मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

|| गुरु महिमा ||

गबाळ्या ·

चालवावा कुरु कुरु | आपुल्या हातातील बोरु | वाचक जरी झाला बोरु | मारावे त्यास फाट्यावरी || पाडावी कविता इक्षुदंडी | रचून मुहुर्ताच्या उतरंडी | जैसी हापुस अंब्याची करंडी | मुखी लागली रेड्याच्या || मुहुर्त संपले जर कॅलेंडरी | मग पकडावा शेतकरी | लोळत गाद्या गिर्द्यांवरी | व्यथा त्याची जाणावी || कधीच गिरणी नये थांबवू | पीठ सदोदीत पाडीत राहू | जर संपले आपले गहू | जाते कोरडेच रगडावे || (भयांकीत) पैजारबुवा

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

गबाळ्या 08/12/2017 - 12:31
आम्हाला अजून लै अंतर कापायचंय तुमच्या सारखं झ्याक ल्याहायला.

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

गबाळ्या 11/12/2017 - 10:59
कुरु कुरु चालणारा बोरू - खूप हसलो अंब्याची करंडी + रेडा आणि कोरडे जाते हे हि खूप आवडले.

चारोळी या जुनाट काव्यकन्येचे भरण-पोषण होण्यासाठी किमान एखादा विषय तरी लागतो. विषयवैविध्याच्या अभावामुळे ती हळूहळू रोडावत जाण्याची संभवनीयता भेडसावते. मात्र ||४दांडी||या नवजात काव्यार्भकाचे पोषण केवळ क्यालेण्डराची पाने खाऊन होत असलेने ते अल्पावधीतच बाळसेदार होईल याविषयी खात्री वाटू लागलेली आहे. हे बाळ दिवसेंदिवस घातांकी श्रेणीत पापिलवार होत असलेमुळे त्याच्या बाल-लीला बघण्यासाठी एक शेपरेट खिडकी चालू करावी ही मिपा संपादक मंडळास नम्ब्र सूचना.

सूड 08/12/2017 - 14:10
तिथीगणिक इक्षुदंड सटीसामाशी अखंड कविप्रतिभा उदंड मिपाकरांसि न कळे आता येत्या अवसेशी कवि धरेल लेखणीशी कविता पाडुनिया खाशी पाहा तुमची जिरवेल त्यासि हवेसे कारण चतुर्थी चातुर्मास बोडण प्रतिभेसि येइ उधाण भरली पापे वाचकांचि आता करावे काय कवित्व फार उतू जाय आवरण्याचा उपाय आता कोणी सांगावा =))

In reply to by सूड

विडंबक होता तू गत जन्मात | लागले कित्येक कवींचे तळतळाट | म्हणौनी या जन्मी तव नशीबात | ऐशा कविता वाचणे आहे || यावरी उपाय काहीही नसे | प्राक्तनी लिहिलेले भोग ऐसे| ते भोगल्यावीन सुटका नसे | मर्त्य मानवा तुझी || पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

स्फूर्तिचा प्याला | रसांनी कॉकटेलवला | वर समोर धरिला | तुम्हींच आधी || नवकवी पाहती | मनासी आपुल्या धरती | काहीबाही रचती | कवने फार || द्या अजूनी कोलीत | नवकवींच्या हातात | पहा मग गंमत | पॉपकॉर्नासी खाऊन || संदीप म्हणे ऐशा नरा | द्याव्या दोन पैजारा | निघण्या तरातरा | काव्यांगणातून || (स.कृ.ह.घ्या.) Sandy

In reply to by चांदणे संदीप

नाखु 09/12/2017 - 09:30
सदैव कविवरा पुढेच जायचे न मागुती तुवा कधी फिरायचे ||धृ.|| सदा तुझ्या पुढे उभी असे इक्षा सदैव काजळी सोडायच्या रिक्षा मधून वाचक हे काव्यास ग्रासती मध्येच ही प्रजा भयाण हासती सदा धाग्यातुनी तुफान व्हायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||१|| प्रतिसाद तुला न क्षोभ दाविती न मोडबंधने पदास बांधती विरोध क्रोध वा तुला न थांबवी न मोह भासतो अजाण वैभवी न सैन्य हे तुझे कधी हरायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||२|| पसंत वा विरोध तुला न ती क्षिती कशात अर्थ वा असो कुरापती संकीर्ण काव्य हो मलिन पावले तरी न बोरु हे कधी विसावले न लोचनां तुवां दुखें दाटायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||३ विशेष.सूचना : कविवर्य बापट यांची क्षमा मागितली आहे

In reply to by नाखु

गबाळ्या 11/12/2017 - 11:08
कोणीतरी प्रोत्साहित करणारा असायलाच हवा होता. हि गंमत एकांगी न होऊ दिल्याबद्दल धन्यवाद. उत्तम प्रेरणा निवडली आहे आहे आणि ती चपखल विडम्बली सुद्धा आहे.

