आता मगजात, मध्ये यावे - कोणे परि नी किती ओकावे
चिडौनी सर्वांसी घालावे, मेंटलात हे ||१||
.
हे बाळांची सुरसुरी नासो, तया सुन्नमनस्कता वाढो,
जालात परस्परे घडो, मैत्र मुला-मुलींचे ||२||
.
बुद्धीकुंभ साठले, आओ, जग वाचते लिहा हो,
जो जे कुंथील ते भरभरुन येवो, धागियांत ||३||
.
अरे हे तर सकळ चांडाळी, इगोनिष्ठांची वळवळे अळी,
अनिवार ओरडे पांगळी, खेटरें खाता ||४||
.
केले मसंस्थलाचे बारव, घेऊनी मराठीचे नाव,
ओकीती जे बडबड केवळ, आयुष्यांची ||५||
.
मेंढरे जी गर्दन घालून, एडके जे शिंगहीन,
हे बारमाही सदा धरोन, स्व-चर्चा हेतू ||६||
.
स्त्रीमुक्ती विदुषी येवो, वाट्टेल तैसे नाचो
नवर्यांचे पार्श्
