Skip to main content

विडंबन

विडंबन — मराठी विडंबन काव्य व लेखनाचा संग्रह. प्रसिद्ध कविता व गीतांवरील खुमासदार विडंबने येथे वाचा व हसा.

(मूल)

लेखक लिखाळ यांनी मंगळवार, 03/03/2009 18:35 या दिवशी प्रकाशित केले.

नदीवरल्या पुलाखालचे 'मुके' उसासे
अन यौवनाच्या पखाली वाहणारे मुक्त कण्हसूर
उह आह

गजबजलेल्या दवाखान्यातली बेभान लगबग
अन फत्तरासारख्या काळजातले गोठलेले काहूर
होणार मूल होणार मूल

असतोच दडलेला काहिंच्या मनात
बाजेवर उफाळणारा गुलाबी प्रणयपूर
भरपूर भरपूर

--लिखाळ.
(प्रेरणा-शरदिनी यांची कविता पूल )

<पब>

लेखक ३_१४ विक्षिप्त अदिती यांनी मंगळवार, 03/03/2009 17:43 या दिवशी प्रकाशित केले.

पार्श्वभूमी: तीन महिन्यातच इंग्लंडमधल्या एका निर्जन खेड्यात राहून आमच्या सगळ्यांच्या डोक्यावर अंंमळ जास्तच परिणाम झाला. घरसुद्धा एवढं एकाकी की सगळ्यात जवळचा पबसुद्धा ४० मिनीटं चालत गेल्यावर लागायचा. प्रेरणा

हलत्या रस्त्यावरची शांत ट्रेन
आणि रात्रीच्या अंधारात काळोख्या रस्त्यांवर मित्रांचं ओरडणं
क्वॉक क्वॉक

हाडं गोठवणारी थंडी पण ती न टोचणं
सकाळी सहा वाजता घरामागे होणारा त्रास देणारा बदकांचा आवाज
क्वॉक क्वॉक क्वॉक

<तूच आहेस तो!!>

लेखक पिवळा डांबिस यांनी मंगळवार, 03/03/2009 04:32 या दिवशी प्रकाशित केले.

(प्रेरणा: शरदिनी यांची याच नांवाची कविता! कृपया ह. घ्या!)

शिजत जाणारे लुसलुशीत तुकडे
मोगलाई रश्श्यात रटरटतांना....

कुणी धाडलंय तुला
अन्वर खाटकाच्या दुकानी
माझ्या सुखावलेल्या देहसावलीवर
आणखी मस्ती चढवायला....

पण चालेल,
मुखात विरघळणारा तुझा तो स्पर्श
आणि ती रुचकर देणगी पचवतांना
तृप्त समाधानाचा चोरटा ढेकर...

(गेल्या रविवारी आमच्यासाठी बलिदान करणार्‍या त्या अनामिक बोकडास अर्पण!!!!)

यालाकमो हिदा श्यादि

लेखक दशानन यांनी सोमवार, 02/03/2009 16:26 या दिवशी प्रकाशित केले.

लेतेसनि रसु नतुलिन्जओ ते लम तव्निकु हेआ
सवशा त्तोघे लेकमो की मी त्ताअ तरुविनि हेआ
कुए द्या जम रिसबा त्य्य न्च्याबुबा तुताबे नी
न्धगदुम्रु कहमो क्दाए द्याउरभ लाम नितुसवशा
च्यत्रिर मरमिति तिहो लीलधा जी वेसआ
न्दुबिवद नौहो लितभे जम त्यामलत्या वेसश्पापु
नतुलाफुनापा नतुरर्झनि चीश्तिश्रु ही नेन्दस्प
न्गतुउ ताला रावानरा तीदे जम ही नेन्त्रमआ
च्गलूह ते गध निम्बचु तीजा चेलाफु वेतता
थओऔ ल्याओअ चेल्याकपा न्दधु नअउहो वेराथरथ
लेरव्हेअ ते ख्यसौ मी की चेरीकनो शपा तेहो
हीसजातिक्शि झ्ह्यामा चेनाम सेदवक कौथा तेहो
मयनि नीआ च्यानासशानुअ नतुतीकचौ क्तमु लोझा

रंगलेल्या कबुतरांची गाठ पडली त्या वळूशी

लेखक चतुरंग यांनी बुधवार, 25/02/2009 20:31 या दिवशी प्रकाशित केले.