In reply to by सूड

सतिश गावडे 09/12/2017 - 11:17
शनीमहात्म्य रोज वाचतो काय रे? त्यातल्याच ओळी उचलून इथे चिकटवल्या आहेत असे वाटण्याइतपत शैलीत साम्य आहे.

In reply to by सतिश गावडे

पगला गजोधर 10/12/2017 - 13:30
आणि सगाजी, तुम्ही म्हणताय तसं कवीने, केले असेल तर, गुरू ला क्रोध येईल का ? (शनीमहात्म्यातून गुरू महिमा उचलला... ) उच्छिस्टे गुरुमहिमा अर्पिला, क्रोध येई तो गुरूला, क्रोधे अज्ञानाच्या कृष्णविवारी, धाडी तो कवीला, पगला भेणे चिंताक्रांत जाहला....

In reply to by सतिश गावडे

सूड 11/12/2017 - 13:14
ओवी वृत्त्तात जी जी म्हणून स्तोत्र आहेत ती अशीच आहेत. पैकी तुझा शनिमाहात्म्याचा जास्त अभ्यास दिसतोय. मराठीतलं दुर्गास्तोत्र काहीसं असच आहे. उदाहरणादाखल काही ओळी ऐकोनि धर्मराजाचे स्तवन दुर्गा देवी झाली प्रसन्न म्हणे तव शत्रू संहारुन राज्यी स्थापीन धर्मा तू तें तुम्ही वास करावा येथे प्रकटो नेदि जनांते शत्रू क्षय पावति तुमचे हातें सुख अद्भुत तुम्हां होय तुवां जे केले स्तोत्र पठण हे जो करील पठण श्रवण त्यासि सर्वदा रक्षीन अंतर्बाह्य निज अंगे

In reply to by सूड

गबाळ्या 11/12/2017 - 11:03
चतुर्थी चातुर्मास बोडण प्रतिभेसि येइ उधाण
एकदम पौर्णिमा आणि समुद्र भरती चे उधाण डोळ्यासमोर आले. लाटांवर लाटा.. किनाऱ्यावरचे सगळे भिजून चिंब ...

गबाळ्या 08/12/2017 - 22:35
सर्व समावेशक आणि सर्वांना समान संधी या धोरणांचे आम्ही पुरस्कर्ते असल्यामुळे कवीची मते जाणून घेण्यासाठी काल आम्ही कवींकडे गेलो. सुदैवाने त्यांच्या घरापर्येंत जायची गरजच पडली नाही कारण रस्त्यातच असलेल्या शनी मंदिराच्या दारात ते दृष्टीस पडले. त्यांना गाठून मी या साऱ्या प्रकाराबद्दल सांगितले. ऐकता ऐकता त्यांना प्रसादाचा ठसका लागला. भटजींकडून तीर्थ घेऊन त्यांनी ठसका शमविला व ते काही विचारात हरवले. तेवढ्यात मंदिरात घंटा वाजली आणि त्याच बरोबर जणू त्यांच्या डोक्यातही घंटा वाजल्यासारखे ते एकदम भानावर आले आणि खिसे चाचपू लागले. दुर्दैवाने आज ते लेखणी घरीच विसरले होते. मग इकडे तिकडे शोधत त्यांनी तेथील जळती उदबत्ती उचलली, भटजींसमोरील अष्टगंधाचे पात्र उचलले. अष्टगंधामध्ये भटजींकडचेच थोडे तीर्थ ओतुन तो ओला केला. वहीसुद्धा घरीच विसरल्यामुळे शेवटी काखोटीचे शनी महात्म्यचे पुस्तक काढून टर्रर्रकन त्याचे पान फाडले. उदबत्तीचे खालचे टोक अष्टगंधामध्ये बुडवून ते त्या पानावर लिहू लागले. सर्व जण स्तब्ध होऊन पाहतच राहिले. उदबत्तीच्या खालच्या टोकातून ज्वलंत विचार उमटत होते तर वरच्या टोकातून धूर. एका दमात लिखाण पूर्ण करून त्यांनी तो कागद माझ्या हाती दिला व म्हणाले हि आमची प्रतिक्रिया. टाका त्या तुमच्या धाग्यावर. ती अशी : नव्या कवितील नवकाव्याचा क्रूर कवी मी आहे कोण मला वठणीवर आणू शकतो ते मी पाहे गणहि नाही, छंदहि नाही, न मी जाणी वृत्ताला ठेचे मीटर मी जे आडवती उगाच काव्याला मुर्दाड असे हि तुमची भूक जिल्ब्यांचे जरी तुम्हा ना सुख घालीत जाईन तरी रतीब काव्यास माझ्या लाथा पडणे अगदी मला ना साहे ! कोण मला वठणीवर आणू शकतो ते मी पाहे

चालवावा कुरु कुरु | आपुल्या हातातील बोरु | वाचक जरी झाला बोरु | मारावे त्यास फाट्यावरी || पाडावी कविता इक्षुदंडी | रचून मुहुर्ताच्या उतरंडी | जैसी हापुस अंब्याची करंडी | मुखी लागली रेड्याच्या || मुहुर्त संपले जर कॅलेंडरी | मग पकडावा शेतकरी | लोळत गाद्या गिर्द्यांवरी | व्यथा त्याची जाणावी || कधीच गिरणी नये थांबवू | पीठ सदोदीत पाडीत राहू | जर संपले आपले गहू | जाते कोरडेच रगडावे || (भयांकीत) पैजारबुवा

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

गबाळ्या 08/12/2017 - 12:31
आम्हाला अजून लै अंतर कापायचंय तुमच्या सारखं झ्याक ल्याहायला.

