विडंबन

आमची प्रेरणा http://www.misalpav.com/node/31151 (मूळ कवीची मनापासून क्षमा मागून हे विडंबन शोलेकालीन व्यथा वेदनांना वाचा फोडण्यासाठी प्रसृत झाले. कळावे आपला नकवी - खट (नक्वी नव्हे) ) अरे द्यायचेच असेल तर दे गब्बरलाही पकडीत घेवु पाहणारे ते हात हं ! ते तुला कधीच जमलेय तोडलेल्या हातांवरती, कशास शाली अन बंदुकी रामलाल काकांना या कसली आहे निवांत डुलकी अरे गायचेच असेल तर गा ते स्वर मेहबुबी हेलनेचे... हं ! ते तुला कधी रे जमलेय हिंडत्या बसंतीचे ..

मध्यंतरी हेल्मेटची सक्ती करण्यात आली होती त्यावेळी लिहिलेली ही कविता 'हेल्मेट 'वर कवीवर्य मंगेश पाडगांवकर यांनी जर कविता लिहिली असती तर कदाचित ती अशीच लिहिली असती . विडंबनाचा एक प्रयत्न 'हेल्मेट' पाडगांवकरांच्या शैलीत हेल्मेट म्हणजे हेल्मेट म्हणजे हेल्मेट असतं तुमचं आणि आमचं अगदी सेम असतं मराठीतून त्याला कवच म्हणता येतं हिंदीतून त्याला शिरस्त्राण म्हणता येतं हेल्मेट हेच त्याचं दुसरं नेम असतं हेल्मेट म्हणजे हेल्मेट म्हणजे हेल्मेट असतं तुमचं आणि आमचं अगदी सेम असतं हेल्मेटच्या सक्तीचा सरकारी कायदा आहे खरं तर हेल्मेटचा आपल्यालाच फायदा आहे एकदा डोक्यात घातलं की हेल्मेट झपाट्या

पेर्णा - https://www.youtube.com/watch?v=mz4bTkh9elg इशेश ईणंती - गुर्जी (http://www.misalpav.com/comment/685412#comment-685412) आमच्या गुर्जींनी (इथे कानाच्या पाळीला हात लावण्यात आलेला आहे) तांबिय संस्थानाच्या मठाधिपतीची वस्त्रे तूर्तास बाजूस ठेउन इतर कार्ये हाती घेतल्यानंतर प्रथमच जाहीर ईणंती केल्याने हे ईडंबन लिल्हे आहे अवधूत गुप्ते यांची माफी मागून… ---------------------------------------------------------- सकाळच्याSSS पारी मिळेना वाट होSSS…सकाळ

'विठू माझा लेकुरवाळा' या गीताच्या चालीत खालील गीत सावकाश गुणगुणावे. _____________________________________________________ पप्पू माझा लेकुरवाळा संगे खांग्रेसींचा मेळा दिग्गीराजा खांद्यावरी खुर्शिदाचा हात धरी पुढे चाले राज बब्बर मागे नगमा ही सुंदर कपिल आहे मांडीवरी अंबिका, गिरीजा बरोबरी अहमद आहे कडेवरी शीला करांगुली धरी रे़णुका म्हणे राहुला करी खांग्रेसीं‍चा सोहळा

किती सांगू मी सांगू कुणाला आज आनंदी आनंद झाला मोर्चा काढू चला, अधिवेशन घेऊ चला आला आला ग पप्पू आला द्वादशीच्या राती ग, यमुनेच्या काठी ग, राहुलबाबा अवतरले गोड हसू गालांत, नाचू गाऊ तालात, झेन्डे थरथरले पप्पू दिसतो उठून, खान्ग्रेसी आले नटून शपथविधीचा शृंगार केला मूर्ति अशी साजिरी ग, गालावरी खळी ग, भुलले पप्पूला कुणी म्हणा राहुल, कुणी म्हणा युवराज, पप्पूला नावे किती लपूनछपून, परदेशी जावून सांजसकाळी अभ्यास केला किती सांगू मी सांगू कुणाला आज आनंदी आनंद झाला मोर्चा काढू चला, अधिवेशन घेऊ चला आला आला ग पप्पू आला

(किंचित्कवी समजून चू.भू.द्या.घ्या.) मालवणातिल सागरलहरी मला खिजविती अष्टौप्रहरी बाण लागता नको तिथे हा पर झाली 'कनका'ची नगरी 'कुक्कुट गेले साथ सोडुनी 'विकास' दिसता दुज्या अंगणी चोचीमधला दाणा जपती नख्या आपुल्या तीक्ष्ण परजुनी 'वाघ' लागला मागावरती 'वांदरे'हि किलकारा करती वनवासातुन सुटका या हो कधी व्हायची? घटिका सरती.. 'सोनिया'सम ते दिन ना उरले 'घड्याळा'तलेही क्षण सरले ठेवावे हे मस्तक ऐसी दिसतिल का चरणांची 'कमले'?

(कवि कुसुमाग्रज उर्फ तात्यासाहेब शिरवाडकर यांची माफी मागून) ओळखलत का सर मला, दारात आला कोणी केस नव्हते विस्कटलेले, डोळ्यात नव्हते पाणी क्षणभर बसला, नंतर हसला, बोलला छाती काढून, ‘इनकम टॅक्सची धाड आली, गेली मान वाढवून’ कैदाशिनीसारखी नुसती कागदी घोडी नाचली, सारी खाती गोठविली, स्वीस बँक मात्र वाचली. कॅश वेचली, लॉकर सील केली, दागिणेही नेले गादीखाली म्हणून प्रॉपर्टीचे पेपर तेवढे वाचले वकीलाला घेउन संगे सर आता लढतो आहे एकेक मुद्दा काढतो आहे, चिखलफेक करतो आहे फोनकडे हात जाताच हसत हसत उठला ‘ओळख नको सर’, जरा कोडगेपणा वाटला. काढून घेतले पद, तरी अजूनही काढतोय फणा, पाठीवरती हात ठेउन, तुम्ही फक्‍त चर

एका महान कवितेवर तितकेच टुकार विडंबन... मंडळी गोड माणुन घ्या. कर्तव्याच्या नावाखाली छळ मांडलाय पुरुषांचा. जन्मापासुन ते मृत्युपर्यंत कर्तव्याच्या दोरखंडाने बांधलंय त्याला. या दोरखंडातुन कधी सोडवण्याचा प्रयत्न केलाय कुणी? नाही! कारण प्रत्येक मनुष्याला फक्त आणि फक्त घेणंच माहीत आहे. एक पुरुष जेव्हा लहान कोंब असतो, तेव्हा आईच्या पोटातच त्याला इंजिनेर, डॉक्टर होण्याचे फर्मान सोडले जाते. कसा तरी करत जन्म घेतलाच त्याने, तर आई-बापाची स्वप्ने पुरी करायच्या बोझाखाली कोमेजुन टाकले जाते. आणि मोठेपणी हुंड्यापायी आईवडिलांना हवी असलेली मुलगी पुढ्यात आणून टाकली जाते.