विडंबन

मायेच्या हिरव्या वाढीने मिटते, वाट्यांच्या मोहात धुंद ओसरते जन उडाण संपाचे, नित्य पावसाते, का होते बेफाम, कसे चळवळते ! आवाजी नेत्यांच्या हरपून भान उठती, गुरगुरत्या हाकेला कधी रोखठोकच भिडती बोंबलती, कोकलती, उडती, धडपडती का लढती ? कधी आयोगी मागण्यांवर जन हे वेडे झुलती जन सवंग होऊन रस्त्यावरती फिरती अन्‌ गळ्यात फलका आवर्जूनी धरती ! जन उडाण संपाचे, नित्य पावसाते, का होते बेफाम, कसे चळवळते ! गडगडती, बडबडती, कधी फोडती, अडवती कधी धरणे मोर्च्याच्या नादात पार चिडती वळवळती सारखे शासना सहजच ना ते भुलती कधी मोक्याच्या चार अटींना जन हे अडून बसती ! जाणती परी ते नित्य नेमे का पिडती ? त्रासवी तरी त्यागाचा आ

प्रेरणा: प्राजुची कविता थांब ना आणि सध्या झालेली सर्दी. गळत आहे नाक माझे औषध झणी आण ना भिजले सगळे रुमाल आता तरी थांब ना जाहला डोक्यात कल्लोळ खालती मज पाहवे ना सांग कसा प्रतिसाद देऊ थोडे तरी थांब ना साचला आता प्रवाह प्रगती थोडी जाहली श्वास घेता श्रम जाहले व्हिक्स कुठे मज सांग ना उठता प्रभाती आवाज बंद वाकुल्या का काढीसी? स्वाईन फ्लूचा अंदाज घेसी जिव्हेस तुज हाड ना आवाज निघता मोद होई क्षणिक तोही मग ठरे राणीची* याद देसी क्रूरवक्त्या थांब ना संपल्या खाणाखुणा, या सर्दकालाच्या जरी दर्दभरे नाक सांगेल, ती कहाणी थांब ना

प्राजु ताईंची सुंदर कविता " थांब ना " http://misalpav.com/node/8842 वाचुन हे सुचले सर्द आहे खाट माझी, तू जरासा थांब ना दाटले रे मूक मय हे, सोबतीला थांब ना साठली गर्दी दुचाक्यांची चहू बाजूस या सापडे एखाद 'घर' ते, पाहूनी तू थांब ना एवढाही रेट नाही सांग ते रे मजकडे पाहुनी तारुण्य माझे, आज थोडा थांब ना रात्रवेळा होत आली, झोपल्या या बावळ्या भास्कराची माय निजली, रात्र तू रे थांब ना राहिले सारेच व्यापारी जगी हे पाहिले सापडे "फंटूश" येथे, या ठिकाणी थांब ना रंगल्या खाणा खुणा या, थुंकणार्‍याच्या जरी मोगरा/घोगरा सांगेल सारी, ही कहाणी थां

मूळ प्रेरणा: हिंदोळा ह. घ्या... लघु-गुरू लयाला जाती पडले निष्प्राण गणमात्रा कविता वाचूनि तात्या आक्रंदतो ढसाढसा तप्त शब्दवर्षा विडंबनाची नसे आशा दिसे दीनवाणा साक्षात केसुराणा तुझा फसफशीत उत्साह सोसवेना मिपाकरां संहत नायट्रिक आम्ल पिऊन मरतील आता तुझ्या दुर्धरी वेदनेचे समूळ उच्चाटन प्राजक्ता जयवी करण्या एकत्र आसुसल्या आणि एकटाच डोलणारा अती आनंदे डांबिस पिवळा!!! :) (निवेदनः ही जबरदस्त मूळ कविता लिहून आम्हा मिपाकरांची सप्तपदी, ओबामा वगैरे चिखलातून सुटका केल्याबद्दल कवयत्रीचे जाहीर अभिनंदन!!!!!)

आमची प्रेरणा http://misalpav.com/node/8753 धोतरत्र्य चोपन्नपदरी वहीची मास्तराने केली धोतर चतुर चिरफ़ाड भाद्रपदाच्या द्वितीय दिवशी भादरले डोके भरपूर परजावुनी कित्येकां छडीने रंगवली ढुंगणावर पानेच्यापाने पांजरपोळी कडब्याच्या विरहाने व्याकूळ शोकाकुल बैल ओरडलो असा की थिजले तैल बसले आता सपत्नीक मूर्तीमंत लेखनिक टक टकाक टक टकाक टपल ढुम् टु...र्र..... ठूस्स..... (शेवटचे आवाज टाईपरायटरमध्ये अडकून धोतर फाटल्याचे आवाज आहेत असे समजावे. गैर समज नको)