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

गबाळ्या 11/12/2017 - 10:59
कुरु कुरु चालणारा बोरू - खूप हसलो अंब्याची करंडी + रेडा आणि कोरडे जाते हे हि खूप आवडले.

चारोळी या जुनाट काव्यकन्येचे भरण-पोषण होण्यासाठी किमान एखादा विषय तरी लागतो. विषयवैविध्याच्या अभावामुळे ती हळूहळू रोडावत जाण्याची संभवनीयता भेडसावते. मात्र ||४दांडी||या नवजात काव्यार्भकाचे पोषण केवळ क्यालेण्डराची पाने खाऊन होत असलेने ते अल्पावधीतच बाळसेदार होईल याविषयी खात्री वाटू लागलेली आहे. हे बाळ दिवसेंदिवस घातांकी श्रेणीत पापिलवार होत असलेमुळे त्याच्या बाल-लीला बघण्यासाठी एक शेपरेट खिडकी चालू करावी ही मिपा संपादक मंडळास नम्ब्र सूचना.

सूड 08/12/2017 - 14:10
तिथीगणिक इक्षुदंड सटीसामाशी अखंड कविप्रतिभा उदंड मिपाकरांसि न कळे आता येत्या अवसेशी कवि धरेल लेखणीशी कविता पाडुनिया खाशी पाहा तुमची जिरवेल त्यासि हवेसे कारण चतुर्थी चातुर्मास बोडण प्रतिभेसि येइ उधाण भरली पापे वाचकांचि आता करावे काय कवित्व फार उतू जाय आवरण्याचा उपाय आता कोणी सांगावा =))

In reply to by सूड

विडंबक होता तू गत जन्मात | लागले कित्येक कवींचे तळतळाट | म्हणौनी या जन्मी तव नशीबात | ऐशा कविता वाचणे आहे || यावरी उपाय काहीही नसे | प्राक्तनी लिहिलेले भोग ऐसे| ते भोगल्यावीन सुटका नसे | मर्त्य मानवा तुझी || पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

स्फूर्तिचा प्याला | रसांनी कॉकटेलवला | वर समोर धरिला | तुम्हींच आधी || नवकवी पाहती | मनासी आपुल्या धरती | काहीबाही रचती | कवने फार || द्या अजूनी कोलीत | नवकवींच्या हातात | पहा मग गंमत | पॉपकॉर्नासी खाऊन || संदीप म्हणे ऐशा नरा | द्याव्या दोन पैजारा | निघण्या तरातरा | काव्यांगणातून || (स.कृ.ह.घ्या.) Sandy

In reply to by चांदणे संदीप

नाखु 09/12/2017 - 09:30
सदैव कविवरा पुढेच जायचे न मागुती तुवा कधी फिरायचे ||धृ.|| सदा तुझ्या पुढे उभी असे इक्षा सदैव काजळी सोडायच्या रिक्षा मधून वाचक हे काव्यास ग्रासती मध्येच ही प्रजा भयाण हासती सदा धाग्यातुनी तुफान व्हायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||१|| प्रतिसाद तुला न क्षोभ दाविती न मोडबंधने पदास बांधती विरोध क्रोध वा तुला न थांबवी न मोह भासतो अजाण वैभवी न सैन्य हे तुझे कधी हरायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||२|| पसंत वा विरोध तुला न ती क्षिती कशात अर्थ वा असो कुरापती संकीर्ण काव्य हो मलिन पावले तरी न बोरु हे कधी विसावले न लोचनां तुवां दुखें दाटायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||३ विशेष.सूचना : कविवर्य बापट यांची क्षमा मागितली आहे

In reply to by नाखु

गबाळ्या 11/12/2017 - 11:08
कोणीतरी प्रोत्साहित करणारा असायलाच हवा होता. हि गंमत एकांगी न होऊ दिल्याबद्दल धन्यवाद. उत्तम प्रेरणा निवडली आहे आहे आणि ती चपखल विडम्बली सुद्धा आहे.

In reply to by सूड

सतिश गावडे 09/12/2017 - 11:17
शनीमहात्म्य रोज वाचतो काय रे? त्यातल्याच ओळी उचलून इथे चिकटवल्या आहेत असे वाटण्याइतपत शैलीत साम्य आहे.

