Skip to main content

विडंबन

बोंबलाया दाहि दिश्या

लेखक परिकथेतील राजकुमार यांनी शनिवार, 28/02/2009 19:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
सखारामजी गटणेजी ह्यांनी दिलेल्या जाहिर आव्हानास हे आमचे प्रत्युत्तर ! निसतला ग्लास ओन्जलितुन तो मल कुन्वित आहे वस घेत्तो मोकले की मी अत्ता ओकलो आहे एकु द्या मज शिविगल त्य्य काउन्तरच्या खुर्चितु नी मद्यगन्ध मोहक एक्दा भर्उद्या मला शावसतुनि रत्रिच्य तिमिरत होति फुन्क्लि जी धुरादे घामबिन्दु होउअन भेतलि मज उमलत्या नाकासवे ग्लासतुन बात्ल्यातुन मदिरेची ही स्पन्दने उतुन्ग लाथा देती मज ही आच्मने हलूच ते ग्लास चुम्बनि जाती मित्रचे तातवे औओथ अओल्या पाकल्याचे धुन्द होउअन थरथरावे अव्हेरले ते गुजरात मी की मद्यबंदीचे पाश होते क्शितिजासही माझ्ह्य

रंगलेल्या कबुतरांची गाठ पडली त्या वळूशी

लेखक चतुरंग यांनी बुधवार, 25/02/2009 20:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
'रानवेड्या पाखराशी भेट झाली त्या कळीची' ह्या सुवर्णमयी ह्यांच्या सुंदर गझलेने आमच्या मनात जुन्या 'भेटीगाठींच्या' वेदनादायक आठवणींचे काहूर पुन्हा जागवले ते असे, रंगलेल्या कबुतरांची गाठ पडली त्या वळूशी का हव्याशा वाटणार्‍या पोरटीला टाळले मी फक्त असते तीच सोबत हेच होते मानले मी .................................................... फोन नंबर दे म्हणालो मी तिलाही पाहता.. मग- भेटण्याचे , रातच्याला.. मनसुबे रे बांधले मी रंगलेल्या कबुतरांची गाठ पडली त्या वळूशी अन् कुल्यांना पाय लावुन धावण्याचे..

(अंमळ)

लेखक केशवसुमार यांनी बुधवार, 25/02/2009 15:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा अदितीताईंची सुरेख कविता अंमळ तुझ्या बुटांच्या वासाने ही होते मळमळ इथे अता मज उभे राहणे अशक्य केवळ पुन्हा पाहिले, कोष्टकात , हुकली तारीख घरी सांगणे, लक्ष लागणे, कठीण अंमळ... विग लावला वरून जरी हा खोटाखोटा कथा समजली तुझे कुणी हे केले जावळ अवचित आले तात तिचे ते दारावरती दार उघडता माझी झाली किती धावपळ क्षणाक्षणाला पडते आहे काव्य इथे बघ 'केश्या" मेल्या तुझी अता मग आहे चंगळ --केशवसुमार ( २५ फेब्रू. २००९, माघ अमावास्या, शके १९३०)

भारनियमन..

लेखक उपटसुंभ यांनी बुधवार, 25/02/2009 10:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
(संदिप खरे आणि त्याच्या तमाम पंख्यांची क्षमा मागून) एसी असता फ्रीज असता गरम होऊ लागले. जाहले इतुकेच होते भारनियमन वाढले. मीटरावीण सदनी त्याच्या बल्ब कैसा पेटला. आकड्याने चोरताना काल त्याला पाहिले. एवढे का घोळ करिसी वीज नियामक मंडळा, तू दिलेले बिल खिशाला फार वाटू लागले. वीज जाता बंद टीव्ही संगणकही पांगळा. पोर ते क्रिडांगणावर खेळ मांडू लागले. लाख उपकरणे हाताशी, शहर तरिही हळहळे. मंडळाचे प्रेम केवळ मुंबईवर राहिले. भर पहाटे अन दुपारी वीज काढून टाकली. राहती इन्व्हर्टरावर, सुख तयांना लाभले. -- अभिजीत दाते (एक लोडशेडींगने त्रस्त मिपाकर) मूळ गीत - मेघ नसता वीज नसता कवी - संदिप खरे

नवीन पाककृती: वायफळ शब्दांचे लोणचे!!

