काहीच्या काही कविता

प्रेर्ना : ओळखा पाहू लार्ज पेग कुणा मिळे पतियाळा दोन थेंबांचे शिंतोडे कुणा पामराला ।। धृ ।। किक कैसी नशा कसली मद्य ते दुर्मिळ भासतसे स्कॉच ची जरी हाव नसे देशीच फक्त नशिबाला ।।१।। टोस्ट करी ऑन द रॉक्स कुणी चखणाच, हाय! कुणा मुखाला व्हिस्की, रम अन टकीला कधी मिळेल मज पिण्याला? ।।२।। मला देशी त्याला विदेशी मद्यनशा ही जबरी कसाबसा प्याला हाती धरी सोनेरी पेय्य तो प्यालेला ।।३।। - चामुंड रायणे

वस्त्र ढगांचे धुवून सागरी वाळत घालीन व्योमी धग सूर्याची परिटघडीला येईल माझ्या कामी कधि चंद्राचा घेउनी चेंडू करेन क्रीडा गगनी चांदणमेवा थोडा थोडा चाखिन अधुनी मधुनी प्रकाशवर्षांचे अंतर मी तोडिन प्रकाश वेगे अंतरिक्ष लंघून संपता कशास येईन मागे? भव्य स्वप्न हे माझे कधितरी येईल का सत्यात? ठाऊक नाही, पण तोवर मी झोपून पाहीन वाट!

पेर्णा- निओ यांची कविता "ती मला आवडते" जेव्हा तो त्याच्या पार्टीनंतर तर्राट होऊन माझ्या अंगाशी कसाही झोंबतो तेव्हा तो मला आवडत नाही जेव्हा किरकोळ वादातून तो मला हिंसकपणे Get out you bitch म्हणतो तेव्हा तो मला आवडत नाही माझ्या खरं बोलण्यावर, समजावल्यावर मलाच लाथाबुक्क्याचा प्रसाद मिळतो तेव्हा तो मला आवडत नाही मी एकटीच आवरून बाहेर जाताना तो एकटक संशयानं बघतो तेव्हा तो मला आवडत नाही जेव्हा माझ्या कुठल्याही कामाचा विचका होतो त्याला कशी जिरली हिची असाच आसुरी आनंद होतो तेव्हा तो मला आवडत नाही माझ्या मनस्थितीचं आणि विचाराचं त्याला काहीच सो

माझं मन कायम ह्या साडेपाच इंची चौकटीत वावरणारं . . . . आजूबाजूला काय चाललंय हे पाहूनही न पाहिल्यासारखं करणारं . . . काही वेगळं दिसलंच तर डोळे असूनही ह्या स्मार्ट खेळण्यातूनच बघतो. . . मग समोर खाद्यजत्रा असो की प्रेतयात्रा . . तोच निर्विकारपणा असतो ! कधीकधी मरणही टिपतो मी दुसऱ्याचं कारण असं चित्र वारंवार कुठे दिसतं ? कासावीस होतो फक्त तेंव्हाच जेव्हा बॅटरी उतरते किंवा इंटरनेट नसतं ! जगात असूनही जगाशी परत जोडण्यासाठी जपतो मी पासवर्ड. . . . . आपण आणि आपला अंडा "सेल", कोणी माणुसकी करता का फॉरवर्ड ?

आता उठवू सारे रान, आता पेटवू सारे रान युवराजांच्या राज्यासाठी लावु पणाला प्राण युवराज उठतील, ट्रिपलसिट बाईक वर बसतिल निलाजरे ते फोटो काढुनि देशी थाई ते पळतिल जो कोण ह्यांना अडवील, जो कोण ह्यांना रडवील अडवणूक त्या करणार्‍यांची हे चिन्यांकडे करतिल फिर्याद संघर्ष यात्रेचि फौज निघे, हातात त्यांच्या लाडु पेढे अतिव गाति बारबालेचे अन चरस्याचे गुणगान पडुन राहु निपचित आता २०१९ ला खाउ लाथा नाहितर मांडु चिनि-पाकड्यांसोबत ठाण गुरूवर्य साने गुरुजिंचि माफि मागुन. ____/\___ रा.रा. युवराज ह्यांच्या चरणि हे आयुष्यातले पहिले काव्यकमल सादर.

