक लेखकाची स्टाईल निरनिराळी असते. अपर्णाने केलेल्या सूचना या कळकळीने केल्यात असं आम्हाला वाटलं (आता कोल्हापूरकरीण असल्याने जरा तिखट थोडं जास्त असायचंच!! ;) त्याला विलाज न्हायी!!) तेंव्हा जेपी, तुम्ही या प्रतिसादांच्या युद्धात न गुंतता पुढले भाग लवकर टाकावेत हे उत्तम! प्रतिक्षेत आहे....

एस 09/11/2014 - 22:56
अच्छा असंय होय? मला आधी द्वितिया, तृतिया, चतुर्थी,..., अष्टमी, असली 'नवमी'ची पंगत वाटली! नवमीला पाखरं बोलावलीत की काय अशा धास्तीनेच धागा उघडला! ;-)
मुळ प्रेरणा :- पिवळा डाबिंस यांचे हे दोन लेख.भाग १ आणी भाग २ डिसक्लेमियरः- १) सदरिल लेखातिल पात्रे जरी खरी असली तरी प्रसंग काल्पनीक आहे. भविष्यात आसे काहि घडल्यास जबाबदारी माझी नाहि. २) सर्वानीं हलके घ्यावे.

छायाचित्रणकलेच्या १७५ व्या वाढदिवसानिमित्त स्पर्धा क्र. ४: उत्सव प्रकाशाचा

संपादक मंडळ ·

गेल्या वर्षी आमच्या ओळखीच्या मिश्र (भारतीय पती, अमेरिकन पत्नी) जोडप्याकडे थँक्सगिविंग डिनरला गेलो होतो. कॅंडल लाइट डिनरसाठीची सुंदर सजावट होती. त्यावेळी काढलेला हा फोटो. Light photo DSC06233_zpse38f803c.jpg EXIF Details: Sony Nex5N; F/5.6; 1/100 फोटोवर पोस्ट प्रोसेसिंग केलेले नाही. फोटो मोठ्या आकारमानात बघायचा असल्यास कृपया चित्रावर क्लिक करावे. माझ्या छायाचित्रणात सुधारणा करण्यासाठी आपल्या सूचनांचे स्वागत आहे.

मोहन 01/11/2014 - 12:26
जयपूरला कुठे ते आठवत नीही Utsav - जयपूर Exif Details - Canon EOS 1000 , Lens : 18-55 Exposure 1/6 , Focal Length - 18 mm f/3.6 ISO 800 (संपादन : चित्र पानावर नीट दिसावे यासाठी त्याचा आकार योग्य तेवढा कमी केला आहे.)

In reply to by खोंड

प्रचेतस 01/11/2014 - 15:07
मी जर चुकत नसेल तर हे सासवडचे संगमेश्वर मंदिर आहे. १३ व्या शतकातले, यादवकालीन. कळस मात्र नंतर जीर्णोद्धारीत केलेला. टिपिकल पेशवेकालीन शैली.

In reply to by प्रचेतस

खोंड 01/11/2014 - 15:29
अंदाज थोडासा चुकला … हे सासवड जवळील ऐतिहासिक हिवरे गावातील शंकराचेच मंदिर आहे. फक्त २ कि मी लांब असेल. हे मंदिर पांडवकालीन आहे. कऱ्हा नदीवर अशी बरीच सुंदर शंकराची मंदिर आहेत उदाहरणार्थ संगमेश्वर, वटेश्वर, सिद्धेश्वर, पांडेश्वर … इ. या बद्दल एक आख्यायिका आहे. जेंव्हा या भागात पांडवांचा वास होता तेंव्हा त्यांनी महायज्ञ करायचे ठरवले आणि त्या साठी ब्र्म्हदेवाला आमंत्रित करायचे होते. त्यांना बोलवायचं काम भिमाकडे होते. ब्र्म्हदेव तेंव्हा तपस्चर्या करत होते. त्यांना जागे करण्यासाठी भीमाने त्यांच्या डोक्यावर कमंडलू उपडा केला आणि त्या पाण्यातून कऱ्हा नदीचा उगम झाला . तपश्चर्या भंग केली म्हणून ब्र्म्हदेव भीमच्या मागे लागले. जसे ब्र्म्हदेव जवळ येत तसा भीम एक शंकराची पिंड बनवत असे. ब्र्म्हदेव शंकराचे भक्त असल्याने पूजा न करता त्यांना पुढे जाता येत नसे. याच पिंडींवर नंतर पांडवांनी मंदिरं बांधली. सगळी मंदीरं प्रत्येकी एका रात्री बांधली असं म्हणतात. या मंदिरामध्ये प्रवेशद्वाराच्या उजव्या बाजूला एका शिलेमध्ये ५ अगदी गोलाकार अशी भोक आहेत. ती पांडवांची खून आहे अस म्हणतात. या मंदिराला एक दगडी गच्ची देखील आहे. हे छायाचित्तर गच्चीवरूनच काढले आहे.

In reply to by खोंड

हे तर आमच्या आजोळचे मंदीर! शाळेत असताना उन्हाळ्याच्या सुट्टीचे कैक दिवस या मंदीरात घालवलेत. आवारात, सभागॄहात, गच्चीवर... (अवांतरः हे मंदीर ओढ्याच्या पलिकडे आहे. ओढ्याच्या अलिकडे एक म्हसोबाचेदेखील मंदीर आहे. त्यात ९-१० फूट उंच शीळा आहे, ज्याची म्हसोबा म्हणून पूजा केली जाते. हिवर्‍याची यात्रा याच म्हसोबाची यात्रा असते.)

