छान आहे कथा!

मुन्नाडी मुन्नाडी

Wired आभासी दुनियेतील गोष्टी या खऱ्या ,Unwired दुनियेतून काॅपी केलेल्या असतात. भारत पाकिस्तान,रशिया युक्रेन, इस्त्रायल, हम्मास, तालीबान,हे तरी काय पबजीच खेळत आहेत ना.... ॲडिक्शन मुळे तरुणाईवर वाईट परिणाम होत आहे. यामुळे वित्तहानी बरोबर शारीरिक,मानसिक स्वास्थ्यावर वाईट परिणाम होत आहेत. याच्याशी व्यवसाईकांना काही घेणे देणे नसते. पुर्वी इ कॅफे भरलेले असायचे. आता मोबाईल मुळे असले खेळ कुठेही,कधीही खेळता येते. हे आणखीनच धोकादायक ठरत आहे. तरूणाई एकलकोंडी होत आहे. असो दुनियादारी आहे. अबा, कथेच्या दालनात आपले स्वागत आहेत. या पुढे नवकथांनी दालन सुशोभित कराल हीच इच्छा व त्या साठी शुभेच्छा.

पब्जी खेळ आणि त्यानिमित्ताने केलेल्या एका संघर्षमय सामन्याचं धावतं वर्णन वाचलं. आवडलं. व्यक्तीगत पब्जी कधी खेळलो नाही पण हेडफोन घालून व्यग्र आणि आपल्या दुनियेत रमलेली पोरं पाहिली आहेत. पब्जीचा जरा रागच येतो. पोरांच्या मानसिक शारिरीक स्वास्थ्य याची भिती वाटते. अर्थात अति झालं की जे व्हायचे ते दुष्परिणाम व्हायचेच. टीव्हीला जोडून त्या व्हीडीयो गेमच्या कॅसेट्स टाकून दोन प्लेयरच्या गेम्स खेळायचो आमचा काळ सुपर मारियो ते पुढे असे बरेच आता वयपरत्वे सगळं कमी होत गेलं. -दिलीप बिरुटे

लैच भारी लिहिलंय अबा. वर्णन मस्त केलंय. हे गेम्स कधीच खेळलो नाही,कॉम्प्युटरवरचे आवडते गेम्स म्हणजे एज ऑफ एम्पायर्स सिरीज, फिफा, क्रिकेट 2000, मोबाईलवर फक्त चेस खेळत असतो.

धन्यवाद, श्रीगणेशा, कंजूस, कर्नल साहेब,भक्तिताई, बिरुटे सर, प्रचेतस सर. _/\_

खूप छान वर्णन केलेत अबा ... या गेम बद्दल ऐकलं होत पण आज समजला .... सेम पिंच प्रचेतस, एज ऑफ एम्पायर, इ ए क्रिकेट, फिफा, रोड रनर, एन एफ एस यापुढे गाडी कधी गेलीच नाही .... आजकाल कधी कधी Nintendo Switch 'Sport' खेळतो ..ते पण एका जागी बसायला लागत नाही म्हणून ...

अ.बा., बसल्या जागी जगाची सैर घडवण्याचं कौशल्य तुमच्याकडे आहे. प्रत्यक्ष वा आभासी काहीही असो. आजून येऊ द्यात. मजसारख्या आळश्याची चांदी आहे. आ.न., -ना.न.

छान आहे कथा!

मुन्नाडी मुन्नाडी

Wired आभासी दुनियेतील गोष्टी या खऱ्या ,Unwired दुनियेतून काॅपी केलेल्या असतात. भारत पाकिस्तान,रशिया युक्रेन, इस्त्रायल, हम्मास, तालीबान,हे तरी काय पबजीच खेळत आहेत ना.... ॲडिक्शन मुळे तरुणाईवर वाईट परिणाम होत आहे. यामुळे वित्तहानी बरोबर शारीरिक,मानसिक स्वास्थ्यावर वाईट परिणाम होत आहेत. याच्याशी व्यवसाईकांना काही घेणे देणे नसते. पुर्वी इ कॅफे भरलेले असायचे. आता मोबाईल मुळे असले खेळ कुठेही,कधीही खेळता येते. हे आणखीनच धोकादायक ठरत आहे. तरूणाई एकलकोंडी होत आहे. असो दुनियादारी आहे. अबा, कथेच्या दालनात आपले स्वागत आहेत. या पुढे नवकथांनी दालन सुशोभित कराल हीच इच्छा व त्या साठी शुभेच्छा.

पब्जी खेळ आणि त्यानिमित्ताने केलेल्या एका संघर्षमय सामन्याचं धावतं वर्णन वाचलं. आवडलं. व्यक्तीगत पब्जी कधी खेळलो नाही पण हेडफोन घालून व्यग्र आणि आपल्या दुनियेत रमलेली पोरं पाहिली आहेत. पब्जीचा जरा रागच येतो. पोरांच्या मानसिक शारिरीक स्वास्थ्य याची भिती वाटते. अर्थात अति झालं की जे व्हायचे ते दुष्परिणाम व्हायचेच. टीव्हीला जोडून त्या व्हीडीयो गेमच्या कॅसेट्स टाकून दोन प्लेयरच्या गेम्स खेळायचो आमचा काळ सुपर मारियो ते पुढे असे बरेच आता वयपरत्वे सगळं कमी होत गेलं. -दिलीप बिरुटे

लैच भारी लिहिलंय अबा. वर्णन मस्त केलंय. हे गेम्स कधीच खेळलो नाही,कॉम्प्युटरवरचे आवडते गेम्स म्हणजे एज ऑफ एम्पायर्स सिरीज, फिफा, क्रिकेट 2000, मोबाईलवर फक्त चेस खेळत असतो.

धन्यवाद, श्रीगणेशा, कंजूस, कर्नल साहेब,भक्तिताई, बिरुटे सर, प्रचेतस सर. _/\_

खूप छान वर्णन केलेत अबा ... या गेम बद्दल ऐकलं होत पण आज समजला .... सेम पिंच प्रचेतस, एज ऑफ एम्पायर, इ ए क्रिकेट, फिफा, रोड रनर, एन एफ एस यापुढे गाडी कधी गेलीच नाही .... आजकाल कधी कधी Nintendo Switch 'Sport' खेळतो ..ते पण एका जागी बसायला लागत नाही म्हणून ...

अ.बा., बसल्या जागी जगाची सैर घडवण्याचं कौशल्य तुमच्याकडे आहे. प्रत्यक्ष वा आभासी काहीही असो. आजून येऊ द्यात. मजसारख्या आळश्याची चांदी आहे. आ.न., -ना.न.

AI मदत घेऊन व्हिडिओ बनविला त्याची लिंक https://youtu.be/arcx3pO9i0s?si=UHQcUZo0dC-yhpLB

AI मदत घेऊन व्हिडिओ बनविला त्याची लिंक https://youtu.be/arcx3pO9i0s?si=UHQcUZo0dC-yhpLB

प्रसाद गोडबोले, आता ही कथा वाचा.

हे समजायला वेळ लागेल.

