विडंबन

अर्पिलास जरी तुझा अकल्पित कहर मला तू,
रिती तरीही निबंद प्रतिभा माझी राहिली कशी?
टंकताना प्रतिसादाचे नव्हते भान मजला,
आता हे अवैचारीक प्रतिसाद राहू दे तुझ्याचपाशी!

कुपितले, खिशातले लेख आगळे
कसे , कधी अन कुणी टंकले, कुणास ठावे?
खरडीखरडींवरी आवाहनाच्या कळ्या ठेवुनी,
उडून गेले ते वैचारीक समुपदेशनवाले

उधळलीस तू विडंबने माझ्या भग्न मनावर
तुरट कडवट नासक्या शेंगदाण्याची
काय करू मी? तरी पुन्हा टंकतो नव लेखाला
चिरंजीव प्रेरणा कुपितल्या मनाची

सगळं डोकं गरगरतय विचित्र वाटतयं
मळमळतय असलं विचित्र फिलिंग वाटतयं
काल पिलेली बाहेर येऊ असं विचारतेय वाटतयं
आताशा अवस्थेमध्ये खुप अस्वस्थ वाटतयं
सगळे जवळ असूनसुध्दा उतारा देणारा एकपण नाही असं वाटतयं
काल रात्री राहिला अर्धा पॅग तो अर्ध्यावर सोडून दिला वाटतयं
'वॅट ६९' कालचा ब्रान्ड आपला नव्हंताच असं वाटतयं
आताशा सकाळ सकाळी खूप मळमळतयं
कसं सगळे विचित्र विचित्र वाटतय
समोर पडलेला तो अर्धा पॅगचा उतारा दिसतोयं
जरा घटकाभर डोकं दाबणारी कोणी लाभणारच नाही वाटतयं
आताशा अवस्थेमध्ये लिंबू पाणी देणारं कोणीच नाही असं वाटतयं

प्रेरणा: चैत्रालीताईंची सुंदर कविता आताशा जीवनात.

आजच्या जेवणानंतर खूप अस्वस्थ वाटतंय।
सगळं जेवल्यानंतरसुद्धा खायचं राहिल्यासारखं वाटतंय॥

बनवत असताना बनवलेलं संपणारच नाही वाटतंय।
तेच जेवताना मात्र "किती पटकन संपतंय" असं वाटतंय॥
आजच्या जेवणानंतर खूप अस्वस्थ वाटतंय।
सगळं जेवल्यानंतरसुद्धा खायचं राहिल्यासारखं वाटतंय॥

प्रेरणा : धरपकड आणि घोरपड

चाळी-फ्लॅटातील घरात
नवराबायकोंमधे मारझोड होउन
पूर्ण होतेय
घरेलू हिंसा

मार बसला पण हिंसेचे काय?

काही म्हणतात, मारझोड ही तर एक व्यथा
कोणी म्हणतं , ते तर प्रतीक,
अतिव्यक्त गाढवी प्रेमाचे

म्हणून सांभाळा रे
कधीमधी बेल वाजवून नाही थांबणार मारझोड
कारण बेल वाजवणारे येतील आणि जातील
पण ठणकत राहील , आठवत राहील
मनामनात ... तीच मारझोड

============================
आंबोळी ---------- १४-०३-२००९

प्रेरणा : क्रांति यांची जोगवा

बरेच दिवसाच्या गॅप नंतर अचानक आलेला हा सांगावा गुरुवर्य केशवसुमार याना अर्पण !

नातेवाईकांच्या गावातून कुणी सांगावा धाडला?
जीव पाखरू होऊन कुणाचा अभाळा भिडला
वैशाखातल्या दुपारी असा घाला हा घातला ?
काम धाम सोडा, चला टापशी गुंडाळा
आला मैफलीला रंग , रडू हुंदक्याला भेटला
अंतरात दु:खाचा असा उमाळा दाटला
बुक्कागुलाल लाऊन दारी मुडदा डोलला
देऊया खांदा त्याला आता लोकाना बोलवा
झाकला लाकडानी बघा काडीही लावली
जरा थांबा कवटी आता फुटेल आतली

नक्कीच काल काहीतरी चुकलय काज
कशानं हे अंग दुखतय आज ?

कधी नाही त्या सुचल्या दोनच ओळी
दंगा घातला भलत्याच वेळी
अनावर नशा रात्रीची व ती खेळी
खेळातील ते वेडे सुख दुखतय आज !

मनातच काय तो खेळ आता डोक्यात ही नाही
सुखाचे गाव कुठे दुरवर राही
दुखती कंबर मलमची का वाट पाही
टपटप पाणी डोळ्यातून पडतय आज !

उदास चेह-याची वाकडी मान
निस्तेज झालो लचकली मान
एक नंबरी जुनं दुखणं
वर आलं उफाळून पुन्हा काल ?

प्रेरणा - आज

क्रांतीताईंची 'आज' ही सुंदर कविता वाचली आणि मग "त्याचे उत्तर माहीत असूनही दिले नाहीस तर डोक्याची शंभर शकले होऊन तुझ्याच पायावर लोळू लागतील" ह्या वेताळाच्या धमकीप्रमाणे, "तुझ्या धर्माला जागला नाहीस तर ह्या ओळी रात्री छळू लागतील" ह्या भीतीने मला हे लिहिणे भाग पडले! ;)

नक्कीच काहीतरी चुकतय आज
कशानं अंग माझं दुखतय आज?

निरोप तिचा होता दोनच ओळी
पिंगा घातला मी भलत्याच वेळी
अनावर रात्री चुकलिच खेळी
थोबाड का असं सुजलय आज?

गाळलेली हात भट्टीची>>

लेवुन तवंग नवसागराचा,
दारु होती तेलकट||

न पोलिसांचे डोंगर आडवे
न एक्साईज चे किल्ले रासवट||

देशीच्या बारची दारं उघडी सताड
उद्याचा दिवस आहे रात्रीच्या पल्याड||

बरोबर हवी खरी , साथ खमंग चखण्याची
खारे दाणे ताजे ताजे , अन ग्लास हवा काचेचा||

शिलगावुनी सिगारेट
मारला एक झुरका||

सोडा/पाणी टाकुन घेणे
मला कधी ते जमणेच नाही ||

फेसाळलेली दारु आणते एक आगळीच खुमारी
दुसर्‍याच्या पैशाने प्यायची तर लज्जतच न्यारी||

येतो एक आवाज गुत्यातून
चीरुन दारुड्यांचा पडदा..
अन रम, आपली व्हिसकी
दंग पिण्यात बेवडा...!!

अन इथे...
पुन्हा पिण्याची उबाळ येथे
पडले हो बेवारस...
बेवडा एक परि, करुनी तंगडी वरी
हसले सगळे त्यावरी, खी खी खी... !

बियर मध्ये स्नानं करिश्ये..
बेंजोचा आवाज जबर
बेवड्यांच्या मुखा वरती
दारु, व्हिसकी ची संतत धार..

इथे..
घोंगावती तोंडावरती
असंख्य माशा किती
खिदळतं उभी माणसे.
दुरुनच जरा बघती...

बारबालेची मिठी गळा
जर गेला माझा हात कमरे वर
मला ती जागा आवडे निरंतर
ती वाजवे थप्पड मला तर

प्रेरणा जयवीताईंची साधी, सोपी आणि मस्त कविता लज्जत सुखाची.
(कविता वाचून त्याचा माझ्या खर्‍या आयुष्याशी संबंध लावल्यास मी जबाबदार नाही. ;-) )