विडंबन

जळजळीत प्रेरणा अंतर्जालावर मराठीची भुक भागवण्यासाठी आलेल्या वाचकाला, नखुरडे ठसठसत प्रतिसाद टंकणार्‍या रसिकाला, वास येतोय सटरफटर कुजलेल्या कवितांचा, स्टोन स्टोन स्टोन (फेकुन मारा) काव्यप्रतिभेचे अंतर्गत वस्त्रहरण आणी धिंडवडे लेखन/ साहित्य दारूण विनाशाकडे लोचट ओशट कविताकरती त्यावर खंडीभर प्रतिसादभरती कविताथैमान प्रतीक कॅत्रिना अघोरी मळमळ गप्प बसवेना तुटतो संयम कर्रम कुर्रम कविता पडिती गर्रम गर्रम वाटावाटा कायमचुर्ण वाटा महाअजीर्णाची ही वरदेवता नाहीतर मरमर बधिरसंचिता यातुन वाचव रे वल्लभा कवितावाचनी होता चलबिचल विडंबन करिती मन हे घायल स्टोन स्

विडंबनाचा प्रथमच प्रयत्न. प्रेरणा श्री. विशाल कुलकर्णी यांची अतिशय सुंदर "विचारू नका " ही कविता.श्री. कुलकर्णी साहेबांची मनापासून माफी मागून विचारू नका..!

मिलिंद फणसे यांची अप्रतिम गझल चित्र वाचली आणि काही दिवसापुर्वी इथे आलेल्या वादळाच्या आठवणी जाग्या झाल्या. उघडी पडली अर्थव्यवस्था, नवे प्रशासक झाले नि धाग्यातून झाली गणती, किती कफल्लक झाले! कशी, कधी या स्थळाची मंडई बनवली सांगा? असे, कसे हे सुजाण सगळे मुर्ख गिर्‍हाइक झाले? पाहा, पाहा पोतडीतले किती आयडी आले आणिबाणी उठली आणीक, किती विधायक झाले फरार झाला आहे मालक अशी वदंता होती अन पुर्वीचेपूजक त्याचे, सगळे मारक झाले नव्या पहाटेच्या गप्पाही शिळ्या कधीच्या झाल्या जुनेच सारे कंपू जमले, किती सुधारक झाले तुझ्या विडंबन चित्रा कैसे छान म्हणावे "केश्

प्रेरणा : - कुमार जावडेकरांची सुंदर गझल कदाचित सरेल एवढा प्रहर कदाचित..? #:S असेल बाधली भगर कदाचित..! :S पुन्हा कधीतरी समीप येता.. तुझी चळेलही नजर कदाचित. ;) समोरुनी तुझ्या निघून गेलो. (पुन्हा खोदली मी कबर कदाचित..) करेल शांत या मनास आता.. तुझ्या कुपीतली लिकर कदाचित.. तरी किती मी बजावले मनाला- नसेल खोल ती गटर कदाचित. निघेल एक एवढी लचक अन. बनेल पूर्ववत कमर कदाचित? ----- B)

सध्या थोडा वेळ आहे म्हटल मिपावर काय चालय पहावे..थोड्या खरडी थोडे प्रतिसाद चाळल्यावर आम्हाला जलालाबादी बाबांच्या कृपेने काही साक्षात्कार झाला मिसळी वरती धुडूम्म गाज चिंचवडगावचा गोलंदाज अल्फाबीटा थीटागामा काय खरडले हे ओ मामा शब्दखुमारी सुसूत्र पाडन वाचून जनता करते धावन लेखण भीषण वाचण फेसण प्रतिसादांचे शरदी मंथन जालिंदरच्या शाब्दिकलीला क्लास लावूनी वाचक मेला "केश्या"ला या फोडाझोडा लोकांची का गुपिते फोडा

प्रेरणा {जगातल्या सगळ्या आया आणि त्यांच्या लेकरांची माफी मागून} अलिकडे निंबोणीचे झाड राहिलेच नाही चंद्र वेडा मोबाइलच्या टॉवरमागे झोपी जाई! गाय पदपथावर, चिमणीला घरटे नाही परस ना वेली, कुठे झोपतील जाई-जुई? शाकीरा, मॅडोना, जॅक्सन यांनी गिळली अंगाई! देवकी, यशोदा नाही, आई हवी पैसेवाली हट्ट पुरविता तिची झोळी रिकामीही झाली! नको रडगाणे, हवी जाहिरातीमधली आई!

सध्या मिपाच्या हॉटेलात काय खावे आणि काय नाको यावर जंग्गी चर्चा चालू आहे त्याला प्रतिसाद घ्यावा या विचारात होतो तितक्यात शरदिनीतै ची अतिवससुंदर कविता वाचनात आली पोटी ऐकून धुडूम्म गाज परसगावचा हा अंदाज पोरासोरा सवालआम्हा काय हदडले ओ मामा गोलाबारी सुसूत्र ताडन हर बारीला दारूण धावन शोषण भीषण पोषण बेसन गाडीवरचे चटपट ग्रासन जहाल काढा पत्थरपाला ढोसून जिव्हा कडू जहाला तोंडाला घालून या खाडा गप्पगुमाने घरी पडा

थकलेल्या जीवावर ओझ्यांची लादणी विसाव्यासाठी आतुरलेले सारे शरीर अन् कांती आयुष्यभर बहिणींच्या उचलुनी पिशव्या खांदे दुखले...||१|| आठवड्यांच्या बाजारातून विक्रेत्यांची दाटी आणि म्हणुनी "हे घ्या ताई" लागतात ते पाठी आता संपेल, झाला शेवट, वेडी आशा खोटी तोवर पाह्ती आणखी दुकाने, या पुन्हा उचकण्यासाठी आयुष्यभर बहिणींच्या उचलुनी पिशव्या खांदे दुखले...||२|| व्हावी खरेदी.. चुटकीसरशी!!!