विडंबन

घेतली ओठात आम्ही
पाकिटातली त्या सिगारेट ती
ठाउक हे होते जरी की
छातीस हो जाळेल ती

जाळणे हे काम तिचे
तक्रार नाही आंम्हास हो
घेतली होती ओठात
कौतुक त्याचे आंम्हास हो

ठसका जरी बसला असा पण
हौस नव्हती भागली
फिरुनी पुन्हा ओठात आंम्ही
सिगारेट होती घेतली

आमची प्रेरणा :- घेतली मिठीत आम्ही

कोणास ठाऊक कसा पण
विडंबनात उतरला पिडा
पिडाने हसविले जाम
घेऊन मालवणी ताल
मिपाकर म्हणाले वा वा !
पिडा म्हणाला ...... ब्रॆण्ड हवा !

कोणास ठाऊक कसा पण
विडंबनात उतरला पिडा
पिडाने घेतली बडती
विडंबक ह्याला आता म्हणती
तात्या म्हणाला छान छान !
पिडा म्हणाला खाऊक पान हवा !

कोणास ठाऊक कसा पण
विडंबनात उतरला पिडा
पिडाने मारली चपटी
आणी पडला खाल्यावरती
तात्या म्हणाला जिओ जिओ
पिडा म्हणाला गाणा गायो !

मी बोचले म्हणालो, ती कोणत्या ठिकाणी?
मी हे तुला कसे पण सांगू मिठीत राणी

ठरवून काल लुटले मॉलात बायकोने
आधी तिला कशाला न्यावे अशा ठिकाणी!

गुंगीत राहतो मी सुस्तीत वागणारा
असते सदैव पिउनी स्वारी घरी उताणी!

असतो खुशीत तेव्हा घेतो मजेत झुरके
जातो हवेत तेव्हा होते बधीर वाणी

होणार काय ह्याचे आहे जगास पत्ता
(हा ढोसतोय दारू समजून रोज पाणी )

खोड्या अशा कवींच्या का काढतोस "केश्या"?
लिहिती कधी तरी हे असली सुरेल गाणी

- केशवसुमार

तो चावला मघाशी ह्यांना अशा ठिकाणी
झटक्यात हाय गेली लागून आणिबाणी

अडवून मीच धरले होते किती दमाने
(फ्रेश्नर घरात नाही, भरपूर ओत पाणी!)

गुत्त्यात राहुनी मी शुद्धीत राहणारा
बेहोश विश्व भवती, बेताल बोलगाणी

दररोज एक काढा साइट् नवी मराठी
इतिहास थोर घडवा, बनवा तिला निशाणी!

प्रतिसाद हा कुणाचा आहे कुणास पत्ता?
(खोटी मिठास वाणी; खोटे छदाम, नाणी)

बोके चलाख, सोदे गुरकावले कशाला?
येता पुढ्यात माऊ गातात गोड गाणी

प्रेरणा: मी बोचलो म्हणाले

आमची प्रेरणा मिलिंद फणसे यांची सुरेख गझल विश्राम

आज, सर्दी फार झाली पण कुठे तो बाम आहे
चोंदल्या  नाकात माझ्या पार ट्रॅफिक जाम आहे

पाहते ती वाट माझी, मी घरी जोषात जातो
पण तिच्या बापास बघता,  येत मजला घाम आहे

खूपसे समदुःखी आणिक वानवा नाही बघ्यांची
आमचा हा बायकोशी चालला संग्राम आहे

बायको पाहून दारी बांधतो अंदाज आम्ही
स्वागताला आज अमुच्या काय जो इतमाम आहे

आम्हापाशी आत्ता
फार नाही वेळ
संक्षेपे सकळ
वर्णितो ऐका

कवींनी आणिली
आम्हावरी वेळ
काव्याचा सुकाळ
करोनिया

विडंबने झाली
संस्थळी उदंड
करावया दंड
प्राजु येई

डांबिसकाकाची
पुतणी प्रेमाची
गट्टी मिपामाजी
अनोखीच

कवींची माऊली
मिपाची आवली
सांडूनी 'पावली'
शोधी आता!:)

विडंबनकर्ते
सारे अवखळ
लेखणी सबळ
चालविती

मास्तर्णीभवती
गोंगाट करीती
आदेश मारती
फाट्यावरी

काका म्हणे प्राजु
संपव हा वाद
सोड तूच नाद
या टग्यांचा :)

प्राजूची "प्रवाह..आणि उत्तर" वाचली आणि लगोलग विडंबनाचे प्रवाही उत्तर स्फुरले ते असे..

काव्य अनावृत्त
मात्रा आणि वृत्त
शिष्य हा प्रवृत्त
झाला पहा

कविबुद्धी नाठी
हाणावीच काठी
विडंबना साठी
लगोलग

'धुकट सकाळ'
फुकता 'फुकट'
'चिकट' बिकट'
होत जाई

तोतयांचे बंड
विचारती गुंड
'चतुरंग' पुंड
गेला कोठे?

कविता 'म्हणजे'
वाघाचे हो पंजे
कशाला पाहिजे
वृत्त छंद

विसरा 'खोबार'
'शाळा' झाली फार
प्यावा थंडगार
सोमरस

आमची प्रेरणा धनंजय यांची वाद या प्रकारात घातलेली  कविता धुकट सकाळ
बिकट सकाळ
***
किती 'डाउ' पडला दुपारी बघितले
नि वातावरण स्तब्ध नि:शब्द झाले
महीना अखेरी असावे तसे हे
पाहा सर्व खाते रिकामे रिकामे
*
नि जालावरी आयडी हे कुणाचे
अकल्पित जशी गूढ पिशाच्चे असावीत
नि मागे  तयांच्या कुणी गुप्त "तात्या"
असेल का? विचारून शहारलो मनात मी
***
केशवसुमार

खरं तर मी कधीच चहा पीत नाही, बनवत तर त्याहून नाही. पण एकदा चुकून पहाटे उठलो. मस्त थंडी होती. गरम चहाचा मूड आला. अर्धवट झोपेत एक कप चहात ४-५ चमचे साखर पडली. पहिल्या घोटातच झोप उतरली. मग बराच वेळ तो कप तसाच ठेवला होता. पुढचा घोट घ्यायची हिंमत होत नव्हती . तेवढ्यात चहासाखरेचे डबे वर कपाटात ठेवताना कपाला धक्का लागून तो कलंडला, तो चिकट चहा ओट्यावरून ओघळला आणि मी संकटातून वाचलो. तर त्या स्मृती प्रीत्यर्थ: