मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

B.1.1.529

अनन्त्_यात्री ·

चौथा कोनाडा 29/11/2021 - 21:20
बाबौ, आता "पुरे मास्कवून" म्हटल्यावर बोलणंच खुंटलं ! आन वर "पुन्हा मी येईन, पुन्हा मी येईन" म्हणुन घाबरवून सोडलं ते वेगळंच ! कुंठित करणारी रचना आवडली.

ज्ञानोबाचे पैजार 30/11/2021 - 09:44
वायटुके किंवा नॉस्ट्राडॅमसच्या भविष्या पेक्षा भयंकर प्रकार सध्या चालु आहे. आता अमुक होणार ढमुक होणार तिसरी लाट येणार चौथी, पाचवी सहावी, आता तुमची मुले सुरक्षित नाहीत. लस नाही तोपर्यंत शाळा बंद, आता परिस्थिती बदलली आहे मॉल सुरु सिनेमा थेटर सुरु आता शाळा ही सुरु करा, मास्क घाला, सॅनिटायझर लावा, लस घ्या, घरी बसा, अंतर पाळा, गर्दी टाळा हे करा आणि ते करा. शंभर लोक शंभर प्रकारच्या माहित्या सांगत आहेत. त्यातही एक जण म्हणतो लैच डेंजरस आहे हा नवा प्रकार, दुसरा सांगतो हॅ घाबरायचे कारण नाही. बरं यांचे ऐकले नाही तर पोलिस दांडुके मारणार आणि ऐकले तर हापिसात बॉस शिव्या घालणार. च्यायला डोके आउट व्हायची वेळ आली आहे. पैजारबुवा,

चौथा कोनाडा 29/11/2021 - 21:20
बाबौ, आता "पुरे मास्कवून" म्हटल्यावर बोलणंच खुंटलं ! आन वर "पुन्हा मी येईन, पुन्हा मी येईन" म्हणुन घाबरवून सोडलं ते वेगळंच ! कुंठित करणारी रचना आवडली.

ज्ञानोबाचे पैजार 30/11/2021 - 09:44
वायटुके किंवा नॉस्ट्राडॅमसच्या भविष्या पेक्षा भयंकर प्रकार सध्या चालु आहे. आता अमुक होणार ढमुक होणार तिसरी लाट येणार चौथी, पाचवी सहावी, आता तुमची मुले सुरक्षित नाहीत. लस नाही तोपर्यंत शाळा बंद, आता परिस्थिती बदलली आहे मॉल सुरु सिनेमा थेटर सुरु आता शाळा ही सुरु करा, मास्क घाला, सॅनिटायझर लावा, लस घ्या, घरी बसा, अंतर पाळा, गर्दी टाळा हे करा आणि ते करा. शंभर लोक शंभर प्रकारच्या माहित्या सांगत आहेत. त्यातही एक जण म्हणतो लैच डेंजरस आहे हा नवा प्रकार, दुसरा सांगतो हॅ घाबरायचे कारण नाही. बरं यांचे ऐकले नाही तर पोलिस दांडुके मारणार आणि ऐकले तर हापिसात बॉस शिव्या घालणार. च्यायला डोके आउट व्हायची वेळ आली आहे. पैजारबुवा,
मश्गूल मानवा थेट डिवचून हताश करून पुरे मास्कवून ज्ञानविज्ञानाला कुंठित करून जुन्या गृहितांना निष्प्रभ करून चाकोर्‍या आडाखे मोडून तोडून कल्पने पल्याड पायंडे पाडून वाटले गेला तो कायम निघून... गनिमी काव्याने माघार घेऊन, अस्पष्ट, दुरून, कोण हे बोलते? "पुन्हा मी येईन" "पुन्हा मी येईन"
मुक्तक
मुक्त कविता

किनखापी आभाळाने

अनन्त्_यात्री ·

चित्रगुप्त 14/11/2021 - 02:17
ही कविता मला एकाद्या अ‍ॅब्स्ट्रॅक्ट चित्रासारखी वाटली. म्हणजे 'कळले' काहीच नाही, तरी काहीतरी भावले आणि आवडले. नक्षत्र - पात्र - रात्र - पात्र - मंत्र ... असे यमक जुळून आल्याने निर्माण झालेला आकृतिबंध हाच या कवितेचा आत्मा म्हणावे काय ? कवितेचा आशय काय आहे, हे उलगडून सांगितल्यास मजसारख्या अनभिज्ञाला मदत होईल.

अनन्त्_यात्री 14/11/2021 - 16:26
साधारण ३ वर्षांपूर्वी जहांगीर आर्ट गॅलरीबाहेरच्या रस्त्यावर अनेक धडपडणारे चित्रकार स्वत:ची चित्रे मांडून बसतात त्यातील एकाचे- साल्वादोर दाली (surrealist?) शैलीचे-चित्र बघताक्षणी भिडले होते. एका धूसर, काळपट, मनावर दडपण आणेल अशा अवकाशातल्या, एकमेकांशी सकृत् दर्शनी संबंध नसलेल्या चित्राकृतींचे (लाल पिवळ्या तार्‍यांनी गजबजलेले वितळते आकाश, ana-digi hour glass, सांडव्यावरून पाणी जाणारा धरणडोह, perpetual motion machine, अणुस्फोटानंतरचा मश्रूम ढग इ.) ते एक वेधक चित्रण होते. त्या चित्राचा शब्दानुवाद करण्याचा ओबडधोबड प्रयत्न म्हणजे ही कविता(?). चित्राच्या चौकटीच्या जागी कवितेत त्रान्त यमक आहे, मात्र त्याने निर्माण झालेला आकृतिबंध या शब्दानुवादाचा आत्मा अजिबात नाही. रच्याकने, विविध चित्रशैलींबद्दल माझ्यासारख्या अनभिज्ञांना माहिती देणारे सुगम मराठी लेखन आपण वा इतर कोणी केले असल्यास कृपया तपशील द्यावे .

चित्रगुप्त 14/11/2021 - 18:28
रच्याकने, विविध चित्रशैलींबद्दल माझ्यासारख्या अनभिज्ञांना माहिती देणारे सुगम मराठी लेखन आपण वा इतर कोणी केले असल्यास कृपया तपशील द्यावे .
या प्रकारचे काही लेखन मिपावर मी केलेले आहे. यंदाच्या दिवाळीअंकातील माझ्या या लेखात त्यांचे दुवे दिलेले आहेत.

तुषार काळभोर 14/11/2021 - 18:41
खरोखरच एक चित्र पाहून त्या प्रेरणेने तुम्ही या ओळी लिहिल्या आणि त्या ओळी वाचून दिग्गज चित्रकाराने चित्राची उपमा द्यावी..!