'रानवेड्या पाखराशी भेट झाली त्या कळीची' ह्या सुवर्णमयी ह्यांच्या सुंदर गझलेने आमच्या मनात जुन्या 'भेटीगाठींच्या' वेदनादायक आठवणींचे काहूर पुन्हा जागवले ते असे,

रंगलेल्या कबुतरांची गाठ पडली त्या वळूशी

का हव्याशा वाटणार्‍या पोरटीला टाळले मी
फक्त असते तीच सोबत हेच होते मानले मी
....................................................
फोन नंबर दे म्हणालो मी तिलाही पाहता.. मग-
भेटण्याचे , रातच्याला.. मनसुबे रे बांधले मी

(अंमळ)

लेखक केशवसुमार यांनी बुधवार, 25/02/2009 15:07 या दिवशी प्रकाशित केले.

आमची प्रेरणा अदितीताईंची सुरेख कविता अंमळ

तुझ्या बुटांच्या वासाने ही होते मळमळ
इथे अता मज उभे राहणे अशक्य केवळ

पुन्हा पाहिले, कोष्टकात , हुकली तारीख
घरी सांगणे, लक्ष लागणे, कठीण अंमळ...

विग लावला वरून जरी हा खोटाखोटा
कथा समजली तुझे कुणी हे केले जावळ

अवचित आले तात तिचे ते दारावरती
दार उघडता माझी झाली किती धावपळ

क्षणाक्षणाला पडते आहे काव्य इथे बघ
'केश्या" मेल्या तुझी अता मग आहे चंगळ

भारनियमन..

लेखक उपटसुंभ यांनी बुधवार, 25/02/2009 10:59 या दिवशी प्रकाशित केले.

(संदिप खरे आणि त्याच्या तमाम पंख्यांची क्षमा मागून)

एसी असता फ्रीज असता गरम होऊ लागले.
जाहले इतुकेच होते भारनियमन वाढले.

मीटरावीण सदनी त्याच्या बल्ब कैसा पेटला.
आकड्याने चोरताना काल त्याला पाहिले.

एवढे का घोळ करिसी वीज नियामक मंडळा,
तू दिलेले बिल खिशाला फार वाटू लागले.

वीज जाता बंद टीव्ही संगणकही पांगळा.
पोर ते क्रिडांगणावर खेळ मांडू लागले.

लाख उपकरणे हाताशी, शहर तरिही हळहळे.
मंडळाचे प्रेम केवळ मुंबईवर राहिले.

भर पहाटे अन दुपारी वीज काढून टाकली.
राहती इन्व्हर्टरावर, सुख तयांना लाभले.

नवीन पाककृती: वायफळ शब्दांचे लोणचे!!

लेखक पिवळा डांबिस यांनी मंगळवार, 24/02/2009 12:20 या दिवशी प्रकाशित केले.

बंधु-भगिनींन्नो, आज किनई, मी तुम्हाला एक नवीनच पाककृती सांगणार आहे. माझ्या आंतरजालावरच्या मराठी संकेतस्थळांवरच्या आजवरच्या अनुभवातून हा पदार्थ जन्माला आला आहे. मात्र करायला अगदीच सोप्प्पा आहे हं! अगदी सगळ्या स्त्रियांनासुद्धा जमेल......

सर्वप्रथम एक पसाभर मराठी शब्द विकत घ्यावेत. ते शब्द तुम्ही कुठून घेता याला नं, फार फार महत्त्व आहे........