मिसळभक्तां साठी

खाजवणे ही 'प्रतिक्षिप्त' क्रिया आहे 'विक्षिप्त' नाही. त्याची गणना अपुर्णांकात करावी लागते. आम्ही खाजवण्याला प्रतिक्षिप्त क्रिया का म्हणतो? हेल्मेट घालुन गाडी चालवताना डोक्याला खाज आली कि आपण नकळत हेल्मेटला खाजवतो. ही गोष्ट बघणार्‍याला सकृतदर्शनी विक्षिप्त वाटली तरी ती प्रतिक्षिप्त क्रिया आहे हे त्याच्या नंतर लक्षात येते.. खाज मोजण्याचे एकक आज उपलब्ध नाही त्यामुळे त्याची तीव्रता ही गुणोत्तरात वा तुलनात्मक करावी लागते. खाज ही नैसर्गिक असुन ती 'भागली' नाही तर 'गुणीले' होते. आमच्या मते ज्याला 'खाज' कधीच आली नाही असा माणुस नाही. मात्र खाजेची वर्गवारी अनेक प्रकारे होते. ते विशद करणे अस्थानी होईल.'खाना खजाना' याचा खाण्याची खाज असा अर्थ आम्ही आमच्या पुरता काढला आहे. काही लोक त्याला 'कंड'ही म्हणतात. पण 'खाज' याशब्दात जो 'अर्थ' वा 'अनर्थ' आहे तो 'कंड शब्दात नाही. खिजवणे हा शब्द खाजवणे या शब्दातुनच व्युत्पत्त झाला असावा अशी आमची व्युत्पत्तीशास्त्रातली ज्ञानी खाज सांगते. 'वैचारिक खाज' व 'वैचारिक भुक' यात बृहदांतर आहे. 'आ बैल मुझे मार 'हे खाजेतुन नीर्माण होते. ज्यांना खाज येत नाही त्यांना खाजखुजली नावाच्या वनस्पतीच्या पानांची भुकटी लावली असता त्यांनाही खाज नीर्माण होते. मग कंडशमनासाठी वैद्यांच औषध घ्यावे लागते. काही प्रसंगात मात्र खाज तर आली आहे पण खाजवता तर येत नाही अशावेळी कंडशमना पेक्षा कंडदमनच करावे लागते.
खाजवताना नीट काळजी घेतली पाहिजे अन्यथा त्वचेची धपली पडते.जखम निर्माण होते. हे रक्त 'धमनी'तुन आलेले शुद्ध रक्त नसते ते 'नीला'तुन आलेले अशुद्ध रक्त असते हे शाळेत शिकलेल्या शरीर शास्त्राच्या रक्ताभिसरण दाखवलेल्या चित्रातुन स्पष्ट होते. मनगटावर आलेल्या धमनीला 'नाडी' म्हणतात हे आपल्याला ठाउक आहेच. याचा 'विल्याष्टिक'शी संबंध नाही हेही आपण जाणता. त्यामुळे काळजीचे कारण नाही.
अवांतर- हे आमच्या टंकनी ला आलेल्या खाजेतुन टंकले आहे. काही लोक याला नीर क्षीर विवेक ढळल्याचे लक्षण मानतात हे आम्हास ठाउक आहे.
प्रकाश घाटपांडे
आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

एकदम आवडली. एका ठिकाणी अजून एक वेगळी ओळ सुचली:

तुमचं आणि आमचं मन जुळतं
तेव्हा दोघानाही खाज कळते
आणि मग एकमेकांची पाठ खाजवत
चर्चा साद-प्रतिसादात रमते...

त्यांचे दही संपले म्हणे....

********

छान कविता आहे, आवडली, सामंत काका तुम्ही कविताच करत जा, खुप खुप खुप छान लिहता तुम्ही

चित्रा,
खरं आहे आपलं म्हणणं.

“आम्ही काव्याचे काव्याचे
काव्यकरी रे!
लिहूं काव्य,स्मरूं शब्द
मनी प्रेम प्रेम रे!”

हे असं आहे आमचं.आम्ही मनात आलं की लिहितो.आणि मनात म्हणतो,

"पढने वालेका भला
और
न पढने वालेका भी भला"

youtube च्या url बद्दल आभार.ऐकून मजा वाटली.
आपल्या प्रतिक्रियेबद्दल आभार.

www.shrikrishnasamant.wordpress.com
श्रीकृष्ण सामंत
"कृष्ण उवाच"
shrikrishnas@gmail.com

मी देखील.

वर कर्क, प्रकाशकाकांचे प्रतिसाद जास्त चांगले वाटले.