In reply to by सतिश गावडे

पगला गजोधर 10/12/2017 - 13:30
आणि सगाजी, तुम्ही म्हणताय तसं कवीने, केले असेल तर, गुरू ला क्रोध येईल का ? (शनीमहात्म्यातून गुरू महिमा उचलला... ) उच्छिस्टे गुरुमहिमा अर्पिला, क्रोध येई तो गुरूला, क्रोधे अज्ञानाच्या कृष्णविवारी, धाडी तो कवीला, पगला भेणे चिंताक्रांत जाहला....

In reply to by सतिश गावडे

सूड 11/12/2017 - 13:14
ओवी वृत्त्तात जी जी म्हणून स्तोत्र आहेत ती अशीच आहेत. पैकी तुझा शनिमाहात्म्याचा जास्त अभ्यास दिसतोय. मराठीतलं दुर्गास्तोत्र काहीसं असच आहे. उदाहरणादाखल काही ओळी ऐकोनि धर्मराजाचे स्तवन दुर्गा देवी झाली प्रसन्न म्हणे तव शत्रू संहारुन राज्यी स्थापीन धर्मा तू तें तुम्ही वास करावा येथे प्रकटो नेदि जनांते शत्रू क्षय पावति तुमचे हातें सुख अद्भुत तुम्हां होय तुवां जे केले स्तोत्र पठण हे जो करील पठण श्रवण त्यासि सर्वदा रक्षीन अंतर्बाह्य निज अंगे

In reply to by सूड

गबाळ्या 11/12/2017 - 11:03
चतुर्थी चातुर्मास बोडण प्रतिभेसि येइ उधाण
एकदम पौर्णिमा आणि समुद्र भरती चे उधाण डोळ्यासमोर आले. लाटांवर लाटा.. किनाऱ्यावरचे सगळे भिजून चिंब ...

गबाळ्या 08/12/2017 - 22:35
सर्व समावेशक आणि सर्वांना समान संधी या धोरणांचे आम्ही पुरस्कर्ते असल्यामुळे कवीची मते जाणून घेण्यासाठी काल आम्ही कवींकडे गेलो. सुदैवाने त्यांच्या घरापर्येंत जायची गरजच पडली नाही कारण रस्त्यातच असलेल्या शनी मंदिराच्या दारात ते दृष्टीस पडले. त्यांना गाठून मी या साऱ्या प्रकाराबद्दल सांगितले. ऐकता ऐकता त्यांना प्रसादाचा ठसका लागला. भटजींकडून तीर्थ घेऊन त्यांनी ठसका शमविला व ते काही विचारात हरवले. तेवढ्यात मंदिरात घंटा वाजली आणि त्याच बरोबर जणू त्यांच्या डोक्यातही घंटा वाजल्यासारखे ते एकदम भानावर आले आणि खिसे चाचपू लागले. दुर्दैवाने आज ते लेखणी घरीच विसरले होते. मग इकडे तिकडे शोधत त्यांनी तेथील जळती उदबत्ती उचलली, भटजींसमोरील अष्टगंधाचे पात्र उचलले. अष्टगंधामध्ये भटजींकडचेच थोडे तीर्थ ओतुन तो ओला केला. वहीसुद्धा घरीच विसरल्यामुळे शेवटी काखोटीचे शनी महात्म्यचे पुस्तक काढून टर्रर्रकन त्याचे पान फाडले. उदबत्तीचे खालचे टोक अष्टगंधामध्ये बुडवून ते त्या पानावर लिहू लागले. सर्व जण स्तब्ध होऊन पाहतच राहिले. उदबत्तीच्या खालच्या टोकातून ज्वलंत विचार उमटत होते तर वरच्या टोकातून धूर. एका दमात लिखाण पूर्ण करून त्यांनी तो कागद माझ्या हाती दिला व म्हणाले हि आमची प्रतिक्रिया. टाका त्या तुमच्या धाग्यावर. ती अशी : नव्या कवितील नवकाव्याचा क्रूर कवी मी आहे कोण मला वठणीवर आणू शकतो ते मी पाहे गणहि नाही, छंदहि नाही, न मी जाणी वृत्ताला ठेचे मीटर मी जे आडवती उगाच काव्याला मुर्दाड असे हि तुमची भूक जिल्ब्यांचे जरी तुम्हा ना सुख घालीत जाईन तरी रतीब काव्यास माझ्या लाथा पडणे अगदी मला ना साहे ! कोण मला वठणीवर आणू शकतो ते मी पाहे
आज असे हा वार गुरु महिना चालू डिसेम्बरू सप्त तारीख कॅलेंडरू लेखणी माझी झाली सुरु कित्ती विशेष हा असे दिनु सहा वर्षांतूनी आगमनु पहा अचंबूनी जाई मनू कवीस पुरेसे हे कारणु टाकुनी मागे त्या 'बुधि'या धाव धावतो हा जरीया धाव संपवी तो 'शुक्रि'या शब्द वाकवी मी लीलया एकेक दिन हा महामेरू वाटे कविता त्याची करू बसलो घेऊन मी बोरू हवा कागदा स्पॉन्सरु

नवा कवी

गबाळ्या ·
मिपा ने सर्व साहित्यिकांसाठी खुला मंच उभा करून या युगातील एक महत्कार्य केले आहे. खुला मंच, फुकटात प्रकाशन आणि फुकटात श्रोते. हे म्हणजे नवकवींच्या हाती लेखणी दिल्यासारखेच झाले. आम्ही या सर्व नवकवींचे खंदे समर्थक आहोत.

