विडंबन

पायात पाय घालून आम्ही पाडायचो. कधी एकेरी पट काढायचो , कधी लांगेत बोटे घालायचो. लंगोट घालताना, माती मळताना, थंडाई गिळताना असंच आयुष्यभर लोळायचं , एकमेकांना हलकेच बजावून सांगायचो. गादी वरच्या नुरा खेळून कधी त्याच्या दारात बी गाडी आली, मी मात्र मारत आहे त्याच पेठांत चकरा , ही तालीम ते ती तालीम

नाव खरं तर तितकंसं योग्य नाही कारण खालच्या रचनेत रूळ कुठेच येत नाहीत. पण प्रेरणा रूळ या कवितेवरून घेतली आहे ना (इतर वीसेक लोकांप्रमाणे!), म्हणून कंसात त्याच कवितेचं नाव दिलंय. काय म्हणता, मूळ रचनेचा दुवा कुठे आहे? बस्स काय, इतक्या विडंबनांत तुम्हाला सापडत नाही का? सालं सगळंच आयतं हवं आजकाल... डोक्याला डोकं लावून आम्ही बसायचो ती माझ्या उवा घ्यायची मी तिच्या उवांनी केस भरायचो डोकं खाजवत गप्पा मारत असताना कधी विचारही करायचो एकमेकांचं डोकं खाजवून द्यायचो लायसॉल लावून कधीतरी तिची केस सुधरून गेली मी मात्र बनलो आहे एकदम अभिजात विचारजंत...डोकं खाजवून खाजवून

अवलियांचे रूळ आणि गुरू चतुरंग यांचा गूळ पाहून मलाही अंमळ लहानपणची खूळं आठवली. पायात पाय घालून आम्ही पाडायचो तो एका सायकलीवर असायचा अन मी दुसरीवर टांग मारायचे तोल सांभाळत पाडत असताना खोड्या काढताना असंच तासभर खेळायचे सगळेजण मिळून मिसळून पाडायचो आयटीच्या रूळावरून कधीतरी तो मोटर-मन झाला मी मात्र आहे त्याच सायकलीवर पाय मारत... तास न तास

लई दिसांनी दिसले 'रुळ' मग काय आमची गाडी सुटलीच! ;) धन्यवाद नानासाहेब!! हातात कालथा घेवुन आम्ही ढवळायचो ती एका काहिलीवर लक्ष ठेवायची अन् मी दुस-या चुलाणावर नजर ठेवायचो घाम गाळत ढवळत असतांना बोलत असतांना असंच गुर्‍हाळ आपणही काढायचे एकमेकांना हलकेच बजावुन सांगायचो मालकाच्या पोराबरोबर रुळावरुन कधीतरी तिची गाडी निघुन गेली मी मात्र काढत आहे त्याच काहिलीतून गूळ पिवळाधम्मक, आरवाळ... सीझन टु सीझन.

माफी असावी http://www.misalpav.com/node/12795 पहिला पाऊस आमची पहिली भेट ती रांगेत बसलेली मी तिच्या तीन डबे मागं तिचा तो क्लासिक डबा आणि माझा फुटका कॅन अचानक ओळख निघणं रांगेत दोन डबे पुढं जाणं तिचं ते प्लॅस्टिक पिशवी फड्फडणं अन् माझं त्या आवाजानं तडफडणं माझ्याबी कार्डावरचं राकेल घेवुन, मलाच निरोप देणं यावेळी, तिचा तो ज्वलनशील चेहरा आणि माझं विझलेलं हास्य

'पिकल्या पानाचा...' आणि 'मूल्य विरुद्ध किंमत' हे धागे वाचून आमच्या मनात भलताच प्रश्न निर्माण झाला..

प्रेरणा क्रांतीताईंची सुंदर गझल नको तेच झाले असो... विरझण घाली; असेही, तसेही जरी फोल दावे; असेही, तसेही जरा बोलता तो; विरोधात काही युसलेस बोले; असेही, तसेही किती बरळावे? मुल्य लेखनाचे माकडे टंकती; असेही, तसेही उडे लेखनही, न लावता काड्या पुरावेच देई; असेही, तसेही फुका बोलबाला स्थळपालटाचा, इनो फार झाले; असेही, तसेही कशाला निमित्ते हवी भांडण्याची? कंपुबाज सारे; असेही, तसेही काव्य कर्तनाने पडे फरक का? विडंबन पाडे; असेही, कसेही अवांतर सुचना: व्रुत्त आणी व्याकरण अर्धविराम तपासत बसु नये बसलात तरी मला काही फरक पडत नाही