विडंबन

कच्चा माल ह. घ्या... लालभडक मिसळीने केली आतड्यांची विकल चिरफाड मिपाकट्ट्याच्या द्वितीय दिवशी तासभर 'बसून' काढले भरताड घामाघूम शरीर ओथंबली मने धुंद पार्टीचे परिणाम आता भोगणे पंजरी कमोडच्या थकलेला भीष्म तेजस्वी तळपला मामलेदारी ग्रीष्म म्हणायलाच सपत्नीक तिच्या शिव्या अगणित पँक पूंक फुर्र ढूम :)

ओरिजिनल विडम्बन : पुष्टावलेला तो उंच ऊस मला म्हणतो आता नको खाऊस ओली चिंब झाली झाडे कपडे ही ओले चिंब झाले तुझं ते हळुवार खेचणं माझ्य़ावर टिचकी मारून ऐकणं आणि हळुच चीर काढणं आणि माझा रस थेंब थेंब पडणं नेहमीच हात चिकट चिकट होणं प्रत्येक उसाला टक लावून बघतोस आणि एकाला ऊचकतोस तुझं उचकणं आणि आमचं पडणं झालय आता संवयीचं शेताला कधी कळणार रे मुळासकट खाऊं नये उसाला?

कोसळणारा तो धुंद पाऊस, मनात आली दारु पिण्याची हाउस, म्हणतेस तु एकटा नको जाऊस, मला घेउन जा भाव नको खाउस तुझ ते हळुवार ऑर्डर देण आणि नंतर बिलाकडे टक लावुन बघण आणि हळुच इशारा करण आणि माझ रागाने लालबुंद होण झालय नेहमीचच गाह्राण नेहमीच असे करतेस पी-पी पितेस आणि मलाच बिल द्यायला लावतेस झालय आता नेहमीचच मला परत कधीच नाय नेणार तुला कधी कळणार तुला , एकदा तरी बिल द्याव मला ?

.. सर्वत्र दरवळणारा हा मस्त सुगंध... कोणी हाकलले तरी मी जाणार नाही... खारावलेल्या बर्फातले थंडगार शरीर तुझे.. बघताच मन पाघळुन गेले माझे... 'तीच्या' प्रसन्न हास्यानेच दिला होता इशारा तुझ्या अस्तित्वाचा.. पण 'ती' नेहमीच तुझ्यावर बारीक लक्ष ठेवते ... आणि मला झुरवते झालय आता नेहमीचच मला पण मी देखिल दबा धरुन बसलोय... कधी कळणार रे माझ्या मनातील भावना तुला ? .. तु ताजा पापलेट टोपलीतला .. अन मी बोका टपलेला ----------- 'ती' हे कोळीणीला उद्देशून आहे..

कोसळणारा तो मंद बाजार, सध्या जडलाय कसलासा असाध्य आजार.. ओले चिंब झाले आकडे तन ही ओले चिंब झाले तुझ ते हळुवार चढणं माझ्याकडे टक लावुन बघणं आणि दणकन् खाली पडणं आणि माझी विजार चिंब चिंब होणं झालय नेहमीचच गार्‍हाणं नेहमीच असं टक लावुन बघतोस आणि मला भिजवतोस तुझ पडणं आणि माझा भिजणं झालंय आता नेहमीचच मला कधी कळणार रे माझ्या खिशातील भावना तुला? प्रेरणा: विडंबन हवं आहे ही विनंती, आर्थिक मंदी, बरेचदा कोसळणारे शेअर् बाजार आणि हवालदील सामान्य गुंतवणूकदार

नमस्कार, मी पुन्हा एकदा मि.पा. वर स्वतंत्र लिहीत आहे, अपेक्षा आहे की तुम्हाला आवडेल. गेले काही दिवसापासुन मी नियमित मि.पा. वाचत आहे. त्यातला कविता हा प्रकार मला खुप आवडला खाली जे विडंबन आहे ते माझे आहे.मला ह्या वरती कविता करुन हवी आहे. माझ्या माहिती प्रमाणे बर्‍याच मिपाकरांची नावे कवितांसाठी प्रसिद्ध आहेत अस लक्षात आले आहे. कृपया अवांतर तज्ञांसाठी.......हा धागा वापरा....

राहून राहून वाटतं मी मिपाकर कसा? माझी प्रोफाईल जरी इथे माझं लेखन होई तिथे माझा जीव माझ्या ब्लॉगात मी बोलतो तिथे पद्यात चारोळ्यांची थप्पी एक आणि हायकूही अनेक माझ्या लिहिण्याची इश्टाईल वेगळी म्हणुन का केवळ असा उसासा? प्रतिसादार्जनाची हौस म्हणुन आलो एकदाचा मिसळपावात खवचटपणाची हौस म्हणून डोकावेन इतरांच्या खरडवह्यांत एक प्रतिसाद चालतात तर आवांतरालाच विरोध कसा? रोज खादाडीचे पदार्थ पाहतो घरात ते करण्याची फरमाइश करतो कथ्याकूटात रममाण होतो यथाशक्ति भाग घेतो मधुनच इतर संकेतस्थळं पाहतो येतो फिरून कसाबसा तरीही मी मिपाकर कसा? माझ्या खाद्यप्रेमाची का कुणी वांझोटी शंका घ्यावी माझ्या खाद्यनिष्ठेला, मायेला

आमची प्रेरणा धोंडोपंत यांची सुरेख गझल बोलली जाते मराठी, मान ते घर आपुले सुजवले इतके.... मला की चेहरा उरला कुठे? ओळखावा अन स्वःता इतका बरा उरला कुठे? दुष्ट सासू आज बघ ही नेमकी आली घरी झोपण्या आम्हा घरी मग कोपरा उरला कुठे? ड्राय डेला बंद झाले बार माझे रोजचे झिजवला नाही असा मग उंबरा उरला कुठे? आमची घाईच नडली काल पार्किंगच्यामधे हात मग तो ठणकणारा वापरा उरला कुठे? वाचले जाते विडंबन, मान ते स्थळ आपुले 'केशवा' जाली तुला रे, आसरा उरला कुठे? ----केशवसुमार