A University of Florida scientist has grown a living "brain" that can fly a simulated plane, giving scientists a novel way to observe how brain cells function as a network. The "brain" -- a collection of 25,000 living neurons, or nerve cells, taken from a rat's brain and cultured inside a glass dish -- gives scientists a unique real-time window into the brain at the cellular level. संपूर्ण रिपोर्ट वाचा https://www.science20.com/news_account/disembodied_brain_can_fly_a_flight_simulator

गवि मला काही ह्यात opinion नाही. पण काही संदर्भ मिळाले तर इथे ठेवीन. विज्ञान सोडून दया. पण तत्वद्न्यानात मात्र हा विषय नेहमीच चर्चेत राहील.

आता माझी भूमिका विशद करतो. कशाला मी ही झकमारी करतोय? इतर समवयस्कासारखे कट्ट्यावर बसून राजकारण, क्रिकेट आणि बॉलीवूड वर गप्पा हाणायचे सोडून... आपल्या समाजात विज्ञान हा टोटली दुर्लक्षित विषय आहे. पाश्चात्य समाजात "विज्ञान पत्रकारिता" हा एक मानाचा विषय आहे. सर्व सामान्य लोकांसाठी सोप्या भाषेत भरघोस लिखाण केले जाते. ते पुस्तके आणि लेख स्वरूपात आपण वाचू शकतो. आपल्या देशात अशी काही चळवळ नाही. काही सन्माननीय अपवाद सोडल्यास. त्या महान लोकाना आपण सोदुन देवूया. मराठी संस्थळावर कोण आहेत? ते असो पण आंतर जाल आणि text books च्या आधारा शिवाय कोण काही लिहू शकेल काय. एकाने काय लिहिले आहे. पूर्व सुरीन्च्या खांद्यावर उभा राहिल्यामुळे माझे क्षितिज विस्तृत झाले आहे. म्हणून internet वरून मराठीत आणले त्याची मला लाज वाटत नाहीये.

कल्पना विलास चांगला आहे. परब हे स्किझोफ्रेनिया चे रोगी आहेत काय? शरीर विरहित मेंदू,मेंदू टू मेंदू कम्युनिकेशन, अतीशय हुशार मेंदू अनंत काळापर्यंत थिंक टॅक मधे या जगाच्या भवितव्यावर गहन विचार करत आहे. परग्रहावरून येणारे संदेश इत्यादींसह अनेक अकल्पनीय कल्पनांची सायफाय लहानपणी वाचली होती. थाॅट एक्सपिरीमेन्ट हा माणसाचा स्थायीभाव असावा असे मला वाटते. यामुळेच माणसाची प्रगती होते. असो ,हा प्रांत माझा नाही.

प्रसाद गोडबोले, आता ही कथा वाचा.

हे समजायला वेळ लागेल.

A University of Florida scientist has grown a living "brain" that can fly a simulated plane, giving scientists a novel way to observe how brain cells function as a network. The "brain" -- a collection of 25,000 living neurons, or nerve cells, taken from a rat's brain and cultured inside a glass dish -- gives scientists a unique real-time window into the brain at the cellular level. संपूर्ण रिपोर्ट वाचा https://www.science20.com/news_account/disembodied_brain_can_fly_a_flight_simulator

गवि मला काही ह्यात opinion नाही. पण काही संदर्भ मिळाले तर इथे ठेवीन. विज्ञान सोडून दया. पण तत्वद्न्यानात मात्र हा विषय नेहमीच चर्चेत राहील.

आता माझी भूमिका विशद करतो. कशाला मी ही झकमारी करतोय? इतर समवयस्कासारखे कट्ट्यावर बसून राजकारण, क्रिकेट आणि बॉलीवूड वर गप्पा हाणायचे सोडून... आपल्या समाजात विज्ञान हा टोटली दुर्लक्षित विषय आहे. पाश्चात्य समाजात "विज्ञान पत्रकारिता" हा एक मानाचा विषय आहे. सर्व सामान्य लोकांसाठी सोप्या भाषेत भरघोस लिखाण केले जाते. ते पुस्तके आणि लेख स्वरूपात आपण वाचू शकतो. आपल्या देशात अशी काही चळवळ नाही. काही सन्माननीय अपवाद सोडल्यास. त्या महान लोकाना आपण सोदुन देवूया. मराठी संस्थळावर कोण आहेत? ते असो पण आंतर जाल आणि text books च्या आधारा शिवाय कोण काही लिहू शकेल काय. एकाने काय लिहिले आहे. पूर्व सुरीन्च्या खांद्यावर उभा राहिल्यामुळे माझे क्षितिज विस्तृत झाले आहे. म्हणून internet वरून मराठीत आणले त्याची मला लाज वाटत नाहीये.

कल्पना विलास चांगला आहे. परब हे स्किझोफ्रेनिया चे रोगी आहेत काय? शरीर विरहित मेंदू,मेंदू टू मेंदू कम्युनिकेशन, अतीशय हुशार मेंदू अनंत काळापर्यंत थिंक टॅक मधे या जगाच्या भवितव्यावर गहन विचार करत आहे. परग्रहावरून येणारे संदेश इत्यादींसह अनेक अकल्पनीय कल्पनांची सायफाय लहानपणी वाचली होती. थाॅट एक्सपिरीमेन्ट हा माणसाचा स्थायीभाव असावा असे मला वाटते. यामुळेच माणसाची प्रगती होते. असो ,हा प्रांत माझा नाही.

अतिषय उत्तम लेख ! तुम्ही "युनिव्हर्स इजन्ट लोकली रीअल" हे २०२२ मधील फिजिक्स मधील नोबेल पारितोषिक विजेते संशोधन वाचले/ ऐकले असेलच ! मी ते समजुन घ्यायचा प्रयत्न करत आहे पण बुध्दीची आकलनाची मर्यादा आड येते :( जमल्यास त्यावर देखील लेखन करावे ही नम्र विनंती !

प्रगो मला पण ह्यात रुची आहे. माझ्या आवडीचा विषय आहे.

नवीन समजुन घ्यायचा प्रयत्न करत आहे..

मी असंच वायरिंगच पुस्तक वाचतेय पण जमिनीच्या खालच्या म्हणजे झाडांच्या आणि बुरशीच्या कनेक्शनच...त्यात प्रश्न विचारला आहे,झाडांनापण मेंदू असतो? पण तो दिसत नाही?पण तो विद्युत लहरी मूळांद्वारे पसरवतो.तसचं VAT मधला मेंदू रेडिओ फ्रेक्वेन्सी वापरत संपर्कात राहत असणार? असं उलट पुलट काहीतरी अचाट बोलायला मजा वाटते पण 😂

बाकी आता झाडांच्या मुळाची थिअरी डीस्प्युटेबल झाली आहे. का? काही संदर्भ?

"थॉट एक्स्पेरीमेंट” हा काय प्रकार आहे हे नव्याने सांगायची गरज नाही."

हा एक भन्नाट मानसशास्त्रीय प्रयोग आहे. आणि तो करण्यासाठी क्वांटम फिजिक्स किंवा आईनस्टाईन किंवा श्रोडींगरच्या मांजराच्या त्या भंपक प्रयोगाची माहिती असणे अजिबात गरजेचे नाही हे मी स्वानुभवावरून छातीठोकपणे सांगू शकतो 😀 मागे माझ्या 'नाईन इलेव्हन - Twin To-Worse' ह्या (पंच-दश वार्षिक योजनेतल्या) कादंबरीच्या पहिल्या भागात लिहिलेला एक परिच्छेद इथे परत उदघृत करतो...