कविराज

गबाळ्या ·
नमस्कार मिपाकर! मी मिपाचा नवीन सदस्य. तुमच्यासाठी एक रचना घेऊन आलो आहे. तुमच्या प्रतिक्रियेची अपेक्षा आहे. अगदी परखडपणे तुमच्या प्रतिक्रिया मांडा. मग त्या सकारात्मक असोत, नकारात्मक असोत, तटस्थ असोत वा सल्ले/उपदेश असोत. स्वयंसुधारणेसाठी मला त्याचा नक्कीच उपयोग होईल. ( कवीला व्यासपीठ मिळणं, श्रोते मिळणं, हि पर्वणीच आहे. आणि कोणा कवीला जर श्रोते स्वतःहुन म्हणत असतील कि आम्ही तुमच्या नवनवीन कविता ऐकण्यासाठी आतुर झालो आहोत, तर ते त्या कवीचं अहोभाग्यच. असं भाग्य एका नवकवीच्या वाट्याला आलं. त्याची हि कविता.

नजरेतच सारे..

समयांत ·
तुझ्या डोळ्यांत पाहिले असता कसले नाते समोर कधीच आले नाही. तुझी पापणी, आणि त्यावरचे रूंद लव झोक देऊन उघडझाप करतात, तेव्हा माझाही श्वास त्याच लयीत धपापायला लागतो. तुझे तुझ्या भावनांचे डोळ्यांतून व्यक्त होतांनाचे प्रमाण केव्हाच कमी होत नाही. कितीतरी क्षणांना काबीज करणारे, कितीतरी क्षणांमध्ये ओघळून जात असलेले तुझे डोळे मला हलकेच जपून ठेवायचे आहेत. तुझी डोळ्यांतली न हरवणारी चमक मला कुठेतरी नक्कीच हरवून जाते. माझ्याच नजरेत तुझी नजर एकत्र मिळते तेव्हाच का हे सारे घडत असते खास..

!! बालदीन !!

नाखु ·
!!बालदीन !! असूया वाटते​ बघुनीया माथी केशसंभार कसा आनंद घेऊ या तरूण मुलांसवे लोपलेल्या केशकुंतलांच्या परागंदा मुळापासून मिळते तुम्हा सुख नित काका अंकल संबोधून किंचित केशकर्तनाचा कृष्ण दिवस आज मस्तक वाळवंटी म्हणती त्यास खालदिन छप्पर असता भाळी,मान वळे तारूण्याची नजर देतसे दाद, नित देव कोंबड्यांची शिलकीच्या तबल्यासम बालतळावर स्कॉलरपणाची सुरेख नक्षी काढू अनुभवांचे मीपण करूनी दिवसाही तारे तोडू उद्याचे आदर्श नागरिक आजच (हि) घडवू -झुल्पांकित (संतप्त खात्री कैवार पसार ) २२ जून २०१७

काळाची उबळ

माहितगार ·

लेखकाच्या भावनांशी काही अंशी सहमत देखिल आहे. होते असे एखाद्या दिवशी. अशा वेळी सगळे कामधंदे टाकुन मस्त कुठेतरी भटकायला जावे. यू नीड अ ब्रेक मॅन... (आली उबळ तर खोगो चघळ या आमच्या आगामी पुस्तकामधुन साभार) पैजारबुवा,

लेखकाच्या भावनांशी काही अंशी सहमत देखिल आहे. होते असे एखाद्या दिवशी. अशा वेळी सगळे कामधंदे टाकुन मस्त कुठेतरी भटकायला जावे. यू नीड अ ब्रेक मॅन... (आली उबळ तर खोगो चघळ या आमच्या आगामी पुस्तकामधुन साभार) पैजारबुवा,
खोकल्याची उबळ यावी तशी आज मला काळाची उबळ आलीए, तरुणाई तर म्हणते ती सगळ सर करत चालली पण त्यांचे सर तर मला खाली दिसतात आणि पाय हवेत ! खोकल्याची उबळ यावी तशी आज मला काळाची उबळ आलीए, जेव्हा माणूस विचार करावयास शिकला तेव्हा पासून मला कलीयुगच दिसत तो माकड होता तेव्हा सुखी होता कदाचित ते सुख मला वापस हवय स्वछंद माझ्या स्वप्नातल्या सारखं पण त्यांच्या स्वप्नातल्यासारख नसलेल. सगळच कसं सडक नासलेल दिसतय आज गुन्हेगारी आभाळाला टेकली राक्षसी प्रवृत्ती वाढीस लागली महागाईचा पारावर गेला प्रदुषणाने कळस केला प्रगती कशी प्रतिगामी झाली प्रत्येक स्त्रीची अब्रू गेली प्रत्येक पुरुषाचे वस्त्रहरण झाले स्

भासं~फुलं!

