विडंबन

प्रेरणा: मुखदुर्बळ यांची ही कविता कृ. ह. घ्या.

बाई मी गेले मिसळपाववर
लेखणी घेऊन लिहायला
काव्यविभागात कविता सुचली
भुंगा डसल्यासारखी लिहित सुटली….

बाई मी गेली पाकृ विभागात
घेऊन लाटणे हातात
कमीन्या साखरेची बरणीच फुटली
सोडली साखर नी पळत सुटली….

बाई मी गेली काथ्याकुटात
पास नाय मिळाला प्रतिसादाचा
रस्त्यात कंपुबाजांची गर्दी दिसली
कुटला काथ्या अन पळत सुटली…..

बाई मी गेली साहित्य विभागात
पदर खोचुन टीका करायला
पाचकळ लेखांनी नजर विटली
सोडलं साहित्य नी पळत सुटली…..

आमची प्रेरणा पिवळा डांबिस यांची पंगत -२

मिपाच्यावरी पंगती रंगलेल्या...
यलोनॉटि हा काढतो खूप खोड्या...
मिपाकर असे वाचुनि तृप्त झाले...
प्रतिसाद त्या देवुनि बोळविले...

(पंगतीत गप्प केलेला) केशवसुमार

(सुहास यांच्या पहिले प्रेमपत्र.. वरुन साभार)

कॉलेजमध्ये, विनामोबदल्यात, 'क्ष' ने 'वाय'कंपनीला लिहीलेल्या आणि मी चोरुन वाचलेल्या नोकरीच्या अर्जाने प्रेरीत..

"प्रयत्न पहिला माझा हा"
"नकार मजला देऊ नकोस"
"रिझ्यूम पाठवितो तुला"
"तो झिडकारुन देऊ नकोस"

"उठता बसता ध्यास तुझाच मज"
"तो 'आन॑द' हिसकावुन घेऊ नकोस"
"राहीन एकनिष्ठ तुझ्याशी मी"
"हे स्वप्न हिरावुन घेऊ नकोस"

"मनापासुन अर्ज दिला आहे मी तुज"
"पक्त कॉल देऊन जाऊ नकोस"
"प॑चप्राण डोळ्या॑त आणुनी रिप्लाय पहातो"
"अ॑त माझा पाहु नकोस"

मूळ गीत : प्रेमाला उपमा नाही )
गीत - जगदीश खेबुडकर
संगीत - प्रभाकर जोग
स्वर - अनुराधा पौडवाल, सुरेश वाडकर
चित्रपट - कैवारी (१९८१)
---------------------------------------------------------------------------------------
मी कसा टाळू हा शेट्टी, ते गत जन्मीचे देणे
खाण्याला 'उपमा' नाही हे ऊडप्याकडचे खाणे

मळकेपण पिउनी ओले
कपांचे कटिंग झाले
मी व्यथा फुल्पात्र का शोधू, हे 'फूल' म्हणू की 'अर्धे'

टमाटांची लेऊन प्युरी
हे क्रीम ओघळे खाली
मी कशी ओळखू जादू, हे पनीर म्हणू की छोले

आमची प्रेरणा अदितीताईंची सुंदर रचना म्हणू नका रे....

भेटून ये तिच्या त्या भावा म्हणू नका रे
ही पैज जीव घेणी लावा म्हणू नका रे

गालावरी कशाच्या जख्मा नका विचारू
हा प्रेमदंश आहे चावा म्हणू नका रे

ही कापते कशाने आहे अशी इमारत?
अमुच्या बयेस तुम्ही, गावा म्हणू नका रे

ती फुंकणीच होती, फेकून मारलेली,
(हातात बायकोच्या, पावा म्हणू नका रे)