ज्ञानोबाचे पैजार 15/11/2021 - 08:54
चित्रगुप्त काका आणि तुमचा संवाद वाचे पर्यंत "ही अपूर्ण कविता पूर्ण करा" असा काही चॅलेंज आहे का असे वाटत होते. पण तो संवाद वाचून मनाचा अधिकच गोंधळ उडाला. त्यानंतर कविता साधारण आठ ते दहा वेळा वाचली. पण... ३डी सिनेमात कशी एखादी वस्तु आपल्या जवळ येते पण तिला हात लावता येत नाही. तशी काहीशी भावना कविता वाचताना झाली होती आणि संवाद वाचताना तर आपण ७डी सिनेमा मधल्या रोलर कोस्टर राईड मधे बसलो आहे असेच वाटत रहाते. तिथे पण नाही का चश्मा काढला की आपल्याला बाकीचे प्रेक्षक सिनेमा एनजॉय करताना दिसतात आणि मग आपण पुन्हा ती राईड अनुभवण्यासाठी चश्मा लावतो. सध्या तसाच मी सारखा चश्मा काढतो आहे आणि परत परत लावतो आहे. आता संपूर्ण दिवस ते किनखापी आभाळ डोळ्यासमोरुन हटणार नाही. चित्रगुप्त काकांच्या पोतडीत जर अशा प्रकारचे एखादे चित्र असेल तर ते त्यांनी दाखवावे. म्हणजे काही कल्पना करता येतिल. रच्याकने :- मी ही कविता "हे भलते अवघड असते" च्या चालीवर गुणगुणतो आहे पैजारबुवा,

Bhakti 15/11/2021 - 09:25
किनखापी आभाळाने लपविले निळे नक्षत्र ..वाह रचना आवडली भरजरीपणात साधं सुध नक्षत्र लपून राहते.पुढे प्रत्येक कडव्यात पहिल्यांदा वरवर सुंदरता आहे पण दुसऱ्या ओळीत साधेपणाच अस्तर भासतेय. किनखापी शब्द मस्त :)

अनन्त्_यात्री 15/11/2021 - 13:30
I ask them to take a poem and hold it up to the light like a color slide or press an ear against its hive. I say drop a mouse into a poem and watch him probe his way out, or walk inside the poem's room and feel the walls for a light switch. I want them to waterski across the surface of a poem waving at the author's name on the shore. But all they want to do is tie the poem to a chair with rope and torture a confession out of it. They begin beating it with a hose to find out what it really means. —Billy Collins

ज्ञानोबाचे पैजार 15/11/2021 - 15:23
" all they want to do is tie the poem to a chair with rope and torture a confession out of it."
याच करता कवीने (किंवा लेखकाने) आपल्या कवितेचे (लेखाचे / गोष्टीचे) कधिही स्पष्टीकरण देउ नये. जे लिहिले आहे ते समजले तर ठिक, नाही समजले तरी ठिकच. पैजारबुवा,

Bhakti 15/11/2021 - 17:06
+१

चित्रगुप्त 15/11/2021 - 17:09
याच करता कवीने (किंवा लेखकाने) आपल्या कवितेचे (लेखाचे / गोष्टीचे) कधिही स्पष्टीकरण देउ नये. जे लिहिले आहे ते समजले तर ठिक, नाही समजले तरी ठिकच.
काही अंशी सहमत आहे. चित्रकलेच्या बाबतीत तर हे आणखीनच खरे आहे. परंतु माझ्याच बाबतीत घडलेले बघा: यंदाच्या दिवाळी अंकातील माझ्या लेखात दिलेले अंध मुलीचे चित्र गेल्या पंचावन वर्षांत मी आवडीने अनेकदा बघितले असूनही त्यातले बरेचसे बारकावे आपल्या लक्षात आलेले नव्हते, हे मला तेंव्हा कळले जेंव्हा मी लेख लिहीताना त्याविषयी पूर्ण महिती मिळावी म्हणून मुद्दाम हुडकून वाचन केले. त्यामुळे एकाद्या कलाकृतीविषयी खुद्द कलावंताने वा अन्य रसिकांनी, समिक्षकांनी काय म्हटले/लिहीले आहे हे जाणून घेण्यात काहीच गैर नाही. अर्थातच आपापले मत वेगळे असू शकते. हुसेन, पिकासो वा दा विंची बद्दल अमूक एका प्राख्यात व्यक्तीने सांगितलेले आपल्याला पटेलच असे नाही. तरी विचारांना चालना ही मिळतेच. असो.

चित्रगुप्त 14/11/2021 - 02:17
ही कविता मला एकाद्या अ‍ॅब्स्ट्रॅक्ट चित्रासारखी वाटली. म्हणजे 'कळले' काहीच नाही, तरी काहीतरी भावले आणि आवडले. नक्षत्र - पात्र - रात्र - पात्र - मंत्र ... असे यमक जुळून आल्याने निर्माण झालेला आकृतिबंध हाच या कवितेचा आत्मा म्हणावे काय ? कवितेचा आशय काय आहे, हे उलगडून सांगितल्यास मजसारख्या अनभिज्ञाला मदत होईल.

अनन्त्_यात्री 14/11/2021 - 16:26
साधारण ३ वर्षांपूर्वी जहांगीर आर्ट गॅलरीबाहेरच्या रस्त्यावर अनेक धडपडणारे चित्रकार स्वत:ची चित्रे मांडून बसतात त्यातील एकाचे- साल्वादोर दाली (surrealist?) शैलीचे-चित्र बघताक्षणी भिडले होते. एका धूसर, काळपट, मनावर दडपण आणेल अशा अवकाशातल्या, एकमेकांशी सकृत् दर्शनी संबंध नसलेल्या चित्राकृतींचे (लाल पिवळ्या तार्‍यांनी गजबजलेले वितळते आकाश, ana-digi hour glass, सांडव्यावरून पाणी जाणारा धरणडोह, perpetual motion machine, अणुस्फोटानंतरचा मश्रूम ढग इ.) ते एक वेधक चित्रण होते. त्या चित्राचा शब्दानुवाद करण्याचा ओबडधोबड प्रयत्न म्हणजे ही कविता(?). चित्राच्या चौकटीच्या जागी कवितेत त्रान्त यमक आहे, मात्र त्याने निर्माण झालेला आकृतिबंध या शब्दानुवादाचा आत्मा अजिबात नाही. रच्याकने, विविध चित्रशैलींबद्दल माझ्यासारख्या अनभिज्ञांना माहिती देणारे सुगम मराठी लेखन आपण वा इतर कोणी केले असल्यास कृपया तपशील द्यावे .

चित्रगुप्त 14/11/2021 - 18:28
रच्याकने, विविध चित्रशैलींबद्दल माझ्यासारख्या अनभिज्ञांना माहिती देणारे सुगम मराठी लेखन आपण वा इतर कोणी केले असल्यास कृपया तपशील द्यावे .
या प्रकारचे काही लेखन मिपावर मी केलेले आहे. यंदाच्या दिवाळीअंकातील माझ्या या लेखात त्यांचे दुवे दिलेले आहेत.

तुषार काळभोर 14/11/2021 - 18:41
खरोखरच एक चित्र पाहून त्या प्रेरणेने तुम्ही या ओळी लिहिल्या आणि त्या ओळी वाचून दिग्गज चित्रकाराने चित्राची उपमा द्यावी..!