अत्रुप्त आत्मा ·

नाखु 04/10/2017 - 21:06
कश्या कश्यात लक्ष घालतात, त्यामुळे त्यांचीच काव्यप्रतिभा संकोचली आहे. कवितेचे धिरडे आणि कवीला कोरडे या शोधनिबंधातुन साभार

खूप छान कविता केली आहे. मला हि कविता फार आवडली आहे.तुम्ही पण माझी कविता वाचा आणि तुमचा प्रतिसाद दया. ;) Sandy

आले आले आमचे गुरुजी आले परत मांडी घालुनी अॅक्टीव्हावरी , भरकटलेले गुरुजी आले स्वघरी , सपनात बसली होती कुंथत स्वारी , तेव्हा कुठं जिलबी आली ही न्यारी. आगाऊ " मतीकुंथीत" ह्या काव्यसंग्रहातून.

नाखु 04/10/2017 - 21:06
कश्या कश्यात लक्ष घालतात, त्यामुळे त्यांचीच काव्यप्रतिभा संकोचली आहे. कवितेचे धिरडे आणि कवीला कोरडे या शोधनिबंधातुन साभार

खूप छान कविता केली आहे. मला हि कविता फार आवडली आहे.तुम्ही पण माझी कविता वाचा आणि तुमचा प्रतिसाद दया. ;) Sandy

आले आले आमचे गुरुजी आले परत मांडी घालुनी अॅक्टीव्हावरी , भरकटलेले गुरुजी आले स्वघरी , सपनात बसली होती कुंथत स्वारी , तेव्हा कुठं जिलबी आली ही न्यारी. आगाऊ " मतीकुंथीत" ह्या काव्यसंग्रहातून.
पेर्णा... ;) ह्याच्यातून त्याच्यात त्याच्यातून ह्याच्यात शब्दातून क्रीडेत क्रीडेतून शब्दात व्यासातून आसात आसातून व्यासात शब्दांच्या मनोय्रात मनोय्रांच्या शब्दात अर्थ नाही आशयात आशय नाही अर्थात रिकाम्या कुंथनात कुंथनातून रिकाम्यात.. शब्दकृतींच्या प्र-हारात भासं~कृतींच्या पूर्ण-विरामात! ;) कवी- अपना

बघ तुला जमतं का ...

चामुंडराय ·
बघ तुला जमतं का ... तू साबुदाण्याच्या खिचडीसाठी उपवास कर किंवा बटाट्याच्या चिप्स साठी मर्जी तुझी... उपवासाचे पुण्य नाही मिळाले तरी चालेल पण एकादशी दुप्पट खाशी हे नेहमी लक्षात ठेव..... तू जिम मध्ये रोज जा किंवा नको जाऊस इच्छा तुझी... तिथे वाकला, पळाला नाहीस तरी चालेल पण वजन उचलतानाचे फोटो शेअर करायला मात्र विसरू नकोस..... तू मित्र, नातेवाईक यांच्या बरोबर फेस-टू-फेस संवाद कर किंवा नको करूस युअर विश... पण फेसबुकवर स्टेटस अपडेट करायला मात्र विसरू नकोस..... तू सोशल गॅदरिंग्ज मध्ये सहभागी हो किंवा नको होऊस हक्क तुझा... पण सोशल मीडियावर लॉग-इन करायला मात्र विसरू नकोस.....

प्रतिसादांचा महामेरू । सकल फेक-आयडीस आधारू । अखंड जिल्बिचा निर्धारु । श्रीमंत डूआयडी ।।

चामुंडराय ·

हे डु आयडी कसे ओळखावे | कोण कोणाचा अवतार कसे शोधावे | या बद्दलही मार्गदशन करावे | आम्हा पामरांना || पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

चामुंडराय 04/09/2017 - 19:36
पैजार बुवा, आपल्या तुकोबांनी फार पूर्वी सांगून ठेवलंय जे का ट्रोलले पिंकले, त्यासी ज्याने अंजावर पीडले । तोची डूआयडी ओळखावा, फेकायडी तेथेची जाणावा ।।

गामा पैलवान 04/09/2017 - 13:27
संजय पाटिल, धर्मराजमुटके, जेम्स वांड आणि कंजूस यांचे प्रतिसाद एकत्र वाचले की ओवी तयार होते.
आणी एवढा अभ्यास!मुजरा घ्यावा म्हाराज ! ॥ (जाहलो एकदम) खल्लास!!!!नमस्कारहो दमामि
यावरून हे चार एकमेकांचे डूआयडी धरावेत का? -गा.पै.

नाखु 15/12/2017 - 09:17
खणखणीत आहे "आयडी"यांची कल्पना नसलेला नाखु

मूकवाचक 16/12/2017 - 20:43
कोटी कोटी रूपे तुझी, कोटी सूर्य चंद्र तारे जिथे तिथे पिंका टाकी, तुझ्या कळा ही नाना रे ...

