Skip to main content

विडंबन

मी मिपाकर कसा?

लेखक प्रशांत उदय मनोहर यांनी रविवार, 26/07/2009 08:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
राहून राहून वाटतं मी मिपाकर कसा? माझी प्रोफाईल जरी इथे माझं लेखन होई तिथे माझा जीव माझ्या ब्लॉगात मी बोलतो तिथे पद्यात चारोळ्यांची थप्पी एक आणि हायकूही अनेक माझ्या लिहिण्याची इश्टाईल वेगळी म्हणुन का केवळ असा उसासा? प्रतिसादार्जनाची हौस म्हणुन आलो एकदाचा मिसळपावात खवचटपणाची हौस म्हणून डोकावेन इतरांच्या खरडवह्यांत एक प्रतिसाद चालतात तर आवांतरालाच विरोध कसा? रोज खादाडीचे पदार्थ पाहतो घरात ते करण्याची फरमाइश करतो कथ्याकूटात रममाण होतो यथाशक्ति भाग घेतो मधुनच इतर संकेतस्थळं पाहतो येतो फिरून कसाबसा तरीही मी मिपाकर कसा? माझ्या खाद्यप्रेमाची का कुणी वांझोटी शंका घ्यावी माझ्या खाद्यनिष्ठेला, मायेला

हास्यमिसळ (१)

लेखक निमिष सोनार यांनी शुक्रवार, 24/07/2009 21:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
आया नव्या विनोद प्रकारात मी वेगवेगळ्या ठीकाणी लिहिलेल्या सुचना किंवा घोषवाक्ये किंवा वाक्ये एकत्र करून, तसेच त्यात आणखी मसाला टाकून त्यांची मिसळ करून तुम्हाला देणार... ती मिसळ खाल्ल्यावर तुम्हाला कसे वाटले जरूर कळवा! या वेळेस मी बसमध्ये लिहिलेल्या वाक्यांची मिसळ बनवणार आहे.
  • ज्येष्ठ नागरिकांच्या मदतीशिवाय बस मागे घेवू नये.
  • सुरुवातीच्या स्थानका व्यतिरीक्त प्रौढ महिलांना मागच्या दरवाज्यातून उतरणास मनाई आहे.
  • चालत्या बसमधून उतरू नका.

वाचले जाते विडंबन, मान ते स्थळ आपुले

लेखक केशवसुमार यांनी बुधवार, 22/07/2009 12:05 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा धोंडोपंत यांची सुरेख गझल बोलली जाते मराठी, मान ते घर आपुले सुजवले इतके.... मला की चेहरा उरला कुठे? ओळखावा अन स्वःता इतका बरा उरला कुठे? दुष्ट सासू आज बघ ही नेमकी आली घरी झोपण्या आम्हा घरी मग कोपरा उरला कुठे? ड्राय डेला बंद झाले बार माझे रोजचे झिजवला नाही असा मग उंबरा उरला कुठे? आमची घाईच नडली काल पार्किंगच्यामधे हात मग तो ठणकणारा वापरा उरला कुठे? वाचले जाते विडंबन, मान ते स्थळ आपुले 'केशवा' जाली तुला रे, आसरा उरला कुठे? ----केशवसुमार

आणखी एक पुणेरी पाटी...

लेखक ओंकार देशमुख यांनी मंगळवार, 21/07/2009 22:37 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुणेकरांच्या सूपिक डोक्यातून नेहमीच नवीन काहीतरी उगवत असतं... पुणेरी पाट्या म्हणजे तर बारमाही पीक... आता खालची पाटी बघून कोणी या मेस मधे जेवायला जाइल का असा प्रश्ण नक्कीच पडेल... पण ह्या पाटीवरून पुणेकर मंडळी नियमांची किती पक्की असतात हे लक्षात येतं !! गिहाईक गेलं तरी चालेल ,पण नियम हे पाळलेच गेले पाहीजेत....

(गंड)

लेखक केशवसुमार यांनी शुक्रवार, 17/07/2009 00:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
कार्यबाहुल्या मुळे गेले काही महिने जालावर फारसा वावर करता आला नाही.. आज थोडा निवांत वेळ मिळाला आणि आमच्या गुरुजींना केलेले खोडसाळ गंड काव्य आमच्या वाचनात आले . ते वाचून आम्हाला ही गंड झाला ..

मी कवी आहे, मला ही कंड आहे
फक्त वृत्ता चा मला हा गंड आहे

'र' पुढे 'ट' ठेवुनी मी रोज लिहितो
पाडला नाही कधी मी खंड आहे!

वाचले तर पाहिजे हे काव्य कोणी
दोनशे कडव्यात लिहिला खंड आहे

चांगल्या मिळती न आता जमीनी
ह्या मुळे धंदा विडंबन थंड आहे

मुक्तछंदालाच आम्ही काव्य म्हणतो

(प्रपोजल्)

लेखक चेतन यांनी गुरुवार, 16/07/2009 11:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
बेसनलाडूची सुंदर कविता प्रपोजल् वाचुन आणी ब्रिटीश भाऊंचा सुख म्हंजे नक्की काय आसत वाचुन थोडीशी आत्मशांती करावीशी वाटली. अर्थात सगल मानन्यावर हाय की.... आणला कविकल्पनांचा घोळ तुझ्यासाठी, पण मुजोर्‍या पुस्तकी शब्दांचा थर मारलाय समिक्षकाने आधिच तुझ्या गळ्यात भोळ्या कवीच्या कल्पनांची घातलेय मंदासारखी पैरण तुझे तुच पायात पुस्तकात बघुन लिहीन म्हटलं, डोके खाजवुन सांगेन म्हटलं, सार्‍यांना गुदगुल्या करून जागवेन म्हटलं, तर शब्दांच्या नुसत्या फिरक्या घेत डोळे चिंब मिटून ते प्रतिसादांच्या मिठीत आणि माझे श

(तो लिहितो तेव्हा...)

लेखक चतुरंग यांनी बुधवार, 15/07/2009 22:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
मिसळपावावर नवीनच आलेले कवी ज्ञानेश ह्यांच्या 'मी लिहितो तेव्हा...' ह्या सुंदर कवितेने आम्हाला स्फूर्ती दिली नसती तरच नवल!
काव्यरस

जातपंचायत

लेखक प्रसन्न केसकर यांनी सोमवार, 13/07/2009 16:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
२००३च्या मे महिन्यातली दोन तारखेची ती दुपार. टळटळीत उन्हामुळे घराबाहेर पडुच नये असे वाटायला लावणारी. भरदुपारी मी मात्र बातम्या शोधत फिरत होतो. माझ्या धंद्याला अन संपादकाला शिव्या घालत अन अश्या उन्हात छानपैकी पंखा, एसी वगैरे लावुन एखाद्या थंड खोलीत बसुन काम करणार्‍या किंवा घरीच बसुन वामकुक्षी करणार्‍या सार्‍या जगाच्या नावाने मनोमन खडे फोडत. असाच फिरता फिरता गेलो क्राईम ब्रँच मधे अन समोर दिसली एसीपी शिंदेंची केबिन. एसीपी शिंदे बरोबर माझे तसे चांगले संबंध. त्यांनी कंजारभाट समाजातल्या लोकांना दारु गाळणे वगैरे बेकायदा धंदे सोडुन द्यावे म्हणुन त्यांनी केलेले काम मी पाहिले होतेच.

(काणा)

लेखक पॅपिलॉन यांनी सोमवार, 13/07/2009 15:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा काण्याचं बघणं सगळीच गंमत छावीला पटवताना थेरडीची फसगत!
काव्यरस