स्वैर अनुवादही मस्त आहे.

मला स्वतःला लेखातील स्टार कमी करायला आवडतील.

प्रत्येक स्त्री कितीही सुंदर असली तरीही तिच्यामध्ये एक चेटकीण असते!
खी.खी.. खी... चला आता पाशवी शक्ती हैदोस घालणार तर !
एखाद वेळेस स्त्री ची तुम्ही केलेली स्तुती त्या विसरतील पण अपमान मात्र बरोबर लक्षात ठेवतील ! जरा एखादीला तू चेटकीण आहेस / दिसतेस असे सांगुन तर बघा ! नुसते काय गं चेटके असे जरी म्हंटले तरी ते कायमचे त्यांच्या स्मरणार राहणार याची खात्री.

जर तुम्ही स्त्रीला तिच्या मताप्रमाणे वागू दिले नाही, तर तुमचे आयुष्य खडतर होऊन बसेल.
बिचार्‍या पुरुषांना कोण विचारतय ? त्यांनी फक्त मम म्हणायचे !

अवांतर :--- स्त्रियांना नक्की काय हवे असते?
त्यांना सगळच हव हव असतं ! पण उगाच नको म्हणायची सवय असते.

अनुभवी इजुभौंशी सहमत

एखादं पुस्तक वाचुन काय *** समजणार !!

तुम्ही सुंदर स्त्रीला बुद्धीमान म्हणाल तर तो तिच्या सौंदर्याचा अपमान होतो म्हणे
पण जर तुम्ही बुद्धीमान स्त्रीला सुंदर म्हणालात तर तो तिच्या बुद्धीचा अपमान होत नाही.

बघा वरील वाक्या बुद्धीमान या ऐवजी चेटकीण आणि बुद्धी या ऐवजी चेटूक शक्ती असा बदल करून पहा .

अवांतरः मी एकदा असा प्रयोग करून पाहीला......त्या चेटकिणीचे स्त्रीचे रुपांतर सुंदर स्त्रीत झाले. आणि सुंदर स्त्री माझ्यासाठी कायमची चेटकीण झाली

जर तुम्ही स्त्रीला तिच्या मताप्रमाणे वागू दिले नाही, तर तुमचे आयुष्य खडतर होऊन बसेल.****

****

जर एखादी गोष्ट व्हायची असेल तर तिच्या पद्धतीने; नाही तर कोणत्याच पद्धतीने नाही!

ही दोन्ही वाक्य बंडल आहेत
काहीपण अट्ट्या सोड्ल्यात

*जर तुम्ही स्त्रीला तिच्या मताप्रमाणे वागू दिले नाही, तर तुमचे आयुष्य खडतर होऊन बसेल.****
'आणि तिच्या मताप्रमाणे वागू देतो तेव्हा तरी वेगळं काय घडतं मग?'..... असं आमचे बहुतेक विवाहित मित्र विचारतील असा अंदाज आहे.

श्या! एव्हढे खडे असलेला भात ! कोण खाणार. जरा तांदुळ निवडायचे ना हो राघ साहेब. एव्हढा स्त्रीया हमखास येतील असा अंदाज करुन रांधलेला भात पण हे एव्हढाले खडे त्यात.

आवडली. पण त्यातील फक्त दोन नंबराच्या साराशी सहमत.
माझा प्रॅक्टिकल अनुभव असा आहे की बायकोला तिच्या मतानुसार वागू द्यावे. कारण अनेकदा हे सिद्ध झाले आहे की, मला वाटत असलेला निर्णय हा चुकीचा ठरला आणि निव्वळ, तिच्या मताप्रमाणे वागल्यामुळे आमची नांव आजतागायत खडतर मार्गाला लागलेली नाही. (हे बायकोला खूष करण्यासाठी लिहिले नाहीये, तर ही वस्तुस्थिती आहे.)

ह्यासाठीच तर आम्ही बंगळूर गावी असताना उपेक्षीत नवरे कमिटी स्थापीत केली होती.

अंमलात कितीजणांनी आणली आहे खरं उत्तर मिळेल का?

कथेच सार :

प्रत्येक स्त्री कितीही सुंदर असली तरीही तिच्यामध्ये एक चेटकीण असते!

जर तुम्ही स्त्रीला तिच्या मताप्रमाणे वागू दिले नाही, तर तुमचे आयुष्य खडतर होऊन बसेल.

जर एखादी गोष्ट व्हायची असेल तर तिच्या पद्धतीने; नाही तर कोणत्याच पद्धतीने नाही!