मदनबाण 02/11/2014 - 19:14
काल कमला नेहरु पार्क { मलबार हिल} इथुन { जिथे म्हातारीचा बूट आहे } सैफी हॉस्पिटल पासुन दिसणारा क्वीन्स नेकलेस {मरीन ड्राइव्ह } टिपला... बरीच कसरत आणि सेटींग्स चे प्रयोग करुन फोटो काढले. त्यातला एक इथे देतो आहे. Queen's Necklace फोटोत डाविकडे जी वास्तु दिसते आहे ते सैफी हॉस्पिटल आहे, झूम करुन ती बिल्डींग नक्की कशी दिसते ते खालील फोटोत कळेल. { फक्त १ फोटो देण्याचा नियम अर्थातच लक्षात आहे, फक्त ती वास्तु कशी दिसते त्यासाठीच खालचा फोटो दिला आहे,स्पर्धेसाठी वरचाच फोटो धरला जावा.} सैफी हॉस्पिटल :-  SAIFEE HOSPITAL

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- LIC sells Rs 7,700 crore shares in 14 Sensex companies, ups stake in 10

In reply to by स्पा

मदनबाण 03/11/2014 - 12:12
वरचा फोटो तांत्रिक दॄष्ट्या मला काढायला कठीण गेला, मी ट्रायपॉडचा वापर केला नाही. तर जे लोखंडाचे सुरक्षतेचे कठडे आहेत {ज्यावर कॅमॅरा न हलता सरळ राहुच शकणार नाही असा} त्यावर ठेवुन काढला आहे. अनेक लोक तिथे येतात, त्यामुळे तशी गर्दी तिथे असतेच. त्यात आपल्या इथे जर लोक रस्त्यावर चालताना बागेत चालल्या सारखे चालतात, तर बागेत कसे चालत असतील याचा अंदाज केलेला बरा ! ;) बरं लोकांना आपण काही आदेश देउ शकत नाही, की ओ... ओ... अहो मी फोटो काढतो आहे मधे येउ नका. लोक तर असेही पाहिले आहेत, तुम्ही फोटो काढत असाल तर मुद्दामुन समोर येउन उभे राहतील. :) असो... तर अनेकांचे धक्के बसले ! :) त्यामुळे अनेक क्लीक्स वायाच गेले. आता तो लोखंडी कठडा ज्यावर ठेवुन { खरं तर नुसता टेकु देउन ठेवणे अधिक योग्य वाटेल} मी हा फोटो काढला तो तुमच्या सुरक्षतेसाठी { हो कॅमेरा ठेवण्यासाठीही तो नाही हे मला ठावुक आहे. ;) } आहे, पण अगदी डब्लु डब्लु एफच्या रिंगणात कसे दोरांवर कसे आदळतात, तसे धावत येउन आदळणारेही नग असतात. हल्ली सफ्लीच वेड आहे, प्रत्येक जण त्या लोखंडी कठण्याला टेकुन फोटो काठतात, त्यामुळे त्या कठड्यात मस्त कंपने येतात ! :) अश्या कठड्यावर ठेवुन सुद्धा ब्लर न होता फोटो आला,शिवाय एवढ्या अंधारात हे सगळं करण अधीक कठीण होत. त्यामुळे मी तो फोटो दिला आहे. झूम फोटो त्यामानाने मला काढायला सोपा वाटला.

In reply to by स्पा

चिगो 07/11/2014 - 09:37
खुपच सुंदर.. अत्यंत मंगल तरीही अत्यंत गुढ असं काहीसं फिलींग देणारा फोटो.. तुझी "फोटोजेनिक" नजर अत्यंत जबरा आहे, स्पा..

प्रभो 03/11/2014 - 13:38
माझी एंट्री - कारंज्याच्या तुषारांनी तयार झालेले इंद्रधनुष्य! स्थळ : फिलाडेल्फिया झू, फिलाडेल्फिया काळ : २०१० मधे कधी तरी Image

प्रचेतस 03/11/2014 - 21:47
कॅमेरा - कॅनन ५०० डी फोकल लेन्ग्थ - ५५ मीमी ऑपरेटिव्ह मोड - मॅन्युअल एक्स्पोजर - ५ सेकंद अ‍ॅपर्चर - f/10 मिटरींग - इवॅल्युअ‍ॅटिव आएसओ - १०० a

In reply to by प्रचेतस

एस 04/11/2014 - 00:15
पोस्टप्रोसेसिंगमध्ये ब्लू चॅनेल सिलेक्ट करून थोडासा ब्लू कास्ट कमी करून पहा. अजून परिणाम छान दिसेल. फ्रेमिंग असं का घेतलं असावं असा विचार करतो आहे.

In reply to by एस

प्रचेतस 04/11/2014 - 08:52
पोस्ट प्रोसेसिंग कॉन्ट्रास्ट कमी जास्त करण्यापलीकडे येतंच नाही. तुमच्या पोस्ट प्रोसेसिंगवरील लेखाची अजूनही वाट पाहतो आहे. फ्रेमिंग असं घेण्याचा काही विचार नव्हता. फक्त मूर्तीवर एकाच बाजूने प्रकाश पडला होता आणि अर्धी बाजू अंधारात पूर्ण बुडून गेली होती त्याच वेळी हा फोटो क्लिकवला.

