विडंबन — मराठी विडंबन काव्य व लेखनाचा संग्रह. प्रसिद्ध कविता व गीतांवरील खुमासदार विडंबने येथे वाचा व हसा.
आमची प्रेरणा बेसनलाडू यांची गझल पौर्णिमा
चिंब भिजली, काल रात्री, घार गोरी ही ठमा
पावसाच्या कल्पनेने शिंकणारी ही ठमा
भांडण्यांचे रान उठते फक्त थोडे बोलता
केवढी बेजार करते बघ पुणेरी ही ठमा!
का अशी मम नजर खिळली तिच्या पाठीकडे
ओळखू आली कशी ना पाठमोरी ही ठमा?
बघ मला, कोजागिरीला अवस वाटू लगली
(साजरी हल्ली जरा करते गटारी ही ठमा)
राखरांगोळी तुझी बघ "केशवा" होणार ही
लागली राशिस आता रोज वक्री ही ठमा!
श्री. प्रदीप कुलकर्णी यांच्या जाऊ दे मला या नितांत सुंदर गजलेचे विडंबन.
श्री. प्रदीप कुलकर्णी हे अत्यंत प्रतिभावान गझलकार . आम्ही त्यांच्या गझलांचे चाहते.
त्यांची जाऊ दे मला ! ही गझल वाचताच आमच्यातला दिड वर्ष सुस्तावलेला गझलकार खडबडून जागा झाला. आणि हे औधत्य आमच्या हातून घडले.
सोड माझा हात... जाऊ दे मला !
मी जरी वाह्यात... जाऊ दे मला !
बायको रागावते हल्ली सखे
फार झाली रात... जाऊ दे मला !
भेटण्याआधी तिला थुंकून द्या
तोबरा तोंडात... जाऊ दे मला !
तसे मला सगळेच प्राणी आवडतात पण लांबुनच बघायला ते ठिक वाटतात. पण या सर्व प्राण्यांमध्ये "गाढव " हा माझा सर्वात आवडता प्राणी आहे.
आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची अप्रतिम कविता...देहात माझ्या !
...देहात माझ्या !
लालसर हे फोड काही उपटले देहात माझ्या !
खाजण्याचे एक वादळ उसळले देहात माझ्या...!
नजर मजला लागली ही सांग रे आता कुणाची...
केवढ्या वेगात झाली वाढ देही पुटकुळ्यांची !
कांजिणे खाजाळलेले उगवले देहात माझ्या...!
फोड झाले एवढे की लपवण्या उरले न काही...
पाठ नाही राहिली अन् सोडले तोंडास नाही...
हे असे फोडत्व सारे पसरले देहात माझ्या !
आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची अप्रतिम कविता ......तुझी आठवण आहे !
सध्याच्या हॉट टॉपिक "स्त्री वादा"वर एका चर्चेत तिकडे पलीकडे रामायणातील एका प्रसंगात सीता, बिचार्‍या लक्ष्मणाला काहीतरी वाईट बोलली ("लंपट माणसा! राम मेला तर मी तुला मिळेन अशी अभिलाषा बाळगतोस"?) असा उल्लेख आला आहे. आता नेमके आठवत नाही पण एका लेखात (बहुदा 'अंतू बर्वा' मध्ये असावे ) पु.लं नी पण प्रतिकूल परिस्थितीत विनोदाचे कवच वापरून तोंड कसे द्यायचे हे दाखवले आहे.. इतके अपमानास्पद बोलणे ऐकायला लागले तर आपण विनोदाने ते माईल्ड कसे करू शकू ?माझ्या डोक्यात उठलेले हे विचार आणि त्यावर सूचलेले हे स्फूट..जरा दोन घटका करमणूक. ह.घ्या.
आमची प्रेरणा अमोल शिरसाट यांची सुरेख गझल दरवळ
कशी समजली माझी वळवळ
मलाच होते ठाउक केवळ.
सहन कराया कळ प्रसवाची
भगवंता दे आध्यात्मिक बळ
कथा वाचता सर्वा पटले ....
ही कोणाची आहे मळमळ .
प्रतिसादाने उठले वादळ
इथे अचानक झाली खळबळ!
कितीक द्यावी स्पष्टीकरणे...
हा नाही हो माझा दरवळ
कसे विसरलो अपुले मी वय...
मला लागला का आहे चळ?
मला माउली म्हणते आता
भोग आपल्या कर्माचे फळ
मरशिल मेल्या "केश्या" आता
लावून पाय *डीला पळ
मनोगतावर हे विडंबन आधी प्रकाशित झालेआहे.
आमची प्रेरणा संदीप खरे यांची अप्रतिम कविता आताशा मी फक्त रकाने दिवसांचे भरतो.
जाग नको मज कसलीही अन् ताप नको आहे
जाणीव कुठली? मुळात मजला शुद्ध नको आहे
ह्या शुद्धीशी अवघ्या परवा करार मी केला
मी न छळावे तिला, तिने ही छळू नये मजला
बधिरतेच्या गुंगीवर मी रोज असा डुलतो
आता आता छाती केवळ धुरास साठवते
दारू म्हणता 'उंची' नाही 'देशी' आठवते
आता चालती दिलखुष गप्पा बारबालांशी
आता असते रात्रही माझी थोडीशी हौशी
कलंदरीने पेल्यावर हा पेला मी भरतो
प्रथम आमच्या परमस्नेही विसोबा खेचरांचे आणि समस्त मिसळपाव पंचायतिचे हे संकेत स्थळ चालू केल्याबद्दल मनापासुन आभिनंदन आणि हार्दिक शुभेच्छा..
आम्ही सभासद व्हायच्या आधीच आमच्या नावांने इथे शिमगा चालू असलेला बघून आम्ही धन्य झालो..असो..
मिसळपाव