कविता ठीक आहे. पण एक समजले नाही--
चान्गले चवदार जेवण ही खाणार नाही....साधे ही आवडत नाही.
मग खाणार तरी काय?
-- (खाण्यावर मनापासून प्रेम करणारा) पक्या

ठीक आहे, तुमची इच्छा!!
पण उपाशी मेलांत तर मिपाकरांना मात्र दोष लावू नका हो!!
ह.घ्या.

अरुणराव, कविता वाचायला मजा आली

पण हे.. हे... असं जगायचं म्हणजे किती अवघड आहे हो....

च्यामारी त्या डॉक्टर्‍याच्या, एव्हढी बंधनं घालायची?

माझ्या ताटात वाढला बेचव भाजीपाला
हातसडीचा तांदूळ डाळीच्या जळी भिजला
खिरीत साखर नाही पोळी एकलीच राही
कारल्याच्या भाजीने हो अंगाची कडू लाही

अरेरेरेरेरेरेरेरे..........
कधी डॉक्टरचा आणि घरच्यांचा डोळा चुकवून या माझ्याकडे...मस्त बेत करु काहीतरी...जी भर के खाओ...तबियत एकदम खुश करुन टाकू आपण तुमची

शेवटी आइसक्रीमात रसगुल्ले घालुन खाई
हे करुन पाहुया म्हणतो !!!!!
बाकी बरच काही बोलायचं आहे पण नंतर बोलु.....

(खादाड)
मदनबाण.....

अहो अंजली मॅडम,
जरा नीट टंका की..डोळ्याना किती त्रास होतो वाचताना.
आयला आम्ही इथे नवीन असूनही टंकताना एवढी मेहनत घेतोय.टंकलेखन साहाय्य आपल्यासाठीच आहे. उगाच ते नाही दिलेलं.

--पक्या

मनोहरपंत,
मस्त.
काही खा|वेसे वाटते पण खाणार नाही
पण खाणार नाही
गरगरीत पोटाचा ढेर वाढू देणार नाही

सद्ध्या आमचा धेर भलताच वाढीस लागला है . बटाट्याच्या चाळीतल्या पंतांसारखे वजन धटवायचे बरेच उपाय केले. (त्याचा शेवट काही पंतांपेक्षा वेगळा झाला नाही)
(ढेरपोट्या) गणपा