एस 04/11/2014 - 00:20
सर्वच छायाचित्रे एक से बढकर एक आहेत. खूपच छान! अवांतर - पोस्टप्रोसेसिंग केलेले नाही असे बर्‍याचजणांनी मुद्दाम सांगितले आहे. का बरे केलेले नाही? ;-)

In reply to by एस

पोस्टप्रोसेसिंग करणे जमत नाही. फार पूर्वी शिकत असताना फोटो इम्पॅक्ट नावाचे टूल थोडेबहुत वापरले होते. अमेरिकेत राहून नव्याने फोटोशॉप वगैरे शिकायचे असेल तर पहिले ते विकत घ्यावे लागेल. त्यामुळे आधिच उल्हास त्यात फाल्गुनमास अशी अवस्था आहे :-) .

१) फारसे जमत नाही :P २) फोटो चांगला येणं महत्वाचं आहे असं वाटत. पोस्ट प्रोसेसिंग मुळे फोटोग्राफरचे खरे स्किल्स लपवले जातात. (असं वाटणं कदाचित पोस्ट प्रोसेसिंग येत नाही म्हणूनच असावं.) पण आधी, बरे फोटो काढायला शिकायाचेत. मग प्रोसेसिंग !!

In reply to by काव्यान्जलि

चौकटराजा 06/11/2014 - 17:18
२) फोटो चांगला येणं महत्वाचं आहे असं वाटत. मुळात आपल्याला एक लक्षात घेतलं पाहिजे की आपण कॅमेर्‍यातील अनेक तांत्रिक गोष्टींचा वापर करूनच फोटो घेत असतो.माझा अनुभव असा आहे की पोस्ट प्रोसेसिंगने फोटो अमुलाग्र बदलता येतो. विशेषत: फोटोतील छायाप्रकाशात एक प्रकारचा स्निग्धपणा आणता येतो. ( लेव्हल करेक्शन) कलर कास्ट दूर करता येतो.( कलर बॅलन्स) एकूण फोटोतील सर्वसाधारण प्रकाश वाढवता वा कमी करता येतो. ( एक्स्पोझर करेक्शन) .फोटोशॉप ला पर्याय म्हणून असणारी ओपन सोर्स सॉफ्टवेअर ही हे काम करतात. व हे शिकायला अर्धा तास पुरे. सबब फोटो करेक्शनने फोटोतील मजाच निघून जाते हे म्हणणं युक्त नाही. खरा फोटोग्राफर तोच जो कोणताही प्रगत कॅमेरा न वापरता ( आयसोली टाईप) उत्तम फोटो काढतो बाकी आपण बहुतेक जण तंत्राचेच गुलाम असतो.

@ स्वॅप्सः लिवाच आता ते पोस्टप्रोसेसिंग काय आस्तंय ते तेच्यावर एक लेख :) (नुसता कॅमेर्‍यात पाहून किलिक कर्नारा छायाचित्र-आशिक्शित बिगारी फटुग्रापर) इए

मदनबाण 04/11/2014 - 11:58
लिवाच आता ते पोस्टप्रोसेसिंग काय आस्तंय ते तेच्यावर एक लेख हेच म्हणतो. :) मी आता सगळे फोटो रॉ फॉरमॅट मधेच काढत असल्याने पोस्ट प्रोसेसिंग करतोच. {पुर्वी पोस्ट-प्रोसेसिंगला माझा विरोध होता कारण आपण स्वतःच फोटो असे काढावेत की त्याची गऱज पडु नये असा माझा विचार होता. मग हळुहळु रॉ फॉरमॅटवर स्वीच झाल्यावर पोस्ट प्रोसेसिंगचे महत्व कळले आणि पटले देखील.} प्रत्येकाची स्वतःची आवड आणि कौशल्य जसे असते त्या प्रमाणे फोटो प्रोसेस केलेले दिसतात.तरी सुद्धा अती प्रोसेसिंग टाळावे, कारण मग मूळ प्रकाशचित्रातली मजा निघुन जाउन फक्त पोस्ट-प्रोसेसिंगच नजरेला दिसते.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- अमरापूरकरांचे जाणे पडद्यावरील खलनायक, सामाजिक क्षेत्रातील 'नायक' मातीत रमणारा अभिनेता! अंत्यदर्शनासाठी कलाकारांना वेळच नाही ! :( Maharaani :- { Sadak }

एस 04/11/2014 - 13:28
अती प्रोसेसिंग टाळावे, कारण मग मूळ प्रकाशचित्रातली मजा निघुन जाउन फक्त पोस्ट-प्रोसेसिंगच नजरेला दिसते.
पोस्टप्रोसेसिंग आणि एडिटिंग असा तो फरक आहे. अर्थात काय किती प्रमाणात चांगलं हे फारच सब्जेक्टिव आहे. लेख लिहायला बराच वेळ लागेल अजून. पूर्वतयारीत मग्न आहे. बादवे, त्यासाठी महागडी सॉफ्टवेअर घेण्याची सध्या गरज नाही. तुम्ही गिम्प सारख्या किंवा फास्टस्टोनसारख्या चकटफू गोष्टी वापरू शकता. बेसिक तत्त्वे एकदा समजली की मग तांत्रिक बाजूंचा विचार करू शकतो.

