तुम्हाला वाजते का थंडी. आणि कळपाची भीती. का भरलाय तुम्हाला ताप. तोंड दाबुन बुक्क्याचा मार. शब्दांना नसते दु:ख. फक्त ओझे वाहणारे आपण. सवत आनली म्हणे. ग्यानबाची बायको हरवली. आता जास्त विचारत नाही. कारण तुमच्याकडे उत्तर नाही. राम रावण युध्द होणार अनिरुध्द मिशा पिळणार मी झाडावर लपणार ।। निश्चित ।। ही कविता संपादकांना अडचणीत तर नाही ना आणनार?????????? . . . कविवर्य भावसार.

निर्ढावलेला श्वास अंतरंगात कोंडतो आहे उसळलेला अश्रू सांडण्या साठी तळमळतो आहे शकले माझ्या मनाची झाली..... होतील अजुन ही........ भाव मनीचा सामोरी पोचण्या अडखळतो आहे कसे रोखू या आत्म्याच्या तडफडीला जाता जाता श्वास का घुसमटतो आहे चाहुल कुणाची लागली........ का लागली........ परतीची वाट आता घरंगळती आहे... कानात गुज तुझी माझ्या झंकारु दे ओठातले स्मित माझ्या तुझ्या नयनात दिसु दे साद घातली मी त्या परतीच्या वाटेला धावत ही आली ती माझ्या धरुन हाताला घुसमट, तडफड सोडुन श्वास ही मोकळा झाला अनिवार भावना तरी ही अडखळली ग तुझ्या पर्यन्त पोचण्याला.... प्रसन्ना जीके

प्रेरणा... भर बाजारात पाध्यांनी फोडलेले थोबाड. वस्ती लेखकांची स्थिरावलेली होती हाव पाध्यांची उफाळलेली होती नशा हो सत्तेची नित्य चढत होती भूक जुगाडाची चाळवलेली होती प्रतिसादांत त्या मैथुनी क्लांतता* नव्हती तरी लाईन तिरकी सर्वच उडवली होती प्रतिसाद डिलीट ही चाल धूर्त होती मैत्रीमधेच "त्या" त्यांची मने गुंतली होती नव्या पाध्यांचे चाळे पुन्हा बहरती जुन्या नानाची ओळख त्यांना नव्हती * असे शब्द असलेले लेख प्रतिसाद उडवले जात नाहीत असे समजल्यावरुन.