Skip to main content

विडंबन

(वाया) (मयपूर कथा)

लेखक अरुण मनोहर यांनी मंगळवार, 04/08/2015 17:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
*** आमची प्रेर्ना शनिवारच्या रात्री मस्त तीर्थ-प्रसाद चापून, वाँकिंग झॉँबी मँरेथॉन करता करता साधारणपणे मला अर्ध्याएक मिनिटे (काल सापेक्ष असतो, चुभुघ्याद्या.) सोफ्यावरच अमळसा डोळा लागला तोच, कोणितरी मला हलविल्यासारखे जाणवू लागले. मला माझे डोळे बंद असताना पण सर्व दिसत होते. पण तरीही अंगात उठण्याची ताकद नव्हती, हालचाल करू शकत नव्हतो ...ओरडावंस वाटलं पण तोंडातुन शब्दच फुटत नव्हते. कोणितरी माझ्या घशातून बाहेर यायला पहात आहे असे वाटत होते.

‘मरावे परी कीर्तिरूपे उरावे’-मी जालावर लेखकू का झालो

लेखक विवेकपटाईत यांनी सोमवार, 27/07/2015 19:33 या दिवशी प्रकाशित केले.
दोन-तीन दिवस अगोदर मला माझ्या एका मित्राने प्रश्न विचारला. ‘पटाईतजी सच सच बताओ आपने इंटरनेट पर लिखना क्यों शुरू किया’. त्याने विचारलेल्या प्रश्न ऐकून मी विचारात पडलो. मी अंतर्जालावर लिहिणे का सुरु केले? नकळत समर्थांचे वचन आठवले. समर्थ म्हणतात, ‘मरावे परी कीर्तिरूपे उरावे’. प्रत्येक नश्वर जीवाला अमर व्हावेसे वाटते. मृत्यू लोकात शरीराने कुणीच अमर होऊ शकत नाही. पण कीर्तिरूपाने आपण अमर होऊ शकतो. माझ्या मनात ही अमर होण्याची इच्छा दडलेली असण्याची शक्यता नाकारता येत नाही. मी काही राजा हरिश्चंद्र नाही, तरी ही मला उमगलेले सत्य मी माझ्या मित्राला सांगितले.....
काव्यरस

आमचाही पाउस.....

लेखक ज्ञानोबाचे पैजार यांनी रविवार, 26/07/2015 12:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
मित्रहो, मिपावर सुंदर कवितांचा एवढा पाउस पडतो आहे की सारे वातावरणच बदलले. त्यातच संमं ने पण छायाचित्रकलास्पर्धेचा विषयपण पाउस निवडला आणि मग हे कवी लोक जास्तच पेटले. आमची प्रकृती थोडी नाजुकच. या बदललेल्या वातावरणाचा नाही म्हटले तरी परिणाम होतोच. काल रात्री शेवटी विडंबनारीष्ट घेउन झोपावे लागले. तेव्हा कुठे सकाळी मोकळे मोकळे वाटले. फ्रेश झाल्यावर ठरवले की चला पावसाळ्यात थोडी रंगपंचमी खेळूया...

बोळे

लेखक सोंड्या यांनी रविवार, 19/07/2015 04:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा . . . ज्यांचे असे त्यांचेच का तुंबतात बोळे सनी सिंहीणीस न्याहाळून का निघतात बोळे चालू करा पारायणे पीतपुस्तकांची असूनही सविताभाभी का अडकतात बोळे दिवस वर्षांचे युगांचे जन्मोजन्मीचे कोणासवे नाते बरे जपतात बोळे शिवली वेस यौवनाची कधी काळी आठवून ती यांचे घट्ट होतात बोळे तू जरा आता काळवंडून ये ललने रुपास दिपून यांचे आत सरतात बोळे यांना पाहुन हलकेच तु हस सखे निकोप वाढीस यांच्या रुततात बोळे (आगामी जिलबी साठी शिर्षक "बोळा रुते कुणाचा" इच्छूकांनी लवकरात लवकर जिलबी पाडावी)

डिस्टिलेशन (शंबर लंबरी कथा)