अनुरोध 05/11/2014 - 15:12
२०१२ च्या दस-याला औरंगाबाद येथे रावण दहनाच्या संन्धेला काढला आहे हा फोटो. स्पर्धेत फोटो पाठवण्याचि माझी तशी पहिलिच वेळ.... .. जाता जाता:- स्पा रावांचा फोटो एकदम खत्रुड आहे..... Smile

In reply to by रेवती

विलासराव 05/11/2014 - 23:35
मदनबाणा, अरे हॉस्पिटलला का कोणी एवढी रोषणाई करतं? मी तिथे जवळच रहात होतो. एकदा माझ्या एका मित्राला मी गमतीने ते ताज हॉटेल आहे असे सांगीतले. त्याने ताज पाहीले नसल्याने ते त्याला खरंच वाटले होते. आनी दुसर्या एका मिपाकराने तर मला मरायला हेच हॉस्पीटल आवडेल असे सांगीतले होते.

In reply to by विलासराव

मदनबाण 06/11/2014 - 11:13
मदनबाणा, अरे हॉस्पिटलला का कोणी एवढी रोषणाई करतं? जल्ला आपल्या काय बी माहित नाही ! ;) मी इथुन बर्‍याच वेळा गेलो आहे,हॉस्पिटल जबरदस्त दिसते ! समोर अरबी समुद्र आहे, त्यामुळे सी-व्हू असणारे हॉस्पिटल झगमगाट असणारे असणारच ! ;) @विलासराव :- मी तिथे जवळच रहात होतो. फोटु पाहुन जिथुन काढला आहे त्याची कल्पना तुम्हाला चांगलीच आली असावी आता... :)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- L&T Info to hire joint CEOs by month end; but all decisions funnelled through AM Naik

इशा१२३ 06/11/2014 - 22:24
p पिचोला लेक उदयपुरला संध्याकाळी बोटींग करताना टिपलेला भव्य जगतमंदिर पॅलेसचा प्रकाशोत्सव... नुकताच सुर्यास्त झाल्याने निळसर आकाश आणि निळ्या पाण्यावर रोषणाईचे प्रतिबिंब रम्य दिसत होते.

आदूबाळ 07/11/2014 - 19:07
मिडसमर नाईट्स ड्रीम a लायडेन या हॉलंडमधल्या टुमदार गावातल्या कॅनॉलवरच्या पुलावरून काढलेला फोटो. (वेळ रात्री १०:३०)

आयफेल टॉवर - रात्रीच्या अंधारात दर तासाला पाच मिनिटांसाठी चमचमणारे २०००० फ्लॅशिंग लाईट्स आणि लेझर बीम ने आसमंत उजळुन निघतो. https://lh6.googleusercontent.com/-xLdLdZW_hyM/VF41sAV7itI/AAAAAAAAD90/lsZxw3tEO6Y/w385-h577-no/DSC_0907.JPG NIKON D3100 Focal Length: 35 mm Exposure: 1/13 ISO: 3200 F Number: f/5

In reply to by मदनबाण

मदनबाण 08/11/2014 - 21:48
जरासे अवांतर :- फटाक्यांचे आतिशबाजीचे होटो पाहुन मी मध्यंतरी पाहिलेला एक व्हिडीयो पाहिला होता तो आठवला... तो व्हिडीयो बर्‍यापैकी व्ह्यायरल झाला होता. कोणता ? तर ड्रोनचा वापर करुन शुट केलेली फटाक्यांची आतिशबाजी. :)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Purbayan Chatterjee - Shree | Instrumental Music [SITAR] | 2014 Official Video

मेघनाद 08/11/2014 - 23:06
आजवर झालेल्या स्पर्धांमध्ये माझी पहिलीच प्रवेशिका आहे. खाली दिलेली छायाचित्र माइक्रोमैक्स मोबिल कॅमेरा मध्ये टिपलेली आहेत. सर्व छायाचित्र विरंगुळा म्हणून टिपलेली आहेत. मोबाईल मध्ये टिपलेली छायाचित्र असल्याने स्पर्धेसाठी पात्र नसल्यास रसिकांना पाहण्यासाठी डकवली आहेत. सर्व छायाचित्र ऑटो ट्युन केलेली आहेत. १. पणती पणती २. निरांजने निरांजने ३. सूर्यास्त सूर्यास्त ४. विजेचा दिवा विजेचा दिवा गुणोत्तरे निट न जमल्यामुळे छायाचित्रांची थोडी खेचाखेच झाली आहे तरी क्षमा असावी. ....................................................................................................... ह्या पूर्वी देखील मी माझी निवडक छायाचित्रे दोन भागात प्रकाशित केली होति. कोणी रसिक भेट देऊ इच्छित असल्यास खालील दुव्यावर टीचकी मारावी. फावल्या वेळेतली फोटोग्राफी…. फावल्या वेळेतली फोटोग्राफी….भाग २

सर्वच फोटो अतिशय सुंदर आहेत. तरीपण मला आवडलेले काही फोटोज ... श्रीरंग_जोशी - कँडल फोटो. खोंड - शंकराच्या मंदिराचा फोटो. पैसा - क्र. २ चा फोटो. मदनबाण - क्र. २ चा फोटो. स्पा - पद्मावतीच्या देवळातील फोटो. किसन शिंदे - दिवाळीतील चक्राचा फोटो. +१ (हा फोटो पाहिल्यावर आकाशगंगा आणि तारकापुंज यांची आठवण होते.) वल्ली - Crackers फोटो. प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे - पणतीचा फोटो. ( background ब्लॅक ठेवला असता तर अजून छान वाटला असता.) विलासराव - क्र. १ चा फोटो. नन्दादीप - ढगाचा फोटो. अबोली२१५ - आकाशकंदिलांचा फोटो. anandphadke - लाइट फोटोग्राफी . +१ मस्तानी - सुर्योदयाचा फोटो. मीता - Crackers फोटो. मधुरा देशपांडे - आयफेल टॉवर. मेघनाद - क्र २ चा फोटो. वेल्लाभट - सुंदर लाइट इफेक्ट. +१

