मांडणी

इंद्रराज पवारांचे अभिनंदन .
'पानिपत' वर त्यांनी मिपावर व पुस्तकविश्ववर लिहिलेला प्रतिसाद पाहून तो "सामना" दैनिकाने 'पानिपत २५०' वर्षे यानिमित्ताने आजच्या शनिवारच्या "फुलोरा' या सदरात प्रकाशित केला आहे.
अधिक माहितीसाठी सामनातील फुलोरा हे सदर पाहावे.

पुन्हा एकदा त्यांचे हार्दिक अभिनंदन

भाग १ - https://www.misalpav.com/node/15474
भाग २ - https://www.misalpav.com/node/15500
भाग ३ - https://www.misalpav.com/node/15529
भाग ४ - https://www.misalpav.com/node/15586

नमस्कार,

मिसळपाव सुरू होऊन तीनाहून अधिक वर्षे झाली आहेत. या दरम्यान अनेक वादळे येऊन गेली. मिसळपावचे स्वरूप मोकळे ढाकळे असावे. लोकांना येथे येणे आणि लिहीने सोपे व्हावे म्हणून कमीत कमी नियम आणि बंधणे ठेवून या संकेतस्थळाची सुरूवात तात्यांनी केली होती. संकेतस्थळाच्या संपुर्ण बांधणीत मी होतो. तेव्हा पासून ते मिसळपावचे सर्व नियंत्रण सांभाळण्यापर्यंत मी मिसळपाव वाढावं आणि अधिकाधिक लोकांना ते आपलं वाटावं म्हणून प्रयत्न करत आलेलो आहे.

'माझी मैना गावाकडं राहिली'पासून तर "मी बाबूराव बोलतोय'पर्यंत लोकप्रिय लोकगीतांची रचना करीत आपल्या खड्या आवाजाने अवघ्या महाराष्ट्राच्या मनावर अधिराज्य गाजविणाऱ्या लोकशाहीर विठ्ठल उमप यांनी आज दीक्षाभूमीवर शेकडो लोकांच्या साक्षीने "जय भीम' आणि "जय बुद्धा' अशी गगनभेदी गर्जना करीत अखेरचा श्‍वास घेतला.

उद्या २६/११! सगळी प्रसार माध्यम ह्या काळ्या दिवसाची आठवण न चुकता करून देतात. २६/११ म्हंटलं की मला गुलाल मधील "शहर हमारा सोयो थो" (https://www.youtube.com/watch?v=a4kSGe0wqbI) हे गाणं आठवतं. (का ते तुम्ही गाणं एकलं तर कळेलच). मग डोकं भनभनलंकी लगेच त्यातलच "सरफरोशीकी तमन्ना" एकतो ( स्वत:वर हसण्याची हिंमत असेल तरच लिन्क क्लिक करा https://www.youtube.com/watch?v=qWf1Fe_jPRE ). मग लगेच जैसे थे. (गाणी आवडली म्हणून चित्रपट बघायला गेलात आणि डोकं सुन्न झालं तर मला नावं ठेवू नका)

भाग १ - https://www.misalpav.com/node/15474
भाग २ - https://www.misalpav.com/node/15500
भाग ३ - https://www.misalpav.com/node/15529

आजचा दिवस "पैठण" साठी राखून ठेवला होता...... सकाळी मस्त आराम केला... दुपारी २ वाजता MTDC चीच "तवेरा" न्यायला आली......

भाग १ - https://www.misalpav.com/node/15474
भाग २ - https://www.misalpav.com/node/15500

अर्ध्या तासात वेरूळ आले सुद्धा ......
मला नुकतीच झोप लागली होती.... परत बस मधून उतरा.... तेसुद्धा १ च्या रणरणत्या उन्हात...... जीवावर आलं होत....
"पण" वेरूळ ला जाण्याचीच एवढी ओढ होती, कि बाकीचे त्रास त्यापुढे नगण्य वाटत होते.....
एका मोठ्या "उद्यानासमोर" बस थांबली .......समोरच वेरुळच्या जगप्रसिद्ध लेण्या दिसत होत्या....
बघूनच मन "प्रसन्न" झालं....