आमच्या ह्या ग्रुपमध्ये मी आणि आणखीन एक मित्र अशा दोघांचा (तसा तो जगात अनेकांचा असेल) एक सामायिक छंद आहे. चित्रपटातील किंवा कथा-कादंबरीतील एखादा प्रसंगात मग तो काल्पनिक असो कि वास्तव, अथवा प्रत्यक्षात घडलेली एखादी घटना असो, त्या प्रसंगात / घटनेत सहभागी असलेल्या एखाद्या पात्राच्या भूमिकेत शिरून उपलब्ध तपशील, आपली कल्पनाशक्ती आणि जाणिवा-नेणिवांच्या बळावर त्या व्यक्तीच्या दृष्टिकोनातून तो प्रसंग आभासीरीत्या अनुभवायचा, त्यांची त्यावेळी मन:स्थिती काय आणि कशी असेल ते अनुभवायचे, प्रसंग आनंददायी असेल तर त्यातला आनंद आणि थरारक असेल तर त्यातले साहस अनुभवायचे. खूप मजा येते अधून-मधून हा मानसशास्त्रीय प्रयोग करायला. पण अर्थात त्यासाठी एक 'विशिष्ट मूड' बनावा लागतो, कधीपण वाटले म्हणून केले असे होत नाही!

सांगायचा मुद्दा काय तर ह्या गोष्टी उपजत असतात, त्यासाठी वरील गोष्टींचे ज्ञान असायची अजिबात गरज नसते! बाकी हा छोटासा लेख आवडला म्हणुन हा प्रतिसाद प्रपंच. बाकी तुमच्या 'सो कॉल्ड' साय-फाय कथाही वाचत असतो आणि त्यातल्या खरोखर आवडलेल्या कथांवर प्रतिसादही देतो, पण रतीब घातल्या सारख्या (भंपक) कथांवर नकारात्मक प्रतिसाद देत नाही ही पोचही सकारात्मकरित्या घ्यावी हि विनंती 🙏

इथे येऊन वाचण्यासाठी वाचकाला दमडी पण मोजावी लागत नाही. कोणी सांगीतलं दमडी पण मोजावी लागत नाही? साहेबांचा वाक्प्रचार आहे ना तो,Time is money,तो घालावा लागतो ना. म्हणजे एकुण काय.... दमडी मोजाव्याच लागतात पण स्वरूप वेगळे. कल्पना आणी विलास यांचा भांगडा सतत चालुच असतो. बाकी सर्व गोष्टी समजल्याच पाहिजेत असा माझा अट्टाहास नसतो. एखादी गोष्ट आवडली, समजली तर विस्तृत प्रतिसाद जरूर देतो.

की हा जो काही कल्पनाविलास आहे तो सर्व अंतरजालावरून जसाच्या तसा तुम्हीं उचलला आहे. -खेळीया शब्दांचा जार मधे मेंदू ही वेड्या शास्त्रज्ञांची (भविष्यात बघणारे,सामान्य माणसांना अकल्पनीय )कल्पना आहे. त्याचे पुष्टीकरण झाले नाही. अंतरजालावर शोध घेताना वरील माहीती कळाली. एके जागी तर हे लिहीले आहे. अनेक विज्ञान कल्पित कथांनंतर, परिस्थितीमध्ये एका वेड्या वैज्ञानिकाचा समावेश आहे जो एखाद्या व्यक्तीचा मेंदू शरीरातून काढून टाकू शकतो, जीवन टिकवून ठेवणाऱ्या द्रवाच्या व्हॅटमध्ये तो निलंबित करू शकतो आणि त्याचे न्यूरॉन्स एका सुपरकॉम्प्युटरशी वायरद्वारे जोडू शकतो जे त्याला समान विद्युत आवेग प्रदान करेल. ज्यांना मेंदू सामान्यतः प्राप्त करतो. [ २ ] अशा कथांनुसार, संगणक नंतर वास्तविकतेचे अनुकरण करत असेल (मेंदूच्या स्वतःच्या आउटपुटला योग्य प्रतिसादांसह) आणि "विस्फारित" मेंदूला पूर्णपणे सामान्य जाणीव अनुभव येत राहील, जसे की मूर्त मेंदू असलेल्या व्यक्तीचे अनुभव. , या वास्तविक जगातील वस्तू किंवा घटनांशी संबंधित नसताना. पुतनाम यांच्या मते , "ब्रेन-इन-ए-व्हॅट" (बीआयव्ही) हा विचार एकतर खोटा किंवा निरर्थक आहे. सुरवातीलाच जर डिस्क्लेमर डकवले असते तर वाचकांचा दृष्टीकोन बदलला असता. (सामान्यशास्त्र विषयात पस्तीस गुण मिळवून पहील्या फटक्यात मॅट्रिक उत्तीर्ण झालेला - आघाव वाचक)

कुणी सहमत असेल किवां नसेल पण मला तरी असेच वाटते. त्यामुळेच आपले खालील विधान अप्रासंगीक वाटते. पण वाचायची सक्तीही नाही. भागो भंपक आहे असे एकदा ठरवल्यावर लॉंग जंप मारून पुढे जायचा विकल्प आहेच की!

बीआयव्ही) हा विचार एकतर खोटा किंवा निरर्थक आहे. सुरवातीलाच जर डिस्क्लेमर डकवले असते तर वाचकांचा दृष्टीकोन बदलला असता.

सहेब ते तेच तर करत नाहीत, म्हणून तर त्यांच्या कथांना भंपक म्हणावे लागते… असो… त्यांनी मिपा सोडण्याचा जाहिर केलेला निर्णय विचाराधीन आहे, बघूयात बहूमक काय म्हणते… माझ्या वैयक्तीक मते ते इथे रहावेत असे वाटते!

एव्हढे सर्व म्हणल्यावर, मी म्हणेन लिहीत रहा. आपले लिखाण भावते.

