विनोद

सर्व व्यर्थता उमजत असते तरि चित्ताला थारा नसतो संदेशाची तिच्या प्रतीक्षा मी प्रतिचातक बनुनी करतो हस्तसंच मज गमे उपांगच क्षणिक दुरावा असह्य होतो 'अजुनी उत्तर का येईना?' प्रश्न मनाला कच्चा खातो सतरा कामांचा खोळंबा भार्या घोष ठणाणा करते तरी पालथी घागर माझी आंतरजालावर गडगडते शेवटची कधि 'दिसली' होती किती त्यावरी प्रहर लोटले मोजुन घटिका तिज गमनाच्या पंचप्राण कंठाशी रुतले अन्य पुरुष तर नसेल कोणी? भिवविति लाखो शंका हृदया 'निळ्या खुणे'ला विलंब होता चलबिचले मम अवघी काया कुठे वावगे, अधिक-उणे कधि चुकून बोलुन मी गेलो का, तपासतो ते पुनःपुन्हा मी तरी न होई निरसन शंका अखेर उगवे सूर्यासम ती हर्षवायु मज

उडता मुका, जरी असला सुका तो गॉड मानून घ्यावा कितीही चंचल पऱ्या दिसल्या तरी एकीचाच हात धरावा सोज्वळ शालीन निवडून द्यावी सून आपुल्या घराला घेत जावे उडते मुके मग ठेउनी स्थिर मनाला हात लावूनी ओठांना त्या सोडिती हवेत सारे अंतकुक्कुट बनवती सैरभैर उमजा धोक्याचे हेच इशारे सुक्या मुक्यांचे पाश हळूहळू करतील विजार तुमची ओली घेणाऱ्याला करावा लागतो आपला खिसा तिच्या हवाली सुक्या मुक्याने पदरी पडती फक्त ओलीचिंब स्वप्ने बायको कुशीत येऊनही उराशी नको नको ते दुखणे इथे धड ना तिथे धड नुसती मनाची घालमेल मुक्यामुळे तो मुका जाहला जणू जिव्हा झाली जड कशाला हवे ते सुके मुक

अहो डॉक्टर, काढा वेंटीलेटर अहो डॉक्टर काढा की माझे वेंटीलेटर मला काही झाले नाही बघा मी लिहीन सुद्धा लव लेटर (कोरस: हिला द्या हो डिसचार्ज लेटर) न मी आजारी न मी बेचैन डोकेदुखी नाही मला न तापाची कणकण पण मग का देता मला तुम्ही इंजेक्शन? काढा की माझे वेंटीलेटर थोडे औषध मी घेते थोडे तुम्हीपण घ्या ना माझ्या हृदयाची धडधड कान देवून ऐकाना सलाईन ऑक्सीजन दुर करा अन घ्या माझे टेंपरेचर काढा की माझे वेंटीलेटर इसीजी नका करू तुम्ही पल्सही नका पाहू कोणी लॅब टेस्ट नका सांगू, बंद करा तो समोरचा मॉनिटर काढा की माझे वेंटीलेटर पलंगावर स्पेशल रूमच्या, मी आहे झोपलेले काळजी घेण्या

ना देवेंद्र देव इथे ना उद्धव आहे साव आजही बळीराजा भीक मागतो पण , त्याला काडीचा नाही भाव संगीत खुर्ची चालू झाली पवार वाजवतायत बिगुल हरेक पठ्ठ्या मग्रूर इथे पण आपलीच बत्ती गुल किती बघावं , काय बघावं कळत नाही काहीच जो तो आम्हाला नाग वाटतो आपला वाली कुणी नाहीच का लावला डाग नखाला ? डोक्याची झालीय भेळ कोण बसणार खुर्चीवरती यातच चाललाय वेळ लाज बाळगा जरा मनाची पुरे हि शोभायात्रा लोकप्रतिनिधी निवडून दिलेयत कि वेड्यांची भरलीय जत्रा कुणीही बसावे , काही करावे आता मेलेय माझे मन डाग पुन्हा कधी लावणार नाही हा करतोय आज मी पण सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

एक बारडान्स गर्ल दुसरीला विचारी का ग तर्रन्नूम, तु घरी दिसत होती दिवसा दुपारी गेल्या आठवड्यापासून आता तर ते ही नाही काही आजारी आहे का? का इतर काही? "क्या बोलू निलूराणी तुझे, - बोले तर्रन्नूम आजकल मै हू बडी बिज्जी," - गाली गोड हासून रात भर सोनेच नै देते लोगां, निस्ती डुटी करती वहाँ से मै आती और दिन में ओवरटाईम करती निलू बोले, "मजा है बै तुझी काम मे बिज्जी माझा तर धंदा नै कै, मी घरातच फसी" तर्रन्नूमने सांगितले सिक्रेट धंद्याचे आधी होते तिचे वांधे खायचे "मेरेकू जादा काम करना पडता है, क्यूं की नये आमदार हाटेल में अटके है"

कच्चा माल घेतले तू उधार पैसे आता देत नसशील करण्यास ते वसूल मी पुन्हा येईन जात असले मी माहेरी करू नका तुमची थेरं पाहण्या ते सारं मी पुन्हा येईन नाही लिहीता येत पेपर कॉपी जरी करशील काय ते तपासण्यास मी पुन्हा येईन मला न दाखवता व्हाटस अप मेसेज पाहता काय ते पाहता ते पाहण्यास मी पुन्हा येईन लेख वगैरे लिहीता येथे भारी पण या कवीतेला प्रतिक्रीया देतात की नाही ते पाहण्या मी पुन्हा येईन - पाषाणभेद ११/११/२०१९

एका पुरूषांच्या जुळ्यांच्या जोडीचे स्त्री जुळ्यांच्या जोडीशी जुळले (जोड्या स्त्री-पुरूषांच्या होत्या. आधीच खुलासा केला.