ज्ञानोबाचे पैजार 15/11/2021 - 08:54
चित्रगुप्त काका आणि तुमचा संवाद वाचे पर्यंत "ही अपूर्ण कविता पूर्ण करा" असा काही चॅलेंज आहे का असे वाटत होते. पण तो संवाद वाचून मनाचा अधिकच गोंधळ उडाला. त्यानंतर कविता साधारण आठ ते दहा वेळा वाचली. पण... ३डी सिनेमात कशी एखादी वस्तु आपल्या जवळ येते पण तिला हात लावता येत नाही. तशी काहीशी भावना कविता वाचताना झाली होती आणि संवाद वाचताना तर आपण ७डी सिनेमा मधल्या रोलर कोस्टर राईड मधे बसलो आहे असेच वाटत रहाते. तिथे पण नाही का चश्मा काढला की आपल्याला बाकीचे प्रेक्षक सिनेमा एनजॉय करताना दिसतात आणि मग आपण पुन्हा ती राईड अनुभवण्यासाठी चश्मा लावतो. सध्या तसाच मी सारखा चश्मा काढतो आहे आणि परत परत लावतो आहे. आता संपूर्ण दिवस ते किनखापी आभाळ डोळ्यासमोरुन हटणार नाही. चित्रगुप्त काकांच्या पोतडीत जर अशा प्रकारचे एखादे चित्र असेल तर ते त्यांनी दाखवावे. म्हणजे काही कल्पना करता येतिल. रच्याकने :- मी ही कविता "हे भलते अवघड असते" च्या चालीवर गुणगुणतो आहे पैजारबुवा,

Bhakti 15/11/2021 - 09:25
किनखापी आभाळाने लपविले निळे नक्षत्र ..वाह रचना आवडली भरजरीपणात साधं सुध नक्षत्र लपून राहते.पुढे प्रत्येक कडव्यात पहिल्यांदा वरवर सुंदरता आहे पण दुसऱ्या ओळीत साधेपणाच अस्तर भासतेय. किनखापी शब्द मस्त :)

अनन्त्_यात्री 15/11/2021 - 13:30
I ask them to take a poem and hold it up to the light like a color slide or press an ear against its hive. I say drop a mouse into a poem and watch him probe his way out, or walk inside the poem's room and feel the walls for a light switch. I want them to waterski across the surface of a poem waving at the author's name on the shore. But all they want to do is tie the poem to a chair with rope and torture a confession out of it. They begin beating it with a hose to find out what it really means. —Billy Collins

ज्ञानोबाचे पैजार 15/11/2021 - 15:23
" all they want to do is tie the poem to a chair with rope and torture a confession out of it."
याच करता कवीने (किंवा लेखकाने) आपल्या कवितेचे (लेखाचे / गोष्टीचे) कधिही स्पष्टीकरण देउ नये. जे लिहिले आहे ते समजले तर ठिक, नाही समजले तरी ठिकच. पैजारबुवा,

Bhakti 15/11/2021 - 17:06
+१

चित्रगुप्त 15/11/2021 - 17:09
याच करता कवीने (किंवा लेखकाने) आपल्या कवितेचे (लेखाचे / गोष्टीचे) कधिही स्पष्टीकरण देउ नये. जे लिहिले आहे ते समजले तर ठिक, नाही समजले तरी ठिकच.
काही अंशी सहमत आहे. चित्रकलेच्या बाबतीत तर हे आणखीनच खरे आहे. परंतु माझ्याच बाबतीत घडलेले बघा: यंदाच्या दिवाळी अंकातील माझ्या लेखात दिलेले अंध मुलीचे चित्र गेल्या पंचावन वर्षांत मी आवडीने अनेकदा बघितले असूनही त्यातले बरेचसे बारकावे आपल्या लक्षात आलेले नव्हते, हे मला तेंव्हा कळले जेंव्हा मी लेख लिहीताना त्याविषयी पूर्ण महिती मिळावी म्हणून मुद्दाम हुडकून वाचन केले. त्यामुळे एकाद्या कलाकृतीविषयी खुद्द कलावंताने वा अन्य रसिकांनी, समिक्षकांनी काय म्हटले/लिहीले आहे हे जाणून घेण्यात काहीच गैर नाही. अर्थातच आपापले मत वेगळे असू शकते. हुसेन, पिकासो वा दा विंची बद्दल अमूक एका प्राख्यात व्यक्तीने सांगितलेले आपल्याला पटेलच असे नाही. तरी विचारांना चालना ही मिळतेच. असो.
किनखापी आभाळाने लपविले निळे नक्षत्र मृगजळात बुडून गेले काळाचे घटिकापात्र थोपवल्या आवेगांच्या डोहात दफनली रात्र रिक्तता नसे ज्या ठावी ते फुटले अक्षयपात्र जागवूनी पिशाच्च शमतो का कधी अघोरी मंत्र ?
कविता
मुक्त कविता

गाथा

अनन्त्_यात्री ·

ज्ञानोबाचे पैजार 10/11/2021 - 09:12
ज्ञानोबाराया माझा, कुणी मांतरीक नाही, ज्ञानेशाच्या अभंगाला, तुकाराम पुढे नेई, पाया रचिला माउलिने तुका बांधितो कळस, त्यांच्या ज्ञानाची लावुया अंतरंगी रे तुळस त्यांनी दाखवली वाट थोडे चालूया ती वर, पायधुळ त्यांची लावू लीन पणे माथ्यावर ज्ञान मार्गी ज्ञानेश्वरी गाथा पाण्यात तरते, अनुभवता एक ओवी अंतरंग उजळिते या मातीत जन्मलो भाग्य माझे उजळले, ज्या मराठी मातीत ज्ञाना-तुका तळपले पैजारबुवा,

ज्ञानोबाचे पैजार 10/11/2021 - 09:12
ज्ञानोबाराया माझा, कुणी मांतरीक नाही, ज्ञानेशाच्या अभंगाला, तुकाराम पुढे नेई, पाया रचिला माउलिने तुका बांधितो कळस, त्यांच्या ज्ञानाची लावुया अंतरंगी रे तुळस त्यांनी दाखवली वाट थोडे चालूया ती वर, पायधुळ त्यांची लावू लीन पणे माथ्यावर ज्ञान मार्गी ज्ञानेश्वरी गाथा पाण्यात तरते, अनुभवता एक ओवी अंतरंग उजळिते या मातीत जन्मलो भाग्य माझे उजळले, ज्या मराठी मातीत ज्ञाना-तुका तळपले पैजारबुवा,
तुकारामाच्या गाथेने जेव्हा पछाडले मला तेव्हा ज्ञानोबा नावाचा एक मांत्रिक शोधला भ्रम रिंगण तोडून ज्ञानोबाने केली शर्थ कानामध्ये सांगितला गहनाचा गूढ अर्थ त्याची बहीण मुक्ताई सार्‍या मांत्रिकांची माय सूर्य गिळण्या ही मुंगी नभ उल्लंघून जाय "गाथा बुडवून टाक" मला मुक्ताई दटावे गाथा तरंगून येते अंतर्यामी तिला ठावे गाथा रक्तात भिनते गाथा वज्रलेप होते शब्द रोकडे बोलत पुन्हा पुन्हा पछाडते
कविता
मुक्त कविता

