विडंबन

आमचाही एक प्रयत्न. वाहत्या गंगेत ... कोणे एके काळी गळ टाकून मासे पकडायचा आमचा छंद कधी बसमधे ,कधी कॉलेज कट्टयावर तर कधी चौकात प्रत्येकाचा गळ वेगवेगळा गळ जास्त मासे मोजकेच पण छंदात आम्ही धुंद एकमेका सहाय्य करायचा पंथ हार मानायची नव्हती , होतोच बेधुंद मासा गावायला धीर लागतो जरा जाग येवून पाहतो तर मासेपारधी गळ विकून बांधलेले दिसले दावणीला मी मात्र आताशा करतोय समुपदेशन ... मासा टू मासा मोहन

च्यायला या नान्याने सगळ्यांनांच झपाटलय.... हातात हात घेवुन आम्ही झपाटायचो ती एकाच्या मानगुटीवर बसायची अन् मी दुस-याच्या अंगात यायचो झाडावर लटकत लोंबत असतांना बोलत असतांना असंच सगळ्यांना झपाटायच एकमेकांना हलकेच बजावुन सांगायचो पुनर्जन्माच्या फेर्‍यातून कधीतरी तिचा आत्मा मुक्त झाला मी मात्र मारत आहे त्याच गावातून झपाटण्यासाठी चकरा.... बॉडी टु बॉडी. ---कंदिलकुमार सहजरावांच्या सल्ल्या नुसार जळ्ळा तो ळ शिर्षकात आणलेला आहे.

अवलियांच्या रुळावरुन भल्याभल्यांच्या मालगाड्या धडधडत निघुन गेल्या..आमचीही मालगाडी..धडतधडत नाही तर धडपडत.. दात ओठ खात आम्ही नेहेमीच भांडायचो.. ती लाटणे फेकुन मारायची अन मी ते चुकवायचो.. तोल न सांभाळुन बोलत असताना भांडत असताना.. डोक्यावरती आलेली टेंगळ्यांना ती रोज रात्री आयोडेक्स चोळायची.. आज सकाळीच नटुन सवरुन घालुन हिरवी साडी ती निघुन गेली..वटपौर्णिमेला.. मायला ही अशी ही दिसु शकते तर..! मी विचार करतोय ..कपाळावरचे टेंगुळ दाबत दाबत.. स्त्री वर्गाला वटपौर्णिमेच्या शुभेच्छा! - योगेश

प्रेरणा अर्थातच मित्रवर्य नानाजी यांची रुळ व मराठी जालीय खूळ खोडी काढून आम्ही असेच बुंग्गाट सुटायचो तो त्याच्या संस्थळावर अन मी दुसर्‍याच्या संस्थळावर पहारा ठेवायचो अश्याच खोड्या काढताना निस्तारताना, कधी आय्डी शेयर करताना अजुन एक ब्लॉग आपणच काढायचा एकमेकांना सांगून खळाखळा हसायचो लिव्हरेजच्या निसरड्या वाटेवरुन कधीतरी त्याची हवा निघुन गेली मी मात्र वसुलि करत आहे अजुन सोनेरी द्र्व्याच्या अमलेत सोमवार टू रविवार

काल अवलियांनी त्यांचे 'रुळ' हे काव्य मिपावर टाकुन मॅच सुरु झाल्याची शिट्टी वाजवली आणि त्यानंतर एक से एक महारथी मैदानात उतरले आणि त्यांनी धडाधङ गोल मारुन अगदी बाजार उठवला. पण आम्ही काल जरा 'इंज्युयर्ड' असल्याने बेंचवरुनच हे सामने पाहिले, आज आमच्याअ फिजियोने आम्हाला फिट घोषीत केले अहे व आम्ही मैदानात उतरलो आहोत ...

अवलियांनी टाकलेल्या रुळांवरुन बर्‍याच विडंबन गाड्या गेलेल्या बघितल्या आणि आम्हाला मात्र आमच्या घरातला 'रुल' आठवला! ;) रिमोट हातात घेवून आम्ही भांडायचो ती एका बटणावर हात ठेवायची अन् मी दुस-या बटणावर हात ठेवायचो टिव्ही बघत चरत असतांना बडबडत असतांना असंच संध्याकाळभर भांडायचो एकमेकांना हलकेच धमकावुन सांगायचो एचबीओ चॅनेलवरुन शेवटी 'तसल्या' शोची वेळ निघुन गेली मी मात्र मारत आहे त्याच रिमोटवरुन हवरटासारख्या चकरा... चॅनेल टु चॅनेल. -केसुरंगा

आज बरेच वेळाने मिपावर आलो आणि बघतो तर काय विडंबनाचा पाऊस... सगळी विडंबने वाचता वाचता एका स्थळावर आमचा मूळापासून केलेला बंदोबस्त आठवला प्रतिसादाला प्रतिसाद देत आम्ही खेचायचो तो एका मुद्यावर पाय ठेवायचा अन् मी दुस-या मुद्यावर पाय ठेवायचो काड्या करत खरडत असतांना 'जीबोल'त असतांना सहज जालावरचा टिआरपी ही संभाळायचो एकमेकांना हलकेच व्यनितुन सांगायचो संपादकांनी कंटाळून कधीतरी त्याचा आयडि बंद केला मी मात्र अजून आहे त्याच स्थळावर नसबंदी केल्यासारखा वाचनमात्र... धागा टु धागा.

पायात पाय घालून आम्ही पाडायचो. कधी एकेरी पट काढायचो , कधी लांगेत बोटे घालायचो. लंगोट घालताना, माती मळताना, थंडाई गिळताना असंच आयुष्यभर लोळायचं , एकमेकांना हलकेच बजावून सांगायचो. गादी वरच्या नुरा खेळून कधी त्याच्या दारात बी गाडी आली, मी मात्र मारत आहे त्याच पेठांत चकरा , ही तालीम ते ती तालीम

नाव खरं तर तितकंसं योग्य नाही कारण खालच्या रचनेत रूळ कुठेच येत नाहीत. पण प्रेरणा रूळ या कवितेवरून घेतली आहे ना (इतर वीसेक लोकांप्रमाणे!), म्हणून कंसात त्याच कवितेचं नाव दिलंय. काय म्हणता, मूळ रचनेचा दुवा कुठे आहे? बस्स काय, इतक्या विडंबनांत तुम्हाला सापडत नाही का? सालं सगळंच आयतं हवं आजकाल... डोक्याला डोकं लावून आम्ही बसायचो ती माझ्या उवा घ्यायची मी तिच्या उवांनी केस भरायचो डोकं खाजवत गप्पा मारत असताना कधी विचारही करायचो एकमेकांचं डोकं खाजवून द्यायचो लायसॉल लावून कधीतरी तिची केस सुधरून गेली मी मात्र बनलो आहे एकदम अभिजात विचारजंत...डोकं खाजवून खाजवून

अवलियांचे रूळ आणि गुरू चतुरंग यांचा गूळ पाहून मलाही अंमळ लहानपणची खूळं आठवली. पायात पाय घालून आम्ही पाडायचो तो एका सायकलीवर असायचा अन मी दुसरीवर टांग मारायचे तोल सांभाळत पाडत असताना खोड्या काढताना असंच तासभर खेळायचे सगळेजण मिळून मिसळून पाडायचो आयटीच्या रूळावरून कधीतरी तो मोटर-मन झाला मी मात्र आहे त्याच सायकलीवर पाय मारत... तास न तास