विडंबन

कवी वा. रा. कांत ह्यांची क्षमा मागूनच >>

महवांची गाळ फुले अजुनि पिंपड्यात
चोरपावली पळशी काय तू वनात?

आले ते जोमात तीन शुंभ पोलिसाचे
ओल्या रानात खुले दार गाळपाचे
मनकवडा मग पळतो दूर डोंगरात

ती जागा, ती भट्टी नारळिच्या खाली
पूर्ण तोच लगबग मी मग करतो खाली
रिमझिमते अमृत 'तो' विकल मंडईत

हातांत लोहाचे बंध गुंफताना
सगळ्यांना स्वच्छ कळे
मिळुनि मोजताना
कमलापरी मिटति दिवस
उमलुनी सळ्यात

तू गेलास सोडुनि तो माळ, सर्व अड्डे
तडफडणे 'स्वामींचे' फक्त उरे खड्डे
सलते ती तडफड का कधि तुझ्या उरात ?

-- स्वामी संकेतानंद

मित्रांनो!! तुमच्या सगळ्या शिव्या-शाप मंजुर पण माझ्या ह्या पापात जरा सहकार्य करा.
लवकरच आमच्या माजी विद्यार्थ्यांचा योगा कॅम्प होऊ घातलाय. कॅम्प उत्तर काही मनोरंजन कार्यक्रम आहेत त्यात मला 'चाफा बोलेना' ह्या कवितेचे विडंबन सादर करायचं आहे.… काही यमक चालीत बसत नाहीयेत… वेळ कमी आहे म्हणून मिपादारी गाऱ्हाणं घालायला आलोय. कृपया मदत करावी.

काटा हालेना, काटा चालेना,
आम्ही खंत करी, काही केल्या खाली सरकेना.

पाहिल्या शिल्पाच्या सिडी,
म्हंटली तिजसवें गाणी,
आम्ही गळ्यांत गळे मिळवून रे.

आमची प्रेरणा

मिपात जरा ऊदासच वाटलं

लाटकरांची लाटी आणि जिलेबी नाही

डांगे ह्यांचा स्कॉर्पियो चा प्रवास संपत नाही

गुरुजींचा एक वर्ष पूर्तीचा धागा संपत नाही

ट. का. चं लग्न जमल्याची बातमी नाही

बरेच दिवसांत आस्तिक नास्तिक वाद नाही

कोणाची छायाचित्र स्पर्धेतला पुरस्कार वापसी नाही

दीपक कुवेतची पनीर रेसिपी नाही

छ्या … पूर्वीचं मि .पा. आता राहिलं नाही

मिपात आल्यावर जरा ऊदासच वाटलं

स्फुर्तीदाते: मितभाषी आणि त्यांचे लाघवी मूल.

प्रश्न पहिला माझा,
रे गड्या मितभाष्या,
काय पिवुनि तुवा
वाजवला हा ढोल-ताश्या!

मूळ बघता सर्व वादांचे
असे बस फक्त पिण्याचे
अध्यात्म नाहीरे षंढाचे
हे तुज नाही कळायाचे.

भेद भावा तु बघ जरा
अज्ञानास फाडती टरा टरा
डोळे फिरवती गरा गरा
दंभ नाहीच इथे खरा

तुम्हा नसे त्याची प्रचिती
म्हणुनि त्या खोटा म्हणती
मनापासुनि ते ओरडती
अंधारासी मी एकच पणती.

जर्जरी वार्धक्य माझे तू पहाटे गोंजरावे
जीर्ण काया, क्षीण माया, तू जरासे थोपटावे
लागुनी थंडी कहारी, खोकल्याची उबळ यावी
हे प्रिये तू मज जरासे मधुविलेपन चाटवावे
श्वास माझा लागलेला म्रुत्युची चाहूल भिववे
आर्जवी स्पर्शात तूही मज जरासे सावरावे
दे मला आधार मांडी, जीव माझा कोंडताहे
मी तुला जागे करावे परि स्वत: निसटून जावे.

जव्हेरजींच्या उदासीकडे बघून आमचेही दु:ख खदाखदा करत वर आले... ;) ;)

घरात जरा उदासच वाटलं
हापिसात काल, जरा मटणंच हाणलं
सायबाच्या स्टेनोला बघण्यात पण- पाणी प्यायचं राह्यलं!

बोंबलून-ओरडून जवा घसा कोरडा पडला
मेल्या जोश्यानं त्यात जगभर पाणीच कोंबलं!
यावर हसून तिनं माझ्याकडे पाह्यलं
सगळ्या रागाचं जणू 'पाणी-पाणी' झालं!