Skip to main content

विडंबन

पुरुषप्रधान मालिका : थूंकू

लेखक llपुण्याचे पेशवेll यांनी शुक्रवार, 09/10/2009 09:56 या दिवशी प्रकाशित केले.
गेले अनेक दिवस (विषेशतः हापिसातून घरी गेल्यावर) डोक्याला शॉट लावणार्‍या आणि महिलांच्या डोळ्यातून पाणी काढणार्‍या अनेक मालिकांचे रतिब विविध वाहीन्या घालत असतात. पूर्वी सास-बहूच्या मालिकांचे रतिब हिंदी वाहीन्या घालत असत (हुश्श तेव्हा आमच्याकडे केबल नव्हती). तर सांगण्याचा मुद्दा हा कि या भयंकर कंटाळवाण्या मालिका घरी गेल्यावर सोसाव्या लागतात. अगदी आतल्या खोलीत जाऊन काही वाचन करावे म्हटले तरी आजूबाजूच्या घरातून येणारा असल्याच मालिकांचा आवाज आणि त्यांचे पार्श्वसंगीत यामुळे डोके उठते. त्यामुळे कधी कधी बा**ला हापिसात बसून काम करत सडलेले बरे असे वाटून जाते.

(टोळभैरवी)

लेखक चेतन यांनी बुधवार, 07/10/2009 13:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
क्रांतीताईंची सुंदर 'भैरवी' वाचुन आणी चतुरंगांची (भैरवी) पाहुन म्हणलं आपण पण भैरवी ऐकवावी ;) ह. घे. एक एक शब्द जोड, भावनांचा मेळ नाही शब्दबंबाळ फार्स हा, यमकाचा खेळ नाही विसर टोमणे सारे, पाड लेखनेही मोठी, कोण कसे बोलते हे, ऐकण्याला वेळ नाही तुझे ढापलेले सारे, लेख इथे सिध्द झाले वेड घेउन पेडगावला जाण्याचे काम नाही सर्कीटांनी लेखकाशी उभे दावे मांडलेले अस्त्र विरजणाचे हे, थांबण्याचे नाव नाही मार खाणार आता, सावरुन घे स्वतःला तिखटावाचून काही, मिसळीची चव नाही
काव्यरस

(भैरवी)

लेखक चतुरंग यांनी बुधवार, 07/10/2009 09:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
फारा दिवसानी थोडा निवांतपणा मिळाला आणि समोर क्रांतीताईंची सुरेख 'भैरवी' दिसली, मग काय विचारावे?!..;) एक एक बोट जाड, चाखण्याची वेळ नाही 'भरती'चा प्रवास हा, थांबण्याची वेळ नाही आली पहा भजी गोल, घाल पुरणास पोटी, 'कट' कसा चुकला हे सांगण्याची वेळ नाही मनी असलेले सारे बेत इथे सिद्ध झाले, वेड्या मना, तुझी काजू 'सांडण्याची' वेळ नाही वारुणीचे टेबलाशी उभे ग्लास मांडलेले, रात्र चाखण्याची आहे, झिंगण्याची वेळ नाही 'बेड'पेच दिसे आता, आवरून घे सुरेला, घोरण्यावाचून काही 'रंग'ण्याची वेळ नाही! चतुरंग
काव्यरस

(टुर्र)

लेखक लंबूटांग यांनी गुरुवार, 01/10/2009 20:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
(मला कवितेतले काहीही कळत नाही त्यामुळे मी कधीही काव्य विभागात फिरकत नाही. आमचे मित्र ही आणि ही सम्राट टारोबा ढेकर यांनी आम्हाला शरदिनी यांच्या कवितांचा खजिना दाखवला आणि आमचा कमी झोपेचा त्रास अजूनच वाढला. मागील २-३ रात्री जागून अथक परिश्रम करून आम्ही त्यांच्या कविता वाचल्या आणि अथक परिश्रम करून अर्थ समजण्याचा प्रयत्न केला. त्यांची पूल ही कविता पाहून एक विडंबन आमच्यातल्या सुप्त विडंबन्कारास स्फुरले.
काव्यरस