(अवांतर0 नेटवरूनच. संपादक मंडळींचा रोष पत्करून हे लिहित आहे, गुरुवर्य बाघा महाराजांनी म्हटले आहे ते खरेच आहे, "शेठली, जिसकी जैसी सोच!" अनेक सुप्रसिद्ध लेखकांच्या ज्या लिखाणाला संपादकांनी कचऱ्याची टोपली दाखवली होती, ती पुढे जाऊन वाचकांनी डोक्यावर घेतली. अश्या काही कादंबऱ्या तर अभिजात म्हणून गणल्या गेल्या. उदा. "ड्युन" ही कादंबरी! विज्ञान कथांचा राजा म्हणून जाणली जाते. फ्रॅंक हर्बर्ट ह्या लेखाच्या 215,000.शब्दांच्या ह्या कादंबरीला हात लावायला कोणी "संपादक" तयार नव्हता. लेखक आणि त्याचा एजंट निराश झाले होते. शेवटी मोटारगाड्यांची रिपेअर मॅन्युअल छापणाऱ्या --Chilton Publishing --प्रकाशकाने ही कथा प्रकाशित करण्याचे धैर्य दाखवले. त्या आधी २३ "संपादकांनी" ही कथा नाकारली होती आणि trash केली होती. आज पर्यंत ह्या पुस्तकाच्या २० मिलिअन प्रती खपल्या आहेत! बारा भाषेत ही कथा भाषांतरित झाली आहे. शनी ग्रहाच्या टायटन नामक उपग्रहाच्या काही भागांना ह्या कथेतल्या कल्पित ग्रहाच्या भागांची नवे दिली गेली आहेत. "हॅरी पॉटर" J.K Rowling ही बारा "संपादकांनी" नाकारली होती. अखेरीस "ब्लूम्सबरी" च्या संपादकाच्या आठ वर्षाच्या मुलीच्या आग्रहाखातीर ह्या कथेच्या पहिल्या भागाचे प्रकाशन झाले. आता आपण असे म्हणू शकतो की आठ वर्षाची मुलगी, तिला काय अभिजात साहित्याची जाण? Joanne Harrisच्या Chocolat ची अशीच गोष्ट आहे. ही कथा इतक्या वेळा रिजेक्ट झाली की त्या पत्राची एकावर एक रचून लेखिकेने एक शिल्प तयार केले. James Joyceची Ulysses, ची ही हीच कहाणी आहे. ह्या कथेच्या पहिल्या आवृत्तीची एक प्रत काही वर्षांपूर्वी £275,000 ला विकली गेली. आता हा घ्या टी एस इलिअट-- जेव्हा ते फेबर आणि फेबर प्रकाशनाचा "संपादक" होता. "संपादक" झाल्यामुळे त्याचे विचार बदलले. ह्यांनीच जॉर्ज ऑर्वेलचे "अनिमल फार्म" नाकारले होते. जोसेफ हेलरचे कॅच-22 असेच कुणा अहंमन्य संपादकाने झादाकारले होते. आणि John le Carréची पहिली वहिली हेर कथा "The Spy Who Came in from the Cold" एका प्रकाशकाने दुसऱ्याला पाठवली, ".... ह्या लेखकात काही दम नाही. असा रिमार्क टाकून." हर्मन मेल्वील च्या मॉबी डिक चे नकारपत्र तर प्रसिद्ध आहे. संपादक लेखकाला लिहितो की "ह्या कथेत देवमाशाची गरज आहे काय?" तर माझ्या लेखक मित्रांनो तुमची कथा जरी कचऱ्याच्या डिजिटल टोपलीत गेली तरी निराश होऊ नका. काही असो मी माझी कथा पाठवणार आहेच. संपादक प्रसिद्ध करोत वा नाकारोत, वाचक वाचोत वा न वाचोत. कारण डॉ. सर भवभूती ह्यांनी म्हटले आहेच की ये नाम केचिदिह नः प्रथयन्त्यवज्ञां जानन्ति ते किमपि तान्प्रति नैष यत्नः । उत्पत्स्यते तु मम कोऽपि समानधर्मा कालो ह्ययं निरवधिर्विपुला च पृथ्वी ॥ ‌

एकूण असा प्रॉब्लेम आहे तर! पण इथेच एका फर्मान आली ने उगीच straw-man गिरी करून मला देहदंडाची सजा सुनावली होती. म्हणून मी इथून जाण उचित असा विचार करून मालकांना खरड लिहिली होती कानाच्याही विरुद्ध तक्रार न करता माझे सदस्यत्व रद्द करावे अशी विनंती केली होती. त्याला आता दोन दिवस झाले असावेत. ठीक आहे. आपण जी शिक्षा सुनावणार ती मानायलाच पाहिजे. इत्यलम||

हात - पाय कापावा लागल्यानंतर अशा लोकाना तो, आता नसलेला, हात/पाय दुखतोय/ जळजळतोय असा भास होतो. बर्‍याच जणाना होतो. भास म्हणतोय कारण तो अवयव तर नाहीये पण त्या लोकाना मात्र वेडंपिसं करणारा अनुभव असतो तो.

वाचतोय.

आज मात्र एकदम पारडे फिरले. का? कल्पना नाही. आयडी सलामत तो कथा पचास.' ये हुई ना बात

इनक्वीझिशन, देहदंड असे जडव्यागळ शब्द वापरलेत म्हणून म्हणतो. बाकी तुम्ही क्वांटम फिजिक्स, सिस्टीम डिझाईन तत्सम आशा कठीण विषयावर लिहीलेत तर सर्व सामान्य माझ्या सारखे अल्पमती वाचक काही शंका कुशंका काढणारच. ते मनाला लावून घेऊ नका.

आता मोठा मेंदू {माणसाचा} वाडग्यात इतकी प्रगती झाली आहे. विज्ञानात किंवा साहित्यात. शंभर वर्षांनी डासाचा मेंदू टाचणीच्या डोक्यावर ठेवून त्यांच्याशी बोलतील.

कंजूसकाका,

कुणी मराठीत लिहिले तर स्वागतच.

हेच म्हणतो. मराठीतून लिहिलेलं सुकर वाटतं व आवडतं. जरी इंग्रजी समजायचा वांधा नसला तरीही. आ.न., -ना.न.

अतिषय उत्तम लेख ! तुम्ही "युनिव्हर्स इजन्ट लोकली रीअल" हे २०२२ मधील फिजिक्स मधील नोबेल पारितोषिक विजेते संशोधन वाचले/ ऐकले असेलच ! मी ते समजुन घ्यायचा प्रयत्न करत आहे पण बुध्दीची आकलनाची मर्यादा आड येते :( जमल्यास त्यावर देखील लेखन करावे ही नम्र विनंती !

प्रगो मला पण ह्यात रुची आहे. माझ्या आवडीचा विषय आहे.

नवीन समजुन घ्यायचा प्रयत्न करत आहे..

मी असंच वायरिंगच पुस्तक वाचतेय पण जमिनीच्या खालच्या म्हणजे झाडांच्या आणि बुरशीच्या कनेक्शनच...त्यात प्रश्न विचारला आहे,झाडांनापण मेंदू असतो? पण तो दिसत नाही?पण तो विद्युत लहरी मूळांद्वारे पसरवतो.तसचं VAT मधला मेंदू रेडिओ फ्रेक्वेन्सी वापरत संपर्कात राहत असणार? असं उलट पुलट काहीतरी अचाट बोलायला मजा वाटते पण 😂

बाकी आता झाडांच्या मुळाची थिअरी डीस्प्युटेबल झाली आहे. का? काही संदर्भ?

"थॉट एक्स्पेरीमेंट” हा काय प्रकार आहे हे नव्याने सांगायची गरज नाही."

हा एक भन्नाट मानसशास्त्रीय प्रयोग आहे. आणि तो करण्यासाठी क्वांटम फिजिक्स किंवा आईनस्टाईन किंवा श्रोडींगरच्या मांजराच्या त्या भंपक प्रयोगाची माहिती असणे अजिबात गरजेचे नाही हे मी स्वानुभवावरून छातीठोकपणे सांगू शकतो 😀 मागे माझ्या 'नाईन इलेव्हन - Twin To-Worse' ह्या (पंच-दश वार्षिक योजनेतल्या) कादंबरीच्या पहिल्या भागात लिहिलेला एक परिच्छेद इथे परत उदघृत करतो...