गेल्या वर्षी आमच्या ओळखीच्या मिश्र (भारतीय पती, अमेरिकन पत्नी) जोडप्याकडे थँक्सगिविंग डिनरला गेलो होतो. कॅंडल लाइट डिनरसाठीची सुंदर सजावट होती. त्यावेळी काढलेला हा फोटो. Light photo DSC06233_zpse38f803c.jpg EXIF Details: Sony Nex5N; F/5.6; 1/100 फोटोवर पोस्ट प्रोसेसिंग केलेले नाही. फोटो मोठ्या आकारमानात बघायचा असल्यास कृपया चित्रावर क्लिक करावे. माझ्या छायाचित्रणात सुधारणा करण्यासाठी आपल्या सूचनांचे स्वागत आहे.

मोहन 01/11/2014 - 12:26
जयपूरला कुठे ते आठवत नीही Utsav - जयपूर Exif Details - Canon EOS 1000 , Lens : 18-55 Exposure 1/6 , Focal Length - 18 mm f/3.6 ISO 800 (संपादन : चित्र पानावर नीट दिसावे यासाठी त्याचा आकार योग्य तेवढा कमी केला आहे.)

In reply to by खोंड

प्रचेतस 01/11/2014 - 15:07
मी जर चुकत नसेल तर हे सासवडचे संगमेश्वर मंदिर आहे. १३ व्या शतकातले, यादवकालीन. कळस मात्र नंतर जीर्णोद्धारीत केलेला. टिपिकल पेशवेकालीन शैली.

In reply to by प्रचेतस

खोंड 01/11/2014 - 15:29
अंदाज थोडासा चुकला … हे सासवड जवळील ऐतिहासिक हिवरे गावातील शंकराचेच मंदिर आहे. फक्त २ कि मी लांब असेल. हे मंदिर पांडवकालीन आहे. कऱ्हा नदीवर अशी बरीच सुंदर शंकराची मंदिर आहेत उदाहरणार्थ संगमेश्वर, वटेश्वर, सिद्धेश्वर, पांडेश्वर … इ. या बद्दल एक आख्यायिका आहे. जेंव्हा या भागात पांडवांचा वास होता तेंव्हा त्यांनी महायज्ञ करायचे ठरवले आणि त्या साठी ब्र्म्हदेवाला आमंत्रित करायचे होते. त्यांना बोलवायचं काम भिमाकडे होते. ब्र्म्हदेव तेंव्हा तपस्चर्या करत होते. त्यांना जागे करण्यासाठी भीमाने त्यांच्या डोक्यावर कमंडलू उपडा केला आणि त्या पाण्यातून कऱ्हा नदीचा उगम झाला . तपश्चर्या भंग केली म्हणून ब्र्म्हदेव भीमच्या मागे लागले. जसे ब्र्म्हदेव जवळ येत तसा भीम एक शंकराची पिंड बनवत असे. ब्र्म्हदेव शंकराचे भक्त असल्याने पूजा न करता त्यांना पुढे जाता येत नसे. याच पिंडींवर नंतर पांडवांनी मंदिरं बांधली. सगळी मंदीरं प्रत्येकी एका रात्री बांधली असं म्हणतात. या मंदिरामध्ये प्रवेशद्वाराच्या उजव्या बाजूला एका शिलेमध्ये ५ अगदी गोलाकार अशी भोक आहेत. ती पांडवांची खून आहे अस म्हणतात. या मंदिराला एक दगडी गच्ची देखील आहे. हे छायाचित्तर गच्चीवरूनच काढले आहे.

In reply to by खोंड

हे तर आमच्या आजोळचे मंदीर! शाळेत असताना उन्हाळ्याच्या सुट्टीचे कैक दिवस या मंदीरात घालवलेत. आवारात, सभागॄहात, गच्चीवर... (अवांतरः हे मंदीर ओढ्याच्या पलिकडे आहे. ओढ्याच्या अलिकडे एक म्हसोबाचेदेखील मंदीर आहे. त्यात ९-१० फूट उंच शीळा आहे, ज्याची म्हसोबा म्हणून पूजा केली जाते. हिवर्‍याची यात्रा याच म्हसोबाची यात्रा असते.)

मदनबाण 02/11/2014 - 19:14
काल कमला नेहरु पार्क { मलबार हिल} इथुन { जिथे म्हातारीचा बूट आहे } सैफी हॉस्पिटल पासुन दिसणारा क्वीन्स नेकलेस {मरीन ड्राइव्ह } टिपला... बरीच कसरत आणि सेटींग्स चे प्रयोग करुन फोटो काढले. त्यातला एक इथे देतो आहे. Queen's Necklace फोटोत डाविकडे जी वास्तु दिसते आहे ते सैफी हॉस्पिटल आहे, झूम करुन ती बिल्डींग नक्की कशी दिसते ते खालील फोटोत कळेल. { फक्त १ फोटो देण्याचा नियम अर्थातच लक्षात आहे, फक्त ती वास्तु कशी दिसते त्यासाठीच खालचा फोटो दिला आहे,स्पर्धेसाठी वरचाच फोटो धरला जावा.} सैफी हॉस्पिटल :-  SAIFEE HOSPITAL

