कविता

'ब्लड आहे..... फास्ट सोडून नाही चालत!' मऊ शीर, तीक्ष्ण सुई लक्क काळीज, डोळ्यात पाणी थंड एसी, मंद दिवे पांढऱ्या भिंती, एकट रात्री! तासाला थेंबभर या गतीने ठि ब क ते रक्त रात्रभर.... जखडलेल्या शरीराने श्रमलेल्या डोळ्यांनी हुं कि चू न करता बघत राहतो आपण रक्ताची journey........ . . . दुसरं काय असतो एकांत म्हणजे तरी! -- शिवकन्या

*|| फक्त तू खचू नकोस ||* एक डाव हरला तरी त्यात काय एवढं ..? कुणीतरी जिंकलंच की हे ही नसे थोड ... संधी मिळेल तुलाही, लगेच हिरमसु नकोस, आयुष्य खुप सुंदर आहे, फक्त तू खचु नकोस... सूर्य रोजच उगवतो, त्याच नव्या तेजाने ... रोज मावळतीला जातो रोजच्याच् नेमाने ... येणे जाणे रितच् इथली, हे तू विसरु नकोस ... आयुष्य खुप सुंदर आहे, फक्त तू खचु नकोस... प्रेम तुझ्यावर करणारे , कितीतरी लोक आहेत ... तुझ्यासाठी जोडणारे , खुप सारे हात आहेत ... अरे अशाच आपल्यांसाठी , तू ही थोड हसुन बघ ... आयुष्य खुप सुंदर आहे, फक्त तू खचु नकोस... वाट तुझी बघत असतं, रोजच कुणीतरी ... तुझ्यासाठी जगत असतं , आस लावून प्रत्येक क्ष

     कोपर्डी - आणखी एक 'निर्भया'... टीव्हीवरील बातमी बघून सगळं सुन्न झालं.. त्या ह्रदयद्रावक घटनेने माझ्यातल्या 'स्त्रीत्वावर' जो आघात झाला त्याचे पडसाद मनात उमटले.. त्यातूनच "ती" माझ्या मनातून लेखणीत झिरपत गेली..पण हे झालं गद्य...  हे लिहिताना माझ्यातली कवयित्री मला स्वस्थ बसू देईना...  अशा रितीने अवतरलेली ही तिची कविता...........   ----  पाऊस ---- असा वेडा हा पाऊस, करी उगाच वर्षाव.. मन गेलं हे सुकून, होतो खळखळाट फार... त्याच्या ढगांची ती शर्थ, येती दाटूनीया फार.. त्याला नव्हते माहित, येथे वारा नाही फार.. मन कुजूनी जाईल, तुझ्या अतिवृष्टीने...

जगात साऱ्या ओळख पक्की झाली या देशाची खूप तरक्की झाली हाती मोठे घबाड आल्यावरती नियत आपली चोरउचक्की झाली दोन दिशांनी आलो होतो आपण वाट वेगळी तिथेच नक्की झाली दाणादाणा जमवीत आली जनता: पीठ तयाचे,ज्याची चक्की झाली पाउल माझे तेव्हा चुकले आहे नजर तुझी जेव्हाही शक्की झाली डॉ. सुनील अहिरराव

आयुष्यात सुख दुःख , जणू किनाऱ्याची लाट गुलाबाच्या छोट्या छोट्या , झाडांची ती वाट कधी दुःखाची ती ओहोटी , कधी सुखाची भरती कधी वास त्या फुलाचा , कधी पाय काट्यावरती आता दुःख म्हणून रडायचं , कि सुखी होऊन हसायचं फुल ठेवून बाजूला , नुसतं काट्यातच पडायचं निर्णय आपलाच , कसं आयुष्याकडे बघायचं सारं आपल्या हाती , कसं आयुष्य जगायचं - अभिषेक पांचाळ

आले कोण गेले कोण कवतुक आता वाटत नाही , कुणी थांबले हसून बोलले मनात किणकिण वाजत नाही , पानाफुलापक्ष्यांसाठीही दार सुखाचे उघडत नाही . . . इतके माणूस छिलून निघते एकांताच्या सुखासनावर! -शिवकन्या

रोज थोडे उत्खनन होते ऱोज नात्याचे पतन होते आळ हा गंभीरही नाही पण चरित्राचे हनन होते दोष वणव्याला कसा द्यावा जर इथे गाफील वन होते कोणत्या दुनियेत मी आलो कोणते माझे वतन होते कोठल्या मातीतुनी येते जिंदगी कोठे दफन होते डॉ.सुनील अहिरराव

समुद्र आणि मी एक अतूट नातं शब्दांच्या अलिकडचं.... भावनांच्या पलीकडचं... समुद्र आणि मी एक अतूट नातं भरतीच्या लाटांचं ते उचंबळून येणं नात्यातली गुंतवणूक वाढवून जाणं समुद्र आणि मी एक अतूट नातं खिन्न मनाने आकाशात टक लावणं तेव्हाच नेमकं ओहोटीचं मन स्पर्शून जाणं समुद्र आणि मी एक अतूट नातं अनेक आयुष्य त्याने सामावलीत स्वतःत अनेक नात्यांची आंबट-गोड चव .....माझ्या मनात म्हणूनच जाणवतं त्याचं माझं एकत्व समुद्र आणि मी एक अतूट नातं

नमस्कार मिपाकर, माझा हा पहिलाच प्रयत्न आहे, तेव्हा सांभाळून घ्या ३ वर्षांपूर्वी लिहिलेली कविता जेव्हा चेपुवर दुसऱ्याच्या नावाने लिहिलेली भेटते तेव्हा खूप वाईट वाटत. माझी ही कविता थोडे शब्द बदलून मला चेपुवर वाचायला भेटली होती. याआधी लिहिलेली कविता तुम्ही वाचलात, तुम्हाला आवडली म्हणून म्हटलं आपली जुनी डायरी काढून त्यातून उरलेल्या कविता पण इथे टंकाव्यात. शब्दात नाही सांगता येणार डोळ्यातून समजून घेशील ना? अस्वस्थ होईन मी जेव्हा धीर मला देशील ना?

नमस्कार मिपाकर, माझा हा पहिलाच प्रयत्न आहे, तेव्हा सांभाळून घ्या ३ वर्षांपूर्वी लिहिलेली कविता जेव्हा चेपुवर दुसऱ्याच्या नावाने लिहिलेली भेटते तेव्हा खूप वाईट वाटत. माझी ही कविता थोडे शब्द बदलून मला चेपुवर वाचायला भेटली होती. याआधी लिहिलेली कविता तुम्ही वाचलात, तुम्हाला आवडली म्हणून म्हटलं आपली जुनी डायरी काढून त्यातून उरलेल्या कविता पण इथे टंकाव्यात. शब्दात नाही सांगता येणार डोळ्यातून समजून घेशील ना? अस्वस्थ होईन मी जेव्हा धीर मला देशील ना?