आमच्या ह्या ग्रुपमध्ये मी आणि आणखीन एक मित्र अशा दोघांचा (तसा तो जगात अनेकांचा असेल) एक सामायिक छंद आहे. चित्रपटातील किंवा कथा-कादंबरीतील एखादा प्रसंगात मग तो काल्पनिक असो कि वास्तव, अथवा प्रत्यक्षात घडलेली एखादी घटना असो, त्या प्रसंगात / घटनेत सहभागी असलेल्या एखाद्या पात्राच्या भूमिकेत शिरून उपलब्ध तपशील, आपली कल्पनाशक्ती आणि जाणिवा-नेणिवांच्या बळावर त्या व्यक्तीच्या दृष्टिकोनातून तो प्रसंग आभासीरीत्या अनुभवायचा, त्यांची त्यावेळी मन:स्थिती काय आणि कशी असेल ते अनुभवायचे, प्रसंग आनंददायी असेल तर त्यातला आनंद आणि थरारक असेल तर त्यातले साहस अनुभवायचे. खूप मजा येते अधून-मधून हा मानसशास्त्रीय प्रयोग करायला. पण अर्थात त्यासाठी एक 'विशिष्ट मूड' बनावा लागतो, कधीपण वाटले म्हणून केले असे होत नाही!

सांगायचा मुद्दा काय तर ह्या गोष्टी उपजत असतात, त्यासाठी वरील गोष्टींचे ज्ञान असायची अजिबात गरज नसते! बाकी हा छोटासा लेख आवडला म्हणुन हा प्रतिसाद प्रपंच. बाकी तुमच्या 'सो कॉल्ड' साय-फाय कथाही वाचत असतो आणि त्यातल्या खरोखर आवडलेल्या कथांवर प्रतिसादही देतो, पण रतीब घातल्या सारख्या (भंपक) कथांवर नकारात्मक प्रतिसाद देत नाही ही पोचही सकारात्मकरित्या घ्यावी हि विनंती 🙏

इथे येऊन वाचण्यासाठी वाचकाला दमडी पण मोजावी लागत नाही. कोणी सांगीतलं दमडी पण मोजावी लागत नाही? साहेबांचा वाक्प्रचार आहे ना तो,Time is money,तो घालावा लागतो ना. म्हणजे एकुण काय.... दमडी मोजाव्याच लागतात पण स्वरूप वेगळे. कल्पना आणी विलास यांचा भांगडा सतत चालुच असतो. बाकी सर्व गोष्टी समजल्याच पाहिजेत असा माझा अट्टाहास नसतो. एखादी गोष्ट आवडली, समजली तर विस्तृत प्रतिसाद जरूर देतो.

की हा जो काही कल्पनाविलास आहे तो सर्व अंतरजालावरून जसाच्या तसा तुम्हीं उचलला आहे. -खेळीया शब्दांचा जार मधे मेंदू ही वेड्या शास्त्रज्ञांची (भविष्यात बघणारे,सामान्य माणसांना अकल्पनीय )कल्पना आहे. त्याचे पुष्टीकरण झाले नाही. अंतरजालावर शोध घेताना वरील माहीती कळाली. एके जागी तर हे लिहीले आहे. अनेक विज्ञान कल्पित कथांनंतर, परिस्थितीमध्ये एका वेड्या वैज्ञानिकाचा समावेश आहे जो एखाद्या व्यक्तीचा मेंदू शरीरातून काढून टाकू शकतो, जीवन टिकवून ठेवणाऱ्या द्रवाच्या व्हॅटमध्ये तो निलंबित करू शकतो आणि त्याचे न्यूरॉन्स एका सुपरकॉम्प्युटरशी वायरद्वारे जोडू शकतो जे त्याला समान विद्युत आवेग प्रदान करेल. ज्यांना मेंदू सामान्यतः प्राप्त करतो. [ २ ] अशा कथांनुसार, संगणक नंतर वास्तविकतेचे अनुकरण करत असेल (मेंदूच्या स्वतःच्या आउटपुटला योग्य प्रतिसादांसह) आणि "विस्फारित" मेंदूला पूर्णपणे सामान्य जाणीव अनुभव येत राहील, जसे की मूर्त मेंदू असलेल्या व्यक्तीचे अनुभव. , या वास्तविक जगातील वस्तू किंवा घटनांशी संबंधित नसताना. पुतनाम यांच्या मते , "ब्रेन-इन-ए-व्हॅट" (बीआयव्ही) हा विचार एकतर खोटा किंवा निरर्थक आहे. सुरवातीलाच जर डिस्क्लेमर डकवले असते तर वाचकांचा दृष्टीकोन बदलला असता. (सामान्यशास्त्र विषयात पस्तीस गुण मिळवून पहील्या फटक्यात मॅट्रिक उत्तीर्ण झालेला - आघाव वाचक)

कुणी सहमत असेल किवां नसेल पण मला तरी असेच वाटते. त्यामुळेच आपले खालील विधान अप्रासंगीक वाटते. पण वाचायची सक्तीही नाही. भागो भंपक आहे असे एकदा ठरवल्यावर लॉंग जंप मारून पुढे जायचा विकल्प आहेच की!

बीआयव्ही) हा विचार एकतर खोटा किंवा निरर्थक आहे. सुरवातीलाच जर डिस्क्लेमर डकवले असते तर वाचकांचा दृष्टीकोन बदलला असता.

सहेब ते तेच तर करत नाहीत, म्हणून तर त्यांच्या कथांना भंपक म्हणावे लागते… असो… त्यांनी मिपा सोडण्याचा जाहिर केलेला निर्णय विचाराधीन आहे, बघूयात बहूमक काय म्हणते… माझ्या वैयक्तीक मते ते इथे रहावेत असे वाटते!

एव्हढे सर्व म्हणल्यावर, मी म्हणेन लिहीत रहा. आपले लिखाण भावते.