अताशा असे हे मला काय होते

लेखक उपटसुंभ यांनी बुधवार, 30/09/2009 16:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
(संदीप-सलिलच्या चाहत्यांची क्षमा मागून) अताशा असे हे मला काय होते. कुण्या बारचे मद्य ओठात येते. कसा पाहता पाहता तर्र होतो. नशा केवढी 'एक' पेगात येते. कधी वीट येतो तुझ्या श्रावणाचा. कसा तांबडा रंग हो लोचनांचा. नको ड्राय डे रोज यावी गटारी, असा योग यावा सुरा प्राशण्याचा. असा ऐकु येतो सायरनचा इशारा.
काव्यरस

(आता नाही ...! )

लेखक मराठमोळा यांनी सोमवार, 21/09/2009 11:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची जाज्ज्वल्य प्रेरणा स्वैराचाराचा जुना आड आता नाही अन कवितांचे तसे लाड पण आता नाही ! लिहिला मी असा काथ्याकुट पुन्हा कंपुबाजीच्या भुता 'झाड' आता नाही ! चांदण्यांची खरी जाहली मज सोबत पण प्रतिसादांचा पहाड आता नाही ! संपाकदांचा मला लाभला आधार नि... टवाळखोरीची तशी धाड आता नाही ! झेलले घाव सारे सदा टीकांचे पण नव्याने कविताप्रसव चाड.... आता नाही ! चु.भु.दे.घे. (कविता न समजल्यास प्रेषक जबाबदार नाही. ;) ) आपला मराठमोळा, विडंबन क्लब प्रा. लि.
काव्यरस

(पुरे का पुरे का)

लेखक ३_१४ विक्षिप्त अदिती यांनी शुक्रवार, 18/09/2009 20:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
ही प्रेरणा, हॅ हॅ हॅ आता काम होईल नक्की निकाली युरेका युरेका उरलाय स्प्रे मारल्यात पाली पुरे का पुरे का मला पाहून ती अशी पळाली काय सांगू हातानेच मी मारली टपली, पुरे का पुरे का तिचे कीटकांशी होतेच तंटे कळता मला अन झाडले घर मी, पुरे टवाळी पुरे का पुरे का? नवे कोळी येता सदनात माझ्या वदले स्वतःशी रित्या घरात नवी जाळी आली, पुरे का पुरे का? दांडा लांब करता झाडूचा झाला उपयुक्त तोही चला झाडलोटीला ह्या सुरूवात झाली पुरे का पुरे का? रामरगाड्याच्या पसार्‍यात अडकले अशी मी पुरी दीवार भरे जाळींनी पुरे नाही का?? जरी देह माझा हलला नाही तरी जाळी निघाली काम

इतकेच मला जाताना

लेखक मिल्या यांनी गुरुवार, 17/09/2009 16:50 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा : गुरुवर्य सुरेश भटांची गझल इतकेच मला जाताना सरणावर कळले होते इतकेच मला जाताना परदेशी कळले होते 'माय नेम इज खान' म्हणूनच गोर्‍याने छळले होते ही मिडिया हपापलेली फुकटात बरळली नाही मी बहर इथे पैशांचे भरपूर उधळले होते मी लबाड इतका आहे हे सांग कुणा कळले का? मी पैसे 'कोल्ह्याकडुनी' आधीच उकळले होते त्या माजी राष्ट्रपतींची मी उगाच नक्कल केली लावून दिवे अंबर का हे कधी उजळले होते? स्टंट नव्हे तर प्रथाच ही चंदेरी दुनियेमधली अफवांच्या शिळ्या कढीला मी फक्त उकळले होते माघारी आल्यावरती मी शब्द फिरविले सारे करणार काय लोकांचे जर पित्त
काव्यरस