वाडा

प्रसाद गोडबोले ·

पाषाणभेद 25/10/2021 - 07:10
सत्यता काव्यात उतरली आहे. छान काव्य. सारे प्रवासी घडीचे अशा अर्थाने सारे कवी एकसारखे म्हणावे वाटते. कारण वाडा या विषयाने अन त्यातीत अर्थाने साम्य असणार्या तीन माझ्या रचना आठवल्या. ढासळला वाडा - कविता http://www.misalpav.com/node/46919 ढासळला वाडा - लेख https://www.misalpav.com/node/46921 वाडा - कविता https://www.misalpav.com/node/17890

प्रसाद गोडबोले 25/10/2021 - 09:42
धन्यवाद पाभे ! तुमच्या दोन्ही कविता वाचल्या ! मस्तच ! आपला अनुभव सार्वत्रिक असणे किंव्वा काही तरी मोजक्या लोकांनी अत्यंत जवळुन अनुभवलेला असणे हा विचार खुप सुखद आहे ! भवभूतीने "समानधर्म:" असा जो काही अफलातुन शब्द वापरलाय त्याचा प्रत्यय येऊन जातो ! बाकी ही कविता मला मे महिन्यात सुचली , आईबाबा आज्जी आजोबा ज्या वाड्यात रहायचे तिथे जाण्याचा योग आलेला , तो वाडाही आता अंतिम घटका मोजत आहे , त्याचे फोटो इथे द्यायचे मोह झालेला पण हे उगाचच स्वतःचं स्वतःला त्रास दिल्यासारखं आहे ! म्हणजे माझं वाड्याशी इतकं काही भावनिक नातं नाही पण बांबांच्या किंवा अन्य कोणाच्या ज्याने अख्खे आयुष्य तिथे काढले आहे त्याच्या नजरेतुन पहताना काहीतरी न सांगता येण्यासारखं दुखंत मनात कोठे तरी ! आणि आजच्या जगात आपल्याला इतकं हळवं व्ह्यायला वेळ नाही ! आपण आपले लेखन शेयर केल्याबद्दल पुनः एकदा मनःपुर्वक धन्यवाद !

चौथा कोनाडा 25/10/2021 - 11:44
व्वा छानच !

🏆

फुटलेले नवपंख घेती मग गरुड भरारी हिरव्यादेशी एकाकीपण उमगत जाई रोज नव्याने नवीन दिवशी ||
+१

चित्रगुप्त 25/10/2021 - 20:12
कविता र्‍हदयस्पर्शी आहे. मी तरूणपणी ज्या अनेक खेडेगावांची, गढ्या, जुने वाडे वगैरेंची चित्रे बनवली तिथे आता नवी घरे, मॉल्स वगैरे झाल्याचे बघून अतीव दु:ख होते. युरोपात जुने सगळे कसोशीने जपले जाते, त्याबद्दल कडक कायदे असून ते पाळले जातात तसे आपल्याकडे का नसावे असे वाटत रहाते. आणखी कुणास हवे की नको, माझ्यासाठी तरी नक्की वाड्याचे जेवढे असतील तेवढे फोटो लवकर टाका.

प्रसाद गोडबोले 27/10/2021 - 00:31
नमस्कार काका ! वाडा अगदीच काही चौसोपी वगैरे नव्हता , आवर्जुन फोटो काढुन दाखवावेत असा तर मुळीच नाही , साधासाच होता , चारी बाजुंनी छोटी छोटी घरे , त्यात बिर्‍हाडकरु रहायचे , मध्यवर्ती रिकामा चौक , आणि मुख्य वास्तुत एक प्राचीन पादुकांचे मंदीर! वरील मजल्यावर मुख्य बिर्‍हाडाकरु ! वाड्याचे मुख्य मालक केव्हाच गेले होते , पादुकामंदिराचा ट्रस्ट होता , पण योगायोगाने त्याचे पाचही ट्रस्टी संपुर्ण कुटुंबासोबत निजधामी गेले, बाकी बहुतांश भाडेकरुंची मुले अमेरिकेत ! आता वाडा जवळपास बेवारस ! एका भाडेकरुने मोडकळीस आलेल्या वास्तुत हातपाय पसरायला सुरुवात केलीय पण त्याला कोण काय बोलणार ! सगळ्यांनीच जबाबदार्‍या झटकल्या म्हणल्यावर असेच होणार :( बाबांना म्हणालो - बाबा , अगदी आजोबांच्या काळापासुन तुम्ही रहाताय तिथं , आपण आपली जागा घेऊन टाकु की , मी बघतो कसा जुगाड करायचा , तर बाबा म्हणाले - अरे असं कसं , महाराजांची जागा आपण हडपायची ? ह्यॅ . हे काही शक्य नाही मला. मग म्हणालो - बरं मग जाऊन दे सोडून तरी द्या, तर म्हणे - असं कसं , इतके वर्ष राहिलो आहे मी तिथे , कित्ती आठवणी आहेत असं कसं सोडून देणार ? आणि आपण सोडलं तर महाराजांच्या पादुकांची पुजा कोण करेल ? हे असं आहे , आता काय बोलणार ! असो. फोटो मात्र टाकवत नाहीत , मला सर्ब दुरावस्था पाहुन खुप खंत वाटते . फेसबुक वर तुम्हाला रिक्वेस्ट टाकली आहे , तिथे शेयर करतो ! धन्यवाद !

कर्नलतपस्वी 25/10/2021 - 20:35
वाडा संस्कृती मधेच जन्मलो इथेच वाढलो रमलो.मोठे मोठ्ठे दिंडी दरवाजे, लोखंडी कड्या, भरभक्कम अडसर तेल पिवून काळ्या तुकतुकीत तुळया वासे, नक्षीदार खांब काळाच्या ओघात धुळीला मिळाले. वाडा चार लाखाला विकला तर माती आणी सागवान लाकडाचेच दिडपट उत्पन्न आले. अन्नासाठी दाहीदिशा, पुर्वी खण, मण, खंडी मोजणारे आता स्केअर फुट आणी किलो मधे खुश होतायत. कालाय तस्मै नमः

मदनबाण 25/10/2021 - 21:02
कविता आवडली, अश्या वाड्यात असणारे मोठे लाकडाचे झोपाळे देखील तितकेच विलोभनिय असतात. जिर्ण अवस्थे नंतर तेच भितीदायक देखील भासतात.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Ye Zamin Gaa Rahi Hai... :- Teri Kasam [ Soundtrack Version ]

चौथा कोनाडा 26/10/2021 - 17:23
या "वाडा" वरुन आठवलं, फेबुवरच्या "आठवणीतील पुणे" या समुहाने "आठवणीतील वाडा" हा छापील विषेशांकच प्रकाशित केला आहे. समुहातल्याच लेखकांनी वेळोवेळी या पानवर प्रकाशित केलेले लेखच यात समाविष्ट आहेत, हा पहिला भाग आहे, पुढील भाग देखिल येणार आहेत. कुशल चित्रकाराच्या कुंचल्यातून उतरलेले हे सुंदर मनमोहक मुखपृष्ठ : HNBD123H2234

श्रीगणेशा 27/10/2021 - 19:09
कविता आवडली. वाड्याचं चित्र डोळ्यासमोर आलं. माझ्या आजोबांनी ५० वर्षांपूर्वी बांधलेला वाडा एकेकाळी मोठ्या वैभवात, माणसांच्या गर्दीत नांदला. आणि आज मात्र अगदी मृत्युशय्येवर असल्यासारखी अवस्था झाली आहे.. व्यवहार, फायदा तोटा, स्वार्थ, भावकी या दुष्टचक्रात सापडून. पण अजूनही मन रमते तिथे गेल्यावर. लहानपणीच्या अनेक आठवणी परत जिवंत होतात.