In reply to by मूकवाचक

चामुंडराय 18/12/2017 - 04:01
व्वा मूवाजी, छान या निमित्ताने माझे दोन पैसे.... दादा बाबा रूपे तुझी, बाई माई अन ताई रे मी फुरो तू फ्रती गामी, नाना विध कळा अंगी रे ...

पगला गजोधर 16/12/2017 - 22:29
डुआयडी जीवनभर भक्तची, रहाणे || धृ || विदा नसो वा, लॉजिक नसू दे | सभ्य भाषा, फिकिर नसू दे || फुगवु छाती, मठ्ठ बाण्याने | ट्रोलिंग निरंतर करीत रहाणे || १ || कधी फेकीतो, कधी नेमाने | दंश नकळत, कधी सवयीने || कधी फुत्कारने, कधी बांग देणे | उगळीत बसतो विष सहाणे || २ || व्हा, मिपाकरहो, भक्त माझ्यासंगे | जिव्हेवरी घ्या, तर्कट तरंगे || तुमच्या मुखीही, सक्तीचे हे | उसळो भक्ती, भलेतो देशही भंगे || ३ ||

हे डु आयडी कसे ओळखावे | कोण कोणाचा अवतार कसे शोधावे | या बद्दलही मार्गदशन करावे | आम्हा पामरांना || पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

चामुंडराय 04/09/2017 - 19:36
पैजार बुवा, आपल्या तुकोबांनी फार पूर्वी सांगून ठेवलंय जे का ट्रोलले पिंकले, त्यासी ज्याने अंजावर पीडले । तोची डूआयडी ओळखावा, फेकायडी तेथेची जाणावा ।।

गामा पैलवान 04/09/2017 - 13:27
संजय पाटिल, धर्मराजमुटके, जेम्स वांड आणि कंजूस यांचे प्रतिसाद एकत्र वाचले की ओवी तयार होते.
आणी एवढा अभ्यास!मुजरा घ्यावा म्हाराज ! ॥ (जाहलो एकदम) खल्लास!!!!नमस्कारहो दमामि
यावरून हे चार एकमेकांचे डूआयडी धरावेत का? -गा.पै.

नाखु 15/12/2017 - 09:17
खणखणीत आहे "आयडी"यांची कल्पना नसलेला नाखु

मूकवाचक 16/12/2017 - 20:43
कोटी कोटी रूपे तुझी, कोटी सूर्य चंद्र तारे जिथे तिथे पिंका टाकी, तुझ्या कळा ही नाना रे ...

In reply to by मूकवाचक

चामुंडराय 18/12/2017 - 04:01
व्वा मूवाजी, छान या निमित्ताने माझे दोन पैसे.... दादा बाबा रूपे तुझी, बाई माई अन ताई रे मी फुरो तू फ्रती गामी, नाना विध कळा अंगी रे ...

पगला गजोधर 16/12/2017 - 22:29
डुआयडी जीवनभर भक्तची, रहाणे || धृ || विदा नसो वा, लॉजिक नसू दे | सभ्य भाषा, फिकिर नसू दे || फुगवु छाती, मठ्ठ बाण्याने | ट्रोलिंग निरंतर करीत रहाणे || १ || कधी फेकीतो, कधी नेमाने | दंश नकळत, कधी सवयीने || कधी फुत्कारने, कधी बांग देणे | उगळीत बसतो विष सहाणे || २ || व्हा, मिपाकरहो, भक्त माझ्यासंगे | जिव्हेवरी घ्या, तर्कट तरंगे || तुमच्या मुखीही, सक्तीचे हे | उसळो भक्ती, भलेतो देशही भंगे || ३ ||
डूआयडीचे आठवावे लेख । डूआयडीचा आठवावा ताप । डूआयडीचा आठवावा प्रतिसाद । मिपामंडळी ।।१।। डूआयडीचे कैसें लिहिणें । डूआयडीचे कैसें पिंकणें । डूआयडीचे काडी टाकणे । कैसें असे ।।२।। मुळायडीचा केला त्याग । म्हणोनि साधिजें ट्यार्पीचा योग । जिल्बी पाडण्याची लगबग । कैसीं केली ।।३।। वापरावे विविध आयपी । तेव्हा मिळे डूआयडी । वापरावे फेक आयडी । पाडण्या जिल्बी ।।४।। सकल डूआयडी आठवावे । फेकायडी डिलीटवत् मानावे । आंजालोकी मिपालोकी उरावे । पिंकरूपें ।।५।। प्रतिसादांचा महामेरू । सकल फेक-आयडीस आधारू । अखंड जिल्बीचा निर्धारु । श्रीमंत डूआयडी ।।६।।