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- LIC sells Rs 7,700 crore shares in 14 Sensex companies, ups stake in 10

In reply to by स्पा

मदनबाण 03/11/2014 - 12:12
वरचा फोटो तांत्रिक दॄष्ट्या मला काढायला कठीण गेला, मी ट्रायपॉडचा वापर केला नाही. तर जे लोखंडाचे सुरक्षतेचे कठडे आहेत {ज्यावर कॅमॅरा न हलता सरळ राहुच शकणार नाही असा} त्यावर ठेवुन काढला आहे. अनेक लोक तिथे येतात, त्यामुळे तशी गर्दी तिथे असतेच. त्यात आपल्या इथे जर लोक रस्त्यावर चालताना बागेत चालल्या सारखे चालतात, तर बागेत कसे चालत असतील याचा अंदाज केलेला बरा ! ;) बरं लोकांना आपण काही आदेश देउ शकत नाही, की ओ... ओ... अहो मी फोटो काढतो आहे मधे येउ नका. लोक तर असेही पाहिले आहेत, तुम्ही फोटो काढत असाल तर मुद्दामुन समोर येउन उभे राहतील. :) असो... तर अनेकांचे धक्के बसले ! :) त्यामुळे अनेक क्लीक्स वायाच गेले. आता तो लोखंडी कठडा ज्यावर ठेवुन { खरं तर नुसता टेकु देउन ठेवणे अधिक योग्य वाटेल} मी हा फोटो काढला तो तुमच्या सुरक्षतेसाठी { हो कॅमेरा ठेवण्यासाठीही तो नाही हे मला ठावुक आहे. ;) } आहे, पण अगदी डब्लु डब्लु एफच्या रिंगणात कसे दोरांवर कसे आदळतात, तसे धावत येउन आदळणारेही नग असतात. हल्ली सफ्लीच वेड आहे, प्रत्येक जण त्या लोखंडी कठण्याला टेकुन फोटो काठतात, त्यामुळे त्या कठड्यात मस्त कंपने येतात ! :) अश्या कठड्यावर ठेवुन सुद्धा ब्लर न होता फोटो आला,शिवाय एवढ्या अंधारात हे सगळं करण अधीक कठीण होत. त्यामुळे मी तो फोटो दिला आहे. झूम फोटो त्यामानाने मला काढायला सोपा वाटला.

In reply to by स्पा

चिगो 07/11/2014 - 09:37
खुपच सुंदर.. अत्यंत मंगल तरीही अत्यंत गुढ असं काहीसं फिलींग देणारा फोटो.. तुझी "फोटोजेनिक" नजर अत्यंत जबरा आहे, स्पा..

प्रभो 03/11/2014 - 13:38
माझी एंट्री - कारंज्याच्या तुषारांनी तयार झालेले इंद्रधनुष्य! स्थळ : फिलाडेल्फिया झू, फिलाडेल्फिया काळ : २०१० मधे कधी तरी Image

प्रचेतस 03/11/2014 - 21:47
कॅमेरा - कॅनन ५०० डी फोकल लेन्ग्थ - ५५ मीमी ऑपरेटिव्ह मोड - मॅन्युअल एक्स्पोजर - ५ सेकंद अ‍ॅपर्चर - f/10 मिटरींग - इवॅल्युअ‍ॅटिव आएसओ - १०० a

In reply to by प्रचेतस

एस 04/11/2014 - 00:15
पोस्टप्रोसेसिंगमध्ये ब्लू चॅनेल सिलेक्ट करून थोडासा ब्लू कास्ट कमी करून पहा. अजून परिणाम छान दिसेल. फ्रेमिंग असं का घेतलं असावं असा विचार करतो आहे.

In reply to by एस

प्रचेतस 04/11/2014 - 08:52
पोस्ट प्रोसेसिंग कॉन्ट्रास्ट कमी जास्त करण्यापलीकडे येतंच नाही. तुमच्या पोस्ट प्रोसेसिंगवरील लेखाची अजूनही वाट पाहतो आहे. फ्रेमिंग असं घेण्याचा काही विचार नव्हता. फक्त मूर्तीवर एकाच बाजूने प्रकाश पडला होता आणि अर्धी बाजू अंधारात पूर्ण बुडून गेली होती त्याच वेळी हा फोटो क्लिकवला.

एस 04/11/2014 - 00:20
सर्वच छायाचित्रे एक से बढकर एक आहेत. खूपच छान! अवांतर - पोस्टप्रोसेसिंग केलेले नाही असे बर्‍याचजणांनी मुद्दाम सांगितले आहे. का बरे केलेले नाही? ;-)

In reply to by एस

पोस्टप्रोसेसिंग करणे जमत नाही. फार पूर्वी शिकत असताना फोटो इम्पॅक्ट नावाचे टूल थोडेबहुत वापरले होते. अमेरिकेत राहून नव्याने फोटोशॉप वगैरे शिकायचे असेल तर पहिले ते विकत घ्यावे लागेल. त्यामुळे आधिच उल्हास त्यात फाल्गुनमास अशी अवस्था आहे :-) .

१) फारसे जमत नाही :P २) फोटो चांगला येणं महत्वाचं आहे असं वाटत. पोस्ट प्रोसेसिंग मुळे फोटोग्राफरचे खरे स्किल्स लपवले जातात. (असं वाटणं कदाचित पोस्ट प्रोसेसिंग येत नाही म्हणूनच असावं.) पण आधी, बरे फोटो काढायला शिकायाचेत. मग प्रोसेसिंग !!