बाजीगर 01/11/2021 - 15:25
हीच आपल्या शब्दांची ताकद ,काही संबंध नसतांही ऐके काळी वैभवयुक्त वाडा आता खंडहररुप घेतांना पाहून उदास वाटले. एक हवा का झोंका आया टूटा डाली से फूल टूटा डाली से फूल ना पवन की ना चमन की किसकी है ये भूल किसकी है ये भूल खो गयी खो गयी खुशबू हवा में कुछ न रह गया

पाषाणभेद 25/10/2021 - 07:10
सत्यता काव्यात उतरली आहे. छान काव्य. सारे प्रवासी घडीचे अशा अर्थाने सारे कवी एकसारखे म्हणावे वाटते. कारण वाडा या विषयाने अन त्यातीत अर्थाने साम्य असणार्या तीन माझ्या रचना आठवल्या. ढासळला वाडा - कविता http://www.misalpav.com/node/46919 ढासळला वाडा - लेख https://www.misalpav.com/node/46921 वाडा - कविता https://www.misalpav.com/node/17890

प्रसाद गोडबोले 25/10/2021 - 09:42
धन्यवाद पाभे ! तुमच्या दोन्ही कविता वाचल्या ! मस्तच ! आपला अनुभव सार्वत्रिक असणे किंव्वा काही तरी मोजक्या लोकांनी अत्यंत जवळुन अनुभवलेला असणे हा विचार खुप सुखद आहे ! भवभूतीने "समानधर्म:" असा जो काही अफलातुन शब्द वापरलाय त्याचा प्रत्यय येऊन जातो ! बाकी ही कविता मला मे महिन्यात सुचली , आईबाबा आज्जी आजोबा ज्या वाड्यात रहायचे तिथे जाण्याचा योग आलेला , तो वाडाही आता अंतिम घटका मोजत आहे , त्याचे फोटो इथे द्यायचे मोह झालेला पण हे उगाचच स्वतःचं स्वतःला त्रास दिल्यासारखं आहे ! म्हणजे माझं वाड्याशी इतकं काही भावनिक नातं नाही पण बांबांच्या किंवा अन्य कोणाच्या ज्याने अख्खे आयुष्य तिथे काढले आहे त्याच्या नजरेतुन पहताना काहीतरी न सांगता येण्यासारखं दुखंत मनात कोठे तरी ! आणि आजच्या जगात आपल्याला इतकं हळवं व्ह्यायला वेळ नाही ! आपण आपले लेखन शेयर केल्याबद्दल पुनः एकदा मनःपुर्वक धन्यवाद !

चौथा कोनाडा 25/10/2021 - 11:44
व्वा छानच !

🏆

फुटलेले नवपंख घेती मग गरुड भरारी हिरव्यादेशी एकाकीपण उमगत जाई रोज नव्याने नवीन दिवशी ||
+१

चित्रगुप्त 25/10/2021 - 20:12
कविता र्‍हदयस्पर्शी आहे. मी तरूणपणी ज्या अनेक खेडेगावांची, गढ्या, जुने वाडे वगैरेंची चित्रे बनवली तिथे आता नवी घरे, मॉल्स वगैरे झाल्याचे बघून अतीव दु:ख होते. युरोपात जुने सगळे कसोशीने जपले जाते, त्याबद्दल कडक कायदे असून ते पाळले जातात तसे आपल्याकडे का नसावे असे वाटत रहाते. आणखी कुणास हवे की नको, माझ्यासाठी तरी नक्की वाड्याचे जेवढे असतील तेवढे फोटो लवकर टाका.

प्रसाद गोडबोले 27/10/2021 - 00:31
नमस्कार काका ! वाडा अगदीच काही चौसोपी वगैरे नव्हता , आवर्जुन फोटो काढुन दाखवावेत असा तर मुळीच नाही , साधासाच होता , चारी बाजुंनी छोटी छोटी घरे , त्यात बिर्‍हाडकरु रहायचे , मध्यवर्ती रिकामा चौक , आणि मुख्य वास्तुत एक प्राचीन पादुकांचे मंदीर! वरील मजल्यावर मुख्य बिर्‍हाडाकरु ! वाड्याचे मुख्य मालक केव्हाच गेले होते , पादुकामंदिराचा ट्रस्ट होता , पण योगायोगाने त्याचे पाचही ट्रस्टी संपुर्ण कुटुंबासोबत निजधामी गेले, बाकी बहुतांश भाडेकरुंची मुले अमेरिकेत ! आता वाडा जवळपास बेवारस ! एका भाडेकरुने मोडकळीस आलेल्या वास्तुत हातपाय पसरायला सुरुवात केलीय पण त्याला कोण काय बोलणार ! सगळ्यांनीच जबाबदार्‍या झटकल्या म्हणल्यावर असेच होणार :( बाबांना म्हणालो - बाबा , अगदी आजोबांच्या काळापासुन तुम्ही रहाताय तिथं , आपण आपली जागा घेऊन टाकु की , मी बघतो कसा जुगाड करायचा , तर बाबा म्हणाले - अरे असं कसं , महाराजांची जागा आपण हडपायची ? ह्यॅ . हे काही शक्य नाही मला. मग म्हणालो - बरं मग जाऊन दे सोडून तरी द्या, तर म्हणे - असं कसं , इतके वर्ष राहिलो आहे मी तिथे , कित्ती आठवणी आहेत असं कसं सोडून देणार ? आणि आपण सोडलं तर महाराजांच्या पादुकांची पुजा कोण करेल ? हे असं आहे , आता काय बोलणार ! असो. फोटो मात्र टाकवत नाहीत , मला सर्ब दुरावस्था पाहुन खुप खंत वाटते . फेसबुक वर तुम्हाला रिक्वेस्ट टाकली आहे , तिथे शेयर करतो ! धन्यवाद !

