विडंबन

पुणेरी बाजीरावाने माझी कविता पळवली तेव्हां काव्यगुरु निकाळजे शनवार वाड्यावर गजला करत उभा होता बाजी बोलला जमवायचं कसं ? त्यावर तो शून्यात नजर लावून म्हणाला सगळंच विझलंय अगदी गझल कार्यशाळेचीही राख झाली आता मायबोली सर्चमधून तेच तेच जुने मतले काढून राजकारणाचे धागे पेटवण्याचा प्रयत्न करतो. ... मात्र उजवीकडून येणारा याकुबचा जनाजा म्हणाला भगविच्या , बघतोच तुला ! एव्हढ्य़ाचसाठी रोखून धरलेलं कधीचं एका काफियासाठी प्राण डोळ्यात आले असताना पन्नास हजार हिरवे कानात कुजबुजले तुझ्या सम्मेलनात इतकी माणसं जमतात का? मतले आणि काफिये फुकटात देइन उर्दू साहित्यातून. बाजी बोलला...

पेर्ना हॅास्टेलच्या आठवणी... रूमभर पसरलेल्या बाटल्यांच्या गराड्यात चाळीशीतून ग्लास शोधणारा , तू कसा दिसत होतास रे , अताशा आठवायचा प्रयत्न करतोय ??? देवदास मधल्या शाहरुख सारखा तर नक्कीच नाही... आठवतोय फक्त एक अस्पष्टसा चेहरा. गच्चीच्या कठड्यावर बसुन नवलाइने पोटात देशी सामावून घेणारा. आतशा दोघांचेही ब्रान्ड वेगवेगळे आहे म्हणा फक्त तुझा दिवस 'होळी 'चा असतो, आणि माझा ' गटारी ' चा.

म ssss नसे... (चाल : फूल ते संपले ,गंध ना राहिला) खुळ ते संपले, धंदा ना राहिला हाक तू ऐकली, प्रसाद नाही दिला मार्ग माझा अता चालतो एकला राजीनामे आले, ना चाले नकला शून्य का स्कोर हा? एक ही चालला मिमीक्री करुनी भाषण देतो कुणी हासूनी त्यावरी ही, मते नादेतो कुणी मीहि स्टेजवरी वेळ ना पाहिला भेट झाली 'त्या'ची याद ठेवू नये आणि फोनवरही भेट घेऊ नये व्हा सुखी भाजपी, शाप माझा मला

पेर्णा शोधा पाहू नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता कळले मग~ मजला~ की, तो चष्म्या~चा त्रास होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता बा~यको अन् माझे~ होते, ल~क्ष वे~गवेगळे बा~यको अन् माझे~ होते, ल~क्ष वे~गवेगळे ती~ साडीचा रंग पाही, चोळी~ मज, जल्लोष होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता वा~टला जो माल मजला, अनोळखी नाद होता वा~टला जो माल मजला, अनोळखी नाद होता उ~मटला त्याक्षणी, पत्नीचा आवाज होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता सुगंधावर त्यां ललनांच्या, भाळूनी मी आनंदलो सुगंधावर त्यां ललनांच्य

http://www.misalpav.com/node/33278 हलकं घेतलं जावं ही नम्र विनंती >>> सजदे में आज भी झुकते है सर बस, मौला बदल गया देखो... आम्हाला नेहमीच ऐकून घ्यावं लागतं फक्त, कधी बॉसचं कधी बायकोचं. >>> जरूरत है मुझे कुछ नये नफरत करनेवालों की पुराने वाले तो अब चाहने लगे है मुझे.... आधी माझं स्त्री प्रजातीशी भांडण होतं नंतर मी त्यांना आवडू लागतो (हाय का आवाज फेम पातेल्यातली आमटी) >>> है परेशानियां युं तो बहुत सी जिंदगी में तेरी मोहब्बत सा मगर कोई तंग नही करता.... आहे वैताग भरपूर आयुष्या

पूर्व प्रकाशित http://kahihikasehi.blogspot.com/2015/10/blog-post_17.html मूळ कविता http://www.misalpav.com/node/३३१७६ लोकसंखेच्या प्रमाणात जास्त वाढले नर मुलगी मागताच मुलीचा बाप विचारतो घर जबरदस्तीने हाकलतो काय ,बाप कधी संग मारतो आपल्या पायावरती ,कुर्हाड नीट धर यंदा लग्न करू नको,फुकट कांदा पोहे खा गोरी किवा काळी ,पटव आणि पळवून कर चढाच बोहल्यावर निग्रहाने ,बाकी बघू मग कोण लोळणार खाली आणि, कोण चढेल वर मांडवातले मान पान ,कुठे कोण वर्ज्य ल

पूर्व प्रकाशित http://kahihikasehi.blogspot.in/2015/10/blog-post_16.html (श्री.