विडंबन — मराठी विडंबन काव्य व लेखनाचा संग्रह. प्रसिद्ध कविता व गीतांवरील खुमासदार विडंबने येथे वाचा व हसा.
प्रतिक्रीयांच्या नकाशांवरून निरीक्षतांना
कंपूच्या ख्.व. म्हणाल्या,
"काथ्याकूट वरच्या सदरात (..) लिखान,
वाचलेस का ?
तिरके प्रतिसाद आले का पहायचे आहे."
आपल्या संकेतस्थळावर
कंपूच्या प्रतिसादांची वाट पहातांना
चिंटूने न राहून एक कौल पाडला.
"लेख न वाचता +१ ..+२.. सहमत, हि कंपूबाजीच ना ?"
त्यात केवढं मोठं सामान्यज्ञान होतं.
धाग्यावरचे स्कॅनकेलेले लेख वाचतांना
वचकातला एक त्रस्त विचारतो,
"जरा हे समजून सांगता का?"
आणि त्याने धाग्यावर स्कॅनलेल्या लेखाचा आढावा घेतला.
(काहीही नाव न सुचल्याने हे विचित्र नाव दिले आहे)
ती : कवितेचे खुन पाडताना,शब्द अडकले घशात
सांग सख्या कश्या वाचु,तुझ्या कविता एका दमात?
ती : पाडलेल्या कवितेतुन काही शब्द चांगले उचलुन
दूर करुन बाकीचा पसारा,उरल्या ओळी तीन
ही असली काव्य तुझी सगळ्यांचा करतात छळ
तो : सांग कसे मग करु मी काव्य,कसे निवडु शब्द प्रोपर
शुद्धलेखन हे तापदायी,आणिक काव्यछंद हे डोईफोड
कविता माझी बोंबलली आणि मुक्तछंदाचीही लागली वाट.
मी पहील्यांदाच विडंबन हा प्रकार करत आहे.
प्रेरणा कोण? हे सांगणे न लगे... ;)
घरी रीकामा वेळ काढताना
भेळ करायची ठरवली असताना
चुरमुर्‍याचा डबा खाली पडला
आणि कांदा रडला
ढसा ढसा ढसा ढसा
पडलेले चुरमुरे गोळा करताना
त्यातले खडे काढताना
फरसाणच्या तोंडाला सुटले पाणी
कैरी कापलेली पाहताना
=P~ =P~ =P~ =P~
नवर्‍याला भेळ खायला देताना
तोंड केले वाकडे
आणि म्हणाला तो मला,
"त्यापेक्षा प्रिये विकत का आणली नाहीस?"
सकाळी उठल्यावर अंथरूणातून
आरश्यासमोर तोंड धुताना
ब्रश मला म्हणाला
"घास रे मेल्या
घास, लवकर घास"
आळस देताना
अंग मोकळं करताना
चुकून पोट म्हणालं
ढम ढम ढम...
ट्रेनच्या बाकड्यावर
शेजारच्या भय्याचा
घामट दर्प घेताना
चष्मा म्हणाला
"तरी मी तुला सांगत होतो
भलतीकडे बघू नको"
तेहेरानच्या आकाशावरून उडताना
शेजारच्या काकू म्हणाल्या,
"मोबाईल वरच्या ब्यागेत राहिला,
काढतेस का?
मुलाचा एसेमेस आला का पहायचा आहे."
बदलापूर स्टेशनवर
वांगणीच्या गाडीची वाट पहाताना
चिम्या मुंबैच्या गाडीकडे धावला.
"ही गाडी वांगणीला जाईलच ना?"
त्यात केवढं मोठं तत्वज्ञान होतं.
जीएमेआरटीत पोस्टर्स समजावून देताना
अरित्रला एक विद्यार्थी म्हणतो,
"जरा बाजूला होता का?"
आणि त्याने मोबाईलवर पोस्टरचा व्हीडीओ घेतला.
स्वर्गातल्या नारदमुनीहून
श्रेष्ठ अश्या कळा लावताना
हसून फेक आयडी म्हणाला
ओरपा रे ओरपा
तर्री ओरपा
गुत्यातला पेला मिरवत
मालावरची 'वळणे' पाहताना
चटकन विडंबक म्हणाला
प्रीतं प्रीतम्
प्रीतम्
क्रियेच्या योगाक्लासमध्ये
इन्स्ट्रक्टरचा कामुकस्पर्श
होताना गजगामिनी म्हणाली
'' अय्या, मोबाईल नंबर देतायना !''
-- लिखाळ.
प्रेरणा सामुद्रधुनी
सक्काळी सक्काळी जिवाची एवढी 'तगमग' कधीच झाली नव्हती! सोसवेचना!! :T :O :S
हा खून झाला नसता तर दिवसभर कामात लक्ष लागलं नसतं!! ~X( शेवटी एकदाचं हे उतरवलं तेव्हा कुठे तगमग कमी झाली.....
हेलनचे ठुमकते झटके दिल रिझवतायत..
अन् मी उन्मुक्त दंगबावरा
भिरमिटलोय नादखुळ्या प्रत्यंगरेषा धुंडाळत
त्याच त्या मस्कारागहिर्‍या रंगीतचुका
पबरसिकांचा टकीलाटाहो
रक्तवर्णवारुणीचा खंबा पराभव
अन् प्रति बिंदूचा जादूटोणा
झक (मारली)!
मुळ प्रेरणा गोखलेसाहेबांची सुरेख कविता व गुत्यातील सहपेताडांनी असेच चढवले म्हणून
मी प्यायला घाबरत नाही
बिन्धास्त पितो..!
चढली मला जास्ती, तर
खुशाल लटपटतो..!
लुडकणे आहे तसा,
प्राणिजात स्वभाव
सोबर रहावे वाटणे
हा खोटा अहंभाव
विदेशातली पिण्यासाठी
असते अपुली धडपड
त्यात झाली भाववाढ
तर वाढते कि हो तडफड
असेल जर हे खरे तर
कशास लाजायचे
मिळाली पहिल्या धारेची
तरच व्होट द्यायचे
काहीच का गं कळत नाही तुला माझ्या पोटातलं?
नेहमीच तो मोबाइल घेऊन तासन् तास बसायचं!
मैत्रिणींना सांगायची ती दुसर्‍यांची लफडी नी कथा
जाणशील तरी कधी तु माझ्या पोटातली व्यथा?
मला म्हणे फोनवर बोलता येत नाही
कधी केला असाच लाडाने तर एक 'हॅलो' पण येत नाही?
म्हणे सांगायला कशाला हवं? समजायचं असत ते!
काय समजू मी की मेली तुझी भुक आहे?
अकलेचे तारे तोडायचं नको बोलू ते सर्व माहीतच आहे
पण 'लगेच ठेवुन पोळ्या करते' हे वाक्य काय अवघड आहे ?
प्रेरणा: जागुताईंचे बोल
पाहिजे वीकांत मोठा
पाहिजे सोडा, टकीला
पाहिजे वोडका थोडी
पाहिजे पोकर, पसारा
होउ दे मग रात्र कितिहि
डाव हा खेळून जाउ
विसरुनी त्या सायबाला
उद्विग्नता उधळून देउ
मिटुनि तू डोळे तुझे रे
पापडी भरपूर खाशी
सोबतीला श्रिम्प थोडे
तू बशा घेऊन बससी
छेडुनी कोणा सखीला
हास्यकल्लोळात बुडवु
विसरुनी त्या सायबाला
उद्विग्नता उधळून देउ
मिसळपाव