लेखक पिवळा डांबिस यांनी मंगळवार, 24/02/2009 12:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
बंधु-भगिनींन्नो, आज किनई, मी तुम्हाला एक नवीनच पाककृती सांगणार आहे. माझ्या आंतरजालावरच्या मराठी संकेतस्थळांवरच्या आजवरच्या अनुभवातून हा पदार्थ जन्माला आला आहे. मात्र करायला अगदीच सोप्प्पा आहे हं! अगदी सगळ्या स्त्रियांनासुद्धा जमेल...... सर्वप्रथम एक पसाभर मराठी शब्द विकत घ्यावेत.

( मी लिहिल्यावर पळुनी जातील -- )

लेखक अमोल केळकर यांनी शनिवार, 21/02/2009 11:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
( मी लिहिल्यावर पळुनी जातील -- ) प्रेरणा - पुष्कराज यांची कविता मी गेल्यावर वि़झुनी जातील-- ------------------------------------------------------ मी लिहिल्यावर पळुनी जातील शब्ददीप आकाशी मी लिहिताना थांबून राहील शाई तशी पेनाशी मी लिहिल्यावर प्रतिसादही कोणी द्यायचे नाही मी लिहिल्यावर कोणी तळपूनी उत्तर द्यायचे नाही मी मी माझे खुळ्या कल्पना किती काढसी धागे लिहिल्यानंतर पृष्ठावरती दोन क्षणांतच मागे नवलेखांची ही पहा अवस्था काय होतसे आहे गमनानंतर कशास वेड्या नाव आपु

(काव्यप्रसववेदना)

लेखक अनामिक यांनी शुक्रवार, 20/02/2009 23:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
'आपला अभिजित' यांच्या ह्या कवितेच्या प्रेरणेने खालच्या ओळी रखडल्या... जमल्याच असतील असे नाही. तसेच या ओळींना शिर्षक काय द्यावे ते पण कळले नाही...
Taxonomy upgrade extras

मागवेन व्हिस्की, मागवेन ब्रॅंडी..!

लेखक उपटसुंभ यांनी शुक्रवार, 20/02/2009 08:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
(सानेकर, बांदोडकर वगैरे प्रभृतींची क्षमा मागून) मित्र - मागवेन व्हिस्की, मागवेन ब्रॅंडी, आणिक गावठी खास हातभट्टीची कधी कुठे कसा तुला सांग पाजू, वाट पाहतो मी रविवारच्या सुट्टीची कामाला विसर तू, बस बरोबर तू. माझा पेग तू घे, तुझा पेग मला दे. मी - कोणता हा गुत्ता हायवेवाला तुझ्यासवे मजला माहिती झाला सुने सुने होते किती मन माझे फ्रेश झाले पाहुनी ही मधुशाला चकण्याची मज आता कळते मजा मित्रा मी आभारी आहे तुझा सांगतो मी खरेखरे, एवढाच पेग पुरे तोल जातो धरा रे. कधी

हागणदारी मुक्त खेडे

लेखक विशाल कुलकर्णी यांनी गुरुवार, 19/02/2009 08:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
काही दिवसांपुर्वी वर्तमानपत्रात एक बातमी वाचली होती. रायगड जिल्ह्यातल्या खेड्यांमधुन हागणदारी मुक्त खेडे ही योजना राबवायचा निर्णय सरकारने घेतला. त्याच्या अंमलबजावणीसाठी गावा गावातल्या अंगणवाडी शिक्षिकांना वेठीस धरण्यात आले. कल्पना अशी होती की गावातील अंगणवाडी सेविका पहाटे हागणदारीपाशी जावुन उभ्या राहतील आणि येणार्‍या स्त्री पुरुषांचे गुलाबाचे फ़ुल देवुन स्वागत करतील. नंतर त्या गावकर्‍यांचे फोटो काढुन वर्तमानपत्रात प्रकाशित केले जातील.