In reply to by काव्यान्जलि

चौकटराजा 06/11/2014 - 17:18
२) फोटो चांगला येणं महत्वाचं आहे असं वाटत. मुळात आपल्याला एक लक्षात घेतलं पाहिजे की आपण कॅमेर्‍यातील अनेक तांत्रिक गोष्टींचा वापर करूनच फोटो घेत असतो.माझा अनुभव असा आहे की पोस्ट प्रोसेसिंगने फोटो अमुलाग्र बदलता येतो. विशेषत: फोटोतील छायाप्रकाशात एक प्रकारचा स्निग्धपणा आणता येतो. ( लेव्हल करेक्शन) कलर कास्ट दूर करता येतो.( कलर बॅलन्स) एकूण फोटोतील सर्वसाधारण प्रकाश वाढवता वा कमी करता येतो. ( एक्स्पोझर करेक्शन) .फोटोशॉप ला पर्याय म्हणून असणारी ओपन सोर्स सॉफ्टवेअर ही हे काम करतात. व हे शिकायला अर्धा तास पुरे. सबब फोटो करेक्शनने फोटोतील मजाच निघून जाते हे म्हणणं युक्त नाही. खरा फोटोग्राफर तोच जो कोणताही प्रगत कॅमेरा न वापरता ( आयसोली टाईप) उत्तम फोटो काढतो बाकी आपण बहुतेक जण तंत्राचेच गुलाम असतो.

@ स्वॅप्सः लिवाच आता ते पोस्टप्रोसेसिंग काय आस्तंय ते तेच्यावर एक लेख :) (नुसता कॅमेर्‍यात पाहून किलिक कर्नारा छायाचित्र-आशिक्शित बिगारी फटुग्रापर) इए

मदनबाण 04/11/2014 - 11:58
लिवाच आता ते पोस्टप्रोसेसिंग काय आस्तंय ते तेच्यावर एक लेख हेच म्हणतो. :) मी आता सगळे फोटो रॉ फॉरमॅट मधेच काढत असल्याने पोस्ट प्रोसेसिंग करतोच. {पुर्वी पोस्ट-प्रोसेसिंगला माझा विरोध होता कारण आपण स्वतःच फोटो असे काढावेत की त्याची गऱज पडु नये असा माझा विचार होता. मग हळुहळु रॉ फॉरमॅटवर स्वीच झाल्यावर पोस्ट प्रोसेसिंगचे महत्व कळले आणि पटले देखील.} प्रत्येकाची स्वतःची आवड आणि कौशल्य जसे असते त्या प्रमाणे फोटो प्रोसेस केलेले दिसतात.तरी सुद्धा अती प्रोसेसिंग टाळावे, कारण मग मूळ प्रकाशचित्रातली मजा निघुन जाउन फक्त पोस्ट-प्रोसेसिंगच नजरेला दिसते.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- अमरापूरकरांचे जाणे पडद्यावरील खलनायक, सामाजिक क्षेत्रातील 'नायक' मातीत रमणारा अभिनेता! अंत्यदर्शनासाठी कलाकारांना वेळच नाही ! :( Maharaani :- { Sadak }

एस 04/11/2014 - 13:28
अती प्रोसेसिंग टाळावे, कारण मग मूळ प्रकाशचित्रातली मजा निघुन जाउन फक्त पोस्ट-प्रोसेसिंगच नजरेला दिसते.
पोस्टप्रोसेसिंग आणि एडिटिंग असा तो फरक आहे. अर्थात काय किती प्रमाणात चांगलं हे फारच सब्जेक्टिव आहे. लेख लिहायला बराच वेळ लागेल अजून. पूर्वतयारीत मग्न आहे. बादवे, त्यासाठी महागडी सॉफ्टवेअर घेण्याची सध्या गरज नाही. तुम्ही गिम्प सारख्या किंवा फास्टस्टोनसारख्या चकटफू गोष्टी वापरू शकता. बेसिक तत्त्वे एकदा समजली की मग तांत्रिक बाजूंचा विचार करू शकतो.

अनुरोध 05/11/2014 - 15:12
२०१२ च्या दस-याला औरंगाबाद येथे रावण दहनाच्या संन्धेला काढला आहे हा फोटो. स्पर्धेत फोटो पाठवण्याचि माझी तशी पहिलिच वेळ.... .. जाता जाता:- स्पा रावांचा फोटो एकदम खत्रुड आहे..... Smile

In reply to by रेवती

विलासराव 05/11/2014 - 23:35
मदनबाणा, अरे हॉस्पिटलला का कोणी एवढी रोषणाई करतं? मी तिथे जवळच रहात होतो. एकदा माझ्या एका मित्राला मी गमतीने ते ताज हॉटेल आहे असे सांगीतले. त्याने ताज पाहीले नसल्याने ते त्याला खरंच वाटले होते. आनी दुसर्या एका मिपाकराने तर मला मरायला हेच हॉस्पीटल आवडेल असे सांगीतले होते.