ही

शब्दानुज ·

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

शब्दानुज 29/08/2017 - 16:39
प्रत्येक कडव्यात एकाच प्रणय भावनेतिल विरोधाभास आहे. ही नवनिर्मितीची अदभुत प्रयोजनकता ही उध्वस्ततेच्या दुख-या पाऊलवाटा पहिली अोळ प्रणय ही निर्मितीचे कारण असल्याचे सांगते दुसरी अोळ बलात्कार झालेल्या स्त्र्ीवर आहे. एकच भावना पण निर्मिती आणि उध्वस्त या दोन अवस्था ही हैवानाची क्रुर वासना ही मनोमिलनाची हळुवार संवेदना प्रयण भावनेतील दोन वेगळ्या नजरा या कडव्यात आहेत. एक नजर वासनेची तर दुसरी नजर प्रयणाची हळुवार इशारा देणारी आहे ही नग्न सत्यातील गुप्तता ही गुप्ततेतील गलिच्छ नग्नता एकीकडे विषय चर्चिला ही न जावा इतका भिडस्तपणा तर दुसरीकडे कोणतेही बंधन न पाळणारा उद्दामणा ही आनंदपुर्तीचा हळुवार हुंकार ही बुजबुजलेल्या बाजारांचा भडिमार एकीकडे विवाहबंधनातील रसपुर्ण प्रणय आहे तर दुसरीकडे बाजारु प्रणयही उपलब्ध आहे ही पुजनिय लिंगरुपी अवतार ही ब्रह्मचर्याचा अनोखा अविष्कार धार्मिक विश्वासांवरील विरोधाभास या कडव्यात आहे. एकीकडे लिंगपुजा मान्य करण्याएवढा मोठेपणा आहे तर दुसरीकडे ब्रह्मचर्यासारखे काहीसे संकुचित प्रवाहही आहे. लहान लोकांना सांभाळुन घ्यावे ही विनंती. २१ वर्षी जगाची चिंता करण्याएवढे माझे विचार प्रगल्भ नाहित..

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

शब्दानुज 29/08/2017 - 17:09
ब-याचवेळा जेवण न पचणे हा माणसाच्या कमकुवत पचनशक्तीचा दोष असतो , जेवणाचा नाही. दोषारोपण जरुर करा पण असल्या आडवाटा नकोत_/\_

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

शब्दानुज 29/08/2017 - 16:39
प्रत्येक कडव्यात एकाच प्रणय भावनेतिल विरोधाभास आहे. ही नवनिर्मितीची अदभुत प्रयोजनकता ही उध्वस्ततेच्या दुख-या पाऊलवाटा पहिली अोळ प्रणय ही निर्मितीचे कारण असल्याचे सांगते दुसरी अोळ बलात्कार झालेल्या स्त्र्ीवर आहे. एकच भावना पण निर्मिती आणि उध्वस्त या दोन अवस्था ही हैवानाची क्रुर वासना ही मनोमिलनाची हळुवार संवेदना प्रयण भावनेतील दोन वेगळ्या नजरा या कडव्यात आहेत. एक नजर वासनेची तर दुसरी नजर प्रयणाची हळुवार इशारा देणारी आहे ही नग्न सत्यातील गुप्तता ही गुप्ततेतील गलिच्छ नग्नता एकीकडे विषय चर्चिला ही न जावा इतका भिडस्तपणा तर दुसरीकडे कोणतेही बंधन न पाळणारा उद्दामणा ही आनंदपुर्तीचा हळुवार हुंकार ही बुजबुजलेल्या बाजारांचा भडिमार एकीकडे विवाहबंधनातील रसपुर्ण प्रणय आहे तर दुसरीकडे बाजारु प्रणयही उपलब्ध आहे ही पुजनिय लिंगरुपी अवतार ही ब्रह्मचर्याचा अनोखा अविष्कार धार्मिक विश्वासांवरील विरोधाभास या कडव्यात आहे. एकीकडे लिंगपुजा मान्य करण्याएवढा मोठेपणा आहे तर दुसरीकडे ब्रह्मचर्यासारखे काहीसे संकुचित प्रवाहही आहे. लहान लोकांना सांभाळुन घ्यावे ही विनंती. २१ वर्षी जगाची चिंता करण्याएवढे माझे विचार प्रगल्भ नाहित..

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

शब्दानुज 29/08/2017 - 17:09
ब-याचवेळा जेवण न पचणे हा माणसाच्या कमकुवत पचनशक्तीचा दोष असतो , जेवणाचा नाही. दोषारोपण जरुर करा पण असल्या आडवाटा नकोत_/\_
ही नवनिर्मितीची अदभुत प्रयोजनकता ही उध्वस्ततेच्या दुख-या पाऊलवाटा ही हैवानाची क्रुर वासना ही मनोमिलनाची हळुवार संवेदना ही नग्न सत्यातील गुप्तता ही गुप्ततेतील गलिच्छ नग्नता ही आनंदपुर्तीचा हळुवार हुंकार ही बुजबुजलेल्या बाजारांचा भडिमार ही पुजनिय लिंगरुपी अवतार ही ब्रह्मचर्याचा अनोखा अविष्कार