विडंबन

त्या लीलाधराची मापी मागून :) पेर्णा - http://www.misalpav.com/node/19709 ------------------------------------------------------------------------- तो..... तो आहे नाना, तो आहे स्टिंकर, तो ना"ही" तैश अन् तो नाही माइ, पण तरीही त्याची मिपावर असते मात्र जिल्बी.....

आम्ची पेर्णा - http://www.misalpav.com/node/29862 मूळ कवीची क्षमा मागून -------------------------------------------------------- कसं जमतं तुला, डुआयडी काढणं? किती सहज, हे तुझ असं वावरणं? प्रतिसाद द्यायला माझं पुरत भांबावणं कितीतरी लेखांवर प्रतिसादांच्या जिल्ब्या पाडणं (संपादकांच्या) गप्प राहण्याचा का हा अर्थ तू घेतला? की सगळचं हे सहज शक्य होतय तुला? लिहिताना तटस्थ प्रतिसाद कंटाळला जीव आमचा (तरीही) तुच थट्टेचा, सगळ्यांसाठी विषय ठरला? गप्प बसता मी (, तू) आणखीच व्हावं वाचाळ (आपल्याच डुआयडीची) बाजू घेण्याच्या मिषानं तू यावं परत लिहिताना प्रतिसा

वर्जिनल(टवाळ कार्टा) आनिक वर्जिनली वर्जिनल(सार्थबोध) कवी आश्या दोघाचिय्बी स्वारी मागूनसनी एक नमुना सादर क्येलेला हये....... घेता जरा 'धुवायला', घंगाळातले पाणी इथे साबु लावण्या अंगाला काय सांगू जाते माझे ।।१।। अट्टल पारोसे लाजतील,ओतता (शाम्पू) माझ्या डोईवरी अंगावरल्या समस्त रंध्रांत,घासणे जाऊ दे टोक तुझे ।।२।। या ऊरा-पोटावरील दिसती, जरी सार्या वळ्या ती तनु गबदुल असता,पाठीवरती मळ साचे ।।३।। पाठी ग धूऊ जाता तुला,पडतो लोटा भुईवरी पुन्हा करेल यत्न तोवरी,मळ राहिल (तैसाच) काय होते।।४।।

पेर्णा - http://www.misalpav.com/node/29834 वर्जीनल कवीची मापी मागून :) ------------------------------------------------------------------------ ये जरा "बसायला", घे बाटलीतले तीर्थ इथे गाठी शेवया मागाया, काय सांग जाते तुझे ll १ ll अट्टल पिणारे लाजतील, येता (बाटली) तुझ्या हातावरी अंगावरल्या समस्त वस्त्रांस, जरा जडू दे गंध तुझे ll २ ll या शर्ट-प्यांटवरील, पुसती जरी साऱ्या खुणा ती अशी खमकी असता, गालावरचा रंग सजे ll ३ ll सखे ग सहवास तुझा, रंगतो लाल गालांवरी पुन्हा होईल भेट तोवरी, ग्लास वाहील काय ओझे ll ४ ll - पीकेबोध

आजकाल मिपावर गुर्जींचा (इथे दोन्ही कानांच्या पाळ्यांना हात लावण्यात आलेला आहे याची ज्याची त्याने नोंद घ्यावी) प्रभाव जास्तच झाल्याने ह्या ईडंबणावर त्यांची छाप दिसू शकते (दिसेलच ;) )...हे ईडंबण गुर्जींना अर्पण...जिल्बी मात्र मीच पाडली बर्का ;) आम्ची पेर्णा http://www.misalpav.com/node/29809 ------------------------------------------------------------------------------- जगने न तुज्य(कृपे)विना , का रडवतो तू मला, गेला कोंडून तू मजला, जणू श्वास माझा गेला, ये ना परत दाराकडे, कुंथणे आता मुश्किल झाले, नाक माझे हिरमुसले, कससचं म्हणुन बसून राहिले, "ब"

मूळ पीठ.. + आंम्ही(...ह्ही ह्ही!!! ) = जिल्बी! =)) बघतो आहे वाट ,कधी तरी शब्द-येईल, आणलाच..!असाच..!बळंच..!,तरी..कविता कशी-होईल...? शब्दांचे ते डोंगर,अन् माझिया हतातील गदा, जुळणार्‍या ओळी पाहून ,यमके -पाडिन बदाबदा... तिच जागा=घोड्यांची पागा... शब्दाला शब्द जमला, "पडली नजर-की केला "वार" , यावर विश्वास बसला... एक वरीस झालं.., तरी..

(कवी ग्रेस आणि त्यांच्या असंख्य चाहत्यांची जाहीर माफी मागून.) थोडासा वेगळा प्रयत्न आहे, मूळ कवितेतील कमीत कमी शब्द बदलून विडंबन साधण्याचा प्रयत्न केलाय. मूळ कवितेत ५४ शब्द होते. एकूण शब्दसंख्या तशीच ५४ ठेवीत त्यातले फक्त १२ शब्द बदलून उर्वरीत ४२ शब्द तसेच ठेवून विडंबन साधण्याचा प्रयत्न केलाय.

आमची प्रेरणा http://www.misalpav.com/node/29625 "काण्या तू ? वहिनी कुठाय" या तुझ्या टोकदार प्रश्नानं तु माझ्या पोटाचं मी मोठ्या कष्टाने पट्ट्याने बान्धलेलं गाठोडं टचकन फुटून गेलं, आणि मला (त्या ललने समोर) कफल्लक बनवण्यात तू पुन्हा एकदा यशस्वी झालास.. अभिनंदन!!!

बहुगुणी यांच्या मायामी बीच ऑटो शो या धाग्यातील फोटो बराच काळ डोळ्यासमोर पिंगा घालत राहिले. वाहनवेड्यासाठी वाहन काय असतं हे वेगळं सांगायला नको. तीच दारू असते, तेच प्रेम असतं, तोच जोश असतो, तेच समाधान असतं. त्याच वरून प्रेरणा घेत सुचलेलं हे विडंबनकाव्य. मूळ गाणं : कधी तू.... चित्रपट : मुंबई पुणे मुंबई कधी तू.... स्टियरिंगवर बसण्याच्या क्षणात कधी तू.... ड्रायव्हिंगच्या वेड्या अनुभवात कधी तू.... रस्ता एक स्ट्रेट, आपलं जणु जेट स्पीडोमीटर वर एकशेसाठ टर्न अप द स्टिरियो, रोल डाउन द विंडो वेगाची मस्ती चाखण्यात कधी तू...