दोन्ही करात आहे सामर्थ्य बायकोच्या,
धारिष्ट्य आज कुठले, दावा म्हणू नका रे

प्रेरणा

काल अचानक डोक्यात आले
चहा बनवून पाहू वाटले

चहा बनवायला लागतेच काय?
चहा, साखर अन थोडीशी साय

भरकन जाऊन खरेदी केली
आधणासाठी छोटी पातेली घेतली

आधी काकूला फोन केला
चहाचा चमचा (किती मोठा) विचारून घेतला

हाय! मांजर आडवं गेलं
दूधच सगळं नासकं निघालं

शोधाशोध करून झाली
दुकानदारांनी नन्ना केली

काय करावं मला समजेना
चहाची तल्लफ शांत बसू देई ना

कपाट सगळं एकदा उचकटलं
एक्स्पायरी उलटलेलं बिस्कीट मिळालं

आमची प्रेरणा अजब यांची रचना जे मनाला पाहिजे ते...

जे तनाला पाहिजे ते गिळत नाही
जे नको गिळण्यास पण ते टळत नाही...

एवढा सदर्‍यात ह्या मी तंग बसतो;
हाय मापाचा कुठेही मिळत नाही...

देह हा इतका भयंकर, वाढला पण
काय खातो 'अजब' मी ते कळत नाही...

रोज प्यालो, मद्य आणिक स्लिम टी ही
मेद माझे त्यांतही विरघळत नाही...

चालणेही खूप असते गावभर पण
वजन माझे हे कसे मग ढळत नाही...?

मान ही फिरते कुठे ह्या "केशवा"ची
वळत असतो हा तरी ही वळत नाही...

सक्काळी सक्काळी मिपावर आलो आणि 'ब्यूटी पार्लर अर्थात यौवन फुफाटा' ही कविता वाचून डोळे भरुन आले! काल भडकमकर मास्तरांनी जालिंदर जलालाबादींची ओळख काय करुन दिली आणि आज ही नवकविता वाचायला काय मिळाली, सगळेच विलक्षण! हे म्हणजे आज आर्त भावाने विठ्ठलाची भक्ती करावी आणि लगेच दुसर्‍या दिवशी साक्षात पांडूरंगाने आपल्याला डब्बलसीट न्यावे तसा प्रकार झाला!! धन्य आहेस माऊली धन्य आहेस!! अशा साक्षात्काराच्या क्षणी कविता होणार नाही तर काय होणार?

चेहर्‍या मागे चेहरे दडलेला
खरे-खोटे कुणास कळला?
तुझा रंग प्रत्येक वेळी वेगळा
काळा, गोरा कधी सावळा
मेकअप मध्ये कधी लपलेला
जसे काळ्यावरती पिठ फासलेला
तुझा नेहमीच रंग वेगळा

प्रत्येक वेळी भाव वेगळा
आरसाशी तुझा लपंडाव चाललेला
दुस-याला धसका घ्यावा लागलेला
विना मेकअप बघुन तुला चक्कर येऊन पडलेला

होवो ना प्रत्येक वेळी सामना चेहराचा
ना राहो तुझ्या चेहरा नेहमी समोर
दर्शनी धुतलेला
अन विना मेकअप, सडलेला.

____
जागुची माफी मागून ;)
प्रेरणा

या तनुचा माझ्या करशी दररोजचा घास तुझा
डोंबिवली वा धारावी, घरभर हा वास तुझा

तू जळी अन् तू नाली, इवलासा श्वास तुझा
ए.सी.च्या खालीसुद्धा रंगतो तो रास तुझा

मॉर्टीन असो वा कछवा, धसका जीवास तुझा
गुणगुणता कानी करती सगळे दुस्वास तुझा

नाना रुपे बळावे अवतार तो, भास तुझा
डेंग्यू अन् मलेरियाचा आजारी खास तुझा

तारशील भवसागरी? मागे घे डास तुझा
झोपु दे जरासे रात्री, प्रभु मी रे दास तुझा

प्रेरणा: क्रान्ति ताईंचा दास