(संदीप-सलिलच्या चाहत्यांची क्षमा मागून) अताशा असे हे मला काय होते. कुण्या बारचे मद्य ओठात येते. कसा पाहता पाहता तर्र होतो. नशा केवढी 'एक' पेगात येते. कधी वीट येतो तुझ्या श्रावणाचा. कसा तांबडा रंग हो लोचनांचा. नको ड्राय डे रोज यावी गटारी, असा योग यावा सुरा प्राशण्याचा. असा ऐकु येतो सायरनचा इशारा. क्षणी बंद होतो कॅब्रेचा नजारा. गटारात ज्या रोज जातो बुडोनी, गटारास त्या मागु जातो उतारे. अताशा असे हे मला काय होते कुण्या बारचे मद्य ओठात येते न बुधवार सुटले, न गुरुवार काही. चकणे खायचे प्यायचे, फार नाही. नको गंध निघण्या हवेच्या प्रवासा. बडीशेप सोबत असे बारमाही. अशी ही अवस्था कुणाला कळावी. कुणाला पुसावी कुणी उत्तरावी. किती बोल खातो, कारण तोल जातो. असा तोल जाता कुणाला धरावे. अताशा असे हे मला काय होते कुण्या बारचे मद्य ओठात येते -- उपटसुंभ मूळ गीत - अताशा असे हे मला काय होते कवी - संदीप खरे