लेखक सोंड्या यांनी गुरुवार, 16/07/2015 17:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा तो अगदी घामेजून गेला होता! ! त्याने नवसागर, काळा गुळ, मोहाची फुलं, युरिया, जुन्या बॆट-या हे सगळे जिन्नस वापरून काहीतरी बनवीले होते. उत्सुकता म्हणून त्याने ते बोटावर ओतुन जाळावर धरलं. भपकन पेटणारा तो द्रव जबरी वास मारत होता. त्यांच्या धंद्याच्या उसुलात प्रत्येक बाटलीला "बूच" लावने आवश्यक होतं. त्याच्या जवळच काम करणार्या मित्राला त्याने विचारलं "दादूस...मांझा माल खपल ना...." "हेच्या आसला हेच्या बेंबट्या.... कं बोलतोस कं तू....हा तर पयल्या धारंचा माल हं.... खपलाच पायजे बोल.... उद्या गटारी आमोशा हं....

जेनेसिस (शतशब्दकथा)

लेखक सटक यांनी गुरुवार, 16/07/2015 02:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
तो अगदी दमून गेला होता!! त्याने सस्तन, कीट, सरिस्रुप, मत्स्य, उभयचर, पक्षी ह्या सगळ्यांचे जीन्स वापरून काहीतरी बनवले होते. उत्सुकता म्हणून त्याने बायो-इलेक्ट्रिसिटि चालू केली. अत्यंत बेंगरुळ असा तो जीव तसा बरा दिसत होता. त्यांच्या नियमांनुसार प्रत्येक संरचनेला एक "किल स्विच" लावणे आवश्यक होते.

होता एक उस

लेखक सोंड्या यांनी बुधवार, 15/07/2015 14:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझी पहिलीच जिलबी आहे. गोड मानुन झ्या. होता एक उस मला उंडरताना पाहुन पाठीवर फुटनारा डांबरट हुडपणावर माझ्या कचकटून बसनारा होता एक उस बापाच्या हातात उगिचच रेंगळणारा ओल्या फोकासारखा चिवटपणा जपणारा होता एक उस उद्धट उफरट बोलल्यावर मला फोडणारा हेरून उघड्या पोट-या अलवार सपकावनरा हवा एक फड उस गावापासून दुर कोप-यात तिच्यशी झोंबताना फटफटीत चांदण्यातही मला लपवणारा होता एक उस फक्त मला अन मलाच हाननारा सगळ्या भावंडांतून फक्त माझ्याच पाठीवर बसणारा -( उसाच्या दांडक्यानी मार खाल्लेल्या सर्व समदुःखींना समर्पित )

(राहिले रे अजून देश किती)

लेखक स्वामी संकेतानंद यांनी सोमवार, 13/07/2015 12:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
राहिले रे अजून देश किती? ट्वीटरावर तुझाच मेस किती! आजची रात्र ब्रिक्स देशांची आज टोप्या किती नि ड्रेस किती ? मी कसे शब्द थोपवू त्यांचे? भाविका! लपवशील फेस किती? ट्वीट माझे विरंगुळा त्यांचा ट्रॉल्सना मी करेन फेस किती? बोलताना कुणीतरी हसले पेटले भक्त ते विशेष किती! हे असे गेम? ही अशी भाषा? मी धरावे अजून वेश किती? रोज त्यांना करून ब्लॉक, सख्या! मी करू पोलिसांत केस किती? -- स्वामी संकेतानंद ९ जुलै, २०१५ ( पळतो आता................)
काव्यरस

भंगलेले अभंग शशिचे

लेखक शशांक कोणो यांनी गुरुवार, 09/07/2015 09:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
फेसबुकी रंगे पोस्टच्या संगे लाईक कमेंट रेलचेल !! फोटोंच्या डोळा लोक होती गोळा अन मुक्ताफळा उधळती !! एकटेच यावे गुज पोस्टावे लाईक ठोकावे इतरांना !! परी काय सांगू नशीब हे पंगू कोणी भिंतीवर फिरकेना !! पाहुनीया वाट लागलीय वाट अधिक काहीही बोलवेना !! शशि म्हणे देवा ऐसा मित्र ठेवा आम्हांला सदा अप्राप्य - जय जय फेसबुक समर्थ