विडंबन

आमची प्रेरणा अगस्ती यांची कविता हात तुझा हातात......

मला कसा हा म्हणतो मेला.... क्षणभर दे मजला
लाज वाटते अता तुला तर....नंतर दे मजला

नकोस बांधू कुंपण कारा स्वतः भोवती तू
भेटण्यास जर वेळ नसे तर, ...... नंबर दे मजला

सत्ता संपत्ती अन लौकिक काय करू देवा??
आनंदाने जगण्यासाठी.... भरपुर दे मजला

विस्कळीत पत्ते अजूनी हातामध्ये माझ्या
संपव माझा डाव एकदा...जोकर दे मजला

कसे जमावे माझे आता माझ्या पत्नीशी?
माय तिची ही कटेल केव्हा...उत्तर दे मजला

मागे आजानुकर्ण यांनी नार्सिससची कथा सांगितली. इथे त्याच्या प्रतिबिंबाने म्हटलेली लावणी देत आहे. ("विडंबन" म्हणण्याइतके यात व्यंग्य नाही, आणि काव्य म्हणण्याइतपत प्रतिभा नाही, आता काय करावे...)

लोकहो !

आमची प्रेरणा 'बरेच दिवसांनी तात्या, चित्तरंजन, मिलिंद, केशवसुमार( म्हणजे आम्ही) आणि इतर मित्र फार मागे लागले होते (!) म्हणून धोंडोपंतांनी केलेली सुंदर गझल अखाडा

3

आमची प्रेरणा नीलहंस यांची अप्रतिम कविता पांढरपेशी कविता

अवळेचिंचा कुरतडताना तिला पाहुनी कच्च्या
समजू नका हो झाला आहे भलता सलता लोच्च्या

किरकिरणारा बाप तिचा हा जागा चोवीस तास
खिडकीमधूनी गेलोतरी ही त्यास लागतो वास

गंध मारतो किती तुझ्या रे ह्या कपड्यांना साल्या
तुमान बुरसट, सदरा कळकट धू कधीतर मेल्या

डेलिकसीच्या नावाखाली समोर झुरळे आली
खारवलेल्या मिळती इथल्या हॉटेलातुनी पाली

चादर ओढून आता पडतो लोळत घोरत गादी
(तशी जराशी गारच होती तुरुंगातली लादी)

सखे........!
जा,आज प्रेमाला रंग चढेना,
आपले काय बिनसले ?
कधी तरी 'मुक्या'ने हे बोलणारच होतो,
वेदनेला अश्रुत जाळणार होतो.
सखे ....!
तु एकदा ये काय!
या शहरातून त्या शहरात,
माणसाच्या विचारांच्या वणव्यात,
मराठी शब्दांच्या भावविश्वात.
त्या संस्थळावरुन या संस्थळावर,
'केशवसुमार' लिहितो !! उभ्या उभ्या !!
मिसळपाववर
भांडण आपले रंगेना !
वाचून
आली तशी निघून जा!