(आदरणीय कवी कुसूमाग्रजांची क्षमा मागून) || आला पावसाळा आला पावसाळा || आला पावसाळा आला पावसाळा प्रवाशांनो तुमची कंबर सांभाळा मनपाचे रस्ते खड्डेरी दुचाकी तयामध्ये घातली चुकवित चालली पाणी गाळा समोरून पहा कोण येतसे त्याचीही अवस्था तशीच असे उडविल पाणी; त्याला तुम्ही टाळा चारचाकीवालाही सुरक्षित नसे खड्डयात आदळता शिव्या देत असे न जाणो मोठी खोक ये कपाळा जनांच्या स्मृती गौरवे वंदुनी पुढिल ऋतूची वाट पाहूनी आरोग्यासी वित्त आपले जाळा - पाषाणभेद

उद्धुचे वडील किती मोठे . . मोठे . . त्यांचे पण नशीब करंटे . . . . करंटे . . त्यांच्या पोटी आला हा गोटा गोल . . गोटा गोल . . उध्दु तू माझ्याशी गोड बोल . . . गोड बोल . . . उद्धुचा मुलगा आदू . . . आदू . . . आहे तो पक्का लडदु . . . लडदु . . . पेंग्विनचा खर्च करतंय कोण . . करतंय कोण उध्दु तू माझ्याशी गोड बोल . . . गोड बोल . . . उद्धुचा पेपर सामना . . . सामना . . . संपादकाला काही येईना . . येईना . . . गुहेचा झाला पांजरपोळ . . . . पांजरपोळ . . . . उध्दु तू माझ्याशी गोड बोल . . . गोड बोल . . . उद्धुची पार्टी आहे सत्तेत . . . सत्तेत . . . तरी मनाने विरोधकातच बसलेत . . बसलेत . .

वाघोबा वाघोबा किती वाजले

वाघोबा वाघोबा किती वाजले, पाऊस न येताच राजीनामे भिजले| वाघोबा वाघोबा किती वाजले, म्याव म्याव च्या डरकाळीने घसे बसले| वाघोबा वाघोबा किती वाजले, भूकंपाच्या धमकीने हसू फुटले| वाघोबा वाघोबा किती वाजले, आदिलशहा* येताच शेपूट घातले| वाघोबा वाघोबा किती वाजले, यांच्या मर्कटलीलांनी केजरीवाल लाजले| वाघोबा वाघोबा किती वाजले, धाकल्याच्या चतुराईने थोरले बिथरले| वाघोबा वाघोबा किती वाजले, बनियासमोर** लोटांगण घातले| वाघोबा वाघोबा किती वाजले, यांच्या वल्गनांनी मावळे शरमले| वाघोबा वाघोबा किती वाजले, असा पक्ष, असे नेते हे दुर्दैव आपुले| (* - विधानसभा नि

येई हो अण्णा रे माझे माऊली ये । कीबोर्डवरी बोट ठेऊनी वाट मी पाहे ।। धृ।। आलिया गेलिया कोणी धाडी निरोप । कराडमधी आहे माझा मायबाप ।। १।। काळा शर्ट अन विजार कैसा सुंदर दिसला । घोड्यावर बैसोन अण्णा शुक्रवारी गेला ।। २।। अण्णांचे चार शब्द आम्हा नित्य जाळ लावी । अण्णादास म्हणे आता कोण कळ लावी ।। ३।।

पेर्णा सांगायलाच हवी का ? ती पहा पडली विडंबने ती,पैजा लागल्यासारखी खाजही यावी कुठे ,ते न दाखवण्यासारखी!? नवकवी असलास जरी,तू नको काही लिहू... मिपाकरांची खिल्ली करेल मेल्याहून मेल्यासारखी! कवितेवरती कुठलीही पिंक कोणी टाकते रंगते मैफील इथली श्राध्दकावळ्यांसारखी ! हो!जरा साशंक हो तू,कविता विडंबताच मी पब्लिक जल्लोष करते,दाद दिल्यासारखी! काय तू लिहिले जरासे . . मिपाकर वेडावले लागले मागेच तुझ्या समस्त गाजरपारखी ! —आडमापीगीत