कर्नलतपस्वी 25/10/2021 - 20:35
वाडा संस्कृती मधेच जन्मलो इथेच वाढलो रमलो.मोठे मोठ्ठे दिंडी दरवाजे, लोखंडी कड्या, भरभक्कम अडसर तेल पिवून काळ्या तुकतुकीत तुळया वासे, नक्षीदार खांब काळाच्या ओघात धुळीला मिळाले. वाडा चार लाखाला विकला तर माती आणी सागवान लाकडाचेच दिडपट उत्पन्न आले. अन्नासाठी दाहीदिशा, पुर्वी खण, मण, खंडी मोजणारे आता स्केअर फुट आणी किलो मधे खुश होतायत. कालाय तस्मै नमः

मदनबाण 25/10/2021 - 21:02
कविता आवडली, अश्या वाड्यात असणारे मोठे लाकडाचे झोपाळे देखील तितकेच विलोभनिय असतात. जिर्ण अवस्थे नंतर तेच भितीदायक देखील भासतात.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Ye Zamin Gaa Rahi Hai... :- Teri Kasam [ Soundtrack Version ]

चौथा कोनाडा 26/10/2021 - 17:23
या "वाडा" वरुन आठवलं, फेबुवरच्या "आठवणीतील पुणे" या समुहाने "आठवणीतील वाडा" हा छापील विषेशांकच प्रकाशित केला आहे. समुहातल्याच लेखकांनी वेळोवेळी या पानवर प्रकाशित केलेले लेखच यात समाविष्ट आहेत, हा पहिला भाग आहे, पुढील भाग देखिल येणार आहेत. कुशल चित्रकाराच्या कुंचल्यातून उतरलेले हे सुंदर मनमोहक मुखपृष्ठ : HNBD123H2234

श्रीगणेशा 27/10/2021 - 19:09
कविता आवडली. वाड्याचं चित्र डोळ्यासमोर आलं. माझ्या आजोबांनी ५० वर्षांपूर्वी बांधलेला वाडा एकेकाळी मोठ्या वैभवात, माणसांच्या गर्दीत नांदला. आणि आज मात्र अगदी मृत्युशय्येवर असल्यासारखी अवस्था झाली आहे.. व्यवहार, फायदा तोटा, स्वार्थ, भावकी या दुष्टचक्रात सापडून. पण अजूनही मन रमते तिथे गेल्यावर. लहानपणीच्या अनेक आठवणी परत जिवंत होतात.

बाजीगर 01/11/2021 - 15:25
हीच आपल्या शब्दांची ताकद ,काही संबंध नसतांही ऐके काळी वैभवयुक्त वाडा आता खंडहररुप घेतांना पाहून उदास वाटले. एक हवा का झोंका आया टूटा डाली से फूल टूटा डाली से फूल ना पवन की ना चमन की किसकी है ये भूल किसकी है ये भूल खो गयी खो गयी खुशबू हवा में कुछ न रह गया
जुनाट वाडा, उजाड मंदीर, पडकी कौले ,पडक्या भिंती शिसवी तुळया वाळवीसही सांगत असतील गतश्रीमंती || इथे जाहल्या कित्येक मुंजी कित्येक लग्ने किती सोहळे वाड्यानेही मनसोक्त भोगीले सुखदु:खांचे हे हिंदोळे || कित्येक घरटी इथेच वसली, इथेच फुलली, इथे बहरली कित्येक पाखरांचीही किलबिल ह्या वाड्याने इथे पाहिली || सारी पाखरे मोठ्ठी झाली बघता बघता उडो लागली संवत्सरफल ऐकत ऐकत कित्येक वर्षे सरोनी गेली || फुटलेले नवपंख घेती मग गरुड भरारी हिरव्यादेशी एकाकीपण उमगत जाई रोज नव्याने नवीन दिवशी || आता वाडा असा एकटा सोबत नाही कोणी सोबती मंदिरामध्ये कुणी अनामिक चार दों फुलें वाहुनी जाती || बाकी सारे बेवारस अन कुणीच न
समाज
मुक्त कविता

आभाळाच्या फळ्यावर

अनन्त्_यात्री ·
धूमकेतूच्या खडूने आभाळाच्या फळ्यावर काहीबाही लिहीण्याची होता ऊर्मी अनावर चांदण्यांच्या ठिणग्यांची घेतो मदत जराशी चित्रलिपी सजविण्या लिहीतो मी जी आकाशी रात्र होते जशी दाट तशा काही अनवट मिथ्यकथा नक्षत्रांच्या उजळती नवी वाट झळाळते तेजोमेघ गूढ कृष्णविवरांशी बोलताना, जोडतो मी नाळ आकाशगंगेशी भेट विराटाशी थेट माझ्या नक्षत्रभाषेची रोमरोमातून तिच्या रुणझुण ये सूक्ष्माची लागे उगवतीपाशी जेव्हा उषेची चाहूल माझ्या नक्षत्रभाषेची फिकटते चंद्रभूल
कविता
मुक्त कविता
अद्भुतरस

हाच क्षण

अनन्त्_यात्री ·
चाल चाल चालत गेलास वणवण भटकून थकून गेलास हाच क्षण मोलाचा रोवून पाय थांबायचा दार दार ठोठवत गेलास उंबरा उंबरा झिजवत राह्यलास हाच क्षण मोलाचा तोडून दार घुसायचा वाच वाच वाचत गेलास वाचून वाचून साचत गेलास हाच क्षण मोलाचा फोडून बांध लिहायचा
मुक्तक
मुक्त कविता

शब्दांची कर्णफुले

पाषाणभेद ·
शब्दांची कर्णफुले प्रसन्न सुंदर सुगंधी सकाळी प्रेम बरसले अवचीत अवकाळी नाहत्या ओलेत्या भोर केशांतून थेंब तयाचे अवतरले भाळी ओठी शब्द फुलून आले शब्दांचे मग मोती झाले तु ते हळूवार उचलूनी घेत कर्णफुलांसम कानी ल्याले (मिपाच्या यंदाच्या दिवाळीअंकासाठी काही उत्पादन करावे म्हणून या शब्दफुलांचे उत्पादन घेतले होते. पण आम्हा शब्दशेतकर्यांच्या मनाच्या गोदामात अनेक प्रकारचा लगोलग नष्ट पावणारा पण भरघोस उत्पन्न मिळणारा माल तयार होत असल्याने आहे ते उत्पादीत शब्दपीक मिपाच्या साहित्य मंडईइत विकायला ठेवले आहे.
वाङ्मय
कविता
प्रेमकाव्य
इशारा
कविता माझी
जिलबी
प्रेम कविता
माझी कविता
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता
लावणी
वाङ्मयशेती

धत् तेरे की...

