विडंबन

अरे याला कुणी मत देणार का मत ?
ह्या तुमच्या लोकनायकाला
दिल्लीत राहून सेवा करणार्‍या
ह्या गरिबांच्या कैवार्‍याला
कुणी मत देणार का मत ?

खूप पक्ष सोडले
खूप पैसे लाटले
खूप काहीच्या काही केलं
आणि सत्तेतल्या राक्षसाला
सारखं भ्रष्टाचाराच व्यसन लागलं.
बिच्चार्‍या ह्या राक्षसाला
कुणी मत देणार का मत ?

खातं गेलं, घर गेलं,
रुबाब गेला,गाडी गेली
आता मतदारसंघही बदलतोय
पाच वर्षात न दिसलेल्या
या भिकार्‍याला
कुणी मत देणार का मत ?

उगिच भेटली घाटावर ती
बर्‍याच दिवसांनंतर
ओळख सारी धुवून गेली
बर्‍याच दिवसांनंतर

फेस धवल तोंडाला आला
धुके दाटले डोळीं
लालकेशरी चार शलाका
फुलून आल्या गाली
चपलेचाही प्रसाद आला
शिवीआरतीनंतर
उगिच भेटली घाटावर ती
बर्‍याच दिवसांनंतर

पेकाटाची मोडुन हाडे
हाती घेतला हात
(वळ्णावरती अवघड इतक्या
सहज घातली लाथ)
धडपडलो अन् धूम ठोकली
मान घातली खाली
त्या मौनाचा अर्थ सांगण्या
मागे धाउन आली
बुक्क्यांची मग उधळ्ण झाली
कुठेकुठे ति भयंकर
उगिच भेटली घाटावर ती
बर्‍याच दिवसांनंतर

पुन्हा मागल्यासारखंच! हे रामदास काही उ(हु)च्च लिहून जातात आणि आमचा धर्म आम्हाला सोडवत नाही हो! त्यांची 'गाण्याची शिकवणी' वाचली आणी आमच्या वेगळ्याच शिकवणीचे तास डोळ्यांसमोर येऊन गेले! ;)

बोचर्‍या थंडीत हळू हळू पडणारा बर्फ
विश्व गोठलेले असे वाटताना नाक मात्र वितळते...
आच्छू आच्छू

वसंताच्या हालचालीने झाडांना येणारा मोहर
हवे मधून परागकण पसरवत जातो आणि परत...
आच्छू आच्छू आच्छू

पावभाजी करताना कांदे, बटाटे, मटार, टोमॅटो वगैरे घालून
शेवटी वरचेवर मसाला घालताना अचानक उडून नाकात जातो
आच्छू आच्छू आच्छू आच्छू

-

कळकट मळकट टपरीवर जाऊन -
खिशातले सुट्टे पैसे चाचपडत मागवलेले एकच कटिंग दोघात..
फुर्र फुर्र

पोटातले कावळे ओरडायला लागल्यावर -
एकच मिसळ, दोन पाव आणि तर्री...
फुर्र फुर्र फुर्र

निरोप देताना, जन्मजन्मांतरीची साथ असे डोळ्यात पाणी आणून सांगून -
थिरकणार्‍या बारबालेल्या अदाकारीकडे पाहून, नाकात गेलेली बियर....
फुर्र फुर्र फुर्र फुर्र

कोण म्हणतो रात्र झाली
आताच अमुच्या जेवणाची
आता कुठे सुरवात झाली
बघुया चला - या फोडणीची

नुकतीच टेट्रापॅकमधुनी
डालड्याला जाग आली
पदरही खोचला हिने अन्
जिरे-मिरीची आग झाली

प्रियेस माझ्या आजतर मी
दगडफुले कित्येक वाहिली
हिंग कुटला मी असा की
धुंदी आजही राहीली

त्याच गंधाने अजुनी
जेवणाचा बहर आहे
रात्र थोडी जाहली पण
भूक बाकी - कहर आहे!

समजून घ्या; खाण्याला, गाण्याला नि विडंबनाला वयाची अट नसते :)

पुष्कराज यांनी केलेल्या "रात्र थोडी जाहली पण" याचे विडंबन.

पुष्कराज: ह. घ्या.

कोण म्हणतो रात्र झाली
आत्ताच आमुच्या पिण्याची
आत्ता कुठे सुरवात झाली
फिरुनी पुन्हा या चाकण्याची

नुकतीच वाटी सारी सरुनी
चाकण्याला केळी आली
कहर पुन्हा झाला असा की
जेवण्याची वेळ झाली

दारूस माझ्या आजवरी मी
गाली कैक हो वाहिली
गंध ऐसा त्या सूराचा
नशा आजही राहीली

त्याच नशेने अजुनी
पिण्याला बहर आहे
रात्र थोडी जाहली पण
सोंगे बाकी फार आहे

- नाटक्या

ह्ये आमच पन
बॅकग्रांवड: सगला जलम खारपाड्यान राऊन आमच्या सरवांच्ये गूडग्यावर जरा जादाच परनाम जाला. घरसूदा येवड यकट क सगल्यान जवलचा शेट्टी आन्नाचे गुत्याव सूदा ४५ मीन्ट चालाला लागाच. सनक https://www.misalpav.com/node/6396

आंदारलेल्या गूत्याजवलच चीप जीपड
न बाजुचे गटारान बेवड्यांच वकनं
वॉक वॉक

आतड जालनारी दारू पन ती न चडनं
सकाली सा वाजताच घरापाटी तरास देनारा आजासचा आवाज
खॉक खॉक खॉक

दुपारच्या येलेत तारेतच उटणं न
अन भुकेल्या पोटी गावटी कुत्र्यांच भुकनं
भॉक भॉक भॉक भॉक भॉक