कथेचा टर्निंग पॉइंट

लॅन्सलोटला जेव्हा ही अट समजली, तेव्हा त्याने तडक राजा आर्थरला गाठले आणि त्याला समजावले की, आर्थरच्या आयुष्यापुढे हा त्याग काहीच नाही व तो चेटकिणीशी लग्न करायला तयार आहे

चेटकीण कितीही धूर्त असली तरी लॅन्सलोटचं प्रेम राजावर आहे, तिच्यावर नाही. तस्मात अशा लग्नाला अर्थ नाही.

आता तरीही तो आपल्या मनाजोगतं वागावा म्हणून पुन्हा हा डाव :

आश्चर्यचकित झालेल्या लॅन्सलोटने तिला घडला प्रकार विचारला. तेव्हा ती म्हणाली की, ती एका विद्रूप चेटकिणीच्या रूपात असतानादेखील लॅन्सलोट तिच्याशी आदराने आणि सौजन्याने वागला म्हणून यापुढे ती केवळ अर्धा दिवस विद्रूप चेटकिणीच्या रूपात वावरेल आणि उरलेला अर्धा दिवस सुंदर पत्नीच्या रूपात

हे खोटंय कारण

सर लॅन्सलोट हुशार होता. त्याला चेटकिणीने राजा आर्थरला दिलेले उत्तर आठवले.
त्याने उत्तर दिले की, त्या स्त्रीने स्वत:च ठरवावे की तिला कसे राहायचे आहे.

हे ऐकल्यावर ती म्हणाली की ती सर्वकाळ सुंदर राहील. कारण लॅन्सलोटने तिला स्वत:च्या आयुष्याचे निर्णय घेण्याचे स्वातंत्र्य दिले होते.

अशा कपटी स्त्रीवर कुणीही प्रेम करणार नाही कारण तिनं पुरुषाला ` रात्र की दिवस ' अशा पेचात पकडून दोन्ही वेळचा स्वार्थ साधलाय.

अर्थात रात्रीच्या सुखासाठी दिवसा माझं ऐक हा डाव पूर्वापार आहे आणि तो अत्यंत चुकीचा आहे.

एक साधी गोष्ट आहे, जे पणाला लावलं जातय ते वापरलं गेलं तरच सुख आहे आणि सुख दोघांना सारखच आहे.

जर वापरलं गेलं नाही तर ते व्यर्थ आहे.

खरी परिस्थिती अशीये :

निर्णयाचं स्वातंत्र्य प्रसंगोप्तात आहे.

ते स्त्रीला जरुर द्यावं आणि तीचं योग्य असेल तर दाद देऊन तिच्या मनासारखं करावं.
तीचं पटत नसेल तर तिला निर्णयाची संपूर्ण जवाबदारी घ्यायला सांगावी म्हणजे चुकलं तर तिला समजू शकेल.
आपण तिच्या मनाविरुद्ध निर्णय घेतला आणि आपली चूक झाली तर ती सर्वस्वी मान्य करावी.

इथे वर एका प्रतिसादात म्हटलय :

बाकी व. पु. काळेंचे एक वाक्य आठवले..

संसारात सर्व निर्णय बायकोला घेवु द्यावे, निर्णय बरोबर आला तर आपले काम झालेले असते, आणि निर्णय चुकला तरी आपल्या डोक्याला त्रास नसतो.

वाक्य वपुंचं असलं तरी हे अत्यंत छुपेपणानं रात्रीसाठी दिवस काँप्रमाइज करणं आहे.

ही एकमेकांची फसवणूक आहे. त्यात काही मजा नाही.

स्त्रीयांना "त्यांना काय हवं ते दुसर्‍याला आपोपाप कळावं" हे हवं असतं !

स्त्रीयांना "त्यांना काय हवं ते दुसर्‍याला आपोपाप कळावं" हे हवं असतं !

हे अगदी... बरोबर... हेच खर.......

स्त्रीयांना "त्यांना काय हवं ते दुसर्‍याला आपोपाप कळावं" हे हवं असतं !

हे अगदी... बरोबर... हेच खर.......

राईट्ट साऽर

स्त्री असो वा पुरुष, निर्णय घ्यायचं स्वातंत्र्य सगळ्यांनाच हवं असतं पण ते उलटले की त्याची जबाबदारी किती लोक घेतात? अन किती लोक दुस-यालाच दोष देतात?
अन निर्णयाच स्वातंत्र्य राजालाही कितपत असतं?
असो.
राजघराणं गमतीचा भाग सोडला तरीही एक मस्त कथा शेअर केलीत त्याबद्दल धन्यवाद.

प्रभु रामरायांना नाही समजले ते आम्हा पामरांस काय समजणार? संदर्भ (सीतेचा कांचन मृग हट्ट)...

आणि हो ज्वलंत धाग्याचा ख फ झाला नाही हे पाहून डोले पानावले........

तुमचा धागा अशा स्वरुपात परत वाचायला मिळेल असे वाटले नव्हते.