प्राची अश्विनी ·

ज्ञानोबाचे पैजार 13/09/2021 - 11:37
पैंजणांना हात जेव्हा लावला त्याने झुकून ऐवजी जोडव्यांना हात जेव्हा लावला त्याने झुकून असे लिहिले असते तर कवितेला एक वेगळाच अर्थ प्राप्त झाला असता. पैजारबुवा,

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 14/09/2021 - 10:34
जोडव्यांनी अर्थ बदलून जाईल. ( ती विवाहित आहे असे) अर्थात जोडव्यावालीशी भेटी गाठी चालू असतील तर जुन्या आठवणीमुळे, तर तेही चालेल.:) -दिलीप बिरुटे

प्राची अश्विनी 16/09/2021 - 09:18
चालवायला जुनी आठवण हवीच असं नाही काही. आपल्याला जे हवे ते चालवायचं. हाय काय अन् नाय काय. :)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 13/09/2021 - 20:04
वाह ! तुम्ही अधुन मधून आम्हा हळव्या वाचकांसाठी अशाच कविता लिहिते राहा. आमची कविता अशीच आहे, म्हणजे अशीच कविता आवडते. आता पावसा-पाण्याच्या काळात तिच्या आठवणी सांभाळणे आले. (कोणाचा शेर आहे, माहिती नाही) खत्म हो रहा है अब उसके इश्क का असर अब एक चाय के सिवा हम किसी के आदी नही रहे. -दिलीप बिरुटे (सावरलेला) :)

शानबा५१२ 13/09/2021 - 21:33
मला ही कविता समजुन घ्यायची आहे पण मला ह्यातला काहीच नाही समजल. मला पैजणाला हात का लागला व ते पैजण नसुन जोडवा असते तर अर्थात काय फरक पडला असता तेही नाही समजले.

प्रसाद गोडबोले 19/09/2021 - 08:23
मला ही कविता समजुन घ्यायची आहे पण मला ह्यातला काहीच नाही समजल.
मलाही कविता समजली नाही. भेट अधुरी रहाण्याचे काय कारण ?

प्राची अश्विनी 19/09/2021 - 09:51
अनेक कारणं असू शकतील. पैजारबुवांनी सुचवल्याप्रमाणे जोडवी असतील, तर परस्त्रीला स्पर्श वर्ज्य ई सामाजिक संकेतांचा (दोघांच्याही) मनावर असलेला पगडा. किंवा पहले आप.. चा गोंधळ आणि त्यामुळे निसटून गेलली वेळ.. किंवा समोरच्या व्यक्तीच्या भावना सुद्धा आपल्या सारख्याच आहेत का याची नसलेली खात्री. त्यामुळे आपण पुढाकार घेत तला तर तिला/त्याला आपल्या बद्दल काय वाटेल, आपली समोरच्या मनातील प्रतिमा डागाळेल का? ही अनिश्चितता.. समजा काही घडलं आणि नंतर जर दोघांपैकी कुणालाही अपराधी वाटलं तर कोवळं हळवं नातं तुटलं तर ही भिती. शारिरीक ओढीपेक्षाही ते नातं अधिक मूल्यवान असल्याची दोघांनाही असणारी जाणीव... ई. ई बघा पटतंय का. :)

गॉडजिला 19/09/2021 - 13:52
हेच लिखाण लेखकाने केले असते तर. इतका गुंता झालाच नसता… नेमकं कारण सुस्पश्ट सुचवल्या गेले असते :) स्वारी प्राचीजी माझा प्रतिसाद टिका वगैरे दुरुनही नाही, पुरुषांच्या मानसिकतेचे एक निरीक्षण आहे फक्त. (जोडव्यांचा स्पर्श शक्यतोवर टाळणारा)- गॉडजिला

शानबा५१२ 21/09/2021 - 16:21
पैंजणांना हात जेव्हा लावला त्याने झुकून... ओके ते जोडवी आहे म्हणजे ती स्त्री विवाहीत आहे, मग ह्या व्यक्तीने त्या जोडवीला हात का लावला? आणि ते पण झुकुन? मला पहील्यांदा (खुपवेळा) पुन्हा पुन्हा वाचुन अस वाटल की तो तिच्या घरी गेला होता, तिचे वडील तिथे होते तेव्हा त्याने झुकुन त्यांचे पदस्पर्श करुन त्यांना नमस्कार केला. काय रे बाबा, कठीण आहे!

बाजीगर 23/09/2021 - 14:32
राजा ने काही च move , न केल्या ने राणी च झाली चेक मेट !! पण.... तिच्या त्याच्या मनासारखी घडलीच नाही भेट.. between the lines वाचले तर बाजीगर ला असे दिसले की, ह्या डेट मध्ये थोडी (?१) शारीरिक जवळीक व्हावी अशी तिची इच्छा असणार आणि हे महाराज अगदीच संस्कारी निघाले असणार, (बोंब मारल्याची इमोजी...) तेव्हा फ्री-हिट मिळूनही त्याने चौका मारायचा मौका घालवला म्हणून ती नाराज आहे. कविता काही च कळली नाही म्हणणारे ही याच पठडीतले... (गाडीची किल्ली पडली म्हणून तो किल्ली उचलायला वाकला तेव्हा चुकून तिच्या पायांच्या पैंजणांना त्याचा स्पर्श झाला..आणि ती शहारली,मोहरली ) म्हणूनच बाजीगर addition, राजा ने काही च move , न केल्या ने राणी च झाली चेक मेट !! पण.... तिच्या त्याच्या मनासारखी घडलीच नाही भेट..

स्वधर्म 24/09/2021 - 12:28
जोडव्यांच्या उल्लेखामुळे गडकरींची एक जुनी कविता आठवली: होईल होईल वाटत होते तेच शेवटी झाले नाव घेतल्यावाचून आता मनात झुरणे आले

ज्ञानोबाचे पैजार 13/09/2021 - 11:37
पैंजणांना हात जेव्हा लावला त्याने झुकून ऐवजी जोडव्यांना हात जेव्हा लावला त्याने झुकून असे लिहिले असते तर कवितेला एक वेगळाच अर्थ प्राप्त झाला असता. पैजारबुवा,

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 14/09/2021 - 10:34
जोडव्यांनी अर्थ बदलून जाईल. ( ती विवाहित आहे असे) अर्थात जोडव्यावालीशी भेटी गाठी चालू असतील तर जुन्या आठवणीमुळे, तर तेही चालेल.:) -दिलीप बिरुटे

प्राची अश्विनी 16/09/2021 - 09:18
चालवायला जुनी आठवण हवीच असं नाही काही. आपल्याला जे हवे ते चालवायचं. हाय काय अन् नाय काय. :)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 13/09/2021 - 20:04
वाह ! तुम्ही अधुन मधून आम्हा हळव्या वाचकांसाठी अशाच कविता लिहिते राहा. आमची कविता अशीच आहे, म्हणजे अशीच कविता आवडते. आता पावसा-पाण्याच्या काळात तिच्या आठवणी सांभाळणे आले. (कोणाचा शेर आहे, माहिती नाही) खत्म हो रहा है अब उसके इश्क का असर अब एक चाय के सिवा हम किसी के आदी नही रहे. -दिलीप बिरुटे (सावरलेला) :)

शानबा५१२ 13/09/2021 - 21:33
मला ही कविता समजुन घ्यायची आहे पण मला ह्यातला काहीच नाही समजल. मला पैजणाला हात का लागला व ते पैजण नसुन जोडवा असते तर अर्थात काय फरक पडला असता तेही नाही समजले.

प्रसाद गोडबोले 19/09/2021 - 08:23
मला ही कविता समजुन घ्यायची आहे पण मला ह्यातला काहीच नाही समजल.
मलाही कविता समजली नाही. भेट अधुरी रहाण्याचे काय कारण ?