In reply to by विलासराव

मदनबाण 06/11/2014 - 11:13
मदनबाणा, अरे हॉस्पिटलला का कोणी एवढी रोषणाई करतं? जल्ला आपल्या काय बी माहित नाही ! ;) मी इथुन बर्‍याच वेळा गेलो आहे,हॉस्पिटल जबरदस्त दिसते ! समोर अरबी समुद्र आहे, त्यामुळे सी-व्हू असणारे हॉस्पिटल झगमगाट असणारे असणारच ! ;) @विलासराव :- मी तिथे जवळच रहात होतो. फोटु पाहुन जिथुन काढला आहे त्याची कल्पना तुम्हाला चांगलीच आली असावी आता... :)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- L&T Info to hire joint CEOs by month end; but all decisions funnelled through AM Naik

इशा१२३ 06/11/2014 - 22:24
p पिचोला लेक उदयपुरला संध्याकाळी बोटींग करताना टिपलेला भव्य जगतमंदिर पॅलेसचा प्रकाशोत्सव... नुकताच सुर्यास्त झाल्याने निळसर आकाश आणि निळ्या पाण्यावर रोषणाईचे प्रतिबिंब रम्य दिसत होते.

आदूबाळ 07/11/2014 - 19:07
मिडसमर नाईट्स ड्रीम a लायडेन या हॉलंडमधल्या टुमदार गावातल्या कॅनॉलवरच्या पुलावरून काढलेला फोटो. (वेळ रात्री १०:३०)

आयफेल टॉवर - रात्रीच्या अंधारात दर तासाला पाच मिनिटांसाठी चमचमणारे २०००० फ्लॅशिंग लाईट्स आणि लेझर बीम ने आसमंत उजळुन निघतो. https://lh6.googleusercontent.com/-xLdLdZW_hyM/VF41sAV7itI/AAAAAAAAD90/lsZxw3tEO6Y/w385-h577-no/DSC_0907.JPG NIKON D3100 Focal Length: 35 mm Exposure: 1/13 ISO: 3200 F Number: f/5

In reply to by मदनबाण

मदनबाण 08/11/2014 - 21:48
जरासे अवांतर :- फटाक्यांचे आतिशबाजीचे होटो पाहुन मी मध्यंतरी पाहिलेला एक व्हिडीयो पाहिला होता तो आठवला... तो व्हिडीयो बर्‍यापैकी व्ह्यायरल झाला होता. कोणता ? तर ड्रोनचा वापर करुन शुट केलेली फटाक्यांची आतिशबाजी. :)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Purbayan Chatterjee - Shree | Instrumental Music [SITAR] | 2014 Official Video

मेघनाद 08/11/2014 - 23:06
आजवर झालेल्या स्पर्धांमध्ये माझी पहिलीच प्रवेशिका आहे. खाली दिलेली छायाचित्र माइक्रोमैक्स मोबिल कॅमेरा मध्ये टिपलेली आहेत. सर्व छायाचित्र विरंगुळा म्हणून टिपलेली आहेत. मोबाईल मध्ये टिपलेली छायाचित्र असल्याने स्पर्धेसाठी पात्र नसल्यास रसिकांना पाहण्यासाठी डकवली आहेत. सर्व छायाचित्र ऑटो ट्युन केलेली आहेत. १. पणती पणती २. निरांजने निरांजने ३. सूर्यास्त सूर्यास्त ४. विजेचा दिवा विजेचा दिवा गुणोत्तरे निट न जमल्यामुळे छायाचित्रांची थोडी खेचाखेच झाली आहे तरी क्षमा असावी. ....................................................................................................... ह्या पूर्वी देखील मी माझी निवडक छायाचित्रे दोन भागात प्रकाशित केली होति. कोणी रसिक भेट देऊ इच्छित असल्यास खालील दुव्यावर टीचकी मारावी. फावल्या वेळेतली फोटोग्राफी…. फावल्या वेळेतली फोटोग्राफी….भाग २

सर्वच फोटो अतिशय सुंदर आहेत. तरीपण मला आवडलेले काही फोटोज ... श्रीरंग_जोशी - कँडल फोटो. खोंड - शंकराच्या मंदिराचा फोटो. पैसा - क्र. २ चा फोटो. मदनबाण - क्र. २ चा फोटो. स्पा - पद्मावतीच्या देवळातील फोटो. किसन शिंदे - दिवाळीतील चक्राचा फोटो. +१ (हा फोटो पाहिल्यावर आकाशगंगा आणि तारकापुंज यांची आठवण होते.) वल्ली - Crackers फोटो. प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे - पणतीचा फोटो. ( background ब्लॅक ठेवला असता तर अजून छान वाटला असता.) विलासराव - क्र. १ चा फोटो. नन्दादीप - ढगाचा फोटो. अबोली२१५ - आकाशकंदिलांचा फोटो. anandphadke - लाइट फोटोग्राफी . +१ मस्तानी - सुर्योदयाचा फोटो. मीता - Crackers फोटो. मधुरा देशपांडे - आयफेल टॉवर. मेघनाद - क्र २ चा फोटो. वेल्लाभट - सुंदर लाइट इफेक्ट. +१
http://www.misalpav.com/node/28571 http://www.misalpav.com/node/28729 http://www.misalpav.com/node/28931 ******************************************** नमस्कार मंडळी! दिवाळीच्या फराळाचा फन्ना उडवला का नाही! आणि दिवाळी अंकही बरेच वाचून झाले असतील! आता जराशा विश्रांतीनंतर छायाचित्रणकलेच्या १७५ व्या वाढदिवसानिमित्त चौथी स्पर्धा सुरू करूया चला!. नुकतीच दिवाळी संपली आहे. दिवाळी म्हणजे प्रकाशाचा उत्सव. म्हणून या स्पर्धेचा विषय राहील उत्सव प्रकाशाचा! मग तो उत्सव एका पणतीचा असेल किंवा लखलखत्या रोषणाईचा, किंवा आकाशातल्या नैसर्गिक रोषणाईचा.