पुण्याच्या पेशव्यांचं बुधवारचं सदर पाहून आमची मळमळ अंमळ वाढत जाते. ना इनोचा इलाज चालला ना आलेपाचकाचा! मग ही मळमळ आम्ही अशा प्रकारे बाहेर काढली. प्रेरणा अशीच एक कविता(?) आमचे मित्रवर्य खोबारसेठ यांना समर्पित केलेली.
शोधतोय
मी माझ्या
एका फेवरीट कल्पनेला
इथेच
या मिपावर
साक्षात्कार झाला मला
रोज
या बोर्डावर
प्रतिसाद व्यनीतून कळवायची
प्रशंसा
स्वतःचीच अन
मज्जा मज्जा यायची
अचानक
एके दिवशी
प्रतिसाद ओघ आटला
आता
वाचने शेकडो
पण प्रतिसाद थांबला
क्वचित
नाममात्र उत्तर
वाचकांचा थंडपणा टोचला
अशात
आठवण झाली
'जाणत्यां'च्या कल्पनेची
आणि
प्रतिसादांचा
बोळा निघण्याची
लिहीला
भावनाभरताड
प्रतिसाद एकच मात्र
मोद
जाहला
कल्पना ठरे सक्सेससूत्र
असे का
हाकारता
लिहा लांब ओळी
इमोसनल
अत्याचाराची
नाहीतर बसेल गोळी
*हे विडंबन, कविता जे काही हे आहे, ते आमचे मित्रवर्य, अंहनं, पेशवे आणि नाईलशेठ यांना समर्पित!
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
5724
प्रतिक्रिया
17
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
हे जे काही
छ्या!
वरील
In reply to छ्या! by विसोबा खेचर
छ्या:
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
+
In reply to छ्या: by नंदन
अहो काय हे,
अहाहा!!!
काय करता हो बिका तुम्ही?
हम्म!!!
In reply to काय करता हो बिका तुम्ही? by विनायक प्रभू
हा हा
:)
In reply to हा हा by ऋषिकेश
हा हा हा ...
+१
In reply to हा हा हा ... by छोटा डॉन
पेशव्यांच्या डेटातला कचरा साफ करुन
माझ्यावर
चालायचच... क
वा वा वा !