प्राची अश्विनी 19/09/2021 - 09:51
अनेक कारणं असू शकतील. पैजारबुवांनी सुचवल्याप्रमाणे जोडवी असतील, तर परस्त्रीला स्पर्श वर्ज्य ई सामाजिक संकेतांचा (दोघांच्याही) मनावर असलेला पगडा. किंवा पहले आप.. चा गोंधळ आणि त्यामुळे निसटून गेलली वेळ.. किंवा समोरच्या व्यक्तीच्या भावना सुद्धा आपल्या सारख्याच आहेत का याची नसलेली खात्री. त्यामुळे आपण पुढाकार घेत तला तर तिला/त्याला आपल्या बद्दल काय वाटेल, आपली समोरच्या मनातील प्रतिमा डागाळेल का? ही अनिश्चितता.. समजा काही घडलं आणि नंतर जर दोघांपैकी कुणालाही अपराधी वाटलं तर कोवळं हळवं नातं तुटलं तर ही भिती. शारिरीक ओढीपेक्षाही ते नातं अधिक मूल्यवान असल्याची दोघांनाही असणारी जाणीव... ई. ई बघा पटतंय का. :)

गॉडजिला 19/09/2021 - 13:52
हेच लिखाण लेखकाने केले असते तर. इतका गुंता झालाच नसता… नेमकं कारण सुस्पश्ट सुचवल्या गेले असते :) स्वारी प्राचीजी माझा प्रतिसाद टिका वगैरे दुरुनही नाही, पुरुषांच्या मानसिकतेचे एक निरीक्षण आहे फक्त. (जोडव्यांचा स्पर्श शक्यतोवर टाळणारा)- गॉडजिला

शानबा५१२ 21/09/2021 - 16:21
पैंजणांना हात जेव्हा लावला त्याने झुकून... ओके ते जोडवी आहे म्हणजे ती स्त्री विवाहीत आहे, मग ह्या व्यक्तीने त्या जोडवीला हात का लावला? आणि ते पण झुकुन? मला पहील्यांदा (खुपवेळा) पुन्हा पुन्हा वाचुन अस वाटल की तो तिच्या घरी गेला होता, तिचे वडील तिथे होते तेव्हा त्याने झुकुन त्यांचे पदस्पर्श करुन त्यांना नमस्कार केला. काय रे बाबा, कठीण आहे!

बाजीगर 23/09/2021 - 14:32
राजा ने काही च move , न केल्या ने राणी च झाली चेक मेट !! पण.... तिच्या त्याच्या मनासारखी घडलीच नाही भेट.. between the lines वाचले तर बाजीगर ला असे दिसले की, ह्या डेट मध्ये थोडी (?१) शारीरिक जवळीक व्हावी अशी तिची इच्छा असणार आणि हे महाराज अगदीच संस्कारी निघाले असणार, (बोंब मारल्याची इमोजी...) तेव्हा फ्री-हिट मिळूनही त्याने चौका मारायचा मौका घालवला म्हणून ती नाराज आहे. कविता काही च कळली नाही म्हणणारे ही याच पठडीतले... (गाडीची किल्ली पडली म्हणून तो किल्ली उचलायला वाकला तेव्हा चुकून तिच्या पायांच्या पैंजणांना त्याचा स्पर्श झाला..आणि ती शहारली,मोहरली ) म्हणूनच बाजीगर addition, राजा ने काही च move , न केल्या ने राणी च झाली चेक मेट !! पण.... तिच्या त्याच्या मनासारखी घडलीच नाही भेट..

स्वधर्म 24/09/2021 - 12:28
जोडव्यांच्या उल्लेखामुळे गडकरींची एक जुनी कविता आठवली: होईल होईल वाटत होते तेच शेवटी झाले नाव घेतल्यावाचून आता मनात झुरणे आले
तसं म्हटलं तर त्यांची ती होती खरीखुरी डेट पण तिच्या त्याच्या मनासारखी घडलीच नाही भेट.. सुट्टीचा दिवस होता, Backdrop ला पाऊस होता. Romantic होतं weather, एकांताची हलकी चादर. ती म्हणाली, खरंच येऊ? तो म्हणाला, yes plz, I'll wait.... पण... तिच्या त्याच्या मनासारखी घडलीच नाही भेट.. खरंतर त्याच्याचसाठी नेसली ती नव्वीन साडी ह्रदयात तिच्या धडधडणारी सुप्परफास्ट होती गाडी. तरी बरं तोंडावरती लावला होता मोठ्ठा मास्क नाही तर hiding feelings is not a simple task! चेहरा कोरडा करून म्हणे, "Soooo sorry for the late" पण....
मुक्तक
ghol
कैच्याकैकविता
जिलबी
मुक्त कविता

कानाखाली जाळ

बाजीगर ·
काय निवडावं लोकांनी बॅड कि वर्स ? कसला लागला आहे हा महाराष्ट्राला कर्स कितवा स्वातंत्रदिन आहे हे विसरणारा मुख्यमंत्री कि कानाखाली वाजवण्याची भाषा करणारा मंत्री तिसरी लाट, अफगाणीस्थान झालं, मिडीयाला चघळायला नवं हाडूक कोरोना, रोजगारी,वाहतूक,सुरक्षा सर्वच मूळविषय झाले गूडूप किती उर्जेचा होतो विध्वंस मनातल्या हिंसा-द्वेषाने कीव येते चूकीचे समर्थन करुन लढणा-यांचे त्वेषाने दोन पक्षांच्या बेरोजगार गुंडांना रोजगार मिळाला करण्याचा राडा जनतेच्या मालमत्तेच्या पहा काचांचा रस्त्यांवर सडा. अजाणत्या राजाला म्हणे हे काही विशेष नाही (?!) राण्यांची हीच संस्कृती म्हणे म्हणून काही निषेध नाही. सुसंस्क
कविता
अभय-काव्य
मुक्त कविता

विस्कळखाईत कोसळताना

अनन्त्_यात्री ·

तुषार काळभोर 10/08/2021 - 06:14
विज्ञानकाव्य तेही ब्लॅकहोल वर तेही विस्कळखाई सारख्या सर्जनशील शब्दांनी तयार केलेलं.. असं काही सुचतं हेचं एक अशक्य काम आहे..

तुषार काळभोर 10/08/2021 - 06:14
विज्ञानकाव्य तेही ब्लॅकहोल वर तेही विस्कळखाई सारख्या सर्जनशील शब्दांनी तयार केलेलं.. असं काही सुचतं हेचं एक अशक्य काम आहे..
रेणुबंध होतील खिळखिळे खळकन् फुटतील ठाशीव साचे हादरून जातील स्तंभही तर्काच्या भक्कम इमल्यांचे गाभ्यातून जर्जर पृथ्वीच्या लाव्हारस येईल उधाणून अगणित जीवांचा कोलाहल उरेल भवतालाला कोंदून विस्कळखाईत कोसळताना असेच काही घडेल? किंवा, विज्ञानाचे ज्ञात नियम मग वागतील वेगळेच तेव्हा?
मुक्तक
मुक्त कविता
Subscribe to मुक्त कविता
© 2026 मिसळपाव