(अवांतर0 नेटवरूनच. संपादक मंडळींचा रोष पत्करून हे लिहित आहे, गुरुवर्य बाघा महाराजांनी म्हटले आहे ते खरेच आहे, "शेठली, जिसकी जैसी सोच!" अनेक सुप्रसिद्ध लेखकांच्या ज्या लिखाणाला संपादकांनी कचऱ्याची टोपली दाखवली होती, ती पुढे जाऊन वाचकांनी डोक्यावर घेतली. अश्या काही कादंबऱ्या तर अभिजात म्हणून गणल्या गेल्या. उदा. "ड्युन" ही कादंबरी! विज्ञान कथांचा राजा म्हणून जाणली जाते. फ्रॅंक हर्बर्ट ह्या लेखाच्या 215,000.शब्दांच्या ह्या कादंबरीला हात लावायला कोणी "संपादक" तयार नव्हता. लेखक आणि त्याचा एजंट निराश झाले होते. शेवटी मोटारगाड्यांची रिपेअर मॅन्युअल छापणाऱ्या --Chilton Publishing --प्रकाशकाने ही कथा प्रकाशित करण्याचे धैर्य दाखवले. त्या आधी २३ "संपादकांनी" ही कथा नाकारली होती आणि trash केली होती. आज पर्यंत ह्या पुस्तकाच्या २० मिलिअन प्रती खपल्या आहेत! बारा भाषेत ही कथा भाषांतरित झाली आहे. शनी ग्रहाच्या टायटन नामक उपग्रहाच्या काही भागांना ह्या कथेतल्या कल्पित ग्रहाच्या भागांची नवे दिली गेली आहेत. "हॅरी पॉटर" J.K Rowling ही बारा "संपादकांनी" नाकारली होती. अखेरीस "ब्लूम्सबरी" च्या संपादकाच्या आठ वर्षाच्या मुलीच्या आग्रहाखातीर ह्या कथेच्या पहिल्या भागाचे प्रकाशन झाले. आता आपण असे म्हणू शकतो की आठ वर्षाची मुलगी, तिला काय अभिजात साहित्याची जाण? Joanne Harrisच्या Chocolat ची अशीच गोष्ट आहे. ही कथा इतक्या वेळा रिजेक्ट झाली की त्या पत्राची एकावर एक रचून लेखिकेने एक शिल्प तयार केले. James Joyceची Ulysses, ची ही हीच कहाणी आहे. ह्या कथेच्या पहिल्या आवृत्तीची एक प्रत काही वर्षांपूर्वी £275,000 ला विकली गेली. आता हा घ्या टी एस इलिअट-- जेव्हा ते फेबर आणि फेबर प्रकाशनाचा "संपादक" होता. "संपादक" झाल्यामुळे त्याचे विचार बदलले. ह्यांनीच जॉर्ज ऑर्वेलचे "अनिमल फार्म" नाकारले होते. जोसेफ हेलरचे कॅच-22 असेच कुणा अहंमन्य संपादकाने झादाकारले होते. आणि John le Carréची पहिली वहिली हेर कथा "The Spy Who Came in from the Cold" एका प्रकाशकाने दुसऱ्याला पाठवली, ".... ह्या लेखकात काही दम नाही. असा रिमार्क टाकून." हर्मन मेल्वील च्या मॉबी डिक चे नकारपत्र तर प्रसिद्ध आहे. संपादक लेखकाला लिहितो की "ह्या कथेत देवमाशाची गरज आहे काय?" तर माझ्या लेखक मित्रांनो तुमची कथा जरी कचऱ्याच्या डिजिटल टोपलीत गेली तरी निराश होऊ नका. काही असो मी माझी कथा पाठवणार आहेच. संपादक प्रसिद्ध करोत वा नाकारोत, वाचक वाचोत वा न वाचोत. कारण डॉ. सर भवभूती ह्यांनी म्हटले आहेच की ये नाम केचिदिह नः प्रथयन्त्यवज्ञां जानन्ति ते किमपि तान्प्रति नैष यत्नः । उत्पत्स्यते तु मम कोऽपि समानधर्मा कालो ह्ययं निरवधिर्विपुला च पृथ्वी ॥ ‌

एकूण असा प्रॉब्लेम आहे तर! पण इथेच एका फर्मान आली ने उगीच straw-man गिरी करून मला देहदंडाची सजा सुनावली होती. म्हणून मी इथून जाण उचित असा विचार करून मालकांना खरड लिहिली होती कानाच्याही विरुद्ध तक्रार न करता माझे सदस्यत्व रद्द करावे अशी विनंती केली होती. त्याला आता दोन दिवस झाले असावेत. ठीक आहे. आपण जी शिक्षा सुनावणार ती मानायलाच पाहिजे. इत्यलम||

हात - पाय कापावा लागल्यानंतर अशा लोकाना तो, आता नसलेला, हात/पाय दुखतोय/ जळजळतोय असा भास होतो. बर्‍याच जणाना होतो. भास म्हणतोय कारण तो अवयव तर नाहीये पण त्या लोकाना मात्र वेडंपिसं करणारा अनुभव असतो तो.

वाचतोय.

आज मात्र एकदम पारडे फिरले. का? कल्पना नाही. आयडी सलामत तो कथा पचास.' ये हुई ना बात

इनक्वीझिशन, देहदंड असे जडव्यागळ शब्द वापरलेत म्हणून म्हणतो. बाकी तुम्ही क्वांटम फिजिक्स, सिस्टीम डिझाईन तत्सम आशा कठीण विषयावर लिहीलेत तर सर्व सामान्य माझ्या सारखे अल्पमती वाचक काही शंका कुशंका काढणारच. ते मनाला लावून घेऊ नका.

आता मोठा मेंदू {माणसाचा} वाडग्यात इतकी प्रगती झाली आहे. विज्ञानात किंवा साहित्यात. शंभर वर्षांनी डासाचा मेंदू टाचणीच्या डोक्यावर ठेवून त्यांच्याशी बोलतील.

कंजूसकाका,

कुणी मराठीत लिहिले तर स्वागतच.

हेच म्हणतो. मराठीतून लिहिलेलं सुकर वाटतं व आवडतं. जरी इंग्रजी समजायचा वांधा नसला तरीही. आ.न., -ना.न.

होय, चूप बसतो पुढचा भाग येईपर्यंत. "शहाण्या मुलासारखं चूप बसायचं." व्हय.

संपादक महाशय, ह्या कथेत थोडा टेक्निकल लोचा झाला आहे, ही कथा मी पुन्हा लिहित आहे. तेव्हा कृपा करून ही कथा डिलीट केलीत तर उपकार होतील. आ. न. भागो.

प्लीज हा लेख डिलीट व्हायची वाट बघतो आहे. आ. न. भागो.

होय, चूप बसतो पुढचा भाग येईपर्यंत. "शहाण्या मुलासारखं चूप बसायचं." व्हय.

संपादक महाशय, ह्या कथेत थोडा टेक्निकल लोचा झाला आहे, ही कथा मी पुन्हा लिहित आहे. तेव्हा कृपा करून ही कथा डिलीट केलीत तर उपकार होतील. आ. न. भागो.

प्लीज हा लेख डिलीट व्हायची वाट बघतो आहे. आ. न. भागो.

वाह वा ... लै भारी..

खुपच भारी. कथा वाचताना मला सुद्धा कधी परब,कधी फ्रेनी तर सरपोतदार आहे असे वाटत होते. म्हणजे कधी स्क्रिझो तर कधी सामान्य. प्रवाही कथा.

वाह वा ... लै भारी..

खुपच भारी. कथा वाचताना मला सुद्धा कधी परब,कधी फ्रेनी तर सरपोतदार आहे असे वाटत होते. म्हणजे कधी स्क्रिझो तर कधी सामान्य. प्रवाही कथा.

जसजसे वाचत आहे तसतसे प्रत्येक भागामध्ये पुढील भागाची उत्सुकता वाढत आहे

वाह. जबरदस्त पॅरानॉईया वाटतोय परबचा. आणखीही काही लपलेले असू शकेल. पुभाप्र.

जसजसे वाचत आहे तसतसे प्रत्येक भागामध्ये पुढील भागाची उत्सुकता वाढत आहे

वाह. जबरदस्त पॅरानॉईया वाटतोय परबचा. आणखीही काही लपलेले असू शकेल. पुभाप्र.

प्रचेतस याचा योग्य अनुवाद सांगा.

रक्षणाद्धर्मराजस्य सत्यस्य परिपालनात्। शत्रूणां क्षपणाच्चैव स्वकर्मनिरताः प्रजाः ।।१।। बलीनां सम्यगादानाद्धर्मतश्चानुशासनात्। निकामवर्षी पर्जन्यः स्फीतो जनपदोऽ भवत्।।२ सर्वारम्भाः सुप्रवृत्ता गोरक्षा कर्षणं वणिक् विशेषात्सर्वमेवैतत्संजज्ञे राजकर्मणः ।।३ दस्युभ्यो वञ्चकेभ्यो वा राजन्प्रति परस्परम् ।। राजवल्लभतश्चैव नाश्रूयन्त मृषा गिरः ।॥४ अवर्षं चातिवर्षं च व्याधिपावकमूर्च्छनम्। सर्वमेतत्तदा नासीद्धर्मनित्ये युधिष्ठिरे ।।५ प्रियं कर्तुमुपस्यातुं बलिकर्म स्वभावजम्। अधिहर्तुं नृपा जग्मुर्नान्यैः कार्यः कथंचन ।।६ धम्यैर्धनागमैस्तस्य ववृधे निचयो महान् । कर्तुं यस्य न शक्येत क्षयो वर्षशतैरपि।।७ (म. भा. स. प. अ. ३३) ।

युधिष्ठिर राज्याविषयहा श्लोक शोधत होते,आता सापडला.

शिशुपाल, जरासंध, दुर्योधन, कर्ण सगळ्यांचे प्रयत्न विफल झाले(?)>>> ह्या प्रसंगी कर्णावर अन्याय नाही का झालेला?

आत्ता पर्यंतच्या सर्व भगांपैकी हा भाग जास्त आवडला 👍

छान लिहीता अहात. प्रचेतस चे निरूपण लेख आणखीन माहितीपूर्ण करत आहे. पुस्तकाचे डिटेल्स कळाले तर प्रत्यक्ष वाचता येईल. बकेट मधे टाकले आहे.

वाचतोय! पुभाप्र!!

सगळेच भाग खूप उत्तम लिहिले आहेत

Pdf पुस्तक लिंक मिळेल का?

स्त्रियांना आपला भाऊ मुलगा किंवा पती अर्जुनासारखा असावा असे वाटत होते सुभद्राही त्याला अपवाद नव्हती. अर्जुनाला न पाहताही ती त्याच्यावर प्रेम करत होती. एक दिवस त्याने आपणच पार्थ असल्याचे सांगून आपलेही तिच्यावर प्रेम आहे असे सांगितले.

ह्या "सुभद्रेचे अर्जुनावर प्रेम होते " ह्या विधानाला आधार काय ? तत्र चङ्क्रम्यमाणौ तौ वासुदेवसुतां शुभाम् | अलङ्कृतां सखीमध्ये भद्रां ददृशतुस्तदा ||१४|| दृष्ट्वैव तामर्जुनस्य कन्दर्पः समजायत | तं तथैकाग्रमनसं कृष्णः पार्थमलक्षयत् ||१५|| अथाब्रवीत्पुष्कराक्षः प्रहसन्निव भारत | वनेचरस्य किमिदं कामेनालोड्यते मनः ||१६|| ममैषा भगिनी पार्थ सारणस्य सहोदरा | यदि ते वर्तते बुद्धिर्वक्ष्यामि पितरं स्वयम् ||१७|| अर्जुन उवाच|| दुहिता वसुदेवस्य वासुदेवस्य च स्वसा | रूपेण चैव सम्पन्ना कमिवैषा न मोहयेत् ||१८|| कृतमेव तु कल्याणं सर्वं मम भवेद्ध्रुवम् | यदि स्यान्मम वार्ष्णेयी महिषीयं स्वसा तव ||१९|| प्राप्तौ तु क उपायः स्यात्तद्ब्रवीहि जनार्दन | आस्थास्यामि तथा सर्वं यदि शक्यं नरेण तत् ||२०|| वासुदेव उवाच|| स्वयंवरः क्षत्रियाणां विवाहः पुरुषर्षभ | स च संशयितः पार्थ स्वभावस्यानिमित्ततः ||२१|| प्रसह्य हरणं चापि क्षत्रियाणां प्रशस्यते | विवाहहेतोः शूराणामिति धर्मविदो विदुः ||२२|| स त्वमर्जुन कल्याणीं प्रसह्य भगिनीं मम | हर स्वयंवरे ह्यस्याः को वै वेद चिकीर्षितम् ||२३|| इथे सरळ सरळ लिहिलं आहे की सुभद्रेअला पाहुन अर्जुन कामवश झाला . त्याचा कडे पाहुन कृष्ण हसुन म्हणाला की अरे माझी बहीण आहे ती ! तुमा आवडाली असेल तर तुझा विवाह लाऊन देतो ! (विचार करा, आजच्याकाळात तुम्ही तुमच्या मैत्राच्या बहिणीकडे पाहुन 'कामवश' झालात अन ते मित्राच्या लक्षात आले तर काय राडा होईल !) इतकेच नव्हे तर पुढे अर्जुन स्वतःहुन म्हणतो - की ही मला कोणत्या उपायाने प्राप्त होईल ते सांग , मी काय वाट्टेल ते करेन! आणि मग पुढे कृष्ण म्हणतो की - क्षत्रियांना स्वयंवर उचित आहे मात्र पोरगी पळवुन नेऊन लग्न करणे हे त्याहुन जास्त उत्तम आहे ! त्यामुळे तु हिला पळवुनच ने, कारण स्वयंवराला उभे केले तर ही कोणाच्या गळ्यात माळ घालेल कोण जाणे , ह्या बायकांचे काहीही सांगता येत नाही ! तस्मात माझ्या आकलनानुसार सुभद्रा अर्जुन प्रेम वगैरे ह्या नंतर रचलेल्या आख्यायिका असाव्यात , अर्जुनाने व्यवस्थित उचलुन नेली असावी सुभद्रेला. प्रेम बिम सब झूट आहे !

अतिशय विस्तृत वर्णन आणि जागोजागी सुंदर चित्रे दिली आहेत. महाभारत मुळात खूप जास्त आवडते, त्यामुळे वाचताना खूप छान वाटत आहे.

प्रचेतस याचा योग्य अनुवाद सांगा.

रक्षणाद्धर्मराजस्य सत्यस्य परिपालनात्। शत्रूणां क्षपणाच्चैव स्वकर्मनिरताः प्रजाः ।।१।। बलीनां सम्यगादानाद्धर्मतश्चानुशासनात्। निकामवर्षी पर्जन्यः स्फीतो जनपदोऽ भवत्।।२ सर्वारम्भाः सुप्रवृत्ता गोरक्षा कर्षणं वणिक् विशेषात्सर्वमेवैतत्संजज्ञे राजकर्मणः ।।३ दस्युभ्यो वञ्चकेभ्यो वा राजन्प्रति परस्परम् ।। राजवल्लभतश्चैव नाश्रूयन्त मृषा गिरः ।॥४ अवर्षं चातिवर्षं च व्याधिपावकमूर्च्छनम्। सर्वमेतत्तदा नासीद्धर्मनित्ये युधिष्ठिरे ।।५ प्रियं कर्तुमुपस्यातुं बलिकर्म स्वभावजम्। अधिहर्तुं नृपा जग्मुर्नान्यैः कार्यः कथंचन ।।६ धम्यैर्धनागमैस्तस्य ववृधे निचयो महान् । कर्तुं यस्य न शक्येत क्षयो वर्षशतैरपि।।७ (म. भा. स. प. अ. ३३) ।

युधिष्ठिर राज्याविषयहा श्लोक शोधत होते,आता सापडला.

शिशुपाल, जरासंध, दुर्योधन, कर्ण सगळ्यांचे प्रयत्न विफल झाले(?)>>> ह्या प्रसंगी कर्णावर अन्याय नाही का झालेला?

आत्ता पर्यंतच्या सर्व भगांपैकी हा भाग जास्त आवडला 👍

छान लिहीता अहात. प्रचेतस चे निरूपण लेख आणखीन माहितीपूर्ण करत आहे. पुस्तकाचे डिटेल्स कळाले तर प्रत्यक्ष वाचता येईल. बकेट मधे टाकले आहे.

वाचतोय! पुभाप्र!!

सगळेच भाग खूप उत्तम लिहिले आहेत

Pdf पुस्तक लिंक मिळेल का?

स्त्रियांना आपला भाऊ मुलगा किंवा पती अर्जुनासारखा असावा असे वाटत होते सुभद्राही त्याला अपवाद नव्हती. अर्जुनाला न पाहताही ती त्याच्यावर प्रेम करत होती. एक दिवस त्याने आपणच पार्थ असल्याचे सांगून आपलेही तिच्यावर प्रेम आहे असे सांगितले.

ह्या "सुभद्रेचे अर्जुनावर प्रेम होते " ह्या विधानाला आधार काय ? तत्र चङ्क्रम्यमाणौ तौ वासुदेवसुतां शुभाम् | अलङ्कृतां सखीमध्ये भद्रां ददृशतुस्तदा ||१४|| दृष्ट्वैव तामर्जुनस्य कन्दर्पः समजायत | तं तथैकाग्रमनसं कृष्णः पार्थमलक्षयत् ||१५|| अथाब्रवीत्पुष्कराक्षः प्रहसन्निव भारत | वनेचरस्य किमिदं कामेनालोड्यते मनः ||१६|| ममैषा भगिनी पार्थ सारणस्य सहोदरा | यदि ते वर्तते बुद्धिर्वक्ष्यामि पितरं स्वयम् ||१७|| अर्जुन उवाच|| दुहिता वसुदेवस्य वासुदेवस्य च स्वसा | रूपेण चैव सम्पन्ना कमिवैषा न मोहयेत् ||१८|| कृतमेव तु कल्याणं सर्वं मम भवेद्ध्रुवम् | यदि स्यान्मम वार्ष्णेयी महिषीयं स्वसा तव ||१९|| प्राप्तौ तु क उपायः स्यात्तद्ब्रवीहि जनार्दन | आस्थास्यामि तथा सर्वं यदि शक्यं नरेण तत् ||२०|| वासुदेव उवाच|| स्वयंवरः क्षत्रियाणां विवाहः पुरुषर्षभ | स च संशयितः पार्थ स्वभावस्यानिमित्ततः ||२१|| प्रसह्य हरणं चापि क्षत्रियाणां प्रशस्यते | विवाहहेतोः शूराणामिति धर्मविदो विदुः ||२२|| स त्वमर्जुन कल्याणीं प्रसह्य भगिनीं मम | हर स्वयंवरे ह्यस्याः को वै वेद चिकीर्षितम् ||२३|| इथे सरळ सरळ लिहिलं आहे की सुभद्रेअला पाहुन अर्जुन कामवश झाला . त्याचा कडे पाहुन कृष्ण हसुन म्हणाला की अरे माझी बहीण आहे ती ! तुमा आवडाली असेल तर तुझा विवाह लाऊन देतो ! (विचार करा, आजच्याकाळात तुम्ही तुमच्या मैत्राच्या बहिणीकडे पाहुन 'कामवश' झालात अन ते मित्राच्या लक्षात आले तर काय राडा होईल !) इतकेच नव्हे तर पुढे अर्जुन स्वतःहुन म्हणतो - की ही मला कोणत्या उपायाने प्राप्त होईल ते सांग , मी काय वाट्टेल ते करेन! आणि मग पुढे कृष्ण म्हणतो की - क्षत्रियांना स्वयंवर उचित आहे मात्र पोरगी पळवुन नेऊन लग्न करणे हे त्याहुन जास्त उत्तम आहे ! त्यामुळे तु हिला पळवुनच ने, कारण स्वयंवराला उभे केले तर ही कोणाच्या गळ्यात माळ घालेल कोण जाणे , ह्या बायकांचे काहीही सांगता येत नाही ! तस्मात माझ्या आकलनानुसार सुभद्रा अर्जुन प्रेम वगैरे ह्या नंतर रचलेल्या आख्यायिका असाव्यात , अर्जुनाने व्यवस्थित उचलुन नेली असावी सुभद्रेला. प्रेम बिम सब झूट आहे !

अतिशय विस्तृत वर्णन आणि जागोजागी सुंदर चित्रे दिली आहेत. महाभारत मुळात खूप जास्त आवडते, त्यामुळे वाचताना खूप छान वाटत आहे.

आयडिया भन्नाट. पण विज्ञान किंवा गूढ कथेच्या मानानेही जsर्रा फार फेच्ड वाटली. मनुष्य म्हणजे फक्त शैक्षणिक सर्टिफिकेट आणि सरकारी रेकॉर्डस इतकेच नसते. तो इतर अनेक लोकांच्या आयुष्याशी जोडला गेलेला असतो. त्याला इतर नातेवाईक असतात. तो मुलेबाळे पैदा करतो. आपल्याला अमुक नावाचा बाप होता ही मेमरी देखील कोणा पोराच्या मनातून पुसली जाईल आणि बाप कधी नव्हताच असे काही तिथे ओव्हर राईट होईल, आणि जग बिनबोभाट जगत राहील हे जरा....

जबरदस्त कल्पना.

आता या कथानकात अजून काही पात्रांची एन्ट्री होणार की अजून काही? याची उत्सुकता लागली आहे..... पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत

उत्सुकता वाढली असल्याने दोन भागांत ग्याप वाढवू नये अशी विनंती. धन्यवाद.

आयडिया भन्नाट. पण विज्ञान किंवा गूढ कथेच्या मानानेही जsर्रा फार फेच्ड वाटली. मनुष्य म्हणजे फक्त शैक्षणिक सर्टिफिकेट आणि सरकारी रेकॉर्डस इतकेच नसते. तो इतर अनेक लोकांच्या आयुष्याशी जोडला गेलेला असतो. त्याला इतर नातेवाईक असतात. तो मुलेबाळे पैदा करतो. आपल्याला अमुक नावाचा बाप होता ही मेमरी देखील कोणा पोराच्या मनातून पुसली जाईल आणि बाप कधी नव्हताच असे काही तिथे ओव्हर राईट होईल, आणि जग बिनबोभाट जगत राहील हे जरा....

जबरदस्त कल्पना.

आता या कथानकात अजून काही पात्रांची एन्ट्री होणार की अजून काही? याची उत्सुकता लागली आहे..... पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत

उत्सुकता वाढली असल्याने दोन भागांत ग्याप वाढवू नये अशी विनंती. धन्यवाद.